/* up Facebook

Mar 24, 2013

வேம்படி மகளிர் விடுதித் தமிழ்ப் பாடசாலை


கற்பவை கசடறக் கற்று அதற்குத்தக நின்று கற்பிக்க வல்ல தமிழ் மகளிர் உருவாக்கக்கூடிய கல்வி நிலையமும் இருந்தமையினால் பிரந்நனை  அதிகமின்றி பாடசாலைகளை நடத்தலாம் என்பதால் வேம்படியில் “மகளிர்
விடுதித் தமிழ்ப் பாடசாலையை“ அரம்பித்தார் வண. பேர்சிவல்.இப்பாடசாலை ஆரம்பமாகிய 1838 ஆம் ஆண்டை வேம்படியார் அடிக்கடி நினைவு கூறுவார்; கொண்டாடுவார்.ஏனெனில் இம்மகளிர் விடுதிப் பாடசாலையே பின்னர் பிரபல வேம்படி மகளிர் கல்லூரியாக வளர்ச்சி பெற்றது. ஆறு யுவதிகளே இப்பாடசாலையின் தொடக்க கால மாணவிகள் இவர்களுக்கு பாடசாலை வசதிகள் மாத்திரமன்றி அவர்களுடனேயே ஒரு தையலாரும் விடுதித் தலைவியாக இருந்தார்.

இந்த வளர்ச்சியை அடைவதற்கு பேர்சிவல் பெருந்தகை எடுத்த முயற்சிகளும் எதிர் நோக்கிய இடர்களும் பற்பல. பெண்கள் எழுத்தறிவு பெறுவதை தாய்மாரே தடுத்தனர் எதிர்த்தனர் “இது எங்களுடைய வழக்கமில்லை;. பெண்கள் படிப்பது ஒழுங்கில்லை; படிப்பதால் என் மகளுக்கு என்ன இலாபம்? அது அவளின் தரத்தைக் குறைக்கும்” இவையே மாணவிகளைச் சேர்க்க முற்பட்ட போது ஏற்பட்ட முதல் எதிர்ப்பு.சபை பாதிரிமாரின் எதிர்ப்பு வேறு இங்கிலாந்தின் நிலைமை ஒன்றும் விஷேசமாய் இருக்கவில்லை. பெண்களுக்கு பேச்சுரிமை இல்லை. சபை குழுக்களில் அங்கம் வகிக்க முடியாது. பொதுச்சேவையில் ஈடுபடக் கூடாது. அவ்வாறு ஈடுபட்டால் அது பெண்மைக்கு எதிரான தன்மை எனக்கருதப்பட்ட காலம் 

எதிர்ப்பு எத்தகையதாக இருந்த போதிலும் வேம்படியில் மகளிர் கல்வி வேரூன்றி விட்டது. இதற்கு இரண்டு காரணங்கள் கூறப்பட்டன. பாடசாலைகள், சபை இல்ல வளவுடன் இருந்தால் பாதிரிமாரின் பில் ஒரு மணித்தியாலம், மகளிர் பாடசாலை மனைவியர் பெண் பாடசாலைகளில் கண்ணும் கருத்துமாக இருக்க நேர்ந்தது. ஒவ்வொரு மணித்தியாலமும் இவர்கள் சென்று மேற்பார்வை செய்தனர். அடுத்ததாக பேர்சிவலின் விடாமுயற்சி அவர் இரண்டு வகுப்புகளுக்கு கற்பித்தார்- ஆண் பாடசாலையில் ஒரு மணித்தியாலம் ஆசிரியரி பயிற்சி வகுப்பில் பல மணித்தியாலங்கள் மொழிபெயர்ப்பும் நூலாக்கமும் அவரது நித்திய கடைமைகளாக இருந்தன. இவற்றோடு சமய பணிகளும் கூடவே தமிழ் பழமொழிகளைச் சேகரிக்கவும் தொடங்கினார் 

பாடசாலைகளுக்கு மாணவர் வந்து செல்வதற்காக வகன வசதி செய்தார். நீதிபதி பிறைசின் மூன்று பிள்ளைகளும் இவ் வாகனத்திலேயே சென்று சாதாரண மக்களுடன் பழக வேண்டுமென நீதிபதி பிள்ளைகளிடம் சொல்லி இருந்தார். வாகன வசதி செய்வதற்குக் கூட சபையில் குறை சொல்லப்பட்டது. நண்பகல் உணவுக்காக வீடு செல்வோர் பிற்பகல் பாடசாலைக்கு வராமல் நின்று விடக் கூடாது என்பதற்காக பாடசாலையில் நண்பகல் உணவு வழங்கினார்.

வேம்படியின் முதலதிபர்

மகளில் விடுதிபி பாடசாலை ஆரம்பித்த ஆண்டிலையை பெண்கல்விக்காக எடுத்திருக்கும் முயற்சிகளையும் திட்டங்களையும் விவரித்து இங்கிலாந்தில்(1834) ஆரம்பிக்கப்பட்ட “சீன இந்திய நாடுகளிற் பெண்கல்வியை முன்னேற்றும்“ சங்கத்திற்கும் கடிதமெழுதினார் பேர்சிவல் இதன் பயனாகக் கொழும்பில் இரு இணைச்சங்கம் தாபிக்கப்பட்டது் பின்னர் வேம்படிப் பாடசாலைக்கு உதவியாகச் செல்வி மெற்கால்வ் அனுப்பி வைக்கப்பட்டார். பேர்சிவல் இங்கிலாந்துச் சங்கத்தைக் கேட்டுக் கொண்டதற் கிணங்க வெஸ்மின்ஸ்ரர் கல்லூரியில் பயிற்றப்பட்டவரும் ஒரு மெதடிஸ்த பாதிரியாரின் மகளுமான செல்வி ரூவீடி அவர்களைச் சங்கம் விடுதிப் பெண் பாடசாலைக்கு அனுப்பி வைத்தது. “வேம்படியின் முதல் அதிபலென வரலாறு பேசுமகிறது“ இரண்டு வருடங்களில் செல்வி ரூவீடி நாகபட்டினம் சென்று திருமதி பச்சலர் ஆனார்.அதன் பின் திருமதி பேர்சிவல் அவர்களே தமது உள்ளுர் உதவியாளர்களுடன் பாடசாலையைக் கவனித்துக் கொள்வதென முடிவு செய்தார்.

1841ஆம் ஆண்டில் ஆபத்தில் உதவும் அன்பர்கள் சங்கத்தை ஆரம்பித்தவர்களில் பேர்சிவலும் ஒருவராயும்இருந்து பல வருடங்கள் அதன் செயலாளராயுமிருந்தார். இச் சஙஙகம் ஒரு வைத்தியசாலையையும் நடாத்தியது. தாம் சேர்ந்து சேகரித்த 2000பழமொழஜகளைத் “திருடாந்த சங்கிரகம்“ என்னும் நூலாக 1843இல் பேர்சிவல் வெளியிட்டார். புகழ் பெற்ற “வினஸ்லோ ஆங்கிலத் தமிழ் அகராதி“ யின் தொகுப்பு வேலைகளை வண.ஜே.நைற் ஆரம்பித்தபொழுது அகராதியின் 220 பேர்சிவல் அகராதியுடன் அச்சிடப்பட்டன.

