/* up Facebook

Feb 10, 2012

தமிழ் பெண் கவிஞர்கள் – ஆங்கிலத்தில் – ஆதி மந்தியார் முதல் உமா மஹேஸ்வரி வரை - வெங்கட் சாமிநாதன்


சில ஆச்சரியகரமான நிகழ்வுகள் இன்றைய தமிழ்ச் சூழலில் கூட நிகழ்ந்துவிடுகின்றனதான். இவையெல்லாம் நாமறிந்த தர்க்கத்தின் வட்டத்திற்குள் அகப்பட்டு விடுவதில்லை

சங்க காலத்திலிருந்து இன்றைய உமா மகேஸ்வரி வரை,, ஒரு வேளை இவர்களில் மிக இளம் வயதினராக லீனா மணிமேகலையோ அல்லது அ.வெண்ணிலாவோ இருக்கக் கூடும். ஆக கிட்டத்தட்ட இரண்டாயிரம் வருட நீட்சியில் தமிழ் கவிதைக்கு பெண் கவிஞர்களின் பங்களிப்பை நம் முன் வைத்துள்ளார் கே.எஸ் சுப்ரமணியன். கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே அவர் என்னை மிகவும் ஆச்சரியப்படுத்தி வருகிறார். பத்து வருடங்களுக்கு முன்
நான் சென்னை வந்ததும் எனக்கு அறிமுகமானவர். அதற்கு முன் இருபது வருடகாலமாக மணிலாவில் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின் இயக்குனராக பணியாற்றியவர். அவர் இங்கு வந்ததும் ஐம்பது வருடங்களுக்கு மேலாக தில்லியில் இருந்த, இங்குள்ளவர்களே மறந்திருந்த, யாரென்று தெரிந்து கொள்ள விரும்பாத என்னை வழிமறித்து சினேகம் கொள்வார் என்ற எதிர்பாராத ஆச்சரியம்.

ஜெயகாந்தன் எழுத்துக்களில் அதீத ஈடுபாடு கொண்டவர். நிறைய ஜெய காந்தனின் எழுத்துக்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார். அது மட்டுமல்லாமல் நிறைய தற்கால எழுத்துக்களைப் படித்து வருகிறார் என்றும் தெரிந்தது. அதெல்லாம் சரி. ஆனால், இவ்வளவு நீண்ட காலம் தமிழ் நாட்டுக்கும் இந்தியாவுக்கும் வெளியே இருந்தவருக்கு வேறு துறையில் நிபுணத்துவம் பெற்றவருக்கு தமிழிலும் இலக்கியத்திலும் இவ்வளவு ஈடுபாடு இருப்பது எனக்கு ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. படிப்போடு நில்லாது தான் ரசித்தவற்றைப் பற்றியும் நிறைய எழுதிவருகிறார்.

இரண்டு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிவந்த அவரது இரண்டு ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புகள். இரண்டுமே இன்றைய தமிழ்க் கவிதைகளில் அவர் தேர்ந்து மொழிபெயர்த்தவை. பாரதி முதல் வைரமுத்து, சிற்பி ஆகியோர் வரை. கவிதைகளிலும் மொழிபெயர்ப்பிலும் ஆழ்ந்த ஈடுபாடும் ரசனையும் இல்லாது இது சாத்தியமில்லை. அவரது மொழிபெயர்ப்பும் இரண்டு மொழிகளிலும் அவருக்கு இருந்த சொல்லாட்சித் திறனைச் சொல்வதாக இருந்தது. அது தற்கால தமிழ்க் கவிதை பற்றியது.

இப்போது எனக்குக் கிடைத்திருப்பது (Tamil Women Poets – Sangam to the Present) சங்க காலத்திலிருந்து இன்று வரை பெண் கவிஞர்களின் பங்களிப்பை ஒரு வேக பருந்துப் பார்வை தரும் வகையில் அவராகத் தேர்ந்தெடுத்த கவிதைகளை மொழிபெயர்த்துத் தந்துள்ளார் கே. எஸ் சுப்பிரமணியம். எனக்கு மிக மன மகிழ்வைத் தந்த சமீபத்திய புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று. இம்மாதிரியான ஒரு கவிதைத் தொகுப்பை தேர்வு செய்து மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்று தோன்றியதே, சந்தையை மனதில் கொண்டு செயல்படாத மனிதர்களும் இன்றைய தமிழ்ச் சூழலில் இருக்கிறார்கள் என்பதே ஆச்சரியம் தான். தற்காலத் தமிழ்க் கவிதைகளை மொழிபெயர்க்க முன்னர் முனைந்த போது இத்தகைய ஒரு தொகுப்பு பற்றிய எண்ணம் மனத்தில் உதித்ததாகச் சொல்கிறார் கே.எஸ். சுப்பிரமணியம்.

சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டு நீட்சி கொண்ட தமிழ்க் கவிதையினூடே ஒரு பிரயாணம் சங்க கால கவிதைகளிலிருந்து தொடங்கி, நீதி போதனைப் பாடல்கள்,, பக்தி காலம், தனிப்பாடல்கள் (இதில் கால வரையறை இல்லை) நாட்டுப் பாடல்கள் எல்லாம் கடந்து வந்து நவீன தமிழ்க் கவிதை வரை. பார்வை நீள்கிறது. தமிழ் வரலாற்றில் ஔவையார்கள் வெவ்வேறு கால கட்டங்களில் பலர் இருந்தனர்.ஒற்றை வரியில் நீதி போதனைகள் தந்த ஔவையாரையும்கூட விடுவதற்கு சுப்ரமண்யத்திற்கு மனம் வரவில்லை. இருப்பினும் இத் தொகுப்பு தமிழ் அறியாதோர்க்கு தமிழ்க் கவிதை வளத்தைக் காட்டும் எண்ணத்தை மனதில் வைத்துச் செய்யப்பட்டது என்பதை நினைவு கொள்ளவேண்டும்.

குறுந்தொகைப் பாட்டு ஒன்றில் காணப்படும் ஔவையார் ஒரு இளம் பெண்ணாகத் தான் நம் முன் காட்சி தருகிறார்.

முட்டுவேன்கொல் தாக்குவேன்கொல்
ஓரேன் யானுமோர் பெற்றி மேலிட்டு
ஆஅ ஒல்லெனக் கூவு வேன்கொல்
அலமரல் அசைவளி அலைப்பவென்
உயவுநோ வறியாது துஞ்சும் ஊர்க்கே.

இதை சுப்பிரமண்யன் எவ்வளவு எளிதாக, அழகாக ஆங்கிலத்தில் தந்திருக்கிறார்!

Do I butt them? Do I toss them?\
Spurred by some impulse
Do I shout hoarse
I am at a loss
The prancing breeze
Torments me to no end
Townsfolk in slumber buried
Blissfully oblivious
Of my agony of suppressed libido
What to do I know not.

Prancing breeze என்ற சொற்றொடர் மிக அழகாக வந்திருப்பதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. அதே சமயம் libido என்ற சொல்லைத் தவிர்த்து desire அல்லது longing என்று சொல்லியிருக்கலாமோ, What to do I know not க்குப் பதில் what do I do I know not என்று சொல்லியிருக்கலாமே என்றும் தோன்றுகிறது. ஆனால் இதெல்லாம் கட்டிய வீட்டுக்குப் பழுது சொல்லும் காரியம்தானே. முதலில் சுப்ரமண்யம் செய்துள்ள அளவுக்கு நான் என்ன, எனக்குத் தெரிந்தவர்கள் மற்றவர்கள் யாரும் செய்திருக்கிறார்களா என்[பது சந்தேகம் தான். இதிலும் நான் மிகவும் மதிக்கும் டாக்டர் பி.ஆர். சுப்ரமண்யம் வேறு இம்மொழி பெயர்ப்புகளைப் பார்வையிட்டிருக்கிறார்.

நற்றிணை, குறுந்தொகை, புறநானூறு, ஐங்குறுநூறு,, அகநானூறு, பொருநராற்றுப் படை என தன் தேர்வுக்கு அவர் பார்வை மிகப் பரவலாகத் தான் சுப்பிரமணியம் வீசிய வலை இருந்திருக்கிறது. ஆனால் ஒரு சந்தேகம் இப்பாடல்கள் எழுந்த வாழ்க்கைச் சூழல், அக்காலத் தமிழர்களின் வாழ்க்கை சார்ந்திருந்த அறமும் மதிப்புகளும், இது பற்றிய தகவல் இல்லாது இக் கவிதைகள் இந்தியாவுக்கு வெளியே உள்ள அன்னியரால் புரிந்து கொள்ளப் படுமா என்பது தெரியவில்லை எனவே இதுபற்றிய வரலாற்றறிவோடு இக்கவிதைகளை அணுகுபவர்களுக்கு கூடிய ரசனை தரும் என்று நினைக்கிறேன். இது எவ்விதத்திலும் சுப்ரமண்யத்தின் மொழிபெயர்ப்புகள் தரும் அனுபவத்தை குறைத்து மதிப்பிட்டு விடமுடியாது.

அகநானூறிலிருந்து ஒரு சில வரிகள் மாத்திரம். எவ்வளவு கஷ்டமான பகுதியையும் எவ்வளவு தெளிவாக இன்றைய வாசகனுக்கு எளிதில் .கிடைக்கச் செய்துவிடுகிறார்! சங்க காலத் தமிழ்ப் பாட்டை இன்றைய ஆங்கிலத்தில் கொண்டு வருவதில் எவ்வளவு சிரமங்கள் இருந்திருக்கும் என்பதை எளிதில் கிடைத்த ஒன்றிலிருந்து நாம் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

அகநானூறு 154 –

குறும்புதற் பிடவின் நெருங்கால் அலர்
செந்நில மருங்கின் நுண் அயிர் வரிப்ப
வெஞ்சின அரவின் பை அணந்தன்ன
தண்கமழ் கோடல் தாது பிணி அவிழத்

இதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு

Long stemmed flowers of pidavan bushes
Carpet the red soil
Lending it allure
Like the raised hoods of angry snakes
Cool kanthal buds unfold
Spreading aroma around;

பக்திப் பாடல்களிலிருந்து இங்கு இடம் பெற்றிருக்கும் காரைக்கால் அம்மையாரும் ஆண்டாளும் இருவரே ஆனாலும் இருவரும் இரு சிகரங்கள்.

