/* up Facebook

Feb 21, 2010

தடைக்கற்களும் படிக்கற்களும் - நா. நளினிதேவி


ஆண் பெண் சமன்மைச் சமுதாயம் என்பது பெண்ணியத்தின் குறிக்கோள் மட்டுமல்லாது அறிவு நாகரிகம் மற்றும் பண்பாட்டின் எல்லையுமாகும். பொருளியல், சமுதாயவியல் சமன்மையை அடைவதற்கும் இதுவே அடிப்படையுமாகும். மக்களில் சரிபாதி எண்ணிக்கை கொண்ட பெண்கள் சமநிலை பெறாதபோது பிற கூறுகளில் சமன்மை தோன்றுவது அரிதாகும். மேலும் அறிவியலின் வளர்ச்சி விழுக்காட்டிற்கு ஏற்ற வகையில் சமுதாய வளர்ச்சி இல்லை. காரணம் அறிவியல் முன்னேற்றம் அனைத்தும் பெண்ணுலகைப் பின்நோக்கியும், தவறான பாதையிலும் இழுத்துச் சென்று கொண்டுள்ளமையே !

சமன்மைச் சமுதாயத்துக்கு அடிப்படையான பெண் விடுதலை பெண்கள் தொடர்பானது மட்டுமே என்ற தவறான கருத்தும் நிலவுகின்றது. பெண் விடுதலை சமுதாய நோக்கில் அணுகப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். ஆனால் இன்று வரை அரசோ, அரசியல் கட்சிகளோ, சாதி சமுதாய அமைப்புகளோ பெண் விடுதலையை இந்நோக்கில் அணுகவில்லை. எனினும் காலத்தின் கட்டாயத்தால் அவ்வப்போது பெண்விடுதலை மேடைகளில் முழங்கப் படுவதோடு ஆணிவேரைக் களையாது மேலோட்டமான முயற்சிகளே எடுக்கப்படுகின்றன. சாதி சமயத்திலே பின்னிப் பிணைந்துள்ள பெண் விடுதலையை இவ்வமைப்புகளின் உள்ளார்ந்த முயற்சி இன்றிப் பெற இயலாது. இவ்வாறான அரசியல் சமுதாயப் பின்னணியில் கண்ணொளி இழந்த அன்பர்கள் யானையைத் தொட்டுணர்ந்து இதுதான் யானை என்று கண்ட கதையாய்ப் பெண் விடுதலையும் ஒவ்வொருவர் நோக்கிலும் கோணத்திலும் விளக்கம் கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

பெண் விடுதலைச் சிந்தனைக்கு வித்திட்டவர்களுள் உலக அளவில் மார்க்சும், தமிழகத்தில் பெரியாரும் முதலிடம் பெறுபவர்கள். ஆனாலும் இவர்கள் அவரவர் கட்சி சார்பிலேயே அடையாளம் காணப்பட்டதால். இவர்களின் பெண் விடுதலைக் கருத்தை ஏற்றுக் கொள்வது, அவர்களின் கட்சிக் கொள்கைகளையும் ஏற்றுக் கொண்டதாகி விடும் என்ற நினைவாலும் பெண்விடுதலைக்கு ஒருங்கிணைந்த முயற்சி இல்லாமல் உள்ளது. எனவே இவ்வாறான பல காரணங்களால் பெண்விடுதலை என்பது குறித்துத் திட்டவட்டமான தெளிவான அறிவுசார்ந்த நடுநிலையுடன் கூடிய பொதுவான வரையறை தேவைப்படுகின்றது. இதனை அனைத்துப்பிரிவினரும் ஏற்றுக் கொண்டு, அதனை நோக்காகக் கொண்ட ஒருங்கிணைந்த முயற்சிதான் பெண் விடுதலையை எளிதாக்கும். ஆகையால் இதே நிலைப்பாடு உருவாக ஆவன செய்தல் வேண்டும். நோக்கம் ஒன்றாக இல்லாதபோது தனித்தனி முயற்சிகள் பயன் தரா.

பெண்ணியம் வலியுறுத்தும் பெண் சமுதாய மாற்றத்தை இரண்டு பெரும் பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தலாம். இது பெண்விடுதலையை வரையறை செய்வதற்கு ஏதுவாக இருக்கும். ஒன்று பெண் மேம்பாடு ; மற்றொன்று பெண் சமன்மை எனக் கொள்ளலாம். பெண் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, பொருளியல் விடுதலை முதலானவை பெண் மேம்பாட்டு நிலைக்குள் அடங்கும். எல்லா வகையிலும் எல்லா நிலையிலும் பெண், ஆணைப்போன்று உரிமை பெற்றுக் குடும்ப அளவிலும் தனி அலகாகக் (unit) கருதப்பெற்றுச் சமுதாய அச்சம், சமுதாய அவதூறுகளிலிருந்து விடுபட்டும் பாலியல் வேறுபாட்டுச் சின்னம், நுகர்பொருள், விளம்பரப்பொருள் என்பவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டு அறிவு, திறமையின் அடிப்படையில் மட்டும் மதிக்கப்படுதலே பெண் விடுதலை என்னும் சமன்மை நிலையாகும்.

இவ்வாறான சமன்மை நிலை பெறும் விடுதலைக்கு வலுவான தடைகளாகக் கற்பு, திருமணம், குடும்பம் எனும் ஒரு சாரான மரபுகள் பெண்களின்மீது திட்டமிட்டுத் திணிக்கப் பட்டுள்ளன. உரிக்க உரிக்கத் தோலாய் உள்ளே ஒன்றுமில்லாத வெங்காயம் போன்று உள்ளீடற்ற மரபுகள் இவை! பொய்மையும், கயமையும், வஞ்சனையும் கொண்டு கட்டுக் கதைகளாலும், சமய நம்பிக்கையாலும் வலுவாக்கப்பட்டுக் கற்புக்கரசி, வாழ்வரசி, இல்லத்தரசி, குடும்பவிளக்கு என்றெல்லாம் நாவும், நெஞ்சும் கூசாத பொருளற்ற புகழுரைகளால் புனையப்பட்டுள்ளன. இந்த உண்மையை ஒவ்வொரு பெண்ணும் உணரும் நிலையே பெண் விடுதலை பெறும் எல்லையாகும்!