நாவலர் தமிழில் வேதபுத்தகம்

பாடசாலைகள் ஒருவாறு வேருன்ற மேலதிக வேலைகள் பேர்சிவலைக் காத்திருந்தன. அந்நாள் வரையில் விவிலிய நூலின் ஐந்து தமிழ் மொழி பெயர்ப்புக்கள் கிறிஸ்தவர்களால் உபயோகப்படுத்தப்பட்டு வந்தன. இவைகள் ஐக்கியப்படுத்தும் ஒரு பொழி பெயர்ப்பு அவசியமென இங்கிலாந்திலுள்ள வேதாகம சங்கம் தீர்மானித்துள்ளது 1839ஆம் ஆண்டில் பேர்சிவல் தலைமையில் ஐவர் கொண்ட குழுவை நியமித்து அந்நாளில் ஆறுமுகவர் பேர்சிவலின் நன் மாணாக்கராயிருந்ததுடன் சேனாதிராய முதலியார், சரவணமுத்துப் புலவர், ஆகியோரிடம் தமிழ் இலக்கணவிலக்கியங்களைக் கற்றுப் பேர்சிவல் பாடசாலையிற் தமிழ் கற்றபின் இப்பொழுது பேர்சிவல் தமக்பே ஆறுமுகவரைத் தமிழ்ப் பண்டிதராக்கிக் கொண்டார். ஆறுமுகவர் தாமும் சித்தாந்த சாத்திரங்கள், திருமுறைகள், சமஸ்கிருதம், வேதாகம சிவாகமங்களை உரியவர்களிடம் கற்கலானார். ஆசிரியரும் மாணவர்களும் ஒருவரில் ஒருவர் வைத்திருந்த மதிப்பு மரியாதையால் வேதபுத்தக மொழி பெயர்ப்பாளர்களில் ஆறுமுகவரும் ஒருவராகிவிட்டார். ஆரம்பத்தில் அவ்வப்போது நடைபெற்ற மொழிபெயர்ப்பு வேலைகள் வேதாகம சங்கத்தின் வற்புறுத்தலின் பேரில் துரிதமாக்கப்பட்டு 1846ஆம் ஆண்டிலிருந்து பேர்சிவலும் ஆறுமுகவரும் தினசரி ஆறு மணித்தியாலங்களை மொழி பெயர்ப்புக்காகச் செலவிட்டனர். மொழிபெயர்ப்பதில் கடுமையான நிபந்தனைகள் விதிக்கப்பட்டன. கிழமைதோறும் மொழிபெயர்ப்புக்குழு சந்தித்து ஆராய்ந்து தீர்மானித்தது. இதனால் ஆறுமுகவருக்கு முப்பெரும் நன்மைகள் ஏற்பட்டன. முதலாவதாக விவிலிய நூல் பற்றிய முழுமையான அறிவு. இரண்டாவதாக குறியீடுகளின் பிரயோகமும் அதன் பயனும் பற்றிய மேலதிக அறிவு. மூன்றாவதாக தமபு சமயத்தை வளர்ப்பதற்கு அவர்கன் கையாண்ட வழிமுறைகள் பற்றிய அறிவு.

இவ்வாறு வேம்படி வளாகத்தில் கிறிஸ்தவ வேதபுத்தகத்தின் தமிழ் மொழி பெயர்ப்பு நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கையில் மகளிர் தமிழ் விடுதிப் பாடசாலை எதிர்பார்த்த பயனைத் தரத் தொடங்கியது(1844). ஆண் பாடசாலையில் ஆறுமுகநாவலரைப் போல் மகளிர் விடுதிப்பாடசாலையிற் கல்வி பயின்று வந்த இரண்டு யுவதிகள் மகளிர் பகற்பாடசாலையின் ஆங்கில தமிழ்ப்பகுதிகளிற் கற்பிப்பதற்கு மிகவும் உபயோகமாயிருந்தார்கள். இவ்விதம் கற்பிக்கும் முறைமை சென்னையில் டக்டர் அன்றூஸ் பெல் என்பவரால் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. இதையே பேர்சிவலும் கையாண்டார். ஆறுமுகநாவலரும் அவ்வாறே செய்தார். 

பேர்சிவல் பெருந்தகையின் கல்விக் கனவு நனவாகத் தொடங்கிவிட்டது. இந் நிலையில் திருமதி பேர்சிவலின் உடல் நலத் தேவைம்மாம அவர் இங்கிலாந்து செல்லச் (1846) சபை அனுமதி வழங்கியது. அவர் தமது இரண்டு பெண் குழந்தைகளையும் அழைத்துச் சென்றார். 

வேம்படி மகளிர் பாடசாலை நிறுவப்பட்டது. 

“ பேர்சிவல் அவர்கள் நிதி சேர்த்து சபைக்காக ஒரு துண்டுக்காணியை (1851 ஆம் ஆண்டில்) கொள்முதல் செய்து அதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவினதான பொருத்தமான பாடசாலை அறை யொன்றை மகளிர் பாடசாலைக்காக கட்டினார்“ என வேம்படி வரலாற்று நூல் கூறுகிறது. ஆனால் வரலாற்று புகழ்வாய்ந்த இக் கட்டடம் எவ்விடத்தில் இருந்ததென்பதை வரலாற்று நூல்கள் எதுவும் தெரிவிக்கவில்லை. இதற்கும் ஆறுமுக நாவலரே கைகொடுக்கிறார்.

ஈ.ஜே.றெபின்சன் பாதிரியார் 1847 ஆம் ஆண்டில் வெஸ்லியன் சபையின் சேவைக்காக யாழ்ப்பாணம் வந்தார். பேர்சிவல் பாடசாலையைப் பார்த்தார்.கல்வி வளர்ச்சி கண்ணுற்றார்.“ இவை இங்கிலாந்தின் அதியுயர்ந்த பாடசாலைக்கு சமானம் ” என்றார். இவ்வாண்டின் கடைசி நாளிலே நாவலரின் முதலாவது கிறிஸ்தவ எதிர்ப்பு ஓங்கி ஒலித்தது வண்ணார் பண்ணை சிவன் கோயிலில் பேச்சில் அபிமானம் கொண்டு பின் தொடர்ந்தார் றெபின்சன். பின்னர் தம்மிடம் இருபத்தொன்பது ( 1848 பேச்சுக்களின் சுருக்கம் இருப்பதாக கூறினார். இவர் ஐந்து வருடங்களே யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்த போதிலும் மிக விரைவாக தமிழைக் கற்று தமிழ் கதைகளையும் செய்யுள்களையும் ஆங்கில நூல்களாக எழுதினார் ஆறுமுகவரையும் ஏனைய பேச்சாளர்களையும் அவர்களது நடவடிக்கைகளையும் அவதானித்து “ இந்து போதகர்கள் ” என்ற நூலை எழுதினார். இது 1867 இல் இங்கிலாந்தில் வெளியிடப்பட்டது. இந் நூலில் வண. றெபின்சன் எழுதுகிறார். “ பிரதான கட்டடத்தின் தென் பக்கத்தில் இருந்து வெனிசிய கதவு யன்னல்களுடன் கூடிய அறைகள் பின் நோக்கி நீண்டு செல்லுகின்றன. இவை ஒன்றோடொன்று தொடர்ந்து அமைந்து ஆண் பாடசாலையின் வகுப்பறைகளாக உபயோகப்படுத்தப்படுகின்றன.இவற்றுடன் தொடர்ந்து மதிப்பான ஒரு இல்லம் இருக்கிறது. இது மகளிர் விடுதிப் பாடசாலை பேர்சிவல் ஒரு கட்டடகலைஞர் என்ற வேறொரு நூற்றுணுக்கும் இதை உறுதிப்படுத்த துணையாகிறது. முதலாம் குறுக்குத் தெருவும் வேம்படி வீதியும் சந்திக்கும் மூலையில் நிறுவப்பட்டிருந்த இக் கட்டடத்தின் அடித்தளமும் மேற்கு பக்க செங்கற் சுவரும் இன்று தொல்பொருள்களாக காட்சி தருகின்றன. அத்தோடு அந் நாளில் அந்நியர் அமைத்த அகழி அதனருகே அமைந்ததால் ஆறுமுகநாவலர் படித்த பேர்சிவல் வித்தியாசாலையின் அடித்தளம் தப்பிப் பிழைத்து தொல்பொருளாய் இருந்து வேம்படியின் மாண்பை வெளிப்படுத்தயவாறு உள்ளது. இதனால் பேர்சிவல் 
வித்தியாசாலையின் பெண் பிரிவு ( வேம்படி ) பாடசாலைக் கட்டடம் முதலில் ( 1851 ) நிறுவப்பட்டது என்பதும் ஆண் பிரிவு ( மத்திய கல்லூரி ) கட்டடத்திற்கு 1908 ஆம் ஆண்டிலேயே அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது என்பதும் கவனிக்கத்தக்கதாகிறது