கீசுகீ சென்று எங்கும் ஆனைச் சாத்தன் கலந்து
பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ பேய்ப்பெண்ணே

இது எவ்வளவு அழகாக சரளமான அதே இனிய நடையில் ஆங்கிலத்தில்..

Black sparrows in droves
Fill the air with ‘keech keech’ chirps
Don’t you hear it, stupid girl?

தனிப்பாடல்கள் என்ற வகையில் நாம் சாதாரணமாகக் கேள்விப் படாத பெயர்களும் பாட்டுக்களும் காணப்படுகின்றன. இவற்றின் கால கட்டத்தை அறிவது கஷ்டம் தான். அவசியமும் இல்லை. ஆனால் இவையெல்லாம் 17, 18-ம் நூற்றாண்டுகளில் சிற்றரசர்கள் ஆண்டுவந்த காலகட்டத்தியவையாக இருக்கும். முனையதரையன் என்ற அரசனுக்கு திருக்கண்ணபுரம் தாசி சொல்கிறாள்:

இன்றுவரி லென்னுயிரை நீ பெறுவை இற்றைக்கு
நின்று வரிலதுவும் நீயறிவை – வென்றி
முனையா கலவி முயங்கியவா றெல்லாம்
நினையாயோ நெஞ்சத்து நீ.

Come this day
You’ll find me alive
Delay by a day or two
Sure you’ll see the result
O Victorious Munayaa
Won’t your heart recall
Many a passionate union?

நாட்டுப்பாடல் வகையில் தாலாட்டுப் பாடல்கள் அவ்வளவாக ஆங்கிலத்தில் சுகமான வாசிப்புத் தருவதில்லை. அவர்கள் தொட்டிலிலோ ஊஞ்சலிலோ குழந்தையை இட்டுத் தூங்கச் செய்யும் வழக்கம் என்றுமே இருந்ததில்லை போலும். தாலாட்டுப் பாடல்களின் தமிழ் ஓசை நயத்தைக் கொணராவிட்டால் பின் அவை எப்படி தாலாட்டு ஆகும்.? ஆக இதில் சுப்பிரமணியத்தை நாம் குற்றம் சொல்ல முடியாது.

ஆனால் சக்களத்திச் சண்டைகள் எங்கும் இருக்கும் தானே. அது இன்றைய் பொருளாதாரத்துக்கு முன்னேயே உலகமயமானது தான் (Globalised} இதோ மாதிரிக்கு சில வரிகள். பின் ஆங்கிலத்திலும் வாசிக்க சுவாரஸ்யமாகத் தான் இருக்கின்றன..

மாதிரிக்கு சில வரிகள்

”………………………………………………………………
செட்டிக்கடை வெட்டி வேரு
சிவகாசிப் பன்னீரு
மதுரைக் கடைச்சக்களத்தி
மறக்கப் பொடிபோட்டா
குதிரைவாலிக் கருது போல
குறிச்ச பொண்ணு நானிருக்கேன்
சரவட்டைக் கருதுக்காக
சாம வழி போகலாமா?…….”

எந்தத் துறையானால் என்ன, எந்த மக்களானால் என்ன, எந்த மொழியானாலென்ன, வெகு சுலபமான ஆங்கிலத்தில் சொல்லிவிட முடிகிறது சுப்பிரமண்யத்தால்.

Cuscus grass from Chetty shop
Fragrant Sivakasi pannier
He forgets in the vile spell
Cast by the Madurai slut

Here I am so georgeous
Like lush paddy sheaf
And I’am the girl anointed too;
In search of measely stalk
Should you scurry so far.

iஇதிலெல்லாம் நமக்கு அனேகமாக ஏதும் பிரசினை இருக்காது. நீதிப் பாடல்கள் தான் கவிதையாகுமா, அதில் ஏது பாவமும் மற்றதும் என்று நாம் நினைப்போம். சங்கப்பாடல்களும், பக்திப் பாசுரங்களும் ஏற்கனவே தொகுக்கப்பட்டவை. அவற்றில் எதைச் சோடை என்பது? யார் எந்தத் தேர்வு செய்தாலும், யாரும் ஏதும் சர்சைக்கு வரமாட்டார்கள். பழசெல்லாம் புனிதம் என்ற மரபு சார்ந்த பார்வை வேறு.

ஆனால் சமீப கால எழுத்துக்களில் அதிலும் பெண் கவிஞர்கள் என்றால் நமக்குள் நிறைய கருத்து வேறு பாடுகள் இருக்கும். ஆனால் சுப்பிரமணியம் இந்த வம்புக்கெல்லாம் போவதில்லை. பெண் கவிஞர்களே முப்பத்து மூன்று பேர்களை நம் முன் வைத்திருக்கிறார். இவ்வளவு பெண் கவிஞர்கள் இருக்கிறார்களா என்று நமக்குத் திகைப்பு. இருக்கிறார்கள் தான். நம்மில் அதிகம் கண்களில் படும் பெயர்களை மட்டுமல்ல, அவர்களையும் தாண்டி நாம் அநியாயமாக மறந்து விட்டவர்களையும், சுப்பிரமணியம் தேடிப்பிடித்து வந்துள்ளார். சமீபத்தில் தெரிய வந்த, வயதில் மூத்த பூரணி, பின் நாம் மறந்துவிட்ட திரிசடை, இரா.மீனாட்சி வயதில் எல்லோரிலும் இளைய என்று நான் யூகிக்கும் வெண்ணிலா/அழகுநிலாவோடு அனேகமாக பெண் கவிஞர் குழாமே தம்முள் ஒருவராகக் கருதாத ஆனால் பேசப்படவேண்டிய திலக பாமா வரை நிறைய பெண் கவிஞர்களை இத்தொகுப்பில் சுப்பிரமணியம் சேர்த்துள்ளார்

இக்குரல்கள், பல வகைப்பட்டவை. அவர்கள் கவிதையாக்கியுள்ள அனுபவங்களும் பார்வைகளும், அவர்கள் கையாளும் மொழியும் அவரவர்க்கு உரியன. இவர்கள் எல்லாம் தான் எங்களது இன்றைய ஆதிமந்தியாரும் அஞ்சில் அஞ்சியாரும் என்று சொல்வது போல. நமக்கு மட்டுமல்ல. தமிழுக்கு அன்னியமான ஆங்கிலம் வழி இப் பெண்கவிஞர்களையும் அவர்கள் பேச வந்துள்ளதையும் பரிச்சயப்படுத்திக்கொள்ள வருபவர்களுக்கும் இவ்வுலகத்தைக் காண சில ஜன்னல்களையும் கதவுகளையும் திறந்தது போல இருக்கும். அவை நிச்சயமாக வேறு பட்டவையாகவும் அதேசமயம் சுவாரஸ்யமாகவும் இருக்கும்.

இது நமக்கு ஒரு பருந்துப் பார்வை தரும் அதே சமயம் சுப்பிரமண்யத்தின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்கும். இரண்டுமே நல்ல அனுபவங்கள் என்னைப் பொறுத்த வரை. என் இஷ்டத்துக்கு என் தேர்வுகளில் சில. எல்லாவற்றையும் கொடுக்க இயலாது.. அப்படித்தானே நம் எல்லோருக்கும் இருக்கும்.

சல்மாவின் கவிதை ஒன்று. அதன் முதல் பத்தியும் கடைசிப் பத்தியும்.

தன் வழி தவறி
அறைக்குள் சிக்கிய
பட்டாம்பூச்சி துவக்கிற்று
தன் தேடலை

……………………

என்றேனும்
கதவு திறந்து வழி கிடைக்குமெனில்
அது பறந்து தான் போகும்
வர்ணங்கள் இல்லையென்றாலும் கூட

Losing its way
Trapped in the room
Starts its search
This butterfly

One day some day
Should door open and way found
Sure it would wing its way out
Though robbed of its hues.

இதே போல திலக பாமா கவிதை ஒன்றின் ஆரம்பமும் இடையில் ஒன்றும்..

நினைவுப் பரணிலிருந்து எழுப்ப முடியவில்லை
தூசிக்குள் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும்
வார்த்தைகளை
………………

மூடிய இமைகளுக்குள்
உலவும் இருளுக்கு
வெள்ளைக் காகிதங்களின் குணம்
கவிகதைகளாய் என்
நினைவுகளைச் சுமந்து
மடி நிரப்பியிருக்கிறது……

Words
Buried in a pool of dust
I can’t retrieve from the memory’s loft

The inky darkness
Encased in shut eyelids
Assumes
White paper’s aspect
Films my madi
As poems
Carrying my memories

இன்னும் ஒரே ஒன்று. உமா மகேஸ்வரியின் தனிமையையும் வெறுமையையும் காட்சிப் படுத்தும் ஒரு கவிதை. ஆரம்பப் பத்தி மாத்திரம்

வெளிவாசல் வழியே
சலித்த மதியம்
சாக்கடை நீரருந்தும் குருவி
உதிர்கிற மென்மையும்
உடைபடாக் கடினமும்
விசித்திரமாய் முடைந்த மௌனம்

The noon
Filtered through the front door
A sparrow drinking gutter water
A silence
A strange weave of
Softly enveloping tenderness
And unrelenting hardness.