நாட்டின் விடுதலையை நோக்கமாகக் கொண்டு போராடிய தலைவர்கள் விடுதலைக்குப் பின்பு நாட்டை எவ்வாறு வழிநடத்த வேண்டும் என்று திட்டமிடவில்லை. இதனால்தான் விடுதலை பெற்று அரை நூற்றாண்டுக்கு மேலாகியும் விடுதலைக்கு முன்னர் நிலவிய சமுதாய அவலங்கள் தீர்க்கப்படாமல் தொடர்ந்து கொண்டுள்ளன. இதே நிலை பெண்விடுதலைக்கும் பொருந்தும். ஆகையால், பழைய மரபுகளை மாற்றுவதோடு அவற்றுக்கு மேலான புதிய மரபுகளையும் கண்டறிய வேண்டிய இரட்டைச் சுமை பெண் விடுதலைப் போராட்டத்துக்கு உள்ளது என்பதை நினைவிற்கொள்ள வேண்டும். இக்கருத்தையே பெண்ணியச் சிந்தனையாளரும், முதுபெரும் படைப்பாளருமாகிய ராஜம்கிருஷ்ணன் தம் புதினங்களில் வலியுறுத்தி வருகின்றார்.

இன்றுவரை தொடரும் மெக்காலே காலத்து எழுத்தர் பணிக் கல்வி முறையில் சமுதாய மாற்றச் சிந்தனைக்கு இடமில்லை. இளந்தலைமுறையினர் தமக்குரிய பாடத்திட்டப் பகுதிகளை மட்டும் மனப்பாடம் செய்து மதிப்பெண் பெறும்
இயந்திரங்களாகியுள்ளனர். இதை விடுத்துத் தொழில்நுட்பவியல், கணினியியல் போன்றவற்றில் கரை கண்டிருந்தாலும் திருமணவலையால் பின்னப்பட்ட குடும்பக் கூட்டுக்குள் கற்புச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளதை அறியாதவராய்த் தம் கல்விக்கும் திறமைக்கும் தொடர்பற்ற சிறுமைகள் சூழ்ந்த வாழ்க்கையைச் சிந்தனைத் திறமின்றி வாழ்ந்து கொண்டுள்ளனர்.

பெண்ணை அடிமைப்படுத்தி ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்குக் கையாளப்பட்ட இன்னொரு வழியாகிய அழகியல் கோட்பாட்டில் அமிழ்ந்து நகை, பட்டு, ஒப்பனை, சமையல், சமயம் சார்ந்த விழா, விரதம் எனும் மாற்றத்துக்கு இடம் கொடாத சதுரங்களுக்குள் ஓடி ஓடிக் களைத்துத் தொலைக்காட்சியின் கண்ணீர் இழுப்பித் தொடர்களில் கரைந்து இளைப்பாறுகின்றனர். புறவாழ்க்கை முற்போக்காக இருந்தபோதும் அகவாழ்க்கை பிற்போக்குச் சேற்றில் ஆழ்ந்து அடிமைச் சுகத்தில் திளைந்துக் கொண்டுள்ளது. பெண் கல்வி வேலைவாய்ப்பு பொருளியல் விடுதலை போன்றவற்றால் தற்சிந்தனை பெற்று சமையல் மற்றும் வீட்டுவேலைப் பொறுப்பிலிருந்து பெண்கள் விடுபடாத வகையில் நாளொரு புதுமையும் பொழுதொரு கருவியுமாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அவர்களைச் சந்தைக்களமாக்கி விளம்பரப் பொருட்களாக்கும் இழிவை உணரவில்லை. மாறாக, அவற்றை வாங்கிக் குவிக்கும் மாயமான் வேட்டையில் தம் அளப்பரிய ஆற்றலை முடக்கிக் கொண்டுள்ளனர்.

பெண்களின் எண்ணிக்கையில் ஐந்து விழுக்காட்டிற்கும் குறைவான பெண்களே பெண்ணியல் ஆர்வலராக உள்ளனர். எஞ்சியோரை இரண்டு வகையினராகப் பிரிக்கலாம். தம் இழிநிலையையோ, விடுதலை உணர்வையோ கண்டு கொள்ளாமல் செக்குமாடுகள் நிலையில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர் ஒரு வகை மேலைநாட்டு நாகரிகமும், பண்பாடும் கொண்டுள்ளதோடு ஆண் எதிர்ப்பு, ஆண் வெறுப்பு, ஆண் அடிமை, உணர்வினராய் வரையறையற்ற வாழ்க்கையே பெண் விடுதலை என்று கொண்டு நடப்பவர் இரண்டாம் வகையினர். இத்தகையோர் சிலரே ஆனாலும், இவர்களையே மையப்படுத்தி மிகையாக்கி ஊடகங்கள் அனைத்தும் செயல்படுகின்றன. பழைய மரபுத் தடைகளை விடவும் இத்தகு புதிய சிக்கல்களே மிகக்கடுமையாக உள்ளன. பெண் கல்வி போன்ற மேம்பாடுகளால் தோன்றியுள்ள இத்தகைய எதிர்விளைவுகளை ராஜம் கிருஷ்ணன் வளர்ச்சி வீக்கம் என்று பொருத்தமாகக் குறிப்பிடுகின்றார்.

வழுக்குமரம் போன்ற இந்தச் சூழலில் மெய்யான பெண்விடுதலை முயற்சிகளும் தொடர்ந்து கொண்டுதான் உள்ளன.

