/* up Facebook

Jan 28, 2013

தொழில் செய்யும் பெண்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகளும் சவால்களும்: ஆசிரியத் தொழிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆய்வு



(சுமார் 100 முஸ்லிம் திருமணமான, திருமணமாகாத ஆசிரியைகள் மாதிரிகளாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டு, அவர்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட தகவல்களின் அடிப்படையில் இவ் ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது. இவ் ஆசிரியைகளில் சிலர் முஸ்லிம் பாடசாலைகளிலும் மற்றும் சிலர் ஏனைய சகோதர மொழிப் பாடசாலைகளிலும் சேவை புரிகின்றனர்.)

இன்றைய சமூகத்தில் பெண் என்பவள் பிரதான இரண்டு பாத்திரங்களை ஏற்று இயங்குகிறாள். ஒன்று மனைவி, தாய் என்ற பாத்திரங்கள். இரண்டாவது, வீட்டைப் பராமரிப்பவள் (Home Maker) என்ற பாத்திரம். ஆனால், கடந்த கால்நூற்றாண்டு காலமாக அவள் மேற்குறிப்பிட்ட இரு பாத்திரங்களிலிருந்தும் வெளியே வந்து, அதாவது வீட்டுக்கு வெளியே தொழிலுக்காகச் செல்கிறாள். இது பெண்கள் மத்தியில் ஏற்பட்ட கல்வி வளர்ச்சியின் விளைவாகும். அத்துடன், மேலைத்தேய பெண்ணிலைவாத இயக்கங்களின் தோற்றம், வளர்ச்சி என்பனவும் பெண்களின் சமூகப் பாத்திரத்தை (Social role) மாற்றியமைக்கத் துணைபுரிந்துள்ளன.

சமூகத்தில் இருவேறுபட்ட பாத்திரங்களை ஏற்றிருக்க வேண்டிய நிலை தொழில் புரியும் பெண்கள் எதிர்நோக்கும் பிரதான பிரச்சினையாகும். அதாவது உற்பத்தியில் தொழிலாளி(Productive worker), வீட்டைப் பராமரிக்கும் தாய் (Home maker), என்ற இவ்விரு பாத்திரங்களை ஏற்று இருசாராரையும் அவள் திருப்திப்படுத்த வேண்டியுள்ளது. தொழிற் துறையைப் பொறுத்தவரையில் பொதுவாக முறைசார், முறைசாரா தொழில்கள் என்ற இருதுறைகள் காணப்படுகின்றன. முறைசார் துறை என்பது முறையான, பொருத்தமான கல்வித்தகைமையுடைய நிரந்தரமான தொழில்களைக் குறிக்கும்.

பொதுவாக அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகளில் முறைசாராத துறைகளில் குறைந்த கல்விமட்டத்தை உடைய ஏழைப் பெண்களே தொழில் புரிகின்றனர். அவர்கள் பெரும்பாலும் உணவுப் பொருட்களை விற்பனை செய்பவர்களாகவும், வீட்டுப் பணியாளர்களாகவும் உள்ளனர்.

அதிகமான பெண்கள் முறைசார் தொழில் துறைகளில் (Formal Sector) தொழில் செய்கின்றனர். அவர்கள் பலவகையிலும் கல்வியறிவைப் பெற்றுள்ளனர். பொதுவாக இவர்கள் காரியாலயங்களில் அல்லது நிறுவனங்களில் தொழில் புரிகின்றனர். இவர்களது வேலைத்தளமும் வீடும் முற்றாகவே வேறுபட்ட இடங்களாகும். இலங்கையிலும்  அதிகமான பெண்கள் கட்டுப்பாடான துறைகளில் தொழில் புரிகின்றனர். என்றாலும் அவர்களில் அதிகமானோர் போக்குவரத்துக்காக அதிகமான நேரத்தைச் செலவிடுவதைக் காணமுடிகிறது. இலங்கையில் அதிகமான பெண்கள் தாதிகளாகவோ ஆசிரியைகளாகவோ தொழில் புரிகின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பொறுத்தவரையில் 5617 பேர் ஆசிரியைகளாக நாடளாவிய ரீதியில் சேவை செய்கின்றனர்.