போதிய பரிச்சயம் தந்துவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன். தமிழ்த் துறைக்கே, தமிழ்க் கவிதைக்கே தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்களிடமிருந்து இத்தகைய ஒரு முயற்சி வரும் என்று எதிர்பார்ப்பதற்கில்லை. அவர்கள் வண்டிச் சுவடை ஒட்டியே தம் பயணத்தை மேற்கொண்டு தடம் முடியும் இடத்தில் முடித்துக் கொள்பவர்கள். தமிழைப்புதிய தடத்தில் இட்டுச்சென்ற வர்கள் அனேகமாக தமிழ் துறை சாராதவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். வக்கீலுக்குப் படித்த வையாபுரிப் பிள்ளையும் ரசிக மணியும் சட்டென நினைவுக்கு வருகிறார்கள்.. ஒரு சமயம் ஐம்பதுகளின் இறுதியில் ஒரு கூட்டத்தில் ரா.பி.சேதுப் பிள்ளையும் இருந்தார். விஞ்ஞானி கே.எஸ் கிருஷ்ணனும் இருந்தார். ஒரு ஓய்வு பெற்ற ஐ.பி. அதிகாரியும் இருந்தார். பெயர் மறந்து விட்டது. ரா.பி. சேதுப் பிள்ளையிடமிருந்து புதிதாகப் பெற எனக்கு ஏதும் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் கே.எஸ் கிருஷ்ணன் தான் ஆத்மார்த்தமாக தான் படித்துப் புரிந்து கொண்ட திருக்குறளைப் பற்றிப் பேசியது ஒரு புதிய பார்வையாகவும் அனுபவமுமாக இருந்தது.

கம்பன் ராமகாதையைத் தொடங்குமுன் “ஆசை பற்றி அறையலுற்றேன்” என்று சொல்லித் தான் தொடங்குகிறான். ஆசை பற்றி செயல்படும் எதுவும் சிறப்புடன் இருக்கும். மற்றதெல்லாம் தான் நமக்குத் தெரியுமே.

அது போல் தான் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியில் மணிலாவில் இருபதாண்டு காலம் கழித்த கே.எஸ் சுப்பிரமணியம் தந்துள்ள இந்த் தமிழ்க் கவிதைத் தொகுப்பும் அதன் ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பும்,.

Tamil Women Poets: Sangam to the Present: Translation: K.S.Subramaniam
Tamil University, Thanjavur pages 276 + 16 Rs100

நன்றி - திண்ணை 
...மேலும்

Feb 8, 2012

கலைமகள் ஹிதாயா றிஸ்வி அவர்களுடன் ஒரு நேர்காணல் ......!

''இலக்கிய வழிப் பயணத்தில் இன்னும் தன்னை இளையவளாகத் தான் கருதிக் கொண்டிருக்கின்றார்''

நேர் கானல் : கிண்ணியா பாயிஸா அலி
கலைமகள் ஹிதாயா றிஸ்வி

தென்றலே கவிபாடும் தென்கிழக்கு மண்ணின் கிராமம் ஒன்றின் தெருக்கோடியில் நின்று கொண்டு கூழான் கல்லொன்றை கூலிக்கெடுத்தாவது விழிகளை மூடிக் கொண்டு வீசினால் விர்ரென்று விரைந்தேகும் அக் கல் விழும் இடம் ஒரு கவிஞனின் வீடாக இருக்கும் இல்லாவிட்டால் ஒரு எழுத்தாளனின் தலையாக இருக்கும்.
கன்னித் தமிழின் கழுத்துக்கு கனகமணி மாலையிட்டு விண்ணுலகம் விரைந்திட்ட முத்தமிழ் வித்தகர் சுவாமி விபுலாந்த அடிகளார்.அவர் அன்புச் சீடன் ஆசுகவி புலவர்மணி ஆ.மூ.சரிபுதீன் போன்ற ஆன்றோர்களும் ;வாடிநிற்கும் பயிராய்,வாழ்வோடிந்த உயிராய்,வரண்டு போன நதியாய் கிடந்த ஈழத்து இலக்கியத்தை வளப்படுத்தி வாகை சூடிய சான்றோர்களும் பிறந்து சரித்திரம் படைத்த மண் தென் கிழக்கு மண்.அம் மண்ணில்
வைரக்கற்களோடு வைரக்கல்லாக தன்னையும் பதித்துக் கொண்ட பெண் படைப்பாளி தான்சகோதரி கலைமகள் ஹிதாயா றிஸ்வி..

வினா :
நீங்கள் சுமார் மூன்று தசாப்தங்களுக்கு மேலாக எழுத்துப் பணியில் இருந்து வருகின்றீர்கள். இது பற்றி சொல்லுங்கள் ..?

விடை : பணத்தை எல்லோராலும் மண்ணிலிருந்து தேடலாம், ஆனால் கற்பனையில் உருவாகும் யதார்த்தங்களை எல்லோராலும் தேட முடியாதே!
மகத்தான மாற்றங்களை உருவாக்கும் வல்லமை பெற்றவை இந்த இரத்த புஷ்டியுள்ள ஆக்கங்களாகும். வானைப் பார்த்து “உருவாகும்” கற்பனைகளை விட மண்ணில் இருந்து  “உருவாகும்”யதார்த்தங்களும் சிறப்பானவைகளேயாகும்.
“கவிஞன் பிறக்கின்றான்! அவன் செய்யப்படுபவன் அல்ல! என்பது போல!கவிதைகளும் “
செய்யப்படுபவை”அல்ல! ஆனால் கவிஞன் பிறந்து வளர்கின்றான்.
கவிதைகளோ வளர்ந்த பின்பே பிறக்கின்றன. இதுவே எனது சிந்தனைகளில் தூவும் தூறல் எழுத்துக்களாகும்.

வினா : உங்களின் இலக்கிய அனுபவம் பற்றி …….?

விடை : கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்து முன் தோன்றிய மூத்த மொழி தமிழ் மொழி. இம் மொழியை நான் படிக்க வில்லை . வேறு ஒரு மொழியைப் படித்தேன். அதனால் எனக்கு தமிழ் மொழியில் (இலக்கியத்தில் ) ஆர்வம் ஏற்பட்டது. அத்தோடு, நான் வாழும் யுகத்தில், சூழலில் மலிந்து கிடக்கும் சமூக முரண்பாடுகளையும், அந்த முரண்பாடுகளால் மனித குலத்திற்கு ஏற்படும் அவலங்களையும் , சித்தரிப்பதே ஆகும்.
அந்த சித்தரிப்பில் தவிக்க முடியா நிகழ்வாக கிழக்கு மாகாண சூழல் முதன்மை பெறுவதற்கான காரணம். எனது ஜீவித சூழல் அத்தகையதாக இருப்பதே ஆகும்.

வினா : தமிழ் மொழியில் கல்வி கற்காத நீங்கள் மரபுக் கவிதை , புதுக் கவிதை எழுதுவது பற்றி .....?

விடை : முறையாக ஐந்து வரை ஆங்கிலத்தில் கற்று அதன் பிறகு அரபுக் கல்லூரியில் கற்று முடித்து விட்டு உலக பாடசாலையில் அனுபவப் பாடம் கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தேன்.
கற்று வரும் அந்த அனுபவ பாடமே எனது எல்லா துறை வளர்ச்சிக்கும் மூச்சாகும்.
கவிதைகளோ காலங் கடந்து கூடிய சிரஞ்சீவித்துவ வரத்தைப் பெருகின்றன.
இலக்கியப் பரப்பில் , கவிதைகளுக்குரிய நிலை உன்னதமானது . அவை வெறும் சொல்லடுக்குகளாகவோ , சோடனை வரிகளாகவோ பண்ணப்படுபவை அல்ல !
மாறாக சமுதாயத்தை நிலைக்களனாகக் கொண்டு கருவாகி , இதயத்தில் உருவாகி அங்கிருந்து உணர்ச்சியோடும் , சத்தியா வேசத்தோடும் ”பிரசவ” மாகின்றது. இந்த வகையில் எனது கவிதைகளும் நானும் ,எந்த ஸ்தானத்தில் இருக்கின்றோம் ? என்பதைத் தெளிவு படுத்த வேண்டிய கடமை என்னுடையதல்ல ! அது சுவைஞர்களாகிய உங்களின் கடமை என்பதே பொருத்தமாகும்.எனது கவிதைகளில்,யாரும் இலக்கணக் குற்றங்களை தேடிக் கொண்டிருக்கத் தேவையில்லை.ஏனெனில் !
நான் இலக்கண ஏடுகளை எட்டிப் பார்த்ததுமில்லை ! தமிழ் மொழியை கற்றவளும் அல்ல. அதனால் ! தலைக்கனங் கொண்டு மார் தட்டிப் பேசுவதுமில்லை ! கிழக்கு மண்ணில் பிறந்ததை பாக்கியமாகக் கருதுகின்றேன். மரபென்றும் , புதிது தோன்றும், மல்லுக் கட்டும் இக்கால கட்டத்தில் ! நான் கவிதையென்று பட்டதை எழுதி வருகிறேன். நான் இலக்கிய உலகில் கால் ஊன்றி உள்ளேனா என்பதனை தீர்மானிக்க வேண்டியது காலமும் , வாசகர்களும் , விமர்சகர்களும் தான்.
புதுக் கவிதை , மரபுக் கவிதை , நவீன கவிதை எல்லாமே கவிதை தான் கவிஞருக்கு கற்பனை தான் முக்கியம் . கவிதைகள் என்று பிரித்துப் பார்ப்பது அல்ல.

வினா : இலக்கிய உலகில் அதிகம் நேசிப்பவர் யாராவது…உண்டா சகோதரி ?

விடை : மனிதாபிமான உணர்வுமிக்க ,கலை,இலக்கியத்தின் மீது ஆத்மா சுத்தமான நேசம் கொண்ட எல்லா மனிதர்களையும் நான் நேசிக்கின்றேன்.

வினா : நீங்கள் வெளியிட்டுள்ள கவிதை தொகுதிகள் பற்றி....சொல்லுங்கள் ?

விடை : இதுவரை எனது மூன்று கவிதை தொகுதிகள் வெளிவந்துள்ளன.