இம்முயற்சிகளில் ஒரு கூறாகப் பெண் விடுதலைக்கு வலுவான தடைகளாக விளங்கும் கற்பு, திருமணம், குடும்பம் என்னும் கற்பனைச் சுவர்களில் அடுக்கப்பட்டுள்ள செங்கற்களைச் சிந்தனைக் கடப்பாரை கொண்டு தகர்த்து நடுநிலைக் கற்கûளால் விடுதலைக் கோட்டையை கட்ட வேண்டும். அதற்கான வழிமுறைகளும் செயல் திட்டங்களும் என்னென்ன?

தனி மனிதர் என்ற வகையில் ஒரு பெண்ணுக்குக் கால் விலங்காகவே இருக்கும் திருமணம் தனிப்பட்ட இருவரின் இணைவு என்பதை விடுத்துச் சாதி, சமயம் சடங்கு, சமுதாய மதிப்பு, செல்வச்செழிப்பு போன்றவற்றை வெளிப்படுத்தும் நிகழ்வுத் தொகுப்பாகவே உள்ளது. மேலும், ஆண்-பெண் இருவரின் அகப்புற இணைவுக்குச் சாட்சியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட திருமணம் இன்று பணம் படைத்தோரின் கறுப்பை வெள்ளை ஆக்கும் வழியாக இருப்பதோடு அரசியல் மேடையாகவும் மாறியுள்ளது.

சமுதாய மாற்றத்தை உருவாக்கும் வலிமையான கருவிகளுள் ஒன்று அச்சு ஊடகம். இவ்வூடகம் நிழலுலக மனிதர்களின் திருமண ஆடம்பரங்களை வெளியிடுவதில் ஆர்வம் கொண்டுள்ளது. அண்மையில் நடைபெற்ற வடபுல நடிகரின் இல்லத் திருமண விழாவில் செய்தியாளர்கள் தாக்கப்பட்டதும் எளியவர்கள் தடியடி கொண்டு விரட்டப்பெற்றதும் இதழியலுக்கு மட்டும் அன்றி நாகரிகச் சமுதாயம் நாணும் சிறுமைகள்! பிற்போக்கான ஆரவாரங்களைக் கண்டிக்க வேண்டிய ஊடகம் அவற்றின்பால் மக்களுக்குக் குறிப்பாக எளியோருக்கு ஈர்ப்பையும், ஏக்கத்தையும் தோற்றுவிக்கும் வகையில் செயல்பட்டதை இதழியலாளர் ஞாநி எடுத்துக் காட்டியிருப்பது இந்த நோக்கத்திற்காக (ஆனந்தவிகடன் மே-2) அச்சு ஊடகம் மட்டுமல்லாது மின் அணு ஊடகங்களும் இவ்வாறு செயல்பட்டதைக் குறித்தும் அவர் சுட்டிக் காட்டிக் கூறும் கருத்துக்கள் ஏற்புடையவையே.

எளிய இல்லங்களின் திருமணம் முதல் இத்தகைய பெருஞ்செல்வரின் இல்லத் திருமணம் வரை, பெண் பார்க்கும் சடங்கு தொடங்கி தாலி கட்டிக் கையில் பாற் செம்பு ஏந்த வைப்பது முடிய அத்தனையும் பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் செயல்களே என்பதைப் பெண்களே உணராத பெருங் கொடுமை! உரிய வயதில் திருமணம் ஆகாத பெண்ணை, அறிவுக்கும், அதன் பயனான பண்பாட்டுக்கும் முற்றிலும் ஒவ்வாத வகையில் கவிஞர்களும் கல்வியாளர்களும் விதிவிலக்கின்றி ‘முதிர்கன்னி' எனச்சுட்டும் ஆணாதிக்கச் சமுதாயத்தில் ஆண்களின் ஆணாதிக்க மனப்பான்மையைக் காட்டிலும் பெண்களின் ஆணாதிக்க மனப்பான்மையும் அதன் விளைவான ஆண் நோக்கு நிலையுமே பெண் சமன்மைக்குச் சீனப்பெருஞ்சுவராய் உள்ளது என்பதை மறுப்பதற்கு இல்லை! பெண்களுக்கும் பெண்நோக்கு நிலை இருக்குமானால் ஓர் எளிய அடிப்படை உண்மையைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். அந்த உண்மையின் அடிப்படையில் செயலாற்ற முனைவார்களேயானால் திருமண விலங்கிலிருந்து விடுபட முடியும்.

ஆம்! சிதம்பர ரகசியம் போன்று ஆண் இன்றிப் பெண்ணுக்கோ, பெண் இன்றி ஆணுக்கோ திருமணம் இல்லை! முன்னரே குறிப்பிட்ட வண்ணம், இன்றுபோல் அன்று வேலை வாய்ப்பும், பொருளியல் விடுதலையும் இல்லை. ஆதலால், பெண் தன் வாழ்க்கைத் தேவைகளைத் திருமணம் என்ற பெயரில் ஓர் ஆணைச் சார்ந்து நிற்க வேண்டியிருந்த நிலை மாறி விட்டது. மக்கட்பெருக்கம் நாட்டின் தலையாய சிக்கலாகப் பேருருக் கொண்டிருக்கும் சூழலில் திருமணம் கட்டாயம் என்பதும் தேவையற்றது. இவ்வாறு இருந்தும், உடும்புப் பிடியாய்ப் பெண்ணுக்குத் திருமணம் தான் வாழ்க்கை என்ற மரபு வலியுறுத்தப்படுவதில் பொதிந்து கிடக்கும் உள்நோக்கத்தை ஒவ்வொரு பெண்ணும் புரிந்து கொண்டாக வேண்டும்.

