/* up Facebook

May 14, 2010

லீனா மணிமேகலை கவிதைகள்




1. வரலாறு
 
அவள் ஒரு கண்ணாடி   
அவளருகே  சில கற்கள் 
 
அவள் நேசிக்கும் கற்கள்
அவள் வெறுக்கும் கற்கள் 
அவள் முன் பின் அறிந்திராத கற்கள்  
 
 
 
 
2. புள்ளிவிவரம்
 
 
ஒவ்வொரு மூன்று நிமிடமும்
ஒவ்வொரு ஐந்து நிமிடமும்
ஒவ்வொரு பத்து நிமிடமும்
ஒரு பெண் மானபங்கம்
ஒரு பெண்
சிசுக்கொலை
ஒரு
பெண்
துன்புறுத்தப்படுதல்
 
மூன்று எங்கே ஐந்து ஏன் பத்து எப்போது
கைகளுக்கு ஏன் பத்து விரல்கள்
கடந்தேன்
சாலை மிக நீளம்
ஒரு சூயிங் கம்மை விட
 
கடைக்கார கிழவன் தன் மனைவியை ஒரு முப்பது நிமிடத்திற்குள் அடித்திருப்பானா  
பைக்கில் செல்பவன் தன் வீட்டு சிறுமியின் முலையைப்  பற்றியிருப்பானா
நேற்று
சென்ற வாரம்
 
கைபேசியில் பத்து கிலோ எடை குறைப்புக்கு பெண்களுக்குப் பத்து சதவிகிதம் தள்ளுபடி அறிவிப்பு குறுஞ்செய்தி.   எடை குறைத்தால்
ஒவ்வொரு பத்து நிமிடம் என்பது ஒவ்வொரு பதினைந்து நிமிடம் என்று மாறுமா?
வன்புணர்ச்சிக்கும் எடைக்கும் தொடர்பு உண்டா?
 
இரண்டு பேருந்துகள் தவற விட்டேன்.
படிக்கட்டில் தொங்கிக் கொண்டு போகும்
இளைஞர்களிடமிருந்து என் பின்புறத்தைக் காப்பாற்றி கொள்ள வேண்டும். என்னருகில் இன்னும் இரண்டு பெண்கள். அவர்களுக்கும் பேருந்து ஆண்களிடமிருந்து தற்காத்து கொள்ள ஏதாவது இருக்கலாம்.
நான்கு, ஆறு, எட்டு
ஒன்பதாம் எண் பேருந்தில் ஏறி விட்டேன்
ஒரு சிறுவன், ஏழு வயதிருக்கும்.
சில வருடங்களில் அவன் யாரையாவது காதலுக்கு வற்புறுத்தலாம்
இல்லை தன் தங்கையின் பொம்மைகளை இன்று மாலை உடைக்கலாம்
 
எண்கள் ஏன் வரிசையாக இல்லை
கடிகாரம் ஏன் வட்டமாக இருக்கிறது
 
மணி அடிக்கும் போதெல்லாம்
ஒரு திராவகம் ஊற்றப் பட்ட கன்னிமையோ
ரத்தப் பெருக்குத் துணியோ
கொதிக்கும் விந்துவோ
தொடை சூட்டுக் காயமோ
கேஸ் சிலிண்டரோ
நினைவுக்கு வந்து தொலைக்கிறது
 
என் அம்மாவிடம் கேட்க வேண்டும். அருக்கஞ்செடிக்கு தப்பியதால் தான்
என் உடல் நீலமாக இருக்கிறதா என்று
என் எழுத்துக்களும் நீலமாக இருப்பதாக தான் புகார் இருக்கிறது
 
தொலைக்காட்சி விளம்பரம்
ஒரு சிவந்தப் பெண்ணின் புட்டம்
ஒருவேளை சிவப்பழகு கிரீம் வாங்குவதற்காக
உயிருடன் விட்டு வைக்கப்பட்டிருக்கிறேனா
 
காபி ஆறிக் கொண்டிருக்கிறது
அதில் மிதக்கும் ஆடை
நாளிதழின் அடையாளம் தெரியாமல் ஆற்றங்கரையில் ஒதுங்கியிருந்த பெண் பிணத்தின் கலைந்திருந்த ஆடையை ஒத்திருந்தது
 
பத்தில் ஒரு பெண் எல்லைகளில் கடத்தப் படுகிறாள்
எதிர்ப்படும் பெண்களில் ஒருவரை நாளை பார்க்க முடியாமல் போய் விடுவேனா
பக்கத்துக்கு வீட்டுக் குழ்ந்தை காணாமல் போய்விடுமா
என்னை யாரவது எண்ணிட்டிருக்கிறார்களா

எனக்கு உனக்கு அவளுக்கு
ஒவ்வொரு பத்து நிமிடமும் ஒவ்வொரு ஐந்து நிமிடமும் ஒவ்வொரு மூன்று நிமிடமும்
 
கடந்து செல்லும் ஆண்களின் சட்டைப் பைகளை சரி பார்க்க வேண்டும்
அதில் நானறிந்த சிறுமியின் வாசனை இருக்கலாம்.
அல்லது ஒரு வன்மையான வார்த்தை
மேலும் ஒரு வயாக்ரா மாத்திரை
 