நாளையும் வரும்
(புதுக் கவிதை)
தேன் மலர்கள்
(இலங்கை முஸ்லிம் பெண் கவிஞரால் எழுதி வெளியிடப்பட்ட முதல் மரபுக்கவிதை)
இரட்டை தாயின் ஒற்றைக் குழந்தை
(புதுக் கவிதைத் தொகுதி – கவிஞர் மஸீதா புன்னியாமினுடன் இணைந்து வெளியிட்டது)

வினா : உங்களுக்கு கிடைத்த பரிசுகள் ,பாராட்டுக்கள் பற்றி சொல்லுங்கள் சகோதரி......?

விடை : - 1988 இளைஞர் சேவைகள் மன்றமும்,இளைஞர் விவகார விளையாட்டுத்துறை அமைச்சும் இணைந்து நடாத்திய கவிதைப் போட்டியில் அகில இலங்கை ரீதியாகவும், மாவட்ட ரீதியாகவும் முதலாம் இடத்தைப் பெற்றமைக்காக ஜனாதிபதி விருது.

- 1999 ஆம் ஆண்டு “ரத்ன தீப”சிறப்பு விருது பெற்ற முதலாவது பெண் கவிஞர்.

- 2002 இல் முஸ்லிம் கலாச்சார அமைச்சின் அனுசரணையோடு நடாத்தப்பட்ட உலக இஸ்லாமியஇலக்கிய மா நாட்டில் இளம் படைப்பாளிக்கான விருது - 2005 ஆம் ஆண்டு உயன்வத்தையில் நடைபெற்"ப்ரிய நிலா 'இலக்கிய விழாவின் போது கலை அரசி விருது .
- 2009 இல் பல்கலை வேந்தர் , ஞானக்கவி , சட்டத்தரணி , பிரதியமைச்சர், அல்-ஹாஜ் கெளரவ எஸ்.நிஜாமுதீன் (பா.உ) அவர்களால் நிந்தவூர் ஆர்.கே.மீடியா பணிப்பாளர் ராஜகவி ராஹில் (இலங்கை வானொலி அறிவிப்பாளர்) அவர்களின் சார்பில் "கவித்தாரகை " பட்டமும் விருதும் வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டது.
- 2011 இல் லக்ஸ்டோ அமைப்பினால் கலைமுத்து ( மருத மா மணி முத்து ) போன்ற விருதுகள் கிடைத்து. இதை விட நான் பல உயர்ந்த விருதுகளையும் பெற்றுள்ளேன். அவை எனது இலக்கியப் பணிப் பயணத்தில் எனக்கு கிட்டிய நேச உள்ளமிக்க நல்ல உள்ளங்களின் உறவுகளாகும்.

வினா : உங்களை பற்றி சிறப்பு குறிப்பு, உங்கள் இலக்கிய சேவைகள் பற்றி சொல்லுங்கள்....?

விடை : - இலங்கையிலுள்ள தடாகம் கலை இலக்கிய வட்டத்தின் அமைப்பாளர்.

- இலங்கையிலுள்ள தடாகம் கலை இலக்கிய மலரின் பிரதம ஆசிரியர்.

- இலங்கை வானொலி முஸ்லிம் நிகழ்ச்சியின் மாதர் மஜ்லிஸ் பிரதி தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவர்.

- இலங்கையிலுள்ள பேராதனைப் பல்கலைகழகத் தமிழ்த் துறைப் பேராசிரியர் க.அருணாச்சலம்
அவர்களது ‘மலையக இலக்கியம்’ ஆய்வில் சில கவிதைகள் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளது.

- இலங்கை அரசின் பாடப் புத்தகமான தமிழ் மொழியும் இலக்கியமும் தரம்-09 நூலில் ‘வாழும் வழி’
எனும் கவிதை இடம் பெற்றுள்ளது.

- எனது பல கவிதைகள் ‘பஸீர் அஹமட் அல் அன்சாரி அல் காதிரி' அவர்களால் அரபு மொழியில்
மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.

- இலங்கையிலிருந்து வெளிவரும் அனைத்து பத்திரிகைகளிலும்,இந்தியாவிலிருந்து வெளிவரும்
சமரசம் பத்திரிகைகளிலும் எனது கவிதைகள் மற்றும் படைப்புக்கள் வெளிவந்துள்ளன.

- சென்னையில் நடைபெற்ற அனைத்துலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய ஏழாம் மாநாட்டில்
இலங்கையிலிருந்து கலந்து சிறப்பித்த முஸ்லிம் பெண் கவிஞர்

- மலேசியாவில் நடைபெற்ற அனைத்துலக இஸ்லாமிய தமிழ் இலக்கிய மாநாட்டில் கலந்து
கொண்ட பெண் கவிஞரில் நானும் ஒருவர்அத்துடன் குவைத் ,றியாத் ,சவூதிஅரபியா
நாடுகளுக்கும் சென்று உள்ளேன் .

- இலங்கையிலுள்ள தடாகம் கலை இலக்கிய வட்டத்தினால் வருடா வருடம் கலை உள்ளங்களை
" கலைத்தீபம் " விருது வழங்கி கெளரவித்துவருகின்றேன்.
( இதுவரை சுமார் 55க்கு மேற்பட்ட கலை உள்ளங்கள் விருது வழங்கி கெளரவிக்கப்பட்டுள்ளார்கள் )


வினா : அண்மையில் வழங்கிய விருதுகள் பற்றிசொல்லுங்கள் ..?

விடை : - தென்றல் அலி அக்பர் ( நேத்ரா புகழ் )

- கிண்ணியா அமீர் அலி ( நேத்ரா புகழ் )

- நஜ்முல் ஹுசைன் ( நேத்ரா புகழ் )

- கவிஞர் அஸ்மின் ( வசந்தம் T .V )

- மன்னார் அமுதன் ( எழுத்தாளர் )

- மருதூர் A .L .அன்சார் ( அறிவிப்பாளர் )

- கவிஞர் யாழ் அஸீம் ஆகியோருக்கு மானிட விடுதலைக்கு ‘எழுத்து ஒரு ஆயுதம்' என்று போதித்த மார்க்சிய
சிந்தனையாளரான (அகஸ்தியர்) அவர்களின் ஞாபகமாக வழங்கும் சர்வதேச அகஸ்தியர் விருதும்,
கலைத் தீபம் பட்டமும் வழங்கி கௌரவித்தேன் (இவர்களது இலக்கிய சேவைக்காக )

வினா : இன்றைய எழுத்தாளர்களில் நீங்கள் விரும்புபவர் யார் சகோதரி ..?

விடை : கண்டது கற்கப் பண்டிதன் ஆவான் என்பது போல எல்லா எழுத்தாளர்களுடைய படைப்புக்களையும் படிப்பேன் தரமாக எழுதும் அணைத்து எழுத்தலர்களையும் எனக்கு பிடிக்கும்

வினா : இறுதியாக இலக்கிய உலகில் வளரும் இளையவர்களுக்கு நீங்கள் கூறும் ஆலோசனை…?
.
விடை : இலக்கிய வழி பயணத்தில் இன்னும் என்னை இளையவளாகத்தான் கருதி கொண்டிருக்கிறேன்.
அதனாலும்,ஆலோசனையோ,புத்திமதியோ சொல்வது ஞானப்பீடத்தில் அமர்ந்து உபதேசம் செய்வது போலாகி விடும். ஏனென்றால் இன்று ஞானபீடங்களுக்கும் நடைமுறைகளுக்குமிடையில் நிலவும் இடைவெளிகளை போல் உங்களுங்கும் எனக்கு மத்தியிலும் நான் இடைவெளிகளை அல்லது இடை வேலிகளை போடத் தயாராக இல்லை.நான் சொல்லும் கருத்துக்களெலாம் சிநேகபூர்வமான வேண்டுகோள்கள் தான்.அந்த முறையில் இளைய படைப்பாளிகளின் மத்தியில் நான் முன் வைக்கும் வேண்டுகோள்கள் என்னவென்றால் இலக்கியத் தேடலை உங்கள் இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு தேவையான மிக முக்கிய நிகழ்வு. நல்ல படைப்புக்களை வெளிச்சம் போட்டு காட்டும் விமர்சனங்களைப் படியுங்கள் .அதன் விளைவாக உங்களுக்குள் ஆத்மார்த்த கலை,இலக்கிய உணர்வு உறங்கி கிட க்குமாயின் மேற்கொன்ட தேடலினால், முயற்சியினால் கிடைக்கும் நல்ல கலை சிருஷ்டிப்புக்கள் தரும் அனுபவமே உங்களை உங்களுக்கே இனங்காட்டி விடும்.அந்த சுய அனுபவ தரிசனத்தை தண்டவாளமாக்கி உங்கள் இலக்கிய வழிப் பயணத்தை தொடர்ந்தீர்களானால் நிச்சயமாக தனித்துவ மிக்கவராக கலை இலக்கிய வழி பயணத்தில் உங்களுக்கான இடத்தினை பெறுவீர்கள்.எந்தவொரு கலையினது அடிப்படை தத்துவத் தெளிவும் இந்த உலகின் அனுபவ கூர்மையும் உங்கள் இலக்கிய வழி பயணத்தின் சரியான திசைகளாக உங்களுக்கு கிட்டி விட்டால் பிறகு உங்களுக்கு எந்த வழிகாட்டியும் தேவையில்லை.ஏனென்றால்,

நதிகளுக்கு யாரும் கடலின் விலாசத்தை சொல்லி கொடுப்பதில்லை........! நன்றி சகோதரி
...மேலும்