பெற்றோர் பெண்ணின் சாதகக் குறிப்பைக் கையில் சுமந்து கொண்டு சோதிடர் பின்னால் அலைவதையும், அருள் மொழி கேட்கச் சமயத் தலைவர்களின் கடைக் கண் பார்வைக்குக் காத்து நிற்பதையும் பெண்கள் தான் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்! எப்படியேனும் பெண்ணுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்து விட வேண்டும் என்று தவிக்கும் பெற்றோரின் போக்கால் தான் திருமணச் சந்தையில் ஆணின் விலை உயர்ந்து கொண்டே போகின்றது! பெண்கள் ஓர் ஐந்து ஆண்டு காலத்துக்கேனும் திருமணம் செய்து கொள்ளப்போவது இல்லை என முடிவு எடுத்தால் கூடப் போதும். திருமணம் பெண்ணைவிட ஆணுக்குத்தான் கட்டாயம் என்பது புலனாகும். ஆண் துணை இன்றிப் பெண் தன் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டு வாழ முடியும். சில விதி விலக்குகள் தவிர ஆண்களால் தம் தேவைகளை தாமே நிறைவு செய்து கொண்டு தனித்து வாழமுடியாது! ஏனெனில் ஆண் குழந்தையின் வளர்ப்பு அப்படி! ஆதலால் திருமணச் சந்தையில் ஆணின் விலை குறைந்து பெண் கிடைத்தால் போதும் என்ற நிலை உருவாக வாய்ப்புண்டு!

பெண், ஆண் துணை இல்லாமலே அவனை விடவும் திறமையான மேலாண்மையுடன் சிறப்பாக வாழ முடியும் என்பது தொன்மைக்கால வரலாற்றில் பதிந்து கிடக்கும் உண்மை! அதனால்தான் தனியுடைமைச் சமுதாயம் அவளின் அறிவை முடக்கும் வகையில் கல்விக் கண்ணைப் பறித்து இரண்டாம் நிலையாக்கியது. ஆற்றலை அழிக்கும் வகையில் அவளது சமுதாயப் பங்களிப்பை அகற்றி அளப்பரிய அவளின் மாண்புகளைத் தாலி எனும் தாயத்தில் அடைத்து மீள முடியாத வண்ணம் தாலிக்கயிற்றால் சாதி, சமய, சமுதாயச் சடங்குகளோடு பிணைத்து வைத்துள்ளது ‘மந்திரவாதச்' சமுதாயம்! கணவன் இறந்தபின்பு அவள் கட்டிய தாலியை அகற்றுவதுகூட, அவளுக்கு இன்னொருவன் மாலை யிடலாம் என்பதன் உட்பொருள்தான்! கணவனை இழந்தவர்கள் மறுமணம் செய்து கொள்வது இன்றளவும் சில இனங்களில் இயல்பாக உள்ளதை அறிவோம்!

மேலே தொடருமுன்பு ஒரு கருத்தை நாம் நினைவு கொள்ள வேண்டும். கற்பு, திருமணம், குடும்பம் போன்ற சொற்கள் பழைய மரபுகளை அகற்றப் புதிய மரபுகளை மேற்கொள்ளும் நிலையில்தான் இடம் பெறுகின்றனவே தவிர, அவற்றின் பழைய பொருளையும், விதிகளையும், வலியுறுத்தும் வகையில் இல்லை! பெண் சமன்மைக்குத் தடையாக இருப்பதால் திருமணமே வேண்டாம் என்பதும் பொருளன்று. பாலியல் உணர்வு ஒழுக்கத்தின் பால் படாது, எனவே, பாலியல் உரிமையே பெண் விடுதலை என்போர் பொதுவான கற்பை ஏற்றுக் கொள்ளாதது போல், திருமணம், குடும்பம் முதலானவற்றையும் மறுக்கவே செய்வர்! பெண் சமன்மையை விரும்பாத உள்மன வெளிப்பாடுகளே இவை எனக் கொண்டு இவற்றை ஒதுக்கினால்தான் குழப்பமற்ற தடுமாற்றம் இல்லாத, பெண் விடுதலை முயற்சிக்கு வழி வகுக்க இயலும். அதுவா? இதுவா? என்ற மயக்கம் சமன்மை முயற்சியைப் பின்னோக்கியே இழுக்கும்.

இனி திருமணம் பற்றித் தொடர்வோம். திருமண நாட்டம் இல்லாதோர் தனித்து வாழும் உரிமையும், அதற்கான சமுதாய அறிந்தேற்றும் மதிப்பும் பெற வேண்டும். விரும்பி நடைபெறும் திருமணங்களில் பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் சடங்குகளை அறவே தவிர்க்க வேண்டும். இதற்கான சாதிக் கட்டோடும் இறையியலோடும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் திருமணம் இவற்றிலிருந்து விடுபடுவதே இதற்கான வழியாகும். விரும்பிய ஆணை மணக்கும் வாழ்க்கை ஒப்பந்தமே திருமணம் என்றாக வேண்டும். நியாயமான காரணங்களால் இருவரும் இணைந்து வாழ முடியாத சூழலில் திருமண கட்டிலிருந்து விடுபடும் வகையில் திருமண மரபுகள் மாற்றப்பட வேண்டும். எனினும், வலுவான சமுதாய அமைப்பு இல்லையேல், மனித இனம் சீரான வளர்ச்சியும், முன்னேற்றமும் காண இயலாது.

வலுவான சமுதாய அமைப்புக்கு அடிப்படை வலுவான குடும்ப அமைப்புகளே ஆகும். இன்றைய மைய, மாநில அரசுகளின் சமுதாய நலத் திட்டங்களும், உலகளாவிய அறிவியல் வளர்ச்சியின் பயன்களும் சமச் சீரின்றி இருப்பதோடு, பல எதிர்விளைவுகளையும் தோற்றுவித்து ள்ளமைக்கு ஆண் பெண் சமன்மையற்றதால் வலுவற்ற குடும்ப அமைப்புகளே பெருங் காரணம். ஆண், பெண் சமன்மை பெற்ற வலுவான குடும்ப அமைப்பை உருவாக்குவதற்கு உரிய வழி, குடும்பங்களில் ஆணும் பெண்ணும் தனித்தனி அலகுகளைகாகக் கருதப் பெற்று எல்லா வகையிலும், நிலையிலும் முறையிலும் இருவரும் சம நிலையில் இயங்கும் வண்ணம் மரபுமாற்றம் காண வேண்டும். இவ்வாறான குடும்ப அமைப்பில் மட்டுமே பெண்ணின் திருமண, மறுமண உரிமை பொருளுடையதாக இருக்கும்.