குடும்ப அமைப்பில் பெண்ணுடைய பாத்திரம்

இன்றைய காலகட்டத்தில் கருக்குடும்பங்களின் (Nuclear family) எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதைக் காணமுடிகிறது. குறிப்பாக, கல்வி கற்ற பெண்களின் குடும்பங்களே இவ்வாறு தனிக் குடும்பங்களாக வாழ விரும்புகின்றன. கருக் குடும்பத்தில் தொழில் செய்யும் பெண்களின் பிரதான பொறுப்பு வீட்டு வேலைகளைக் கவனிப்பதும் பிள்ளைகளைப் பராமரிப்பதுமாகும் (domestic activities and child care). இந்தப் பொறுப்புக்களை நிறைவேற்றுவதில் அவர்கள் பல்வேறு பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்குகின்றனர். குறிப்பாக, தொழில் செய்யும் பெண்கள் தமது பிள்ளைகளுக்கு சுகவீனம் ஏற்படும் போது, அவள் கடமைக்குச் செல்லா முடியாதவளாய் விடுமுறை எடுக்கின்றாள். அவ்வாறின்றி, கட்டாயமாகத் தொழிலுக்குச் செல்ல வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டால் வேலைத்தளத்திற்குச் சென்றாலும் அங்கு தன் பிள்ளையின் நினைவாகவே இருப்பாள். இந்நிலையில், அவளால் இரு வேலைகளையும் சரியான முறையில் நிறைவேற்ற முடியாமல் போகின்றது.

இலங்கை போன்ற அபிவிருத்தியடைந்து வரும் நாடுகளில் பெண்கள் தமது திருமணத்துக்கு முன் பெற்றோரினதும் திருமணத்திற்குப் பின் கணவனினதும் பாதுகாப்பிலும் கட்டுப்பாட்டிலும் (dependent) இருக்கின்றனர். இப்படியான சமூக அமைப்பில் இருந்துகொண்டுதான் பெண்கள் தாம் ஏற்றுள்ள இரு பாத்திரங்களையும் செயற்படுத்த வேண்டியுள்ளது.

இவ் ஆய்வுக்கு மாதிரிகளாக (Samples) எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட அட்டவணை கீழே காட்டப்பட்டுள்ளது. திருமணமாகாத ஆசிரியைகள் 40 வீதமானவர்களும் திருமணமான ஆசிரியைகள் 60 வீதமானவர்களும் இவ் ஆய்விற்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளனர்.

மாதிரிகள்- வயது அடிப்படையில்

வயது சதவீதம்
திருமணமாகாத ஆசிரியைகள் 25-29
30-34

35க்கு மேல்

18%
17%

05%

திருமணமான ஆசிரியைகள் 25-29
30-34

35க்கு மேல்

20%
28%

12%

அட்டவணை 1.1
இவ் ஆசிரியைகள் ஆசிரியத் தொழிலுக்கு முன் பெற்றுக்கொண்ட கல்வித் தகைமைகள் தொடர்பாகப் பெறப்பட்ட தகவல்களின்படி, சாதாரண தரம் வரை மட்டும் கற்றவர்கள் மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையினராவர். அதேபோல் உயர் கல்வித் தகைமையுடைய அதாவது, மேல்நிலைக் கல்வியைப் பூர்த்தி செய்தவர்களும் மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையினராவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

சாதாரண தரம் வரை கற்று ஆசிரியத் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளவர்களிடம் கலந்துரையாடல் செய்தபோது அவர்களில் அதிகமானோர் இளவயதிலேயே திருமணம் செய்துகொண்டதால் மேற்படிப்பைத் தொடரமுடியாமற் போனதாகவும், 1970களில் சாதாரண தரம் வரை கற்றிருந்தால் போதுமான கல்வித் தகைமையாகக் கருதப்பட்டு ஆசிரியத் தொழிலில் புகுவதற்குப் போதுமானதாக இருந்ததாகவும் கூறினர்.