Feb 7, 2012

-இர.மணிமேகலையின் இரு கவிதைகள்


மொழி

இருப்பு குறித்து
அசுறுத்தும் உத்தேசத்துடன்
எரிமலைக்குழம்பு
குளிர்ந்து போய்க்கிடக்கிறது
என்றோ உதிர்ந்த
வார்த்தைகளின் வீரியத்தில்
கட்டுண்டு கிடக்கிறார்கள்
வெட்கச்சிவப்பு சுட்டிய சொற்கள்
விதையுறை உறக்கத்திலிருக்கின்றன
தேர்வின் மொழி மறுதலிக்கப்படுகிறது
மீசை முளைத்த எழுதுகோலிடம்
பறிகொடுத்துவிட்டதாகப் பிலாக்கணமிடுகிறார்கள்
மெடுசாவின் நகைப்பொலி
அவர்கள் கேட்புத்திறனுக்கு
அப்பாற்பட்டதாயிருக்கிறது

இரவின் ஒலி

அறையின் நிசப்தத்தை ஊடறுத்து
துடித்து நகர்கின்றன
கடிகார முட்கள்
படுக்கையைச்சுற்றி
தனிமைச்சுவர் எழும்பிவிடுகிறது
உறக்கத்தில் உயிர்த்தெழுந்த சித்திரங்கள்
சுவர்தேடி அலைகின்றன
நானோ இரவின் ஒலியில்
கையற்றுச்சரிகிறேன்

-இர.மணிமேகலை

பூ.சா.கோ.அர.கிருஷ்ணம்மாள் மகளிர் கல்லூரியில்
உதவிப்பேராசிரியர்
...மேலும்

Feb 6, 2012

மலையகம் பற்றிய இங்கிருந்து திரைப்படத்தை முடிப்பதற்கு உதவிதேவை


எனது வேண்டுகோள். ஃபேஸ்புக்கிலும் பார்க்கலாம். பப்ளிசிடி குடுக்கவும்!!!!

D/2/3/3 Torrington Flats, Stage 3
Longden Place
Colombo 07
01-12-2011


மலையகம் பற்றிய இங்கிருந்து திரைப்படத்தை முடிப்பதற்கு உங்களது உதவியை நாடுகின்றேன்!!!!

ஒரு உயிரோட்டமுள்ள தேயிலை எஸ்டேட்டில், ஒரு வாய் பேசாத பெண்ணும், பட்டினி மத்தியில் தன் குடும்பத்தை காப்பாற்ற முயலும் தாயும், கொழும்பில் இருந்து வந்துள்ள ஆராய்ச்சியாளரும் அங்கு காணப்படும் சமூக பிரச்சனைகளுக்குள் காந்தம் போல இழுக்கப்படுகிறார்கள். 2000 ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதம் நடைபெற்ற பிந்துநுவேவவ கலவரம் இதன் பின்னணியாக விளங்குகிறது. ‘இங்கிருந்து’ திரைப்படம் மலையக மக்களின் வாழ்க்கையையும் வரலாற்றையும் சித்தரிக்கும் ஒரு கதையாகும்.. மலையக மக்களின் குடும்ப வாழ்க்கையையும், தோட்டத்தொழிலின் சவால்களையும், போராட்டங்களையும், அத்துடன் அரசு, கம்பனி, சமூகம் போன்ற அமைப்புகளுக்கூடாக எழும் வன்முறைகளையும், சித்தரிக்கின்றது.

இப் படம் நவீன டிஜிடல் தொழில்நுட்பங்களை கையாண்டு எடுக்கப்பட்ட படமாகும். படத்தின் முதல் கட்ட வேலை நீலன் திருச்செல்வம் ட்ரஸ்ட் மற்றும் வேறு நிறுவனங்களின் அணுசரணையுடன் வெற்றிகரமாக பூர்த்தி செய்யப்பட்டது. அமெரிக்க நாட்டின் கம்பனி குளோபல் பிலிம் இனிசியேட்டீவ் (Global Film Initiative) ஒரு விருது ஒன்றை வழங்கியுள்ளது. அத்துடன், தமது டிஸ்டிரிபியூசன் (distribution) வட்டத்துக்கு படத்தை தருமாறும் கோரியுள்ளார்கள்.

பல்வேறு கஷ்டங்களுக்கு மத்தியில், ஹட்டன் பகுதியில் உள்ள எஸ்டேட்டுகளை மையமாக வைத்து எனது படவேலையை போன வருடத்திலிருந்து ஆரம்பித்தேன். அங்குள்ள மக்களுக்கு நடிப்புக் கலையிலும், திரைப்படம் சம்பந்தமான வேறு தொழில் நுட்பங்களிலும் பயிற்சியை அளித்தேன். எஸ்டேடட்டுகளில் படம் எடுப்பதற்கு தனியார் நிறுவனங்கள் சம்மதம் அளிக்காத நேரத்தில், மக்களின் ஒத்துழைப்புடன் கொரில்லா பாணியில் படப்பிடிப்பை மேற்கொள்ள நேரிட்டது. என்னை சூழ இருந்த மலையக மக்களின் உழைப்பினாலும், அவர்கள் எனக்கு கொடுத்த தைரியத்தினாலும்தான் இப் படப்பிடிப்பை நிறைவேற்ற முடிந்தது.

படவேலையில் எனக்கு ரூபா 3.5 மில்லியன் செலவாகியது. படத்தை பூர்த்தி செய்யவதற்கு இன்னும் ரூபா 1. 5 மில்லியன் தேவையாகவிருக்கிறது. இத் தொகையை, பல்வேறு மூலங்களில் இருந்தும் பெறுவதற்கு நான் முயற்சிக்கிறேன். இம் முயற்சிக்கு உங்களால் இயன்ற பங்களிப்பை அளிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். நீங்கள் நேரடியாக நன்கொடை அளிக்க விரும்பினால். கீழே தந்க விளிம்புகள் பெர்ஃபோர்மிங் ஆர்ட்ஸ் வங்கிக் கணக்குக்கு அனுப்பி வைக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

Villimbuhal Performing Arts
Bank of Ceylon, Thimbirigasyaya
Account No: 0070810393
SWIFT CODE: BCEYLKLX

அல்லது, இதனைப் பற்றி என்னைத் கீழே தந்த மின்னஞ்சல் விலாசத்தில், தொலைபேசியில் தொடர்பு கொள்க.
அதோடு ஃபேஸ்புக் பக்கம் Ingirunthu Sumathy I (இங்கிருந்து சுமதி) பார்க்கவும்.

என்னைப்பற்றி…..
நான் பேராதனை பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்துறையில் சிரேஷ்ட விரிவுரையாளராகப் பணி புரிகின்றேன்.  நான் நாடகத்துறையில் கடந்த 25 வருடங்களாக ஈடுபட்டுவந்துள்ளேன். விருதுபெற்ற இலக்கியங்களை, நாடகங்களை, திரைப்படங்களை ஆக்கியுள்ளேன். படைத்துள்ளேன். அத்துடன் ‘ஒரு பாதையைத் தேடி’ என்ற இனப்பிரச்சினை பற்றிய விவரணப்படத்தின் பிரதியாளராயுள்ளேன். இப்படங்கள் இலங்கையிலும் வெளிநாடுகளிலும் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளன. இந்திய நாட்டு சாகித்திய மன்றம் பிரேம்சண்ட் கலை விருதை (Premchand Sahithya Academy Award, India) எனக்கு வழங்கியுள்ளது.

பல வருடங்களாக நான் மலையக மக்களுடன் பல்வேறு வகைகளில் வேலை செய்திருக்கின்றேன். நாடக பயிற்சிப் பட்டறைகளையும், பல்வித கலந்துரையாடல்களையும், ஆராய்ச்சிகளையும் நடாத்தியுள்ளேன். 2000 ஆண்டு, ஒக்டோபர் மாதம், மலையகப் பிரதேசமான பிந்துநுவேவவில் நடைபெற்ற மலையக மக்களுக்கு எதிரான கலவரத்தைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி விவரணப்படத்தில் மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் செயல்பட்டேன். அத்துடன், இனப்பிரச்சினை, பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை என்பன சம்பந்தமாக பல்வேறுபட்ட பட்டறைகளையும் மலையக மக்களுடன் சேர்ந்து நடாத்தினேன்.

நன்றி,

இப்படிக்கு

சுமதி சிவமோகன்
Villimbuhal performing arts
villimbuhal@gmail.com
0094-71-8016081
...மேலும்

Feb 5, 2012

கூடங்குளம் அணு உலை – "அழிவின் விளிம்பில் மக்கள்" – தோழர். நிர்மலா கொற்றவையின் உரை

நிர்மலா கொற்றவை



கூடங்குளம் அணு உலை – அழிவின் விளிம்பில் மக்கள் –
அணு உலைக்கெதிரான படைப்பாளிகளின் கருத்தரங்கத்தில் தோழர். நிர்மலா கொற்றவை பேசிய உரை வீச்சின் காணொளிப்பதிவு….
...மேலும்

முறுக்கேறும் உண்மைகள் - அகலிகை எதிர்கொள்ளும் உருக்குலைவும் உறைநிலையும் - மித்திலன்


இம்முறை புத்தகச் சந்தையில் ஒரு நல்ல புத்தகம் எதிர்பாராமல் கிடைத்தது, முனைவர் க.ரத்னம் “இவர்கள் பார்வையில் அகலிகை (அகலிகை பற்றிய படைப்புகளின் விமரிசனம்)” என்ற புத்தகத்தை எழுதியிருக்கிறார். மிகவும் தர்மநியாயத்துடன் சரியாக ரூ.47.50 என்ற விலையில் 1998ம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்ட இந்தப் புத்தகம் சந்தையில் ரூ.25க்குக் கிடைத்தது. அகலிகையின் வாழ்க்கையைப் பேசும் இருபத்தாறு வெவ்வேறு படைப்புகள் குறித்த அறிமுகக் கட்டுரைகளின் தொகுப்பு. இதைப் பதிப்பித்ததும் புத்தகச் சந்தையில் சலுகை விலையில் தந்ததும் ஐந்திணை பதிப்பகம்.