முற்றிலும் மாறிவிட்ட காலச் சூழலுக்கு ஏற்பப் பொருந்தாத, பழைய மாரபுகளைக் கைவிடாமையால் தீர்க்கப்படாத பழைய சிக்கல்களோடு புதிய சிக்கல்களும் தோன்றி உள்ளன. எடுத்துக் காட்டாக ஒரு சிறிய ஆனால் வலுவான மரபை எடுத்துக் கொள்வோம். வினையே ஆடவர்க்கு உயிர். மனையுறை மகளிர்க்கு உயிரெனப் பெண் வீட்டிலிருந்து வெளி வேலைக்குச் செல்லும் ஆணின் தேவைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பது பழைய மரபு. பெண்களும் வேலைக்குச் செல்லும் புதிய சூழலில் அமா சமையல் செய்கிறாள். அப்பா அலுவலகம் செல்கிறார் என்று தொடக்கப் பள்ளிப்பாடம் முதல் அனைத்தும் உள்ளன! குழந்தை வளர்ப்பு, வீட்டு வேலைகள் முதலானவற்றை யார் செய்வது என்பது தவிர்க்க முடியாத சிக்கல்! பெண்ணின் இரட்டைச்சுமை இத்தகைய போக்கு நிலை மோதலை உருவாக்கியுள்ளது. இதனால் குடும்பங்களில் அமைதி குலைந்து இரு சாராருக்கும் மன அழுத்தமும், உளைச்சலும் தோன்றி குடும்பச் சிதைவுகளுக்கு வழி வகுத்துள்ளன.

குடும்பச் சிதைவுகள் வலுவான சமுதாய அமைப்பைத் தகர்க்க, நாளைய சமுதாயமாகிய குழந்தைகள் மனவளமும் உடல் வளமுமற்ற குறைபாடுடையவராக வளர, எதிர்காலச் சமுதாயம் நலமும், வலிமையும் அற்றதாக உருவாக்கிக் கொண்டிருப்பதை அரசியல், சமுதாய, சமயத் தலைவர்கள் உணர்வார்களா? இவ்வாறான இன்றைய, நாளயை சீர்கேடுகளைத் தவிர்க்க வேண்டுமாயின் குழந்தை வளர்ப்பையும், வீட்டு வேலைகளையும் இருவரும் பகிர்ந்து கொள்ளும் சரியான, எளிய வழியை மேற்கொள்ள வேண்டும். இதை விடுத்துக் குடும்பங்களை தகர்ப்பதும், தவிர்ப்பதும் மீட்சியும் உரிய வழிகள் அல்ல, ஊதியம் பெறும் திருமண, உணவகச், சமையல் வேலைகளை ஆண்களே செய்கின்றார்கள் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். குடும்பங்களில் பெண்கள் ஊதியமற்ற கொத்தடிமைகளாகவே உள்ளனர். எனவே, காலம் காலமாய் ஆண் அமர்ந்திருக்கும் "அரிமா' இருக்கையிலிருந்து கீழே இறங்கினால் ஆழிப்பேரலை தோன்றி அனைத்தையும் அழித்து விடும் என்றும் ஆழிப் பேரலையே தோன்றினும் ஆண்களை மாற்ற முடியாது என்றும் கதைக்கும் கற்பனைக் கருத்துக்களைக் கைவிட வேண்டும்.

வேலை வாய்ப்பும், பொருளியல் விடுதலையும் பெண்ணுக்குச் சமநிலை பெற்றுத் தரவில்லை என்பதே உண்மை! பெண்ணின் ஊதியம் திருமணம் தொடர்பான தேவைகளுக்கேப் பயன்படுகின்றது. பணத்தின் தேவை பெருகி விட்டநிலையில் பிறந்த வீட்டிலும் பணம் தரும் ஊற்றாகவும், இயந்திரமாகவும் கருதப்படுகின்றாள். பெண், ஊதியத்தைத் தன் விருப்பப்படிச் செலவு செய்யும் உரிமை இரண்டு வீட்டிலும் இல்லை! நகையாலும், புடவையாலும் அணி செய்யப்படுவதில் அகம் மகிழும் பெண்கள் அவற்றைக் கணவன் அனுமதி இல்லாமல் தாம் விரும்பும் மற்றவருக்குக் கொடுக்க முடியாது என்ற உண்மையை அறிந்தோ அறியாமலோ நகை தாங்கியாகவும் புடவைப் பொம்மை யாகவும் வலம் வருகின்றனர். கணவனின் சமுதாய மதிப்பை உயர்த்திக் காட்டுவதற்காகவே சுமங்கலிக்கு அடையாளமான பூவைத் திருமணமான பெண் அவளின் இள வயதுத் தோழனே வாங்கித் தந்தாலும் அவளால் சூடிக் கொள்ள முடியுமோ?