யாரையாவது துன்புறுத்தினாயா
சில மணிநேரங்ககளுக்குள்
சில மாதங்ககளுக்குள் யாரையாவது காயப்படுத்தினாயா
சில வருடங்களுக்குள்
யாரையாது வன்நுகர்ந்தாயா
 
கேள்விகள்
தாய்களில், தங்கைகளில், காதலிகளில் இருக்கும் பெண்களை விடுவிக்கலாம்
சொந்த ஆண்களில் இருக்கும் ஆணைக் கொல்லலாம்
உடனடி காரணமாக அன்பை சொல்லலாம்
 
அல்லது ஒன்றிலிருந்து பத்து வரை எண்ணிப் பார்க்கலாம் 
 
 
3. பசி
 
இறுதியில்
காவல் அதிகாரி
என் கவிதையைப் பிடித்துக் கொண்டு சென்றார்

விசாரணையின் போது அவர் கண்களைக் கட்டிக் கொண்டிருந்தார்
ஆடையில்லாத என் கவிதையைக் காண
அவருக்கு அச்சமாக இருந்ததாம்.

குற்றங்கள் விளைவிப்பதே
தன் தலையாயப் பணி என்பதை
என் கவிதை ஒத்துக் கொண்டதால்
அபராதம் அல்லது சிறைத்தண்டனை, பிணை இல்லையென்று
ஆணையிட்ட நீதிபதி
தன் கண்களோடு காதுகளையும் பொத்திக் கொண்டிருந்தார்
என் கவிதை பேசிய சொற்களின் புதிய அர்த்தங்கள்
அவரை திடுக்கிடச் செய்தனவாம்
அபராதம் கட்ட பணம் இல்லாததால்
சிறையிலடைக்கப்பட்ட என் கவிதை
கம்பிகளை மீட்டிக்கொண்டு
சதா பாடல்களை இசைத்தபடியிருந்தது

நாளடைவில் மற்ற கைதிகளும்
ஆடைகளை களைந்தனர்
அவர்கள் பேசத் தொடங்கிய புதிய மொழியால்
அதிகாரிகள் மனம் பிறழ்ந்தனர்

சிறைச்சாலைக்குப் பிடித்த பைத்தியம்
மெல்ல நகரமெங்கும் பரவியது

நிர்வாணம் பெற்ற அந்த நகரத்தில்
அதன்பிறகு
அரசும் இல்லை
குடும்பமும் இல்லை
கலாசாரமும் இல்லை                                                                                                                                    நாணயங்களும் இல்லை                                                                                                                                விற்பனையும் இல்லை
குற்றமும் இல்லை
தண்டனையும் இல்லை 

 
4. வேடிக்கை



நீ உன் சொற்களை
என்னை வல்லுறவு செய்ய ஏவினாய்

மலம் மூத்திரம்
கழுவப்படாத கழிப்பறை
அழுகல் அலறல்
செத்த எலி
வீச்சம் நிணம்
ஊசிய மீன்
வலி உதிரம்
கறை இருள்
பிடுங்கி எறியப்பட்ட உன் விதைப்பைகள்

என்னிடமும் சொற்கள் இருந்தன

அவர்களிடமும் சொற்கள் இருந்தன
அவரவர் விதைப்பைகளின் பாதுகாப்பை
சரி பார்த்துக் கொண்டு வாளா விருந்தன 


நன்றி லும்பினி 

10 comments:

nethaji said...

உங்கள் கவிதைகளில் தாழ்வு மனப்பான்மை அதிகமாகவே தெரிகிறது. பெண்கள் மட்டும் கஷ்டபடுகிறார்கள் என்று கூறுவது போலவே உள்ளது. அதிலும் வாளிப்பான பெண்களை மட்டுமே பெண்களாக எழுதுகிறீர்கள். வயோதிக பெண்களை பற்றி அக்கறை இல்லையோ! உலகம் பண மயமாகிவிட்டது. ஏழை ஆண் பெண் அனைவருமே துக்கத்தில் வாழும் போது உங்கள் ஆறுதல் பெண்களுக்கு மட்டும் தானோ! இதுவே நீங்கள் இரக்கம் இல்லாதவர் என்று காட்டுகிறது. அடுத்தவர்களுக்காக நீலி கண்ணீர் வடிக்க வேண்டாம்!

nethaji said...

கடந்த சனிக்கிழமை 5 மணிக்கு உங்கள் பேச்சை கேட்கும் போது வேறு பரிணாமம் தெரிந்தது. ஆனால் உங்கள் எழுத்துக்களில் கெட்ட வாடையே அதிகமாக உள்ளது. ஏன் என்று எனக்கு விளங்கவில்லை.

Anonymous said...

ella aangalum kettavargal illaye.. kavithai azhagagathan ullathu.. aanal karuthu azhagaga illai

sridhar mani said...