இந்த இருபத்தாறு வெவ்வேறு அகலிகை கதைகளிலும் மாற்றத்துக்குள்ளாகும் சமூக விழுமியங்கள் அதன் வெவ்வேறு இயல்புகளுடன் வெளிப்படுகின்றன. கௌதமரையும் ராமரையும் நோக்கி அறம் குறித்த கேள்விகள் எழுப்பப்படுகின்றன. கற்பின் தன்மை குறித்த அடிப்படை கேள்விகளைக் கருத்தில் கொண்டு, அகலிகையின் சரித்திரம் வெவ்வேறு வடிவங்கள் பெறுகின்றது - சிலர் அகலிகையின் ‘பிறழ்வை’ அறியாமல் நேர்ந்ததாகவும், சிலர் பிறழ்வே ஏற்படவில்லை என்றும், சிலர் அது உடலளவில் மட்டுமே என்றும், இன்னும் சிலர் அதற்கு இந்திரனுடனான இளம்பருவத்து நட்பைக் காரணம் கூறியும், வேறு சிலர் கௌதமர் அவளை மணம் முடித்தது நேர்மையற்ற வழியில் என்று சொல்லியும் அகலிகைக்கு நியாயம் காண்கின்றனர். இதற்கு எதிர் திசையிலும் சிலர் அகலிகைக்கான நியாயங்களைப் பேசுவதைப் பார்க்கிறோம். அகலிகை என்ற பெண் மட்டும் உருக்குலைவதோ உறைநிலையடைவதோ இல்லை - இந்தக் கதைகளில் உண்மையும்கூட உருக்குலைவதையும் உறைநிலையடைவதையும் பார்க்கிறோம். அகலிகையின் வெவ்வேறு கதைகள் உண்மையின் தன்மை குறித்தே அடிப்படை கேள்விகளை எழுப்புவதாக இருக்கிறது.

இதெல்லாம் இப்போது சொல்வது. உண்மையில், புதிதாய் என்ன இருக்கப் போகிறது என்ற அவநம்பிக்கையுடன்தான் இப்புத்தகத்தைப் படிக்கத் துவங்கினேன், ஆனால் சில பக்கங்களிலேயே பெண்ணின் உணர்வுகளுக்கு நாம் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் வெவ்வேறு மதிப்பு தந்து வந்திருக்கிறோம் என்பதை இந்தப் புத்தகம் ஆவணப்படுத்துகிறது என்பதை உணர்ந்தேன். தவிரவும், அவரவர் காலத்தை மீறித் தங்கள் சிந்தனையின் போக்கில் தனித்து நிற்பவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் இந்தப் புத்தகம் உணர்த்தியது.

அகலிகை கதையின் வெவ்வேறு வடிவங்கள் குறித்த ஒரு அருமையான பட்டியல் இந்தப் புத்தகத்தின் வாயிலாக நமக்குக் கிடைக்கிறது. மகாபாரதத்தில் நாமறியாத ஒரு அகலிகை கதை இருக்கிறது - அதையொட்டி எம் வி வெங்கட்ராம் ஒரு சிறந்த சிறுகதை எழுதியிருக்கிறார். புதுமைப்பித்தன் அகலிகையை வைத்து இரு வேறு கதைகள் எழுதியிருக்கிறார். ந பிச்சமூர்த்தி கவிதை வடிவில் அகலிகை கதையைச் சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறார்.இப்படி வெவ்வேறு படைப்பாளிகள் அகலிகையை எப்படி பேசுகிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கும் முன் ஒரு அதிசய அகலிகையைப் பார்த்தாக வேண்டும் (அதற்கு முன் கவிஞர் முருகு சுந்தரம் தன் “வெள்ளை யானை” என்ற பிராய்டிய அகலிகை சரிதத்தில் கௌதம முனிவரை “பெருந்தாடி பென்ஜான்சன்” என்று அழைத்திருப்பதைக் குறிப்பிட்டுச் செல்கிறேன்- அகலிகை கதை எப்படிப்பட்ட வாசிப்புகளுக்கு உட்படுத்தப்படுகிறது பாருங்கள்).

இவள் ஒரு மார்க்சிய அகலிகை. இவள் பெயர் கல்லிகை. இவளைப் படைத்தவர் ஞானி. மார்க்சியம் அந்நிய சிந்தனைகளுக்கு முற்றிலும் அடிமைப்படாமல் நம் வேர்களிலிருந்து கிளைத்தால் நமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய சாத்தியங்களை வெளிப்படுத்துகிறது கல்லிகை. மார்க்சியத்தின் கொடூர சொல்லாடலைத் தவிர்த்த்தால் அது நமக்கே உரிய மனிதாபிமானமாக மட்டுமே வெளிப்படக் கூடும் என்பதற்கு கல்லிகை ஒரு காட்டு.

கல்லிகையின் முன்னுரையில் ஞானி எழுதுவது இது ; “புதுக்கவிதை, மரபின் தொடர்ச்சியாக - அதே சமயம் மரபின் விடுபடலாக - மரபின் சாரத்தோடு வலிமை பெறுமே ஒழியத் தளர்ச்சி பெறாது”. புதுக்கவிதை மட்டுமல்ல, இந்திய மார்க்சியமும் சீன ரஷ்ய கானல் வெளிகளில் ஆகாயக் கோட்டைகள் கட்டுவதைத் தவிர்த்து இந்திய மரபின் தொடர்ச்சியையும் விடுபடலையும் ஒரு சேர நிகழ்த்தியிருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட ஒரு முயற்சியை ஞானி தன் கல்லிகையில் செய்திருக்கிறார்.

டாக்டர் க ரத்னம் மேற்கோள் காட்டும் கல்லிகை கவிதையின் அடிகள் படிப்பதற்கு வேடிக்கையாக இருக்கின்றன. ஆனால் அதற்கு மார்க்சியத்தின் ஈரமற்ற சொல்லாடலை மட்டுமே குறை சொல்ல முடியும் - ஞானியின் அபரித கற்பனையைக் குற்றம் சொல்வதற்கில்லை.

கல்லிகையில் கௌதமரை சமயமாகவும் இந்திரனை முதலாளித்துவமாகவும் உருவகித்திருக்கிறார் ஞானி. அகலிகை உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உருவகமாக இருக்கிறாள். இந்த உருவகத் தன்மைகளுக்கு ஏற்றபடி ஞானியின் அகலிகை பகலில் கௌதமருக்கு மனைவியாகவும் இரவில் இந்திரனின் காதலியாகவும் இருக்கிறாள். கௌதமரிடம் கிடைக்காத இன்பத்தை இந்திரனிடம் பெற்றுக் கொள்கிறாள் அவள். இது குறித்து க ரத்னம், “உழைக்கும் வர்க்கம் முதலாளித்துவத்திற்கு அடிகோலும் தொழிற்புரட்சியால் புத்துயிர் பெற்றதாக மயங்கிய மயக்கமே கல்லிகை இந்திரனிடம் கொண்ட மயக்கமாக உருவகிக்கப்பட்டுள்ளது,” என்று எழுதுகிறார்.

அகலிகையின் மயக்கத்தின் விளைவாக அவள் வயிற்றில் ஒரு கரு உருவாகிறது. இந்தப் புத்துயிர்ப்பு அவளுக்கு மகிழ்ச்சியளித்தாலும் இந்த செய்தி முதலாளித்துவ இந்திரனுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கிறது - தன்னுடைய ஆட்சி அதிகாரத்தில் பங்கு கேட்க ஆள் வந்து விட்டான் என்று அஞ்சி அவன் அகலிகையை விலக்கி விடுகிறான். அப்போது பார்த்து சமயாச்சாரப் பிரதிநிதி கௌதமர் அங்கே வந்து விடுகிறார். அறம் பேசும் சமயத்தின் முன் லாபம் பார்க்கும் முதலாளித்துவம் நிற்க முடியுமா? இந்திரன் ஓடி விடுகிறான். உழைக்கும் வர்க்கம் கல்லாய்ச் சமைந்து நிற்கிறது.

ஆனாலும் இது மார்க்சிய அரசியல் விழிப்புணர்வு பெற்ற அகலிகையல்லவா? ஆசை காட்டி மயக்கிய இந்திரனை நினைக்கும் அவளது கோபப் புலம்பலில் மார்க்ஸியப் பாடங்கள் உயிர் பெறுகின்றன.

“எனது உடலின் மூலை முடுக்குகளில்
ஊறிய இன்பத்தை ஒரு துளி விடாது
உறிஞ்சிக் குடித்த சுரண்டல் மன்னனுக்கு
என்னை நானே இழந்து விட்டது எப்படித் தெரியும்?
கொடுத்தேன் வாங்கினேன் என்ற
கொள்கைவாத வணிகப் பேய்க்கு
எனது நாட்டம் எப்படித் தெரியும்?”

கௌதமனும் போய் விடுகிறான். கல்லாய் உறைந்து தனித்து நிற்கும் கல்லிகை ஒரு கனவு காண்கிறாள்- அதில் இந்திரனும் கௌதமனும் இணைந்து ஒரு மனிதனை “நீயே இறைவன்” என்று வாழ்த்துகிறார்கள். அந்த மனிதன் அவர்களுடைய காலடியில் கிடக்கிறான். அதுவும் கழுத்து நெறிபட்டு. அந்த அனாதையின் கண்களில் அகலிகை தன்னுருவைக் காண்கிறாள். சமயமும் முதலாளித்துவமும் கைவிட்ட தங்களுக்கும் ஒரு விடியல் வரும் என்பதை இந்தக் கனவு அகலிகைக்கு உணர்த்துகிறது.

“காலம் இயங்காத காட்டு வெளியில்
பக்திப் பெருக்கிலே படகோட்டி வாழ்ந்த
வேடர் குலத்தைத் தோழமை கொண்டு -

உடமைப் போரால் உறவு குலைந்து
நாடு விட்டோடி நடைப்பிண மாகிய
பேதை மாக்களுக்கு ஆற்றல் காட்டி-

மலைகளைத் தகர்த்து கடல்களை நிரப்பி
உழைப்புக் காற்றிலே உயரப் பறக்கும்
வீரர் குலத்தை சோதரர் ஆக்கி-…:

இராமன் வருவான் என்ற கனவில் காத்திருக்கிறாள் கல்லிகை.