ஆண் வீட்டிலிருக்க அல்லது குறைந்த கல்வியும் பணியும் பெற்றிருக்க, ஒரு பெண் பணிக்கும் சென்றாலும் அவனை விட மிகுதியான கல்வியும், பணியும் இருந்தாலும் அவன்தான் குடும்ப அட்டை முதல் இல்ல விழாக்கள், சமுதாய விழாக்கள் அனைத்திலும் குடும்பத்தலைவன். துணைவன் இருந்தோ இல்லாமலோ அவள் விழாக்களுக்குச் சென்றால் உரிய மதிப்பில்லை! கட்டுரையாளர் கல்லூரிகளில் பணியாற்றிய போது, பிற பேராசிரியர்களின் அறிவையும், திறமையும் கண்டு மேலே ஆராய்ச்சிப் படிப்பு மேற்கொள்ளவில்லையா' என வினவினால் அவர்களின் துணைவர் தம்ûமை விட மேலே படிப்பதை விரும்பவில்லை. எதற்கு வீண் சண்டை என்று கூறுவதைக் கேட்டுள்ளார். இப்படி ஒவ்வொரு நிலையிலும் துறையிலும் எத்தனைப் பெண்களோ? தம்முடைய நியாயமான விருப்பு வெறுப்புகளை ஒதுக்கித் தள்ளி விட்டுத் துணைவனின் நியாயமற்ற நடை முறைக்கு ஒவ்வாத விருப்பு வெறுப்புக்காட்டி விட்டுக் கொடுத்தால்தான் நல்ல இல்லத்தரசியாகவும், அவனின் மனதுக்கு உகந்தளாகவும் விளங்க முடியும். இல்லையெனில் குழந்தைகளுக்காகச் சமுதாய மதிப்புக்காக ஒரே குகைக்குள் இணையாத தண்ட வாளங்கள் தான்.

முதுமைப் பருவத்தில் கூட ஒரு பெண் வேறு ஒரு ஆணை நண்பன், மகன், பேரன் என்று உறவு கொள்ள முடியாது. வேற்று ஆண்களை குழந்தைகளுக்கு மாமா ஆக்கி விடுவார்கள். சித்தப்பா, பெரியப்பா என்ற உறவு முறை கூடாது! அதே சமயம் ஓர் ஆண் உற்ற உறவுகளிடம் காட்ட முன்வராத பேரன்பைவேறு பெண்களிடம் தோழி, மகள், பேத்தி என்று உறவு கொண்டு காட்டினால் அது தவறாகக் கருதப்படுவதில்லை! திருமணத்துக்கு முன்பு, தந்தை உடன் பிறப்புகள் திருமணத்துக்குப் பின்பு கணவன், மகளைத் தவிர உண்மையான நட்புடன் கூட ஓர் ஆண், பெண்ணிடம் பழக இயலாத நிலைதான் உள்ளது!

குழந்தை, அல்லது ஆண் குழந்தை இல்லை என்றால் மனைவியே கணவனுக்கு வேறு திருமணம் செய்து வைக்கும் அறியாமை தியாகம் என்று போற்றப்படுகின்றது. திருமணத்தைத் தாம் மறுத்தாலும் நடக்காமல் இருக்கப் போவதில்லை அங்ஙனம் வேறு திருமணத்தால் தாம் வீட்டை விட்டு வெளியேறக் கூட நேரலாம் என்ற உள் மன அச்சமே இத்தியாகம் என்பதன்றி வேறு என்னவாக இருக்க முடியும்? இரு மனைவி தடைச் சட்டடம். முதல் மனைவியின் இசைவோ, விலகலோ இருந்தால் செல்லுபடியாகாது! இசைவுக்கோ, விலகலுக்கோ முதல் மனைவி வற்புறுத்தப்படுகின்றாள். இங்கேயாவது பெண்கள் இணைந்து நின்று அவளின் உயிரற்ற உடலுக்குக் கூட உரிமைப் போராட்டம் நடத்துகின்றனர். ஆணிடமிருந்து சரிமை பெறப் போராடுவதை விடுத்து அனைத்தும் உரிமையாக்கிக் கொள்ள இன்னொரு பெண்ணுடன் போராடுகின்றனர்!

இரு மனைவி ஆணுக்கு இயல்பானது என்பதை நிலை நிறுத்த இறைவனுக்கும் இரண்டு மனைவியரைப் படைத்துள்ளனர். புகழ் பெற்ற மதுரையின் சித்திரைத் திருவிழா உட்படப் பல்வேறு விழாக்களில் மீனாட்சியம்மன், மதுரையை ஆளும் அரசியாக இருந்தும் தனியே ஒரு தேரில் பின்னால் உலா வர முன்னால் மீனாட்சியை மணந்து கொண்ட சொக்கநாதனும், பிரியாவிடையும் இன்னொரு தேரில் உலா வருவர்! மீனாட்சி சொக்கநாதர் திருமணம் சித்திரைத் திருவிழாவின் சிறப்பான ஒரு கூறு! இத்திருக்கல்யாணத்தில் அர்ச்சகராகிய மனிதர்களே இறைவிக்குத் தாலி அணிவிக்கின்றனர்! இவ்விழாவின் போது மஞ்சள் கயிறும், மஞ்சளும், இறையன்பர்களை மற்றவர்கட்குக் கொடுத்துப் புண்ணியம் தேடிக் கொள்ள அத்தனைப் பெண்கள் கழுத்திலும் புதிய மஞ்சட்கயிறு அணி செய்ய, கணவன் நீடூழி வாழ்வான் என்ற நம்பிக்கையுடன் பக்தியில் கரைந்து உருகுகின்றனர்! இறைவனைப் படைத்தது மனிதனே என்பதற்கு இதுவே போதுமான சான்று! அந்த இறைவன் பெயரால் அடிமை வலை, பெண்களே விரும்பி முன்வந்து பின்னிக் கொள்ளும் வகையில் பின்னப் பட்டுள்ளது என்பதைப் பெண்கள் உணராத வகையில் சமன்மை என்பது எட்டாக் கனியே!

திருமணப் பேச்சின்போதே, பெண் வேலைக்குச் செல்லக்கூடாது என்ற நிபந்தனையும் விதிக்கப் பெறுகின்றது. பெரும்பாலானவர்கள், இருவரின் ஊதியம், வாழ்க்கை வசதிகளைத் தடையின்றிப் பெருக்கிக் கொள்ளலாம் என்ற நோக்கிலேயே பெண் கல்வியையும், வேலை வாய்ப்பையும் வரவேற்கின்றனர். இதனால், பெண்கல்வி, அறிவுத்தேடலுக்கும், வேலைவாய்ப்பு, அவளின் பன்முகத்திறன் வெளிப்பாட்டிற்கும், பொருளியல் விடுதலை, தனித்து நின்று இயங்குவதற்கும், வீட்டுவேலைச் சுமை விடுவிப்புக்கும் என்ற நோக்கம் முற்றிலும் முரண்பாடான போக்கில் மாறியுள்ளதை மனதில் நிறுத்தி ஆவன செய்வதே உடனடி தேவை.