வேம்படி வளாகம்

அந்நாளைய யாழ்ப்பாணப் பட்டினம் இவ்விடத்தில் ஆரம்பமாகி் தேவாலய வீதி 3ம் குறுக்குத்தெரு கடற்கரை வீதி முற்றவெளி ஆகியவற்றிற்குட்பட்டிருந்தது.இதன் மேற்கில் சற்றத்தொலைவில் நட்சத்திர வடிவான ஒல்லாந்தர் கோட்டை இன்றும் நிலையாயுள்ளது.வடக்கில் இன்றைய ட்றிமர் மண்டபமாயிருக்கும் அன்றைய ஒல்லாந்தத் தளபதியின் வாசஸ்தளமும் வேம்படி மகளிர் தென்பக்க அகளியை அடுத்து இன்று வகுப்பறைகளாயிருக்கும் நீண்டதொரு பாரிய கட்டடத் தொகுதியும் பழமையான வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கட்டடங்களாக விளங்கின.இங்கு பாரிய வேப்ப மரங்கள் நன்கு வளர்ந்து குளிர்ச்சியைத் தந்து சுற்றாடலை அழகுபடுத்திய வண்ணம் இருந்தன.வேம்படியின் இக் கட்டிடத் தொகுதி 1817 ஆம் ஆண்டில் பகிரங்க ஏலத்தில் விடப்பட்டபோது ஜேம்ஸ் மூயாட் அவர்களே இதனை கொள்முதல் செய்து ஏழுவருடங்களின் பின் 1824ஆம் ஆண்டில் வெஸ்லியின் சபைக்கு அன்பளித்தார்.இதனால் பழைய அனாதை இல்லத்தில் நடைபெற்று வந்த யாழ் வெஸ்லியன் ஆங்கில பாடசாலை எட்டு வருடங்களின் பின் வேம்படி வளாகப்பிற்கு மாற்றப்பட்டது. யாழ் ஆங்கிலப்பாடசாலையை “வேம்படி வெஸ்லியன் பாடசாலை“ என மக்கள் பெயரிடத்தொடங்கிளர். 

வேம்படியிற் பெண்கள் கல்வி

1823ம் ஆம்ஆண்டில் 42 மாணவர்களே ஆங்கிலப் பாடசாலையிற் கல்வி கற்றதாக மெதடிஸ்த சபை வரலாறு பேசுகிறது.இரண்டாண்டுகளின் பின் இப்பாடசாலை வேம்படி வளாகத்திற்கு மாற்றப்பட்ட முதலாம் ஆண்டிலேயே 40 பெண் பிள்ளைகள்-பெரும்பாலோர் பறங்கியர்-கல்வி கற்றதாயும் பலராலும் மதிக்கப்பட்ட திருமதி ஸ்சாடர் என்ற பறங்கிப் பெண்மணி இவர்களிற்கு ஆசிரியையாயிருந்ததாயும் ஆண்டறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. அவர் போர்த்துக்கேய டச்சு மொழிகளைக் கற்பிக்க முடிந்தவராயும் இருந்தார்.ஆகவே 1825ம் ஆண்டிலேயே வேம்படி வளாகத்தில் பெண்கல்வி ஆரம்பமாகி விட்டது. ஆயினும் இதை நெறிப்படுத்தியவர் பேர்சிவல் பெருந்தகை அவர்களே. 

பேர்சிவல் சகாப்தம்

தமிழ் நாட்டிலும் தமது சமயத் தொண்டில் ஈடுபட்டிருந்த சில ஐரோப்பியப் பாதிரிமார் தமிழ் அறிஞர்களாகவும் திகழ்ந்துள்ளனர் இவர்களுள் வீரமா முனிவருக்குப்பின் முதன்மையாகக் கருதப்படுபவர் வண.டக்டர் பீற்றர் பேர்சிவல்.மெதடிஸ்த மார்க்கத்தின் மாபெரு தமிழஅறிஞர்எனச் சபை சார்ந்த விடயங்கள் வலியுறுத்திப் பெருமைப்படுகின்றன.இவர் முப்பெரும் ஆங்கில பாடசாலைகளில் முதன்மையானவர் என வரலாறு பேசுகின்றது. பருத்தித்துறையில் தமது சமயப் பணியை ஆரம்பித்த பேர்சிவல் பாதிரியார் அங்கு நிறுவிய மத்திய ஆங்கில பாடசாலை ஹாட்லிக் கல்விக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்காத அக்கால சட்டசபை தலமைபீடம் இதற்குப் பொருள் உதவி செய்யாமையால் “என்னுடைய செலவிலேயே இப் பாடசாலையை நடத்துகிறேன்“ என்று கடிதம் ஒன்றில் எழுதவேண்டியிருந்தது.“பேர்சிவல் பாதிரியார் புதுவாழ்வளித்து நிரந்தரமாக்கிய பாடசாலைகளில் யாழ் மத்திய கல்லுரி முதலிடம் பெறுகின்றது“ என யாழ் மத்திய கல்லுரியின் வரலாறு பெருமைப்படுகின்றது. “இவர்களைப் போலவே வேம்படிப் பெண்களும் வண பேர்சிவல் அவர்களே வேம்படியின் தாபகர் என உரிமை கோருகிறோம்“ என்று வேம்படி மகளிர் கல்லூரியின் நூற்றாண்டு நூல் வற்புறுத்துகின்றது. 