உங்கள் கருத்துகள் அப்பட்டமான பொய் .. நீங்கள் நன்மை செய்வது போல் சுய தம்பட்டம் அடித்து உங்களை விளம்பரம் செய்துகொள்கிறாய்.உன் கணவன் தந்தை சகோதரன் எல்லாம் உங்களை இப்படி கொடுமை செய்தார்களா என்ன. அப்படிதான் பிரதிபலிக்கிறது உங்கள் கவிதை. இது கவிதை அல்ல . ஆண்களின் மேல் நீ தொடுக்கும் அப்பட்டமான பொய். ஒரு பெண்ணாக இருந்து கொண்டு இப்படி கேவலமாக எழுதாதே... ஆண்கள் அனைவரும் தவறனவர்கல்லர், பெண்கள் அனைவரும் நல்லவரல்லர்.

Gomathy said...

உண்மையிலேயே நீ ஒரு மன நோயாளி என்று நினைக்கிறேன். உலகத்தை நீ சரியாக பார்க்கவில்லை என்பதே உண்மை. எப்போதும் நீ பார்க்கும் வக்கிர பார்வையை மாற்றி ஒரு சின்ன குழந்தையாய் உன்னை நினைத்துக்கொண்டு உலகத்தை பார். அனைத்தும் நல்லதாகவே தெரியும்.. உன் குழந்தை பருவத்தில் நீ பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.. இறைவன் நமக்கு கொடுத்த ஆச்சர்யம் 'மறதி ' . பூக்களின் வாசனை உனக்கு புரியாது.. வண்டுகளின் ரீங்காரம் உனக்கு கேட்காது.. சூரிய உதயம் உனக்கு தெரியாது.. இவைகள் எல்லாம் உனக்கு என்று தெரிந்து அதனை கூர்ந்து கவனித்து அர்த்தம் கண்டுகொள்கிராயோ அன்றுதான் நீ சுதந்திர காற்றை சுவாசிப்பாய்..

Gomathy said...

பாரதியின் கவிதைகளை நீ படித்திருக்கியா? பாரதி பேசாத பெண்ணியமா இந்த உலகத்தில் உள்ளது.. அது கவிதை.. காலத்தால் அழியாதது.. உனக்கு ஆண்களையே ஒழுங்கா தெரியாது.. உனக்கு தெரிந்தது விதை பை .. விந்து.. கடப்பாரை.. சீய் கேடுகேட்டவளே நிறுத்து உன் கவிதை என்ற பெயரில் வரும் காம லீலையை...

SUDAR-Neruppin Kuzhanthai [SriMithran] said...

லீனா என்ற ஒரு மனிதப் பிறவி எதை எழுத வேண்டும்,எதை கற்பனைக்க
வேண்டும் என்று தீர்மானிக்க வேண்டியது கோமதியோ,நேதாஜியோ,ஸ்ரீதர்
மணியோ அல்ல..லீனாவின் துப்பாக்கி,பூக்களைச் சுட்டு அதைக் கூடையில்
சேமிக்க அல்ல..அவரவர் பாடுபொருள் அவரவர் உரிமை..ஆதாரம் காட்டப் பெற்ற சமூக சாக்கடைத் தனங்களை உரித்துக் காட்டுவது ஒரு பெண் என்பதால் அவளை நிந்திப்பவர்களுக்கும் இலக்கியத்திற்கும் தொடர்பு இல்லை..எந்தக் காலத்தின் மொழியியலாளரும் அந்தக் காலத்தின் மக்களால் தூற்றப்பட்டிருப்பது கன்னித்தீவாகி விட்ட படியால் உங்களின் துவேஷமே நிரூபிக்கிறது இச் சாக்கடை சமூகத்தின் வேஷத்தை...

சித்ரா said...

திரு சுந்தர், கவிதை எழுதியவருக்கு பதில் நீங்கள் பதில் சொல்வது புரியவில்லை. கவிதை எழுதுபவர்க்கு எப்படி உரிமை இருக்கிறதோ அதோ போல் வாசகர்களுக்கும் கவிதை பற்றி கருத்து சொல்ல உரிமை இருக்கிறது. எடுத்துக்கொள்வதும் நிராகரிப்பதும் அவர் விருப்பம்.

நான் கூறினால் அது எதிர்மறை கருத்து, என்னைப் பற்றிக் கூறினால் நீ யார் எனக்கு சொல்ல என்னும் சிறு பிள்ளைத்தனம் லீனாவுக்கு இருக்காது என்று நினைக்கிறேன். இருந்தாலும் எனக்கு வருத்தமோ இழப்போ இல்லை.

ராம் said...

இந்த மாதிரி கவிதைகள் இவர் எழுதுவது காமத்தை தூண்டவா அல்லது பெண்ணியத்தை வளர்க்கவா , 100% காமத்தை தூண்டி அதை வைத்து பிழைப்பு நடத்ததான்

jai sree Ram said...

இந்த மாதிரி கவிதைகள் இவர் எழுதுவது காமத்தை தூண்டவா அல்லது பெண்ணியத்தை வளர்க்கவா , 100% காமத்தை தூண்டி அதை வைத்து பிழைப்பு நடத்ததான்

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்