புதுமைப்பித்தன் தன் “சாப விமோசனம்” சிறுகதை குறித்து எழுதும்போது இது போன்ற மாற்றுப் பிரதிகளை ஜனக ராகத்திலிருந்து ஜன்ய ராகங்கள் பிறப்பதோடு ஒப்பிடுகிறார். அந்த நியாயம் சரியாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால் அகலிகையின் ஆதார சுருதியை நாம் இழக்காமலிருக்க வேண்டுமென்றால் புதுமையான வெவ்வேறு அகலிகைகளைக் காணுமுன் அவற்றுக்கு ஆதாரமான இருவேறு அகலிகைகளை அறிந்து நினைவில் வைத்திருப்பது அவசியமாகிறது. ஒன்று ச.து.சு. யோகியார் தன் கவிதை நூலின் முன்னுரையில் காட்டும் அகலிகை. இன்னொன்று ராமாயணத்துக்கு முற்பட்ட வியாச பாரதத்தில் உள்ள அகலிகை.

முதலில் ச.து.சு. யோகியாரின் குறிப்பு-

“வேதத்தில் அகல்யாவை பற்றி பல சூசகமான கருத்துகள் இருக்கின்றன. அவள் ஒளி. ஆகவே குற்றமற்றவள் என்பது அவற்றுள் முக்கியமான கருத்து. பின்னர் கலப்பையால் பண்படுத்தப்படாத பூமி தேவி அகல்யா என்னும் கருத்தும் ஏற்பட்டது. பிறகு இவ்விரு கொள்கைகளும் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டன. இப்பிணைப்பே இதிகாசத்தில் அகல்யாவின் கதையாக வெளிப்படுகிறது”

இந்திரன் மழைக் கடவுள் என்று சொல்லும்போது, அகலிகை கதைக்கு ஒரு புதிய வாசிப்பு கிடைக்கிறது. கற்பு, களங்கம் மனதுக்கா உடலுக்கா, பெண்ணியம், ஆசாரம், காமம் என்பன போற்ற குழப்பங்களில்லாத வாசிப்புக்கு இது உடன்படுகிறது.

பாரதக் கதையும் குழப்பமே இல்லாத ஒன்றுதான். “சாந்தி பர்வத்தில் தர்மருக்கு பீஷ்மர் உபதேசம் செய்யும் பீஷ்ம கீதையில் வரும் கதைகளுள் ஒன்றாக அகலிகை வரலாறு இருநூற்றெழுபத்து இரண்டாவது அத்தியாயமாக இடம் பெற்றுள்ளது,” என்று குறிப்பிடுகிறார் க. ரத்னம். தர்மர், எந்தக் காரியத்தை விரைந்து முடிக்க வேண்டும், எதைத் தாமதிக்க வேண்டும். என்ற தர்மத்தை உணர்த்தும்படி பீஷ்மரிடம் கேட்கிறார். அப்போது பீஷமர் சொல்லும் கதைதான் அகலிகை கதை.

இந்தக் கதையில் அகலிகைக்கும் கௌதமருக்கும் சிரகாரி என்று ஒரு மகன் இருக்கிறான். அவன் பாரத காலத்து ஹாம்லட்டாக இருக்கிறான்- ‘உறுதிப்பாட்டின் உத்தம நோக்கம் சிந்தனையின் வெளிர் நிழல் படர்ந்து தொய்வுற்று, அர்த்தம் பொதிந்த அவசர காரியங்கள் திசைதடுமாறித் தம் செயல்தன்மை இழக்கின்றன’ என்று அவனும் தனித்துரையாடல் செய்யக் கூடியவன். யோசித்து யோசித்து யோசனையில் தாமதித்து செயல்கள் அனைத்தும் முடங்கிப் போவது அவனுக்கு வாடிக்கையாக இருக்கிறது. இந்த சிரகாரியிடம்தான் கௌதமர் காரணம் சொல்லாமல், “உன் தாயைக் கொல்” என்று உத்தரவிட்டுவிட்டு காட்டுக்குப் போவதாகத் தொடங்குகிறது பாரத அகலிகையின் கதை.

சிரகாரிக்கு அப்பா ஏன் அப்படி சொல்கிறார் என்பது புரிவதில்லை. அப்பா சொன்னதைச் செய்வது சரியா தவறா, தர்மத்துக்குத் தக்கபடி இருக்கலாமா கூடாதா, எது தர்மம் என்று பல்வகைப்பட்ட சிந்தனைகளில் காலம் தாழ்த்த நேரிடுகிறது- ஷேக்ஸ்பியரின் ஹாம்லட் சொல்வதுபோல், மனசாட்சி நம்மைப் போல் அவனையும் கோழையாக்கி விடுகிறது.

காட்டுக்குச் சென்ற கௌதமரின் கோபம் தணிகிறது. அவர் நடந்ததை நினைத்துப் பார்க்கிறார்- ‘அதிதியாக வந்த இந்திரனிடம், ‘நான் உன்னைச் சேர்ந்தவன்.’ என்று நான் சொன்னதால்தானே இவ்வளவும் நேர்ந்தது?- பாவம் இந்திரன்தான் என்ன செய்வான், அகலிகைதான் என்ன செய்வாள், எல்லாரையும் மன்னித்துவிட வேண்டியதுதான்,” என்று முடிவெடுக்கிறார் அவர்.

எதையும் தள்ளிப் போடும் சிரகாரி இதையும் தள்ளிப் போட்டிருக்கக் கூடாதா என்ற ஏக்கத்துடன் வீடு திரும்பிய கௌதமரின் காலடியில் கோடாலியை போட்டு விட்டு நமஸ்கரிக்கிறான் சிரகாரி. எல்லாம் நல்லபடியே முடிந்தது என்று கௌதமர் தன் மகனை வாரியணைத்து வாழ்த்துகள் கூறி, தேவைப்பட்ட காரியங்களைத் தாமதித்துச் செய்வதால் ஏற்படும் நன்மைகளைப் பட்டியலிட்டு சில சுலோகங்கள் அருளுகிறார்.



எம் வி வெங்கட்ராம் மட்டுமே பாரதக் கதையையொட்டி தன் படைப்பைச் செய்திருக்கிறார். ஏனைய அனைவருக்கும் ராமாயணத்தில் வரும் அகலிகையின் கதையே மீளுருவாக்கத்துக்குத் தேவையான உந்துதல் தருவதாக இருந்திருக்கிறது. பாரதத்தில் வரும் அகலிகை கதையில் தர்மம் என்பது குறித்த கேள்விகளோ, அதனால் ஏற்படும் உளச் சிக்கல்களோ குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பேசப்படவில்லை. இந்திரன் - அகலிகை நடத்தை சற்று உறுத்தலாக இருந்தாலும் அது இயல்பானதாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு விடுகிறது. இவர்களுக்கோ கௌதமருக்கோ அந்த பின்னிரவின் சம்பவம் எந்த ஒரு குற்ற உணர்வையும் ஏற்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை. இந்த நிலையில் பாபம் சாபம் விமோசனம் என்ற கேள்விகளுக்கே இடமில்லாமல் போய் விடுகிறது.

ராமாயணத்தில் வரும் அகலிகை கதையில் பேசப்படும் பிழைக்குக் காரணமாக இருப்பது அகலிகையோ இந்திரனோ கௌதமனோ அல்ல - பாரதத்திலும் ஏறத்தாழ இது போன்ற நிகழ்வே நடக்கிறது, ஆனால் அங்கு தனி மனிதர்கள் தங்கள் செயல்களுக்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டிய தேவை இருப்பதாகத் தெரியவில்லை : ஏதோ ஒரு தர்மத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். அதில் தெரிந்தோ தெரியாமலோ பிழை ஏற்படுகிறது, இந்தப் பிழை உணர்ச்சிப் பெருக்காலோ அறிவின் மயக்கத்தாலோ ஏற்பட்டதாக உணரப்படுவதில்லை - ஒரு சூழலின் தவிர்க்க முடியாத கருவிகளாக இவர்கள் இருக்கிறார்கள். அதை உணர்ந்து தங்கள் செயல்களைத் திருத்திக் கொண்டு விடுகிறார்கள். இன்னும் பொதுமைப்படுத்திப் பேசினால், ஏன் இதைச் செய்கிறோம் என்பதைவிட என்ன செய்கிறோம் என்பதே முக்கியமாக இருக்கிறது.

பாரத அகலிகையின் விழுமியங்கள் சூழ்நிலை சார்ந்ததாகவும் ராமாயண அகலிகையின் விழுமியங்கள் அறநிலை சார்ந்ததாகவும் உள்ளது என்பதை இவ்விரு கதைகளையும் ஒப்பிடும்போது காண்கிறோம் .
பரவலாக ஏற்கப்பட்ட அன்றாட நிகழ்வுலக உண்மையின் போலி மேற்பூச்சு உடைபடும் கட்டங்கள் நிரந்தர உண்மையைக் குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. அறம் உடையும் நிகழ்வுகள் மூலம் உண்மையின் தற்காலிக ஜாலங்களும், அவற்றின் மாற்றங்களால் உண்டாகும் பல்லிளிப்பும் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகின்றன. சூழ்நிலை சார்ந்த முரண்கள் மூலம் உண்மையின் பிளவுகளில் கசியும் தோற்றமயக்கங்களுடன் சிற்சில நிரந்தர உண்மைகளும் வெளிப்படத்தான் செய்கின்றன. தற்காலிக உண்மை தன்னுள்ளடக்கமாய் கொண்டுள்ள அதன் நிரந்தரத் தன்மைகள் பாரதத்தில் நம்பிக்கைக்குரியனவாக இருக்கின்றன. கௌதமரின் தீர்வும் அகலிகையின் குற்றவுணர்வற்ற ஏற்பும் வெளிப்படுத்தும் பாரத தர்ம சூழலானது இப்படிப்பட்டதாக இருக்கிறது. ஆனால் ராமாயண அகலிகையில் இந்த உண்மையின் இயல்பு இறுகி விடுகிறது - பொதுமறைக்குரிய இயல்புகள் கொண்ட நிரந்தரத் தன்மையை இந்த அற விழுமியங்கள் அடைந்து விட்டிருக்கின்றன.

