/* up Facebook

Jan 31, 2017

ஒரு கூர்வாளின் நிழலில் - மது


விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் அரசியல்துறைப் பெண் பொறுப்பாளராக இருந்த தமிழினி அவர்கள் போராட்டத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டதற்கான காரணம் தொடக்கம் அரசியல் துறைக்கு முன்னர் தனது பணிகள், பின் போராட்ட அனுபவங்கள், 2009 பின்னரான சரணடைவு, புனர்வாழ்வு வரையான சம்பவங்கள் ஒரு வரலாறாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. அரசியல் பற்றி எழுதுமளவுக்கு ஆழம் இல்லாவிட்டாலும் அவர் இந்த நூலில் எழுதியிருக்கும் சில சம்பவங்கள், சண்டைகள், இடப்பெயர்வுகள், இடங்கள் பல வீர மரணங்களின் பின்னரான வெற்றிகள், தோல்விகள், துன்பங்கள், துரோகங்கள் என சில என்னுடைய பாடசாலைக் காலத்தில் நடைபெற்றவையும் நாம் அனுபவித்தவையும் என்பதால் அது பற்றி நான் எழுத விரும்புவது பரந்தளவில் இல்லாது பெண்கள் பற்றியதாக ஓர் பார்வை. 

ஓர் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்ற அரசியல் பெண் போராளியாக அண்ணளவாக 18 வருடங்கள் போராட்டத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்தி தமிழ் மக்கள், பெண்களின் விடுதலை குரலாயும் சமத்துவத்துக்கான ஒரு சவாலாகவும், வழிகாட்டியாகவும் இருந்தார் என்பதில் இல்லை என்பதற்கு ஒன்றுமில்லை. இவரைப் போன்ற ஆயிரமாயிரம் போராளிப் பெண்களும் இத்தகைய சவாலைச் சந்தித்தவர்கள். அரசியல் என்பதால் இவர் அதிகம் அறியப்பட்டார்.பரந்தனைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட தமிழினி அவர்கள் போராடத் தூண்டிய காரணங்களாக அழிவுகளும் ஆக்கிரமிப்புக்களும் என்கிறார் அநேகமான போராளிகளைப்போலவே.

சாதாரண நடுத்தர வர்க்க குடும்பப் பின்னணியைக் கொண்டு, நான் இயக்கத்தில் இணைந்து கொண்டமைக்கு பொதுவான போராட்ட சூழ் நிலைகளே காரணமாக இருந்த போதிலும், ஒரு பெண் என்ற நிலையில் எனது குடும்பத்தினதும், என்னச் சூழ்ந்திருந்த சமூகத்தினதும் பெண் சார்ந்த கருத்து நிலையை உடைத்து ஒரு புரட்சி செய்யக்கூடிய சந்தர்ப்பமாகவும் அதைக் கருதினேன் என்கிறார். “பதற்றம் நிறைந்த பள்ளிப் பருவம்” எனும் தலைப்பின் கீழ் பாடசாலைக் கால காரணங்களையும் இந்திய இராணுவத்தினரின் அடாவடித்தனத்தை விபரிக்கையில் பாலியல் கொடுமைகள் யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்ததாக பெரியவர்கள் கதைக்க கேட்டதாகவும் மட்டுமே புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

போராட்டத்தில் இணைந்து கொண்டதன் பின் தனக்கான பொறுப்புக்கள், கிராமிய மட்டத்திலும், பெண்கள் நன்னடத்தைப் பண்னைப் பொறுப்பாளர் என அரசியல் துறைக்கு முன் தனது பணிகள் பற்றிப் பேசும்போது , “சமூகத்தினால் மூடி மறைக்கப்படும் மனித வக்கிரங்களும் பெண்களை மட்டுமே குற்றவாளியாக்கும் எமது சமுக மனப்பாங்கும் என்னை அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது. சமுகத்தில் பெண்களின் பிரச்சனைகளை நான் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்வதற்கு அந்தப் பெண்களின் கண்ணீர்க் கதைகள் ஆரம்பப் பாடங்களாக இருந்தன" என்கிறார்.

குமாரபுரம் முருகன் கோவிலில் பாவாடைத் தாவணியில் நடந்து போனபோது, இராசாத்தி மனசிலே என்ற பாடல் ஒலித்ததும் தன்னைப் பார்த்துத்தான் பாடுகிறார்களோ என்று கூச்சப்பட்டுப் போனேன்" இவ்வாறு எழுதியிருத்தல் போராளிப் பெண்களும் சாதாரண விருப்பு வெறுப்பு உணர்வுகளை உடைத்து, கடமை எனும் கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்பதை “எனக்குத் தரப்பட்டிருந்த கடமைகளுக்கு அப்பால் தேவையற்ற உணர்ச்சிகள் என்னை ஆடகொள்ளாத வண்ணம் எனக்கு நானே சில வரையறைகளை ஏற்படுத்தி இருந்தேன்…” என்கிறார். 

1999 வன்னி யுத்தம் உக்கிரமடைந்த காலப் பகுதியில் பேச்சாளராகச் சென்ற போது பெண்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தில் பங்கெடுப்பதன் மூலமே சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற கருத்துக்களை நான் கூறியிருக்கிறேன். ஆனாலும் ஆயுதப் போராட்டத்தோடு சமாந்தரமான நிலையில் அவை முன்னெடுக்கப்பட்டன என்று கூறுவதற்கில்லை. பெண் விடுதலை பற்றிய கருத்துக்களை மகளீர் தினங்களில் தலைவர் விபரித்திருக்கிறார், என்றும் கூறுகிறார். 

