/* up Facebook

Mar 24, 2015

அன்னா அக்மதேவா: எழுதித் தீர்ந்த சொற்கள் -நசார் இஜாஸ்


பிரிட்டனின் பீட்டர்ஸ் பெர்க் நகரமெங்கும் கூதல் பரவிக் கொண்டிருக்கிறது. மெல்லிய பனிக்காற்று உடலை ஆட்பறித்து தூக்கத்தினில் பாதியையும், கனவினில் மீதியையும் தின்று கொண்டிருந்தது. கட்டிலின் மீது போர்வைக்குள் ஒழிந்து கொண்டிருந்தவள் மெல்ல எழுந்து கொள்கிறாள். அவளுடைய பெயர் அன்னா அக்மா தேவா. 

ரஷ்யாவின் மிகச்சிறந்த கவிஞர்களில் உருவரான அன்னா அக்மதேவா 1989.06.11 அன்று மூன்றாவது நபராகப் பிறந்தார். தாத்தாரிய சமூகத்தில் பிறந்தவள். தாத்தாரிய சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்களில் ஆண்கள் வீரம் மிக்கவர்களாகவும், பெண்கள் வலிமை கொண்டோர்களாகவும் காணப்படுவர். அந்த வலிமையின் சிறு பாகமாக சோம்பல் முறித்துக் கொண்டவள் வீரிய எழுச்சியுடன் செயற்படுகிறாள். மெழுகுதிரியை சு+டேற்றி அறையில் சுவரோடு சாத்தியிருக்கும் மேசையின் முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டு மேசையில் இருந்த எதையுமே தொடாது தனித்தவளாக உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறாள். முகம் அலம்பிய பின்னும் முகத்தில் இனம் புரியாத சோகம் உறவாடிக் கொண்டிருந்தது. மௌனம் கலைந்தவளாய் மேசையிலிருந்த தனது பழைய குறிப்புகளை எடுத்தவள் எதையோ தேடிக் கொண்டிருக்கிறாள். எதுவுமே கிடைக்காதவளாய் அவற்றை மூடி வைத்து விட்டு வேறொரு குறிப்பில் எதையோ எழுத முனைபவளாய் தனது சிந்தனைகளை மேய்கிறாள். அவளது மண்டைக்குள் அப்போது எழுவுமே இல்லாதது போன்று காட்சியளித்தது. 

அவளுடைய சிந்தனைகள் நதிகளைப் போன்று நீண்டு கொண்டிருக்கிறது. பேனாக்கள் தாள்களில் உருள தவியாய் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் அவளுக்கு அப்போது எதை எழுதுவது, எப்படியெழுதுவது என்று வார்த்தைகள் வெளிவராமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். வார்த்தைகள் எதுவுமே வெளிவராத வெறுமையின் சின்னமாய் சிதறடிக்கப்பட்டவள் போல் அந்தப் பழைய காலத்துக் கதிரையில் அவள் இப்போது உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறாள். 

அன்னா அக்மதேவாவின் வாழ்க்கை துயரங்களை மாலையாகக் கோர்த்து அவளது கழுத்துகளில் குடியமர்ந்து கொண்டு பிரதிஷ்டம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. தனது மகன் அரசு எதிர்ப்பாளன் என்ற பொய்க் குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டு கம்பியெண்ணிக் கொண்டிருக்கிறான். அவள் தற்போது மேசையின் முன்னால் உட்கார்ந்து கொண்டு எதையோ எழுதத் துடித்துக் கொண்டிருப்பதும் அதற்காகத்தான் அல்லது அதைப்பற்றித்தான். 

தனது மகனை சந்திப்பதற்காக அனுமதி கேட்டு சிறைச்சாலை அதிகாரிக்கு வேண்டுகோள் விண்ணப்பமொன்றை எழுதி விட்டு, அத்தோடு அதிபர் ஸ்டாலினை வாழ்த்தி சில கவிதைகளைக் கிறுக்க வேண்டும். கவிதைகளையும் விண்ணப்பப் படிவத்தையும் ஒன்றாக இணைத்து அனுப்பும் பட்சத்தில் ஒரு வேளை அந்தக் கவிதைகளில் அவருடைய மனம் மகிழ்வுறலாம். அவ்வாறு அவரது மனம் மகிழ்வுறும் கணத்தில் சிறையில் மனம் சிதறிக் கிடக்கும் தன் மகனை சந்திக்கும் வாய்ப்புக் கிட்டலாம்.