கல்வித்தகைமை

கல்வித்தகைமை திருமணமானவர்கள் திருமணமாகாதவர்கள்
க.பொ.த. (சாதாரண தரம்) 10 -
க. பொ. த (உயர் தரம்) 27 15
பட்டதாரி 20 20
முதுநிலைப் பட்டதாரி 02 05
அட்டவணை 1.2

அட்டவணை 1.2 படி 42 ஆசிரியைகள் க.பொ. த. (உயர் தரம்) சித்தியடைந்தவர்களாவர். இவர்களில் 27 பேர் திருமணம் செய்தவர்கள். 40 பட்டதாரி ஆசிரியைகளும் 07 முதுநிலைப் பட்டதாரி ஆசிரியைகளும் இவ் ஆய்வுக்கு உட்பட்டனர். திருமணமாகாத ஆசிரியைகளே அதிகமாக உயர்கல்வியைப் பூர்த்தி செய்துள்ளனர் என்பது இவ் ஆய்வின்போது தெரிய வந்த விடயமாகும். ஏனையோர் ஆசிரியத் தொழில் செய்வதற்கு உயர்கல்வி அவசியமில்லை என்றும், பெற்றுள்ள கல்வியும் தொழிற் தகைமையும் போதுமானது எனத் தெரிவித்தனர்.

தொழில் தெரிவுக்கான காரணங்கள்

ஆசிரியத் தொழில் எப்போதும் கௌரவமான தொழில்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்றது. எனவேதான் இன்று பெரும்பாலான பெண்களின் தொழில் தெரிவில் ஆசிரியத் தொழில் முதலிடம் பெறுகின்றது. அதிலும் திருமணம் செய்த பெண்கள் ஏனைய தொழிலை விட ஆசிரியத் தொழிலையே விரும்புகின்றனர். அவர்கள் வீட்டைப் பராமரிப்பவர்களாகவும் தாயாகவும் கடமை புரிய ஆசிரியத் தொழிலே அதிகமான நேரத்தை வழங்குகிறது என்பதானாலாகும். அத்துடன் இலங்கைப் பாடசாலைகளில் வருடத்தில் மூன்று மாதங்கள் விடுமுறை வழங்கப்படுவதுடன் அரசாங்க விடுமுறையும் அனுமதிக்கப்படுகிறது. சொந்தத் தேவைகளுக்காக 42 நாட்கள் பெற்றுக்கொள்ள அனுமதிக்கப்படுகின்றார்கள். அத்துடன், பிள்ளைப் பேற்றுக்காக 84 வேலை நாட்கள் வழங்கப்படுகிறது. விரும்பினால் மேலும் 84 நாட்கள் (on half pay) விடுமுறை பெறுவதற்கு கடந்த ஆண்டு முதல் அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. (Circular No 4/2005, 3rd February 2005). அத்துடன், வார இறுதி நாட்கள் அரச தனியார் விடுமுறை நாட்களும் விடுமுறையாகக் கிடைக்கின்றன.

முஸ்லிம்  சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை ஏனைய சமூகங்களைப் போன்றே திருமணமும் குடும்ப வாழ்வும் சமூக அமைப்பில் மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகின்றன. பெரும்பாலான திருமணமான பெண்கள் ஆசிரியத் தொழிலைத் தெரிவு செய்வது குடும்ப வாழ்க்கையைக் கொண்டுநடத்த இலகுவாக இருக்குமே என்பதனாலாகும். குறிப்பாக,  முஸ்லிம் பெண்கள் ஆசிரியத் தொழிலை விரும்பிச் செய்வதுடன், சமூகமும் பெண்கள் ஆசிரியைகளாகத் தொழில் புரிவதையே வரவேற்கின்றது. பெண்களுக்கு இத்தொழில் பூரண பாதுகாப்பை வழங்குவதாகக் கருதப்படுகின்றது. ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தமது மகள் ஒரு ஆசிரியையானால் போதும் என்று எதிர்பார்க்கின்றனர். ஆண்களும் தமது மனைவி அல்லது தான் திருமணம் செய்யும் பெண் ஒரு ஆசிரியையாக இருப்பதை வரவேற்கின்றனர். ஏனைய தொழில்களுடன் ஒப்பிடும்போது அதிக நேரம் வீட்டைப் பராமரிக்கும் வாய்ப்பு ஆசிரியத் தொழிலினூடாகவே கிடைக்கிறது என்பதனால் குடும்ப வாழ்க்கை சிறப்பாக அமையும் என சமூகம் எதிர்பார்க்கிறது. திருமணமாகாத பெண்களும் ஏனைய தொழிலைவிட ஆசிரியத் தொழிலையே விரும்புகின்றனர் என்பது இவ் ஆய்வின்போது தெரிய வந்த விடயமாகும். இதற்கு சிறந்த உதாரணமாக சென்ற வருடம் பட்டதாரிகளுக்கு அரசாங்கம் வேலைவாய்ப்பு வழங்கியபோது, அரசாங்க நிறுவனங்கள், திணைக்களங்கள், அமைச்சுக்கள் என்பவற்றில் நியமனம் பெற்ற முஸ்லிம் பெண் பட்டதாரிகள் பலர் தமது நியமனங்களைப் பொறுப்பேற்காது, ஆசிரியத் தொழிலுக்குத் தமது நியமனங்களை மாற்றிக் கொள்வதற்காகப் பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டதையும் பின் ஆசிரியத் தொழிலுக்குச் சென்றதையும் காணமுடிந்தது.