இந்தத் தொகுப்பில் அகலிகையின் இருபத்தாறு வெவ்வேறு படைப்பாக்கங்கள் பேசப்படுகின்றன - ஆனால் பாரதத்தில் வரும் அகலிகை கதைக்கு மிக நெருக்கமாக உணர்வளவில் புதுமைப்பித்தன் ஒருவரே இருக்கிறார். அவரும் ராமாயண அகலிகையின் கதையைப் பின்பற்றியிருந்தாலும் அவர் முன் நின்ற கேள்விகள் உணர்வளவில் பாரதத்துக்கே உரியவை. அவரது “அகல்யை” சிறுகதையில், “அப்பா இந்திரா! உலகத்துப் பெண்களைச் சற்றே சகோதரிகளாக நினைக்கக் கூடாதா?”என்று கேட்டுவிட்டு, “கண்ணே அகல்யா! அந்தச் சமயத்தில் உனது உடலுமா உணர்ச்சியற்றக் கல்லாய் சமைந்து விட்டது?” என்று அகல்யாவின் தலையைத் தடவிக் கொடுக்கிறாராம் கௌதமர். பாபம் சாபம் விமோசனம் என்ற நாடகீய தருணங்களைத் தவிர்த்த இந்த இயல்பான கதைசொல்லல் ராமாயணத்தைவிட பாரதத்தையே ஒட்டிய ஒன்று, இல்லையா?

ஆனால், புதுமைப்பித்தனின் “சாப விமோசனம்” பாபத்தின் விளைவுகளோ சாப விமோசனமோ மகிழ்ச்சியானவையல்ல என்றுதானே சொல்கிறது என்று கேட்கலாம். ஆனால், அந்தச் சிறுகதையின் மிக முக்கியமான சரடை முனைவர் க. ரத்னம் குறிப்பிடுகிறார் -

“உலகத்தின் தன்மை என்ன இப்படி விபரீதமாக முறுக்கேறி உறுத்துகிறது! மனசுக்கும் காரண சக்தியின் நிதானத்திற்கும் கட்டுப்படாமல் நிகழ்ந்த ஒரு காரியத்துக்காக பாத்திரத்தின் மீது தண்டனை? “அம்மா!” என்று சொல்லி அவள் காலில் விழுந்து வணன்குகின்றான் ராமன்,”

என்று புதுமைப்பித்தன் எழுதுவதாக மேற்கோள் காட்டியிருக்கிறார் க. ரத்னம். ராமனின் சங்கடமே புதுமைப்பித்தனுக்கும் கதையின் மைய உணர்வாக இருக்கிறது- சாப விமோசனத்தை உண்மையின் முறுக்கேறிய தன்மைக்கு எதிரான விமரிசனமாகவும் வாசிக்க இடமுண்டு.

இந்தத் தொகுதியில் தனித்து நிற்கும் புதுமைப்பித்தனைத் தவிர ஏறத்தாழ அனைவரும் ராமாயண அகலிகையின் நிலையால் உருவாகும் கேள்விகளுக்கு தங்களுக்குத் தகுந்த விடை காணவே முற்பட்டிருக்கின்றனர். சிலவற்றைச் சொல்வதானால், இந்திரன் சேவலாகவே கூவினானா, பூனையாகவே வெளியேறினானா? அல்லது அவை வெறும் உருவகங்களா? அகலிகையின் குற்றம் உடளளவு மட்டுமா அல்லது அவள் தன் நெஞ்சினாலும் பிழை செய்தவளா? அவற்றுக்கான நியாயங்கள் என்னவாக இருக்க முடியும்? இந்திரனுக்கு அளிக்கப்பட்ட சாபம் என்ன? அதைத் தர்க்கத்துக்குப் பொருத்தமாக எப்படி மாற்றி எழுத முடியும்? மூவரில் யார் குற்றவாளி, யாருக்கு எப்படிப்பட்ட தண்டனைகள் பொருத்தமாக இருக்கும்? இது போன்ற கேள்விகள்.

கேள்விகள், அவற்றுக்கு வெவ்வேறு ஆசிரியர்கள் காணும் விடைகள் - அதன்வழி அவர்கள் முன்வைக்கும் சமூக விமரிசனங்கள் : ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு விதமாக இருக்கின்றன, இவை அகலிகை கதை, அதன் மையத்தில் இருக்கும் கற்பு குறித்த விழுமியங்கள், நமக்கு எவ்வளவு முக்கியமானவையாக இருந்து வந்திருக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன.

இன்றுள்ள நிலையில் அகலிகையை நினைத்துப் பார்க்கும்போது ஒரு நண்பர் பேச்சு வாக்கில் குறிப்பிட்டதுதான் நினைவுக்கு வருகிறது : காலம்தோறும் பெண்ணின் இல்லற வாழ்க்கை கடும் நெருக்கடிக்குள்ளான ஒன்றாகவே இருந்திருக்கிறது - அவளது மணவாழ்வில் ஒரு நிச்சயமின்மை எப்போதும் இருக்கும் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து வந்திருக்கிறது. இன்று பெண் ஓரளவு தனித்து வாழக் கூடிய நிலைக்கு வந்து விட்டதால் ஆண்களின் வாழ்வையும் இப்போது அந்த நிச்சயமின்மை அச்சுறுத்தத் துவங்கிவிட்டது, என்றார் அவர். இன்று அகலிகை கதை எழுதப்பட்டால் அதன் வடிவம் நிச்சயம் வேறாக இருக்கும். கௌதமனுக்கு சபிக்கும் உரிமை இருக்கிறதா என்பதே கேள்விக்குரியதாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இது போன்ற தொகுப்புகளின் அவசியத்தை குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. ஒரு சமூகம் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் எப்படிப்பட்ட விழுமியங்களைப் பேசியிருக்கின்றன என்ற ஆவணபடுத்துதல் மிகவும் அவசியமான ஒன்று. அதை முனைவர் க. ரத்னத்தின் இந்த நூல் தன்னளவில் சிறப்பாகவே செய்திருக்கிறது.

இன்னுமொன்று சொல்ல வேண்டும். தெரிதா போன்றவர்கள் எழுத்தை வாய் மொழி வார்த்தைகளின் குறியீடாகக் கொள்கிறார்கள். ஒரு விஷயத்தை எழுதும்போது அது தான் குறிப்பிடும் அந்த ஒரு ஒரு அர்த்தத்தைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் நிராகரிக்கிறது. பேச்சில் எப்போதும் மறுத்து, அல்லது கேள்வி கேட்டு அதன் மாற்றுப் பொருளை நிறுவ இடமிருக்கிறது. ஆனால் எழுத்து, தன்னியல்பில் இருமையை உருவாக்குவதாக இருக்கிறது என்று அவர்கள் சொல்வதாகத் தெரிகிறது. பேச்சின் தற்காலிகத்தன்மை எழுதும்போது உறைந்து விடுகிறது. எனவே எழுத்துப் பிரதிகள் ஒரு புனைவுலகை மட்டுமே உருவாக்குகின்றன- அதற்கு மெய்நிகர் உலகின் மெய்ம்மைதான் உள்ளது. என்றலும், தான் எழுத்தில் இருப்பதால் எழுத்தில் சொல்லப்பட்டவை தமக்கென்று ஒரு தனி முறுக்கு பெற்று விடுகின்றன.

நிகழ் உண்மை மிக மென்மையானது, தற்காலிகத் தன்மை கொண்டது. அது எழுத்தின் முறுக்கேறிய உண்மையை உரசும்போது இரண்டாகச் சிதைவது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று என்கிறார்கள். ஆனால் இது போன்ற தொகுதிகளில் நமக்குக் கிடைக்கும் அகலிகைகள், அவர்கள் வெளிப்படுத்தும் வெவ்வேறு உண்மைகள், பேச்சைப் போலவே எழுத்தும் உரையாடலின் தன்மை கொண்டதுதான் என்பதை உணர்த்துகின்றன. நவீனத்துவத்தின் சிதைவுற்ற உண்மைக்கு மாற்றாக இவை இயங்க முடியும்.

இதை ஒப்புக்கொள்ளும்போதே நாம் இந்த மாற்று வாசிப்புகளின் இன்னொரு சிக்கலையும் மறக்கக் கூடாது. கௌதமனை ‘பெருந்தாடி பென்ஜான்சன்’ என்றழைப்பது, அகலிகையை “வரண்ட வயலைச் சாசனமாகப் பெற்ற நான் வளத்தைப் பக்கத்துக்கு வயல்களில் தேடினேன்,” என்று சொல்லக்கூடியவளாகச் சித்தரிப்பது, போன்ற அசாத்திய கற்பனைகள் பெயரளவில் மட்டுமே அகலிகையின் கதைகளாக இருக்க முடியும் - அதே கதையைச் சொன்னாலும், அகலிகையின் ஜீவனை இப்படிப்பட்ட பிறழ்வாசிப்புகள் தொலைத்து விடுகின்றன. இந்த உருக்குலைந்த உண்மைகள் பாராட்டப்படும் சூழலில் உண்மை தன் உய்வண்ணம் இழக்கிறது.

(”இவர்கள் பார்வையில் அகலிகை - (அகலிகை பற்றிய படைப்புகளின் விமர்சனம்)” - டாக்டர் க. ரத்னம், 1998 பதிப்பு, 208 பக்கங்கள், ரூ.47.50, ஐந்திணை பதிப்பகம்)
நன்றி - சொல்வனம் 
...மேலும்

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்