விடிகின்ற பொழுதுகள் ஒவ்வொன்றும் இவருக்கு இன்றைக்காவது தன் மகனை சந்திக்க வாய்ப்புக் கிடைக்காதா என்ற ஏக்கத்துடனும் எதிர்பார்ப்புடனும்தான் கழிகிறது. அவ்வாறே அந்த இரண்டு வருடங்களையும் கழித்து விட்டாள். 

தன் மகனை இழந்து இவள் தவித்துக் கொண்டிருப்பது போல் பலரும் இவளைப் போலவே தத்தம் அறைகளில் உட்கார்ந்து கொண்டு எதையாவது செய்து கொண்டிருப்பார்கள். 

தனது மேசையில் இருந்த வோட்கா எனும் பானத்தை அருந்தத் தொடங்கினாள் அக்மதேவா. ரொம்ப நேரமாக தனது கண்களை வருடிக் கொண்டிருந்த தூக்கத்திற்கு பதிலளிப்பவளாய் அதே மேசையில் மெல்லத் தலையை சாய்த்து கண்களை மெல்ல மூடுகிறாள். அந்தத் தூக்கம் தனது துயரத்துக்கு சிறிது நேர ஓய்வை வழங்கி வைக்கலாம் என்ற நம்பிக்கை அவளுக்குள் நிரம்பியிருந்தன. 

கவிதையின் மீதான அதீத காதலும், வேட்டையும் அதி வேகத்தில் ஊடுருவியிருந்த நிலையில் 1910ம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் அன்னா அக்மதேவாவுக்கும் பிரபல விமர்சகரும், கவிஞருமான நிக்கோலோவ் குமிலேவ்விற்கும் திருமணம் நடந்தேறியது. வாழ்க்கைப் பயணம் அதன் போக்கில் அழகாகப் பயணித்துக் கொண்டிருக்க, நிக்கோலோவ் குமிலேவ் கவிதை இயக்கமொன்றைத் தோற்றுவித்தார். இதன் மூலம் ரஷ்ய கவிதை அமைப்பில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முயன்றார். அதற்காகப் பெரிதும் பாடுபட்டார். ரஷ்யாவினுடைய மிக முக்கியமான புரட்சி ஏற்பட்ட காலகட்டமொன்;றில் வசித்து வந்த இவர் அந்தக் கால கட்டத்தில் ஸ்டாலினிய அடக்கு முறையில் சிக்கி வதைக்குட்பட்டடு அதன் தீவிரப்போக்கினையும் உணர்ந்தார். 

ரஷ்ய கவிதைகளை எளிமை நடைக்கு மாற்றும் முயற்சியில் அன்னா அக்மதேவாவின் கவிதைகள் பெரிதும் உதவின. அன்னா அக்மதேவாவின் கவிதைகள் அவருக்கு வலு சேர்த்து கவிதையின் மூலம் புகழ் பெற்று விளங்கினார். ஆதலால் பீட்டர்ஸ் பெர்க் கவிதை வட்டத்தில் முக்கியமானவராகத் திகழ்ந்தார். தொடர்ந்தேர்ச்சையான புகழால் உள்ளம் நெகிழ்ந்தார். அன்னா அக்மதேவா. எனினும் அவரது கணவருக்கு இச்செயல் ஒருவித சலனத்தையும், பொறாமையையும் வளர்த்து விட்டது. அவளை பகைமையால் ஆட்கொள்ளத் தொடங்கிய இவர் பிற்பாடுகளில் அவரை விட்டு பிரிந்து வாழத் தொடங்கினார். 