தொழிலும் குடும்பப் பொறுப்புகளும்

இன்றைய கருக்குடும்பங்களில் பெற்றோர் தமது பிள்ளைகளைப் பராமரிக்க மற்றவர்களின் உதவியையே நாடுகின்றனர். திருமணமான ஆசிரியைகளில் 25 வீதமானவர்கள் கூறியதாவது, தாம் தொழிலுக்கு வந்த பின்னர் தமது பிள்ளைகளைப் பராமரிக்க யாருமில்லை என்பதாகும். ஏனையோர் தமது தாய், சகோதரி அல்லது கணவனின் தாய், சகோதரி போன்றவர்களின் பராமரிப்பில் விட்டு வருகின்றனர்.

பெரும்பாலான முஸ்லிம் ஆசிரியைகளின் கணவன்மார் வெளிநாட்டில் தொழில் புரிபவர்களாகவும், வர்த்தகர்களாகவும் இருக்கின்றனர். மிகக் குறைந்த தொகையினரே அரச, தனியார் துறைகளில் தொழில் புரிகின்றனர். உயர்தொழில் செய்வோர் (high positions) மிக அரிது. சிலர் தொழில் இன்றி வீட்டிலிருப்பவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். சில ஆசிரியைகள் கணவன்மார் வெளிநாடுகளில் தொழில் புரிவதால் கணவன் செய்யவேண்டிய கடமைகள், பொறுப்புக்கள் என்பவற்றையும் தாமே செய்ய வேண்டியவ்களாகவும் இருக்கின்றனர். கடைத்தெருவுக்குச் செல்லல், நீர், மின், காப்புறுதி, நகரசபை அலுவலகங்களுக்குச் செல்லல், பிள்ளைகளின் தேவைகளை நிறைவு செய்தல் என அனைத்துப் பணிகளையும் மேற்கொள்ளவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு உட்படுகின்றனர். சில ஆசிரியைகளின் கணவன்மார் வெளிநாடு சென்று வந்து இவர்களைத் திருமணம் செய்துள்ளனர். திருமணத்தின்பின் ஒருமுறை வெளிநாடு சென்று திரும்பியவர்கள் மீண்டும் செல்லாது அல்லது நாட்டில் வேறு தொழில் செய்யாது மனைவியின் வருமானத்தில் தங்கி வாழ்கின்றனர். இவ்வாறான கணவன்மாரினால் ஆசிரியைகள் பல்வேறு இன்னல்களை எதிர்கொள்கின்றனர். இவ்வாறான கணவன்மார் தாழ்வு மனப்பான்மைக்கு உட்பட்டு மனைவியின் செயற்பாடுகளில் குறைகாண்பது, சந்தேகம் கொள்வது போன்ற பல கஷ்டங்களை மனைவிக்குக் கொடுக்கின்றனர். சிலவேளை கணவனின் அதிருப்திக்கும் துன்புறுத்தல்களுக்கும் இவர்கள் ஆளாக வேண்டியுள்ளது.