இங்கிலாந்தில் தமிழ் மொழியை ஓர் அளவு கற்றுக்கொண்ட வண.பேர்சிவல் 1826ம் ஆண்டில் யாழ் குடாநாட்டிற்கு வரும் பேற்றை தமிழ் மக்கள் பெற்றனார்.ஆயினும் அடுத்து வருடத்திலேயே அவரது சேவை திருகோணமலையில் தேவைப்பட்டது. மீண்டும் பருத்தித்துறையில் “தமிழிற் போதிப்பதிலே எனக்குச் சற்றுச் சிரமம் தான் இருக்கிறது.மக்களுடன் உரையாடும் பொழுதும் அவர்களைப் போலவே பேசுகிறேன்.“ என்று 25.3.1829 திகதியிட்ட கடிதத்தில் பேர்சிவல் எழுதுகிறார். 1828 -30 ஆண்டுகளில் சபையின் செயலாளராக பேர்சிவல் இருந்தார் எனினும் பின்னர் கல்கத்தாவில் ஒரு வெஸ்லியன் சபையை ஆரம்பிப்பதற்காக அவர் அங்கே அனுப்பப்பட்டார்.அவரது முயற்சி உடனடியாக கைகூடவில்லை மாறாக அங்கே ஸ்கொத்துலாந்துச் சபையாய் டக்டர் அலெக்சாந்தர் டவ் என்பாரை சந்திக்கும் வாய்ப்பை பேர்சிவல் பெற்றார் டக்டர் டவ் ஒரு கல்வியாளர் இவரது கல்வி முயற்சிகள் கல்கத்தாவில் படித்த இளைஞர்களிடம் ஏற்படுத்திய நற்தாக்கங்களையும் பேர்சிவல் அவதானித்தார். இதனால் ஏற்கனவே கல்வியில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த பேர்சிவல் கல்வியே முதன்மையானது அது சமய வாழ்வுக்கு உறுதுணையானது என்ற திடமான நம்பிக்கையுடன் 1832 ம் ஆண்டில் மீண்டும் யாழ்ப்பாணம் வந்தார்.

வெஸ்லியன் பாடசாலை

நல்லாசிரியர்களின் திணிணைப் பள்ளிக்கூடங்களில் நம் தமிழ்ச்சிறார்கள் தமிழ் மொழியையும் சைவத் தமிழ் இலக்கியங்களையும் கற்றுத் தேர்ந்து வந்த காலை இவர்கள் ஆங்கில மொழியையும் அறிவியல்களையும் கற்க முதன் முதலில் வழிவகை செய்தவர்கள் இற்றைக்கு 175 ஆண்டுகளிற்கு முன் இங்கிலாந்தில் இருந்து வந்துதென்னிலங்கையிற் அடுத்துள்ள வெலிகாமக் கடற்கரையை அடைந்து யாழ் நகர் சேர்ந்து வேம்படியை ஒரு கல்விக் கருவுலமாக்கிய வெஸ்லியன் சபையினரே.

போர்துக்கேயரதும் ஒல்லாந்தரதும் காலத்தில் எம் மக்களின் கல்விகளை அது கிறிஸ்தவ வேதப் புத்தகத்தை ஓரளவு விளங்கிக் கொள்வதாகவேயன்றி எமது சிறார்களின் அறிவு வளர்ச்சிக்குரிய தாய் இருக்கவேயில்வை.ஆனால் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் 1814ஆம் ஆண்டில் இந் நாட்டிற்கு வந்த வெஸ்லியன் சபையார் ஐவரையும் வரவேற்ற தேசாதிபதி சேர் றொடீபட் பிறவுன்றிக் தாம் நிதியுதவி செய்வதாகவும் மாத்தறை காலி மன்னார் மட்டக்களப்பு யாழ்ப்பாணம் ஆகிய இடங்களில் ஆங்கிலப் பாடசாலைகளை ஆரம்பிக்கும்படியும் கேட்டுக் கொண்டதால் வண. ஜேம்ஸ் லிஞ் வண. தோமஸ் ஸ்குவாணஸ் ஆகியோர் கொழும்பிலிருந்து புற்றட்டுக் காடுகளினூடாகப் பதிது நாட்கள் பயணம் செய்து ஆவணி பத்தாம் நாள் யாழ்ப்பாணப் பட்டினம் வந்து உயர் பதவியிலிருந்த ஜேம்ஸ் மூயாட் என்பவரைச் சந்தித்து அவர்களுடனேயே தங்கினார்.ஆயினும் உடனடியாகப் பாடசாலைகளை ஆரம்பிக்கும் திட்டம் தகுந்த கட்டடம் கிடையாமையாற் பின் போடப்பட்டு இரண்டு வருடங்களின் பின் 1816ஆம் ஆண்டு ஆவணி மாதம் முதலாம் நாளன்று இன்றைய யாழ் மத்திய கல்லூரியின் மண்டபம் இருக்கும் இடத்திலிருந்த பழைய அனாதை இல்ல லூதர் திருச்சபைக் கட்டடத்தைப் பகிரங்க ஏலத்தில் ஜேம்ஸ் லிஞ்ச் அவர்கள் கொள்முதல் செய்து யாழ்ப்பாணத்தில் தமது முதலாவது பாடசாலையை ஆரம்பித்தார். 


வேம்படி மகளிர் கல்லூரியின் முதலதிபர்

உலகியலில் ஈடுபட்டிருப்பவர்களை அருளுலகிற்கு ஈர்ப்பதுவே இறைசெயல். ஆனால் வேம்படியின் ஆளுமையோ அருளுலகில் இருந்தவர்களை உலகிற்கு ஈர்த்தது. முதலில் பேர்சீவல் அவர்களைக் கண்டோம். இப்பொழுது வண்ணார்பண்ணைத் திருச்சபைக்காக வந்த (1907)செல்வி அயசனை வேம்படி தன்னகத்தே ஈர்த்துக்கொண்டது. இருவரும் நீண்ட காலம் வேம்படியை வழிநடத்தியவர்கள். இவர் ஒரு திறமையான கணித ஆசிரியை. இதனால் கைவப் பெண்பிள்ளைகள் பலர் வேம்படியிற் சேர்ந்தனர்.யாழ்ப்பாணத்தின் சரித்திரத்திலேயே முதன் முறையாகப் பெண்பிள்ளைகள் கேம்பிறிச், கல்கத்தா பல்கலைக்கழகங்களின் கனிஷ்ட பரீட்சைகளிற்கு தோற்றினர். இவற்றில் சித்தியெய்திய நால்வரில், இருவரின் திறமைச் சித்திகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. இவ்விருவரில் நல்லம்மா தம்பு பின்னர் வேம்படி ஆசிரியையாகிப் பழைய மாணவியர் சங்கத்தின் தலைவியாகவும் இருந்தார். நல்லம்மா வில்லியம்ஸ் முருகேசு என்ற மற்றவர் ஆசிரியையாயிருந்து, பின்னர் (1911) இங்கிலாந்தில் பட்டங்கள் பெற்று வைத்திய கலாநிதியானார். இவரே இலங்கையின் முதற் தமிழ் பெண் வைத்திய கலாநிதி ஒரு வேம்படியாள்; பெண்கள் வாக்குரிமை பெறுவதற்கும் முன்னின்றுழைத்தவர். இக்காலத்தில் விடுதிப்பாடசாலை செல்வி ஸ் ரீபென்சனின் பொறுப்பிலிருந்தது. அவர் வேம்படியில் ஆங்கிலமும் கற்பித்தார். இரு பாடசாலைகளும் ஒல்லாந்தர் மண்டபத்திலேயே குடியேறி இருந்தன. திருமணமாகப் போகும் மகளிர், குடும்பத்தில் தாம் எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும், சமயற்பாகம், பரிமாறுதல் என்பவற்றை செல்வி ஸ் ரீபென்சன் கற்பித்தார். இவர் தமிழில் புலமை; பெற்றவர் பதினொரு வருடங்கள் வேம்படியை வழிநடத்திய பின் 1901இல் தாய்நாடு சென்று அடுத்த வருடம் அவ்வுலகம் சென்றார். 