நடிப்பு என்ற உலகறிந்த தொழிலில் பெண்களின் திறமை திட்டமிட்டே முடிக்கப்படுகின்றது. ஆணுக்குப் போலவே பெண்ணுக்கும் இது தொழில் என்ற போதிலும், ஆண்களை விடப் பெண்கள் நடிப்பில் சிறந்தவர் என்றபோதிலும், திருமணத்துக்குப் பின்பு அவர்கள் நடிப்பதற்கு அனுமதி மறுக்கப்படுகின்றது. பெற்றோர் பணம் காய்க்கும் மரமாகக் கருதும் நிலையில், திருமணம் ஆன ஆண் பாதுகாப்பும், பொறுப்பும் உள்ளவனாக இருப்பான் என்ற எண்ணத்தில், அவனை மணந்து பாதுகாப்பு தேடிக் கொள்கின்றனர். இயலாத வழி, உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர். திரைப்படத்திலும், அவள் சிற்றின்பப் பொருளாகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றாள். அவளின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஊடகங்களுக்கு விற்பனை பெருக்கும் செய்தியாக உள்ளது.

காலமெல்லாம் கண்ணீரில் கரைந்து கவலைக் குழியில் வீழ்ந்து கிடக்கும் பெண்கள், இல்லையெனில் உலகின் கொடுமைகளுக்கு உருவகமாகத் திகழும் பெண்கள், இழிவுகளுக்கும், சிறுமைகளுக்கும் இருப்பிடமான பெண்கள் என இவர்களைத்தான் ஊடகங்கள் காட்டுகின்றன. வீட்டுப் பயன்பாட்டுப் பொருட்களைப் புதிது புதிதாகக் கண்டுபிடித்து அவற்றின் சந்தைக்களமாகவும், விளம்பரப் பொருளாகவும், நுகர்பொருளாகவும் பெண்களைக் கொண்டுள்ளனர். பழைய மரபுகளின் உட்பொருள் பற்றிப் பெண்கள் சிந்தித்து விடாதவண்ணம் மூளைச்சலவை செய்யும் கருவிகளாகவே ஊடகங்கள் செயல்படுகின்றன.

இதுவரை கண்டதுபோல் இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ தடைச்சுழல்கள் இருந்தபோதிலும், இவற்றிலிருந்து மீளவேண்டும் என்ற பெண்களின் எழுச்சி இன்மையே பெண்சமன்மை முயற்சி வெற்றி காணாமைக்கு அடிப்படைக் காரணம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆதிக்கச் சுகத்தில் ஆண்கள் திளைப்பது போலவே, பெண்கள் அடிமைச் சுகத்தில் ஆழ்ந்து கிடக்கின்றனர். இதுவரையிலான பெண் சமுதாய மறுமலர்ச்சிக்கு ஆண்களே அடிக்கல்லிட்டுப் பெரும்பணி ஆற்றியுள்ளனர். அடுத்தவர் தோளில் சாய்ந்து நின்றே பழகிவிட்ட பெண்கள் தம் காலில் நிற்கும் திறத்தையும், நினைப்பையும் மறந்து விட்டனர்.

ஆண்கள் எவ்வளவுதான் பெண்விடுதலை உணர்வு கொண்டவராக இருந்தபோதும், அவர்களின் இயல்பான ஆண்நோக்கு நிலையிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட முடியாது. விடுபடவும் இயலாது. அவர்களின் இயல்புகளும், தேவைகளும் வேறு; பெண்களின் இயல்புகளும், தேவைகளும் வேறு. இதற்குக் காலத்தை வென்று கருத்துரைத்த வள்ளுவரின் வாழ்க்கைத் துணைநலம், பெண்வழிச்சேறல், வரைவின் மகளிர் இயல்களே போதுமான சான்றுகளாகும். மேலும் காந்தியாரின் ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் தனித்தனியான கல்விமுறை வேண்டும் எனும் கருத்தோடு, கணவனை இழந்த பெண்கள் மறுமணம் செய்துகொள்வதை வரவேற்றபோதும், தம் வீட்டுப் பெண்கள் மறுமணம் செய்துகொள்வதை விரும்பவில்லை என்ற கூற்றும் இங்கு நோக்கத்தக்கது.

விவேகாநந்தர் பெண் எப்போதும் சுமையே என்கின்றார். பெண் விடுதலைச் சிந்தனையாளர்களான எங்கெல்ஸ், ஜீவா போன்றோர் இரு மனைவியாளர்; தமிழகத்தில் அரசியல் மாற்றத்தை உருவாக்கி இளைய சமுதாயத்தின் ஈர்ப்புமிகுந்த தலைவராக விளங்கிய அண்ணாவின் திரையுலகப் பெண் ஒருவருடனான தொடர்பு பற்றிக் குறிப்பிடும்போது தான் முற்றும் துறந்த துறவியல்ல. அந்தப் பெண் படிதாண்டாப் பத்தினியுமல்ல என்று கூறியதையும் உளம்கொள வேண்டும். ஆண்களுக்கான இயல்புக்கு இவை எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளனவே தவிரக் குறைகூறும் நோக்கில் அன்று என்பதையும் நினைவிற் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த வகையில் பெண்களின் ஈடுபாடும் முயற்சியும் எவ்வளவு இன்றியமையாதது என்பது புலனாகின்றது. ஆனால் கல்வியறிவற்ற பெண்களை விடவும் கல்விபெற்ற பெண்களின் போக்கே பெண்ணுக்குக் கடும் பகையாக உள்ளது. தம் அரிய கல்வியும், வேலை வாய்ப்பும், பொருளியல் விடுதலையும், பெண் விடுதலைக்கும் பயன்பட வேண்டும் என்ற உணர்வே இல்லாதவராய், முடிவின்றிப் பெருகிக் கொண்டே இருக்கும் வாழ்க்கை வசதிகளைத் தேடி அலைவதிலும், பொன்னையும், பட்டையும் வேட்டையாடும் வெறியிலும் உள்ளனர். கற்ற கல்வி சமுதாய மாற்றத்துக்குப் பயன்படாத வகையில் வெறும் மனப்பாட, மதிப் பெண்கல்வியாய் இருப்பதே இதற்குக் காரணம். கல்விக் கொள்கையையும், பாடத் திட்டங்களையும் வகுப்போரும் ஆண்களாகவே இருப்பதன் விளைவு இது.