ஆசிரியத் தொழில் பாடசாலையுடன் மட்டும் நிறைவு பெறுவதில்லை. வீட்டுக்கு வந்த பின்பும் அடுத்தநாள் கற்பித்தல் செயற்பாட்டுக்கு ஆயத்தமாக வேண்டியுள்ளது. ஆனால், கணவனின் ஒத்துழைப்புக்குப் பதிலாகத் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகும்போது இவ் ஆசிரியைகள் மன உளைச்சலுக்கும் மன அழுத்தத்திற்கும் முகம்கொடுக்க வேண்டியுள்ளது. வீட்டில் சுமுகமான சூழல் இல்லாதபோது தொழிலில் முழுமையான ஈடுபாடு காட்ட முடியாமல் பல பிரச்சினைகளுக்கு உள்ளாகின்றனர். பெண்கள் தமது தொழில் காரணமாக குடும்பத் திட்டமிடலை விரும்புகின்றனர். இவ்வாறான நிலையில் கணவன்- மனைவிக்கிடையில் முரண்பாடுகள் தோன்றி சில ஆசிரியைகள் விவாகரத்து வரை சென்றுள்ளனர்.

இவை தவிர பெண்கள் வாகனங்களில் பயணம் செய்யும்போதும் பல்வேறுபட்ட பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்குகின்றனர். அத்துடன் தம்முடன் தொழில்புரியும் சக ஆசிரியர்களுடன் சுமுகமான உறவுகளை வளர்த்துக் கொள்ளவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்படுகின்றது. இதை சில ஆசிரியைகளின் கணவன்மார் புரிந்துகொள்ளாமை குடும்பத்தில் பல பிரச்சினைகளைத் தோற்றுவிக்கின்றது. எனவே, இவ்வவாறான கணவன்மாருடன் வாழும் பெண்கள், 'நாம் கடமைக்காகவே வாழ்கிறோம்' என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.

திருமணமாகாத ஆசிரியைகளில் பெரும்பான்மையானோர் உயர்கல்வி கற்ற அதாவது பட்டதாரி ஆசிரியைகளே. இவர்கள் மத்திய வகுப்பைச் (Middle Class) சேர்ந்தவர்கள். இவர்களது வயதெல்லை முஸ்லிம் சமூகம் எதிர்பார்க்கும் வயதைத் தாண்டியதாகவே உள்ளது. "எதிர்காலக் கணவன் எப்படியானவராக இருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறீர்கள்?" என இவர்களில் சிலரிடம் கேட்டபோது, "இனி எப்படியானவராக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. சமூகத்தின் அனுதாபப் பார்வையிலிருந்து தப்பித்தால் போதும்" என்றனர்.

திருமணமான, திருமணமாகாத என்ற இருசாராரும் வீட்டு வேலைகளை விரும்பிச் செய்கின்றனர். இவர்கள் தொழில், வீட்டு வேலைகள் என்ற இரண்டையும் சமாளிப்பதில் தம்மை அர்ப்பணித்துக் கொள்கின்றனர். பெரும்பாலானவர்கள் தமது வீட்டு வேலைகளைத் தாமே செய்கின்றனர். 98 வீதமானவர்களுக்கு வீட்டுப் பணியாளர்கள் (Servant) இல்லை.

திருமணமானவர்களில் 50 வீதமானவர்கள் வீட்டுச் செலவுக்காக ஒரு தொகைப் பணத்தைப் பெற்றோருக்குக் கொடுக்கின்றனர். சிலர் தமது இளைய சகோதர, சகோதரிகளின் கல்வி நடவடிக்கைகளுக்கு உதவுகின்றனர். 30 வீதமானவர்கள் திருமணமான பின்பும் தமது பெற்றோரைக் கவனிப்பதாகக் கூறினர்.