பெண்கள் பாடசாலைகள் இரண்டிற்கும் இரு தலைவிகள் இருக்க வேண்டும் என்பதாயிருந்தும், ஒருவரே இரு பாடசாலைகளையும் அவ்வப்போவது நடாத்தி வந்தனர். குறுகிய செல்வி லிலி ஹால், செல்வி மலின்சன், 1903 இல் ருத் மொஸ்குறெப் பின் வருகை. பழையமாணவியர் ஒன்றுகூடிப் பிரிந்தனர். 

1904 ஆம் ஆண்டு புதிய அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம். சரித்திரம் பேசுகிறது “மத்திய கல்லூரியை அகற்று“ இது பெண்ஆண் பிள்ளைகளின் ஏகோபித்த குரல்“. இதனால் வேம்படி வளாகத்திலிருந்து ஆண் பாடசாலையை அகற்ற நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. இதற்கு அதிபர் வண. வில்க்ஸ் முன்னின்றுழைத்தார். இதே காலத்தில் சென்னை, கல்கத்தா பல்கலைக்கழகப் பரீட்சைகளைக் கல்வித்திணைக்களம் தடை செய்தது. இதனால் தமிழ் ஆர்வம் கெட்டுவிடப்போகிறதே என்ற கவலை கல்வியாளரிற்கு ஏற்பட்டது. ஆனாலும் தடுக்க முடியவில்லை. அக்கதியே நேர்ந்தது. செல்வி மொஸ்குறெப் வங்காளத்திற்கு இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார் இதனால் உடனடியாகப் பழைய ஆசிரியையும் புரணம் இளைய தளபதியும் பின்னர் செல்வி வட்சனும் பாடசாலைகளைக் கையேற்றனர். 1906 இல் மகளிர் கல்லூரியின் மபணவியர் எண்ணிக்கை 120 ஆனது. அடுத்த ஆண்டில் உடல்நலம் பேணலியல் வகுப்புகள் தொடங்கப்பட்டன. 

1908 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அதிபர் பற்றாக்குறை குறையத் தொடங்கியது. செல்விகிளாரா ஹோன்பி இங்கிலாந்திலிருந்து வந்து அதிபரானார். காலம் தாழ்த்தாது கேம்பிரிஜ் கனிஷ்ட வகுப்பை ஆரம்பித்தார். பத்து வருடங்களின் பின் வேம்படிக்கு மேலும் முதற்சித்தி-பரிமளம் சுப்பிரமணியம். ஆசிரியை பயிற்சிப் பாடசாலையின் மாணவியர் எண்ணிக்கை ஏழானது. மூவர் சித்தியடைந்தனர். 

1910 ஆம் ஆண்டு வேம்படி வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்கதொன்று. மகளிர் கல்லூரியில் மாணவியர் எண்ணிக்கை கூடியது. எட்டு வருடங்கள் இங்கிலாந்திலே தங்கி விட்டு செல்வி அயசன் மீண்டும் விடுதிப்பாடசாலையின் முழுநேர அதிபரானார். அடுத்தது மிக முக்கியமானது. ஆண் பாடசாலை 1910 ஆம் ஆண்டில் வேம்படி வளாகத்தை விட்டகன்று யாழ் மத்திய கல்லூரி வளவிற் குடியேறியது. இதனால் இரு பாடசாலைகளும் வளர்ச்சியடைய வாய்ப்புக்கள் உருவாயின. ஆண் பாடசாலையிலிருந்த கட்டடத்தின் ஒரு பகுதி 140 விடுதி மாணவிகளின் படுக்கைக் கூடமாக்கப்பட்டது. அதையடுத்து முக்கியத்துவம் 1911 ஆம் ஆண்டு தை மாதம் 19 ஆம் திகதி வேம்படி வளாகத்தில் இருந்தவர்களிற்கு மாத்திரமன்றி வேம்படியின் பாரம்பரியத்தைப் பேணுகின்ற எவருக்கும் சாட்சியாய், வளாகத்தின் நடுவே அமைந்துள்ளமகளிர் விடுதிப் பாடசாலை மாடிக் கட்டடத்திற்கு அடிக்கல் நாட்டிய பொன்னாள். இலங்கையின் முதல் பெண. வைத்திய கலாநிதி நல்லம்மா முருகேசு ஸ்கொத்லாந்தில் விஷேச வைத்தியப் படிப்பை முடித்துக்கொண்டு தாயகம் திரும்பினார். வேம்படியில் ஆரவாரம்-வரவேற்பு. அத்துடன் மாணவிகளின் எண்ணிக்கையும் 189 ஆக உயர்ந்தது. கேம்பிறிஜ் பரீட்சைக்கு தோற்றிய நால்வரும் சித்தியெய்தினர். பயிற்சிப் பாடசாலையில் விரிவான பாடத்திட்டமும் செயல்முறையும். மூன்று வருடப் படிப்பை 14 மகளிர் கற்றனர். மகளிர் பாடசாலையில் மகளிர் எண்ணிக்கை 196 ஆனது. மேலும் இரு கேம்பிறிஜ் சித்திகள். 

1911 ஆம் ஆண்டில் அடிக்கல் நாட்டப்பட்ட மகளிர் விடுதிப் பாடசாலைக் கட்டடம் 1913 ஆம் ஆண்டில் பெரும்பாலம் நிறைவேறியது. இதனை வடிவமைத்து பொறியியல் வேலைகளைக் கவனித்தார் றெமயின் குக். மெதடிஸ்தசபைக் கட்டடங்கள் முழுவதும் இவரது கைவண்ணம். தரைத்தளம் ஒன்று மண்டபமாகவும் மேற்றளம் விடுதி மாணவியரின் படுக்கைக் கூடமாகவும் அமைக்கப்பட்ட இக் கட்டடம் அந்நாளில் பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்தது.

பரீட்சைப் பெறுபேறுகளிற்கும் இவ்வாண்டு சிறப்பானதாயிருந்தது. அரசாங்கப் பரீட்சைகளிற்குத் தோற்றிய 58 மாணவிகளில் 52 பேர் சித்தியடைந்தனர் பயிற்சிப் பாடசாலையிலும் 16 பேரில் 15 மங்கையர் சித்தியெய்தினர். மகளிர் கல்லூரியை சிரேஷ்ட பாடசாலைத் தராதரப் பரீட்சை வகுப்புக்களுடன் கூடிய ஆரம்பப் பாடசாலையாகப் பதிவு செய்யக் கடிதத் தொடர்புகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. 1911 கல்வி ஆணைக்குழு பாடசாலைகளில் முக்கியகான காற்றங்களை வலியுறுத்தியது. கேம்பிறிஜ் பரீட்சைகளுக்குத் தமிழ் தேவைப்படாமையால் ஏறக்குறைய தமிழ் அற்றுப்போய் அக்காலக் கல்விப்பணிப்பாளர் டென்காம் கூறிய “மேலும் ஆங்கிலம் மேலான ஆங்கிலம்“ என்றாகிவிட்டது. ஆயினும், தமிழைத் தவறவிட்டது தவறாகிவிட்டது என்பதை விளக்கிக் கொண்ட திணைக்களம் மீண்டும் 1908 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தமிழை ஒரு பாடமாக்கியது. 