சமாதான காலம் எனும் 2003 இல் பெண்களின் சமாதான சந்திப்பு ஒன்று நடந்ததாகவும் தலைமைப் பேச்சாளராக மூத்த பெண்ணியவாதியும் சமூக ஆய்வாளருமாகிய கலாநிதி குமாரி ஜெயவர்த்தனவும், இந்த சந்திப்புக்கு அனுசரனையாளராக நோர்வே நாட்டின் முன்னாள் பாராளுமன்ற உறுப்பினரும் சமுக உளவியல் ஆய்வாளருமான திருமதி அஸ்ரிச் கெய்ப்பேர்க் அம்மையாரும் கலந்து கொண்டனர். “அரசியலுக்கு அப்பால் போரின் காரணமாகப் பெண்களைப் பாதிக்கும் விசயங்களில் ஒரே விதமான அபிப்ராயங்களை பல தரப்பட்டவர்கள் பகிர்ந்து கொண்ட அனுபவம் வித்தியாசமாக இருந்தது”...என்று தனது அனுபவத்தைப் பகிர்வதில் தன் சார் தரப்பு பெண்களின் பிரச்சனைகளும் செவி சாய்க்கப்பட்டுள்ளது என ஒரு பெண்ணாக மன ஆறுதல் அடைகிறார்.

பெண் போராளிகள் நீதிபதிகளாகவும், சட்டவாளர்களாகவும் , நீதிச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுவோராகவும், ஊடகப் பிரிவுகளான நிதர்சனம், புகைப்படப் பிரிவு, பத்திரிகை, வானொலி ஆகிய துறைகளில் செயற்படுவோராகவும் இருந்தனர். அத்தோடு பல பெண் போராளிகள் சிறந்த இலக்கிய கர்த்தாக்களாகவும், ஆயுதப் போராட்டத்துக்கு அப்பால் அரசியல், சமுகம் பற்றிய தளங்களில் பரந்த தேடல் உள்ளவர்களாகவும் இருந்தனர். என்பது அக்காலத்தில் பெண்களின் ஆளுமை மிகுவாகவும் தனித்துவமானதாகவும் இருந்ததற்கான ஆதாரங்களாகக் கொள்ளலாம். 

இவ்வாறாக பல துறைகளில் வளர்ச்சி பெற்று இருந்தவர்கள், அனைத்துமாய் முள்ளிவாய்க்காலில் முடிவடைந்து சரணடைந்து வந்தபின் சமுகத்தில் அவர்களது பார்வை பற்றி புத்தகத்தில் சொல்லுவது மனதை நெருடச்செய்கிறது. “பெண்கள் போராடப் போனது தவறல்ல அவர்கள் மீண்டு வந்ததுதான் தவறு”. ஏனெனில் முன்னாள் போராளிகள் சந்திக்கும் சமுகப் பார்வை பற்றிய தனது வருத்தத்தை ஒரு பெண்ணாய் வாழ்வதன் துன்பம் போராடப் போன பெண் போராட்டத்தின் தோல்விக்குப் பிறகு சமுகத்தில் சந்திக்கும் வாழ்க்கைப் போராட்டம் பற்றி தனது வருத்தத்தை வெளிப்படுத்தும் வலி மிகுந்த வரிகளாக அமைகிறது. மரணங்கள் பற்றி எழுதும் போதெல்லாம் மனம் வலித்தது…..என்பது அனுபவத்தின் வலிகள் போன்றிருந்தது. 

2009 க்கு முன்னும் பின்னரும் அல்லது அந்தக் காலத்தில் இராணுவத்தினரின் கொடுமைகள், பாலியல் வல்லுறவு பற்றி இங்கு குறிப்பிடப்படவில்லை. இசைப் பிரியாவை இராணுவத்தினர் இழுத்துச் செல்வதை சனல் 4 தொலைக் காட்சியினால் செய்திகளிலும் ஊடகங்களிலும் காட்டப்பட்டது. இப்படி ஆவனப்படுத்தப்பட பெண்களுக்கான துன்புறுத்தல்கள் பற்றி எதுவும் பேசப்படவில்லை. 

பெண்களின்  தலைமையாய் இயக்கத்தின் ஒரு அங்கமான அரசியல்துறைப் பொறுப்பாளராக இருந்தவர், பல இடங்களில் எமது இயக்கம் என்ற சொல்லைக் கூட பாவிக்கவில்லை. அதிலிருந்து விலகி வேறொருவர் எழுதுவதுபோல் வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் இருந்தது. "அனுபவங்கள் வலிகளேயானாலும் அங்கத்துவத்துக்குள் அது பாதுகாக்கப்படாது போகலாமா...." எதுவாயினும் தமிழீழ போராட்ட வரலாற்றில் பெண் விடுதலைக்காகவும், சமுக முன்னேற்றத்துக்காகவும் தன்னுடைய வாழ்நாளின் அதிக காலத்தில் உழைத்த இவர், உலக சாதனைப் பெண்கள் வரிசையில் உள்வாங்கப் படுவதற்குரியவர். 

mullaimathana@gmail.com


0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்