திருமணமான, திருமணமாகாத ஆசிரியைகளில் இரு சாராருக்கும் இருக்கும் பொதுவான பிரச்சினைகளில் ஒன்று போக்குவரத்துப் பிரச்சினை. சௌகரியமற்ற போக்குவரத்து முறைகளால் (uncomforterble) அவதிப்படுகின்றனர். 98 வீதமான திருமணமான ஆசிரியைகள் தமது வீடுகளிலிருந்தே தொழிலுக்குச் செல்கின்றனர். அவர்களில் 40 வீதமானவர்களும் திருமணமாகாதவர்களில் 45 வீதமானவர்களும் வாகனங்களில் பயணஞ் செய்கின்றனர். இதனால் இவர்களுக்குப் பயணச் செலவு ஏற்படுவதுடன் நேரமும் வீணாகக் கழிகிறது. தமது பிள்ளைகளின் கல்வி நடவடிக்கைகளில் கவனம் செலுத்துவதற்கு அவகாசம் கிடைப்பதில்லை. மற்றும் உடல், உள உளைச்சலுக்கும் உள்ளாகின்றனர்.




ஆசிரியைகளும் உயர் கல்வியும்

பெரும்பாலான ஆசிரியைகளின் குடும்பத்தினர் அவர்கள் ஆசிரியத் தொழிலைத் தெரிவு செய்வதை ஆதரித்துள்ளனர். ஆசிரியத் தொழிலில் இருந்துகொண்டு உயர்கல்வியைத் தொடர்வதன் மூலம் கல்வித் துறையில் உயர் பதவிகளைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம். உதாரணமாகக் கல்வி அதிகாரி, கல்விப் பணிப்பாளர், விரிவுரையாளர்கள் (ஆசிரியப் பயிற்சிக் கல்லூரி, கல்விக் கல்லூரி). ஆனால், மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையான கணவன்மாரே ஆசிரியையான தனது மனைவி உயர்கல்வியைத் தொடர்வதை விரும்புகின்றனர். அதிகமான கணவன்மார் தமது மனைவி அளவான, போதுமான கல்வியைப் பெற்றிருப்பதையே விரும்புகின்றனர். அவ்வாறு இருக்குமிடத்து வீட்டுப் பராமரிப்பு நடவடிக்கைகள் முறையாக, எவ்விதத் தடங்கலுமின்றி நடைபெறுமென அக்கணவன்மார் நம்புகின்றனர். சில ஆசிரியைகள் தமது திருமணத்தின் பின் தொழில் செய்வது கேள்விக்குறியாக உள்ளதாகத் தெரிவித்தனர்.

வெளி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபாடு (Interest in outside affairs)

ஆசிரியர் என்பவர் மாணவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக ஒரு தலைவரைப் போல செயற்பட வேண்டியவர். எனவே, அவர் வெளி நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட வேண்டியவராவார். சுமார் 70 வீதமான முஸ்லிம் ஆசிரியைகள் வெளி நடவடிக்கைகளில் ஆர்வமின்றிக் காணப்படுகின்றனர். மிக் சிறிய தொகையினரே ஆர்வத்துடன் ஈடுபடுகின்றனர். அதுவும் ஞாயிற்றுக்கிழமை அஹதியா பாடசாலை (Sunday School) தொடர்பான செயற்பாடுகளில் மட்டுமே ஈடுபடுவதை அறிய முடிகிறது. நலன்புரி சங்கங்கள், பெண்கள் சார்ந்த அமைப்புகள், சமூக சேவை அமைப்புகள் போன்றவற்றில் ஈடுபாடு மிகவும் குறைவாகவே காணப்படுகின்றது.

திருமணமாகாத ஆசிரியைகள் வெளிவேலைகளில் ஈடுபடுவதை அவர்களின் பெற்றோர் விரும்புவதில்லை. திருமணமானவர்கள் வெளிச் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட அவர்களுக்கு நேர அவகாசம் கிடைப்பதில்லை. வீட்டுப் பொறுப்புக்கள் அவர்களின் மேலதிகத் திறமைகளை, புதிய கருத்துக்களை, சிந்தனைகளை எல்லைப்படுத்தியுள்ளன.