1912இல் வேம்படி மற்றுமொரு கல்விப்பணியை ஆரம்பித்தது. ஏற்கனவே தமிழ் மூலம் கல்வி கற்றவர்களிற்கு ஆங்கிலமும் கற்பிக்க முற்பட்டனர். இவ்வொழுங்கு பின்னரும் நெடுங்கதலமாகஇருந்து வந்தது ஆனால் அன்னாளில் ஐந்தாம் வகுப்பிலிருந்த இருபது வயதுக்கும் மேற்பட்ட பெண்களுக்குப் பதினேழு வயது மகளிர் ஆசிரியையாயிருந்தார்.இரண்டு பெண்கள் 24 வயதுடையவர்களாயிருந்தனர். அவர்கள் திருமணமாவதற்குச் சில மாதங்களிருக்கையில் “ பெண் ஆங்கிலப் பாடசாலையில் படித்தார் ” என்று சொல்பதற்காகவும் இவ்வாறு நடைபெற்றது. 1913 ஆம் ஆண்டில் 172 மாணவிகள் படித்தனர். இவர்களில் 52 பேர் விடுதி மாணவிகள்.இவ்வாண்டிலே செல்வி ஹோன்பி தாய்நாடு சென்றார். இதனால் செல்வி கேர் மீண்டும் வேம்படி வந்தார். ஆசிரியைகள் மாறியவாறு இருந்தனர். பேலும் ஒரு சுற்றறிக்கை 44 – எவ்வாறுாயினும் வேம்படி முன்னேறியது.

1914 ஆம் ஆண்டில் உலகப் பெரும்போர் மூண்டது. அதன் தாக்கம் இலங்கையிலும் ஏற்பட்டது. வேம்படியின் உதவிகள் செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திற்குக் கிடைத்தன. மகளிர் கலலூரியில் பாலர் வகுப்பொன்றை ஆரம்பிக்க செல்வி கேர் முயன்றார். உடனடியாக அது கைகூடவில்லை. ஆண் பாடசாலை வேம்படியை விட்டகன் போதிலும் அதன் வகுப்பறைகள் இவர்கள் உபயோகிக்கக் கூடியதாயிருக்கவில்லை. ஆகவே அடிக்குமேல் அடித்து 1915 ஆம் ஆண்டில் கட்டடங்கள் திருத்தியமைக்கப்பட்டன.

விஸ்தரிக்கப்பட்ட வேம்படியின் அதிபராகசி செல்வி எடித் லைத் அடியெடுத்து வைத்தார். பாலர் வகுப்புப் பதிவு கிடைத்தது பாலர் வகுப்பறை உருவானது. சிறுவர் பகுதியும் பதிவு செய்யப்பெற்று பயிற்சிப் பாடசாலையின் சாதனைப் பாடசாலையாயிற்று. முதல் முறையாக வேம்படியார் இருவருக்கு அரசினர் பயிற்சிக் கல்லூரிற் சேர புலமைப்பரிசில் கிடைத்தது. 

1916 ஆம் ஆண்டியில் பழைய மாணவியர் சங்கம் உதயமானது. முன்னர் ஒரிருதடவை பழைய மாணவியர் ஒன்றுகூடினர் எனினும் இச் சங்கம் அமைக்கப்பட்டது பங்குனி 13 இல். செல்வி ஹாட்லியின் வருகையையொட்டி ஒழுங்கு செய்த அவையில் திருமதி ட்றிமர் வைத்திய கலாநிதி நல்லம்மா ஆகியோர் உரையாற்றினார்கள்.

செல்வி லைத் 1920 ஆம் ஆண்டில் தாயகம் சென்று சில காலத்தின் பின் பாளையங்கோட்டையில் 10 வருட பணியை மேற்கொண்டார்.1915 இல் செல்வி அயசன் மீண்டும் வந்து கல்லூரியின் அதிபராக பொறுப்பேற்றார். செல்வி ஹார்லன்ட் ஒரு வருட காலத்திற்கு விடுதிப் பாடசாலையிற் கடமையாற்றினார் விடுதிப் பாடசாலைக்காக மாடிக் கட்டடத்தின் அருகே மூன்று வகுப்பறைகள் கட்டப்பட்டன.

முப்பது வருடங்களாக வேம்படியை வழி நடத்திய வண.ஜோன்ட்றிமர் 1920 இல் தாயகம் சென்றிருந்த போது அவுலகை எய்தினார்.இதனால் அளப்பரிய சேவையை ஆற்றிய திருமதி ட்றிமறின் வருகையையும் வேம்படி இழந்தது.

1920 ஆம் ஆண்டிலிருந்து பத்து வருட காலத்திற்கு வண.ஏ.லொக்வூட் சபையை நிர்வகித்தார் ஆனால் திணைக்களத்தின் நிபந்தனைகளால் கடமைகள் யாவும் படிப்படியாக அதிபரின் கைக்கு மாறின.திருமதி லொக்வூட் சில காலம் விடுதிப் பாடசாலையை கவனித்து வந்தார். அவர் ஒரு பயிற்றப்பட்ட தாதியாய் இருந்தமையால் சேவை அவரை எந்நேரமும் காத்திருந்தது.இவரால் மனையியற் கூடம் திறந்து வைக்கப்பட்டது. சில காலம் இவர் பழைய மாணவியர் சங்கத் தலைவியாய் இருந்தார்.


எமது பாடசாலை மாணவர்களின் நலன் கருதி நடாத்தப்படும் சேவைகள்

வங்கிச் சேவை

மாணவரின் சேமிப்புப் பழக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் நோக்குடன் ஹற்றன் நஷனல் வங்கி மக்கள் வங்கி இலங்கை வங்கி தேசிய சேமிப்பு வங்கிகளில் வைப்பு வைப்பதற்கு குறிப்பிட்ட வங்கி ஊழியர்கள் பாடசாலைக்கு வந்து நேரடியாக மாணவரிடம் பணத்தை வங்கிகளில் சேர்க்க ஒழுங்குகள் செய்யப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் உயர்தர மாணவர்கள் அவ் வங்கி உத்தியோகத்தர்களுடன் இணைந்து ஒரு வங்கியின் நடைமுறைகளைக் கற்கவும் வாய்ப்பளிக்கப்படுகின்றது.

புலமைப் பரிசில் கொடுப்பனவு.

தரம் 5 புலமைப்பரிசிலில் சித்தியடைந்த மாணவர்களின் புலமைப் பரிசில் உரிய காலத்தில் கிடைக்க அவர்களின் வரவு விபரம் ஒழுங்காக காலகிரமத்தில் திணைக்களத்திற்கு அனுப்பப்பட்டு பணம் பெறப்பட்டு மாணவர்களிற்கு கொடுக்கப்படுகின்றது. அத்துடன் மாணவரின் பெற்றோரின் விருப்பிற்கேற்ப அவர்கள் விரும்பும் வங்கியில் இப் பணம் வைப்பில் இடப்படுகின்றது.