ஒரு கட்டத்தில் கணவன் நிகோலெவ் குமுலேவ் என்பவரும் அரசு எதிர்ப்பாளராக அடையாளம் காணப்பட்டு அதிகாரிகளால் கைது செய்யப்ட்டு சிறைவாசம் கொண்டார். அப்போது அன்னா அக்மதேவா கணவரை மீட்பதற்காக இருவரும் கணவன் மனைவியாக சேர்ந்து வாழ முடியாது பிரிந்திருந்த கட்டத்திலும் மீட்புக்கான முயற்சிகளில் கரிசணை காட்டினார். மீட்புக்கான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டும் எவ்விதப் பயனுமில்லை. சைபீரியாவின் முக்கிய சிறைச்சாலையொன்றில் அடைக்கப்பட்டிருந்த நிகோலோவ் குமுலேவ் அச்சிறையிலேயே சித்திரவதைக்காட்படுத்தப்பட்டு படுகொலை செய்யப்பட்டார்.
அச்சிறைச்சாலையின் சுவர்களையும், கொன்றவர்களையும் தவிர வேறு எவராலும் அவரது குருதி கொள்ளையடிக்கப்பட்டு உயிர் சு+றையாடப்பட்ட வரலாற்றை விவரிக்க முடியாது. அன்று கணவனை மீட்கப் போராடியவள் இன்று தன் மகனையும் மீட்கப் போராடுவதுதான் கொடுமையின் உச்ச கட்டமாகும்.

நிகலோவ் குமிலேவிற்குப் பின் நிகலோவ் புனின் என்பவரை திருமணம் செய்து கொண்டு வாழத் தொடங்கிய அன்னா அக்மதேவாவிற்கு அவ்வாழ்க்கையும் சீராக அமையவில்லை. நிகலோவ் புனினும் கைது செய்யப்பட்டு சைபீரிய சிறைச்சாலையொன்றில் அடைக்கப்பட்டார். எதுவுமே செய்ய இயலாது அவரது கண்களில் கஸல் வடிந்து கொண்டிருந்தது.  

தாய்மை என்பது பிரகாசமான சித்திரவதை. அதற்கு என்னை முழுமையாக ஒப்படைக்க முடியவில்லை என்று அப்போதுதான் குறிப்பொன்றை எழுதி வைக்கிறாள் அக்மதேவா. அவை குறிப்புகளில் தாங்கி நின்றதை விட மனதில் தேங்கி நின்றதுதான் அதிகம்.

1925ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக அன்னா அக்மதேவா மீது அரசாங்கத்தின் நெரக்கடிகள் மறைமுகமாக எழுந்து கொண்டிருந்தத. அவரது எழுத்துக்களின் சிறு பகுதி கூட எந்தப் பத்திரிகையிலும் வெளிவராது தடை செய்யப்பட்டது. பிற அடிப்படையான விடயங்களிலும் விலக்களிக்கப்பட்டு ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டவர் போல் ஆனார். தனிமையில் பீடிக்கப்பட்டிருந்த இவரை இவர் மீது காதல் கொண்டிருந்த போரிஸ் என்பவர் மணம் கொள்ள விரும்பிய போதிலும் அதை அவர் முற்றாக மறுத்து விட்டார். இன்று தனிமையின் நாட்களை ஏக்கங்களோடு கழித்துக் கொண்டிருக்கிறார். 

அக்மாதேவாவின் மகன் கைது செய்யப்பட்டதற்கான சரியான காரணம் அரசு எதிர்ப்பாளன் என்பதை விடவும், அவனுடைய தாயும் தந்தையும் கவிஞர்களாக இருந்தமைதான். இன்று அதே கவிதையின் மூலமாகவே தன் மகனையும் மீட்பதற்காகப் பேராடிக் கொண்டிருக்கிறாள். எனினும் அதில் எவ்விதப் பயனும் கிடைக்கவில்லை. தன் மகனை சந்திப்பதற்கான வாய்ப்பு அவருக்கு தொடர்ந்தேர்ச்சையாக நிராகரிக்கப்பட்டே வந்தது. 