புதுமையாக்கம், புறவாழ்க்கையில் மட்டுமே உள்ளது. அகவாழ்க்கையில் காலத்துக் கொவ்வாத கண்மூடி மரபுகளைக் கண்ணிருந்தும் ஒளி இல்லாராய்ப் பின்பற்றுகின்றனர். பன்னாட்டுச் சந்தைப் பொருட்களை வாங்கிக் குவிப்பதிலும், அகப்புற ஒப்பனையில் ஈடுபடுவதிலும், வரையறையற்ற வாழ்க்கையை மேற்கொள்வதிலும் காட்டும் முயற்சியில் கால், அரைப் பங்காவது தம்முடைய அடிமைத்தளை அகற்றுவதிலும், சிறுமைகளைக் களைவதிலும் காட்டினால் போதும். ஆண் அடிமை, ஆண்வெறுப்பு, ஆண் மறுப்பு போன்றவை ஒருபோதும் சமன்மையைப் பெற்றுத்தரா. பெண் அடிமை எந்த அளவுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கின்றதோ அந்த அளவுக்கு ஆண் அடிமையும் தீங்கானதே. ஆண்கள் ஒருபோதும், பகைவரோ, எதிரிகளோ அல்லர். ஆணாதிக்கமே நாம் போராட வேண்டிய களம்.

பெண்கள், ஆணாதிக்க மனப்பான்மை, பெண் நோக்குநிலை, தற்சிந்தனை இன்மை, உறவுப்பகை முதலானவற்றைத் தவிர்த்துத் தம்மை உடலாலும், உள்ளத்தாலும் சிறுமைப்படுத்தும் அனைத்துக் கூறுகளையும் எதிர்த்துத் தத்தம் அளவில் களப் போராட்டத்தில் ஈடுபட வேண்டும். முன்னரே குறிப்பிட்டவண்ணம், பெண் விடுதலைப் போராட்டம் அவரவர் வாழ்க்கைச் சூழலுக்கு ஏற்றவகையில் அமைவது ஆகும். ஆண்கள் மட்டுமே போராடிப் பெற்றுத்தரும் ஒன்று அன்று! பெரும்பாலான பெண்கள் தாம் அடிமைகளாக இருக்கின்றோம் என்பதை உணராதிருப்பது போன்றே ஆண்களும் ஆண்டாண்டுக் காலமாய் ஒருசாரான உரிமைகளைத் துய்த்துக் கொண்டுள்ளோம் என்ற உணர்வின்றி உள்ளனர்!

குழந்தை வளர்ப்பு, தொடக்கப்பள்ளி முதலான கல்விமுறை, சமுதாய விழா, சமுதாய "உற்பத்தி' போன்ற இன்னபிறவற்றில் ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்ற அடிப்படை வேண்டும். தனிமனிதன் என்ற வகையில் ஓர் ஆணோ, பெண்ணோ தனித்தன்மையுடன் இயங்குவது வேறு; கூடி வாழும் விலங்கான மனிதன் தனித்து நின்று உலகை, அதன் அழகைத் துய்ப்பதைவிடத் தன்னை விரும்பித் தன்னுடன் இணைந்த உறவுகள், நண்பர்களுடன் ஒன்றிணைந்து துய்ப்பது மனிதனின் மாண்பாகும். பெண்கள் எல்லாவற்றையும் ஏன்? எதற்கு? தேவையா? என்று சிந்தித்துத் தேவை அற்றவற்றைத் துணிந்து நின்று மறுக்கப் பழக வேண்டும்.

எல்லாம் பெண்கள் கையில் உள்ளது. பெண்கள் தம் அடிமை நிலையை உணர்ந்து தம் அளப்பரிய ஆற்றலைப் பயன்படுத்தினால் மட்டுமே சமநிலை பெற இயலும் என்பதே உண்மை. பெண்கள் உணராதவழி பிற முயற்சிகள் வெற்றி பெறுவது ஒருபோதும் இயலாது. பெண்நோக்கு, பெண்மொழி, தற்சிந்தனை, தெளிவு, துணிவு, உறுதி ஆகிய கருவிகளுடன் பெண்கள் களத்தில் இறங்க வேண்டும்.

1 comments:

Virutcham said...

பெண்ணியம் - இது மிகத் தவறான புரிதலாகவே இருக்கிறது. அதனாலேயே இது நிறைவேறாமலும் இருக்கிறது.
பெண் விடுதலை என்பது குடும்பத்தில் இருந்து விடுதலை, ஆணிடம் இருந்து விடுதலை, உடையில் விடுதலை என்று எப்போதும் விடுதலை சம்பந்தப் பட்டதாகவே இருக்கிறது.

பெண் தனக்கு எது தேவை என்பதையே பல சமயங்களில் உணருவதில்லை. அல்லது தவறாக வழி நடத்தப் படுகிறாள்.
நகை, உடை, அழகு, பொருள் ரீதியான உயர்வு என்கிற நிலைக்கு வெளியில் வராமல் பெண்ணியம் பேசுவது வெறும் பேச்சளவில் தான்.
பெண் விடுத்தலை ஆணின் கட்டுப் பாட்டில் மட்டும் இல்லை.


http://www.virutcham.com/

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்