தேசிய அடயாள அட்டை தபால் திணைக்கள அடயாள அட்டை பாடசாலை அடயாள அட்டை

தரம் 6ல் சேரும் மாணவர்களிற்கு பாடசாலை அடயாள அட்டைகளும் தரம் 9 10ல் தபால் திணைக்கள அடயாள அட்டைகளும் தரம் 11ல் தேசிய அடயாள அட்டைகளும் உரிய காலத்தில் பெற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றன.

போக்குவரத்து பருவ காலச் சீட்டுக்கள்

ஒவ்வொரு வகுப்பு மாணவரிடமும் இருந்து உரிய காலத்தில் பணம் சேகரிக்கப்பட்டு கோண்டாவில் போக்குவரத்துச் சபைக்கு இனுப்பப்பட்டு பருவகாலச் சீட்டுக்கள் பெற்றுக்கொடுக்கப்படுகின்றன.

வீதிப் போக்குவரத்து.

வாகன விபத்துக்கள் ஏற்படாமல் மாணவர்கள் பாடசாலைக்கு வரும் போது வீதியைக் கவனமாகக் கடந்து வர நலன்புரிச் சங“க படைப் பிரிவு மாணவர்கள் வீதிப் போக்குவரத்துப் பொலிசாருடன் இணைந்து கடமை புரிகிறார்கள். வீதிப் போக்குவரத்து விதிகள் பேணப்பட வேண்டுமென மாணவர் ஒன்றுகூடும் நேரங்களில் வலியுறுத்தப்படுகின்றன.

வறிய மாணவர்களிற்கு உதவி. 

பிசி நாதன் பலமைப் பரிசில் நிதியம் மூலம் ஒவ்வொரு வருடமும் வாணிவிழாக் கொண்டாட்டத்தின் போது வசதி குறைந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்த நன்கு படிக்கும் 20 மாணவர்களிற்கு தலா 3000 பணம் வழங்கப்படுகின்றது. அத்துடன் பாடசாலைக் கழகங்களும் தமது சின்னம் சூட்டும் வைபவத்தில் சில வசதி குறைந்த மாணவர்களை இனங் கண்டு கற்றல் உபகரணம் வழங்கி உதவிபுரிகின்றன.

வழிகாட்டல் ஆலோசனைச் சேவை

எமது பாடசாலையில் கல்வி அமைச்சின் விதந்துரைப்பின் படி வழிகாட்டல் ஆலோசனைச் சேவைக்கென ஓர் ஆசிரியர் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளார். இன்றைய காலகட்டத்தில் குடும்பங்களின் சீரழிவு குடும்ப பொருளாதார நிலை நாட்டில் நடைபெறும் வன்முறைகளினால் ஏந்படும் பாதிப்பு இயற்கை அனர்த்தங்கள் காரணமாக மாணவர் பல்வேறு விதமான நெருக்கடிகளிற்கு உள்ளாகின்றனர். இந்த உள நெருக்கடிகளுடன் பாடசாலைக்கு வரும் பிள்ளைகள் தமது உள நெருக்கடிகளை வகுப்பறைகளிலும் பாடசாலையிலும் தமது நடத்தைகள் மூலமாக வெளிப்படுத்துகின்றனர். இவர்கள் கற்றலில் ஈடுபடுவதும் குறைவாகவுள்ள நிலையில் வகுப்பாசிர்யர்கள் பாடஆசிரியர்களால் இனங்காணப்பட்ட இவர்களது பிரச்சனைகளை வழிகாட்டல் ஆலோசனைச் சேவை ஆசிரியர் அறிந்து அவர்களிற்குத் தேவையான ஆலோசனைகளையும் வழங்கி உதவிகளையும் வழங்கி வகுப்பறையில் ஏனைய மாணவர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியாகக் கற்பதற்கான உதவியை செய்வார்.

முகாமைத்துவக் குழு-2009

அதிபர் திருமதி. க. பொன்னம்பலம்
பிரதி அதிபர் திருமதி ரா. முத்துக்குமாரன் 
உப அதிபர் திருமதி. ஜெயபாலன்
திருமதி. அ. தவறஞ்சிற் பகுதித் தலைவர்கள் செல்வி. ம.டொ.செபஸ்ரியாம்பிள்ளை செல்வி. த. புண்ணியமூர்த்தி திருமதி். வி. புஸ்பனாதன். 
திருமதி. பா. உதயகுமார்
திருமதி. க. கருணாநிதி 

மகளிர் பாடசாலை எதிர்ப்பு மறைந்தது.
வரலாறு பேசுகிறது*** மகளிர் பாடசாலைகளுக்கு ஏற்பட்ட எதிர்ப்பு ஏறக்குறைய முற்றாக மறைந்து விட்டது. பெண்கல்வியின் தேவையும் பெறுமதியும் இப்பொழுது நன்றாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகின்றன. செல்வி ஈகொட் வரும்போது 27ஆக இருந்த மாணவியர் எண்ணிக்கை விலகும்போது 34ஆக உயர்ந்திருந்தது. இவர் 1878ல் தென்னாபிரிக்கா சென்றார்.

அடுத்த அதிபர் “செல்வி பெனி”, ஓர் ஆர்மோனிய வாத்தியக் கருவியை மாணவியருக்குக் கொடுத்து, பாடலைப் பாடத்திட்டத்திலும் சேர்த்தார். இவர்காலத்திலே “கல்விக் கொள்கை 1880” நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. ஆறு வகுப்புக்கள் எட்டாயின. ஆசிரியர்களுக்குச் சான்றிதழ் கேட்கப்பட்டது. இன்னும் பல விதிகள். இவற்றைக் கண்டு அச்சங் கொண்ட போதிலும், பின்னர் அவை பயனுடையவை எனத்தெரிந்து கொண்டனர். மேலதிக அறைகள் கட்டப்பட்டன. ஆயினும் நெடுங்காலத்திற்கு எண்கோண இல்லத்திலும் சபை இல்ல விறாந்தையிலும் வகுப்புக்கள் நடைபெற்றன. செல்வி பெனி 1881இல் வேம்படியை விட்டகன்று திருமதி தொம்சன் ஆனார்.
1882ல் செல்வி கில்னர் அதிபராக நியமிக்கப்பட்டார். பெண் அதிபர்கள் தமிழ் மொழிப் பரீட்சையிற் சித்தி பெறுதல் வற்புறுத்தப்பட்டது. மாணவியரை ஆர்மோனியம் வாசிக்கப் பழக்கினார்; அன்பால் மாணவரை ஆட்கொண்டார்; மாணவர் எண்ணிக்கை 1884ல் 112 ஆகியது; வேம்படி “இந் நாட்டின் முதலாவது மகளிர் விடுதிப் பாடசாலை” என்ற பெயரையும் பெற்றது. ஆசிரியரின் மாதாந்த சம்பளம் – தலைமை ஆசிரியர் 30/=, பயிற்றப்பட்ட ஆசிரியர் 10/=, பயிற்றப் படாத ஆசிரியர்கள் 3/=, 2.50/=, 1/=. 1886ல் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பாடசாலை இரண்டு மாணவிகளுடன் உதயமானது. ஐந்து வருட சேவையின் பின் 1887ல் இவர் தாய்நாடு சென்றார். அவர் அடுத்த வருடம் மீண்டும் வந்து திருமதி ரெஸ்ராறிக் ஆகி நெடுங்காலம் எம்மிடையே வாழ்ந்தார். இவ் வருடத்தலேயே செல்வி மெரிகின் அதிபரானார். இரண்டு வருடங்களுக்கு மேல் அங்கே நிற்க அவரது உடல் நலம் இடக் தரவில்லை. ஒரு நாள் அதிகாலை, ஒரு விடுதி மாணவி பேயைக் கண்டு பயந்து அலறிவிட்டார். அவர் மட்டுமல்ல, அந்தப் படுக்கையறையிலிருந்த அத்தனை மாணவியரும் அவ்வாறே கண்டனர். விறாந்தையில் தலைமயிர் பாதி கருமை, பாதி வெண்மையாக வெள்ளை ஆடையுடன், மெலிந்த ஒர் உருவம் அங்குமிங்குமாகத் திரிந்த்து. சபைத் தலைவர் வண.றிக்கும் அவரது பாதிரியாரும் ஓடோடி வந்தனர்.