அக்மதேவாவின் வளர்ச்சியை பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது அவளை விட்டு ஒதுங்கிச் சென்ற தன்னுடை முதல் கணவன் நிக்கலோவ் குமிலேவ்  செல்லும் போது இரண்டு வயதான தன் மகனையும் நிக்கலோவ் குமிலேவின் பெற்றோர்கள் அவளது மகனை தாங்கள் வளர்ப்பதாகக் கூறி எடுத்துச் சென்று விட்டனர். அப்போது அவளது நியாயத்தையும், எதிர்ப்பையும் அப்போதைய நிலையில் யாருமே செவிமடுக்கவில்லை. அது கூட கைக்கெட்டாத கவலையானது. பத்து மாதம் கர்ப்பச் சுருளில் சுமந்த தனது மகனைப் பார்ப்பதற்காக மாதக் கணக்கில் தனது கணவனின் பெற்றோரின் வாசலின் முன்னால் காத்திருந்தாள். அது சாத்தியமற்றதொன்றாகவே ஆகிவிட்டது. 

அன்று அவர்களின் வீட்டின் முன்னால் காத்திருந்தவள், இன்று சிறைச்சாலை நுழைவாயிலில் காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அதற்கும் இதற்கும் அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்.

ஒரு கட்டத்தில் தாயின் பிரிவும், தன் தாய் பற்றிய நினைவும் அக்மதேவாவின் மகன் லெவ்வின் மனதில் நிலை கொள்ள தனது வாலிபத்தில் அவன் அவனது தாயை நாடி வந்து விட்டான். அப்போது அவளது வாழ்வு முழுமை பெற்று விட்டதாக உணர்கிறாள். அந்த நிலை மாறி அது ஒரு இருண்மையைக் கட்டமைத்து விட்டது.  

தனது மகன் லெவ்வை சிறையில் தவிக்க விடாமல் தடுப்பதற்காய் எத்தனையோ மீட்பு முயற்சிகளில் தொடர்ந்தேர்ச்சையாக செயற்பட்டுக் கொண்டிருந்த அக்மதேவாவிற்கு அதிபர் ஸ்டாலினின் மனைவியின் மரணம் திருப்புமுணையாக அமைந்தது. ஸ்டாலினின் மரணத்தின் பின் அவளது மகன் விடுதலை செய்யப்பட்டான். ஸ்டாலினை வாழ்த்தி அவள் எத்தனையோ கவிதைகளை எழுதிய போதிலும், அவனது அடக்கு முறைகளைப்பற்றியும் மறைமுகமாக எழுதி வந்திருந்தாள். அவை அவனது மரணத்தின் பின் வெளியாகத் தொடங்கியது. அக்மதேவாவின் கவிதைகளை லதா ராமகிருஷ்ணன் என்பவர் தமிழில் மொழி பெயர்த்துள்ளமையும் குறிப்பிடத்தக்கது.

அவரை நினைவு கூறவும், பெருமை சேர்க்கும் விதத்திலும் ரஷ்ய அரும் பொருட்காட்சியகத்தில் அவருடைய புகைப்படம் தொங்க விடப்பட்டுள்ளது. மட்டுமன்றி அவரது பிறந்த தினத்தில் பல்வேறு கலாசார நிகழ்வுகள் நடாத்தப்பட்டு அவர் நினைவு+ட்டப்படுகிறார் என்பதோடு அவரது வாழ்க்கையும் படமாக்கப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. 
முதற்தடவையாக தன் மகனுடன் நாட்டை விட்டு வெளியேறி லண்டனுக்குச் சென்றார். பிரிட்டனில் தொடர்ந்து அவலங்களையே நிரப்பிக் கொண்டிருந்த அக்மதேவாவிற்கு புத்தூணர்ச்சி ஊட்டப்பட்டது போலிருந்தது லண்டனின் உற்சாக வரவேற்புக்கள். ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு டாக்டர் பட்டம் கொடுத்து கௌரவித்தது. ஒட்டு மொத்த வாழ்வின் பெரும் பகுதியை துயரங்களோடு பகிர்ந்து கொண்டு, தனது எதிர்பார்ப்புகளில் சிறுபகுதியை மாத்திரம் அடைந்து கொண்ட அக்மதேவா 1966.03.05 ஆம் திகதி தனது 76ஆவது வயதில் பீட்டர்ஸ் பெர்க் நகரில் வைத்து மரணத்தை சுவைத்தாள். அப்போததான் அவரது எழுத்துக்களின் தாற்பரியம் பன்மடங்கு பரவலானது.  


0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்