முடிவுரை

அதிகமான முஸ்லிம் பெண்கள் கல்வி கற்கும்போதே ஆசிரியத் தொழிலை இலக்காகக் கொண்டுள்ளனர். சுமார் 10 வீதமானவர்கள் தமது தொழிற் தெரிவின்போது ஆசிரியத் தொழிலையே தமது முதற்தெரிவாகக் கொள்ளவில்லை. அவர்கள், வேறு தொழில் கிடைப்பது கடினம் என்பதாலும், குடும்பத்தினர் வேறு தொழில் செய்வதற்கு அனுமதிக்காத காரணத்தாலும் ஆசிரியத் தொழிலைத் தெரிவுசெய்துள்ளனர். 90 வீதமானவர்கள் தமது ஏனைய பொறுப்புக்களை (தாயாக வீட்டைப் பராமரிப்பவளாக) நிறைவேற்றுவதற்கு இத்தொழில் வசதியாக இருப்பதனால் இதனைத் தெரிவு செய்ததாகக் கூறினர்.

ஆசிரியர்களுடன் கலந்துரையாடியபோது அவர்கள் சமூக வாழ்வில் முக்கிய பாத்திரமேற்று செயற்பட விரும்புகின்றனர் (Impotant role of community cultural life). ஆரம்பம் முதலே அவர்கள் வீட்டுப் பெண்களாக (House wives) சமூகத்துடன் இணைந்துள்ளனர். அவர்கள் சமூகத்துக்காக நிறைய சேவை செய்ய ஆவலாக உள்ளனர். ஆனால், அவர்களது வாழ்க்கைமுறை மிகவும் இயந்திரமயப்பட்டதாக (Busy) உள்ளது. எனவே, இவர்கள் பாம்பரிய கலாசார நடைமுறைகளைப் பேணுவதுடன் நவீன தொழில் தேவைகளையும் நிறைவுசெய்ய வேண்டியுள்ளது.

பொதுவாகக் காணக்கூடிய பிரச்சினை என்னவெனில், பெற்றோரை, பிள்ளைகளை,கணவனை அவள் திருப்திப்படுத்த வேண்டியுள்ளது. அவள் கணவனின் அதிருப்திக்குள்ளாகும் போது பல்வேறுபட்ட துன்புறுத்தல்களுக்குட்பட்டு மன உளைச்சலுக்கும் மன அழுத்தத்திற்கும் உள்ளாகிறாள். அவள் சுமைகளைத் தாங்கவேண்டி உள்ளதுடன், பாரம்பரியப் பாத்திரங்களான (traditional role) தாயாக, வீட்டைப் பராமரிப்பவளாக (Home maker), ஆசிரியையாக (teacher) என்று பாரமான இரட்டைச் சுமைகளை (Dual burden) ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

பெண்களின் இந்த சுமைகளை இலகுவாக்குவதற்கு பெற்றோரின், கணவனின் உதவி, ஆதரவு மிகவும் அவசியமாகும். பெண்கள் குறிப்பாக, தொழில் பார்க்கும் பெண்கள் அதை எதிர்பார்க்கின்றனர். பிள்ளை பராமரிப்பில் கணவனின் உதவி, ஒத்துழைப்பு என்பன அவசியமாக உள்ளது என்பதை சமூகம் புரிந்துகொள்வது காலத்தின் தேவையாகும்.

அடிக்குறிப்புகள்:

1. Marjorie Peries (1990) "Women Perceptions of their Dual roles", Women at the Crossroads, Sirima Kiribamunu and Vidyamali Samarasinghe (Ed.) New Delhi. p.203.

2. இஸ்ஸதுன் நிஸா, எம்.எஸ்., ஹஸ்புல்லாஹ், எஸ், எச்., (2000) "முஸ்லிம் பெண் கல்வி: ஒரு பின்னணி அறிக்கை", இலங்கையில் முஸ்லிம் கல்வி: பெண் கல்வியும் உயர் கல்வியும், எஸ்.எச். ஹஸ்புல்லாஹ், என். பி. எம். சைபுதீன் (பதிப்.), கொழும்பு: இலங்கை முஸ்லிம் பெண்கள் ஆராய்ச்சி செயல் முன்னணி. ப. 22.

- எல்.ஏ. சீ. ஃபெறோசியா, பேராதனைப் பல்கலைக்கழகம்

(நன்றி: அல் இன்ஷிராஹ், 2006- பேராதனைப் பல்கலைக்கழக முஸ்லிம் மஜ்லிஸ் ஆண்டுமலர்)

0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்