அதன் பின்பே தெரிய வந்தது செல்வி மெரிகின் தமிழ் படிக்கிறார் என்பது. தமிழ் மொழிமொழியைக் கற்பதில் அவருக்கிருந்த ஆர்வம் அலாதியானது. 1888ல் செல்வி மெரிகின் தாய்நாடு சென்றார். பின்னர் திருமதி கிளாக் ஆனார். றிக் தம்பதியாரும் தாய்நாடு சென்றனர். செல்வி அன்னீ ஸ்ரிபென்சன் அதிபராக நியமிக்கப்பட்டார். சில மாதங்களில் வண.ஜீ.ஜெ.ட்றிமர் . சபைத் தலைவராகி 30வருடங்கள் கடமையாற்றினார். இக் காலம் முழுவதும் (1890-1920) திருமதி ட்றிமர் வேம்படிப் பிள்ளைகளின் பாதுகாவலராயிருந்தார்.

முன்னால் அதிபர்கள்.

வேம்படியின் முதற் பெண் அதிபர் செல்வி.ருவீடி (1839-1841) ஆவார். இவருக்குப் பிறகு இப்பாடசாலையின் நிர்வாகப்பொறுப்பை பாதிரியார்கள் ஏற்றுக்கொண்டனர்.

வேம்படி மகளீர் உயர்தரப் பாடசாலையின் அதிபர்கள்.

1. செல்வி.இ.பீ.இறெசன் (1897-1902, 1910-1921)
உயர்தரப் பாடசாலையின் முதலதிபர் செல்வி.இறெசன் ஆவார். இவர் அனைவராலும் விரும்பப்பட்ட சிறந்ததொரு கணித ஆசிரியை. இங்கிலாந்திற்குச் சென்ற இவர் 8 வருடங்களின் பின் 1910ல் மீண்டும் இப்பாடசாலையுடன் இணைந்து கொண்டார். மாணவர் விடுதியை மேற்பார்வை செய்வதற்கும் பாடசாலைகளைப் பயிற்றுவிப்பதற்கும் பொறுப்பாயிருந்தார். அனைவராலும் விரும்பப்பட்ட இவர் “ஆசைஅம்மா” என அழைக்கப்பட்டார்.

2. செல்வி.லில்லி ஹால் (1901-1902)
செல்வி.இறெசனுக்குப் பதிலாக செல்வி.லில்லி ஹால் 1901ல் அனுப்பப்பட்டார். ஆனால் ஒரு வருடத்தின் பின் மட்டக்களப்புக்கு இடமாற்றம் பெற்றுச் சென்றார். இவர் இங்கிருந்த போது, செல்வி.ஜெ.மலின்சன் மாணவர் விடுதியைப் பொறுப்பேற்கும் வரை மாணவர் விடுதியை மேற்பார்வை செய்தார்.

3. செல்வி.ஜெ.மலின்சன் (1902-1904)
செல்வி.ஜெ.மலின்சன் 1901ம் ஆண்டின் பிற்பகுதியிலேயே இங்கு வருகை தந்து மாணவர் விடுதியைப் பொறுப்பேற்றார். செல்வி.லில்லி ஹால் இப்பாடசாலையை விட்டு நீங்கிய பின் செல்வி.மொஸ்க்ரோப் வருமட்டும் உயர்தரப் பாடசாலையையும் மேற்பார்வை செய்தார். 1904 பங்குனியில் இக்காடுக்கு(இந்தியா) இடமாற்றம் பெற்றுச் சென்றார்.

4. செல்வி.ருத் மொஸ்க்ரோப் (1903-
இவர் 1903ல் செல்வி.லில்லி ஹால்க்குப் பதிலாக அனுப்பப்பட்டார். இவரின் காலத்தில் “ஒரு முழுப் பெண்ணை உருவாக்கல்” எனும் கூற்று முன்வைக்கப்பட்டது. 1வது பழைய மாணவர் ஒன்றிணைப்பு நடைபெற்றது. இவர் விரைவில் வங்காளத்திற்கு இடமாற்றம் பெற்றுச் சென்றார்.

செல்வி.வோட்சன் (1905-1907)

திருமதி.ஏ.ராஜரட்ணம் (1981-1989)
இவருடைய காலம் அபாயம் நிறைந்த்தொரு யுத்த காலமாகும். யாழ் பட்டிணம் பாலைவனமாகக் காட்சியளித்த போதும் இவர் தனித்திருந்து வேம்படி வளாகத்தையும், கட்டடங்களையும் பராமரிப்பதிலும் பாடசாலை உபகரணங்களைப் பாதுகாப்பதிலும் தன் காலத்தைச் செலவிட்டார். இவரது அர்ப்பணிப்பு இருந்திராவிடின் வேம்படி பாரிய வீழ்ச்சி காண நேரிட்டிருக்கும். இவர் குறித்து வேம்படியாளின் மழலைகள் பெருமைப்படுகின்றனர்.

செல்வி.ஆர்.ராஜரட்ணம் (1989-1993)
ஆசிரியராயிருந்து அதிபரான இவர் பல்வேறு சவால்களையும் வென்றார். வேம்படி வரலாற்றில் அதிகபடியான பிரச்சினைகளுக்கு முகங்கொடுத்த அதிபர் இவராவார். பிரச்சினை நிறைந்த காலப்பகுதியாயிருந்த போதிலும் சிறந்த சேவையை நல்கினார். எமது மகுடவாசகத்தின் உண்மைத்தன்மையை முன்னெடுத்துச் சென்றார். இவர் சிறந்த உயிரியல் பாட ஆசிரியராகவும், சிறந்த பேச்சாளராகவும் விளங்கினார்.

திருமதி.ஆர்.ஸ்கந்தராஜ் 
திருமதி. கமலேஸ்வரி பொன்னம்பலம்

மாணவர் தொகை. 2007 2008 2009
06-11 வரை - 1248 1383 
12-13 வரை - 753 432
மொத்தம் - 2001 1815 

ஆசிரியர் தொகை. 2007 2008 2009
விஞ்ஞான கணிதப் பட்டதாரிகள் - 19 19
கலைப் பட்டதாரிகள் - 20 19
வர்த்தகப் பட்டதாரிகள் - 05 05
மனையியல் - 01 00
விசேட பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்கள் - 46 57
மொத்தம் - 91 100

சில வரலாற்றுத் தகவல்களுக்காக - முகநூல் வழியாக பெற்றுக்கொண்ட இக்கட்டுரையை மீள்பதிவு செய்கிறது பெண்ணியம்.

0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்