/* up Facebook

Dec 31, 2009

பெண்,குடும்பம், குழந்தைகள்.


பெண்,குடும்பம், குழந்தைகள் பிரச்சினைகள் குறித்த சில அவதானங்கள்

காலத்தோடொத்து இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதுமே மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. நாங்கள் விரும்பியோ விரும்பாமலோ எமது சூழலும் மாறுகிறது. இந்த மாற்றங்களுக்கேற்ப யாவுமே தம்மை இசைவாக்கிக் கொள்கின்றன. மரம், செடி, கொடியிலிருந்து நுளம்பு கூட இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. அப்படி இருக்கும் போது பெண்கள் எப்படி விதிவிலக்கா இருக்க முடியும்?

பெண்களைப் பொறுத்தவரையில் பல ஆண்டுகளாக வீடு, குடும்பம் சார்ந்த உழைப்பில் மட்டும் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தனர். சமுதாய மாற்றங்களுடன் கால ஓட்டத்தில் அதற்கப்பாலும் பெண்ணின் உழைப்பு தேவைப்பட்டது. புராதன கம்யூனிஸ் சமுதாயத்திலிருந்து நிலப்பிரபுதுவ அமைப்பு மாறிய போதும் சமுதாயத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. பெண்களது வாழ்கை முறையிலும் அது மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது.

பெண்கள் சமூக உற்பத்தியில் ஈடுபட்ட போதும் குடும்பம் சார்ந்த உழைப்பையும் அவளே செய்ய வேண்டிய நிலை இருந்தது. வேலைகள் சமனாக பங்கிடப்படாமல் இரட்டைச் சுமையுள் அவள் அழுந்தினாள். அவளது சமூக உற்பத்திக்கான உழைப்பு இரண்டாம் தரமானதாகவே கருதப்பட்டது. மீண்டும் குடும்பத்திற்கான அவளது உழைப்பே வலியுறுத்தப்பட்டது. விரும்பவும் பட்டது. இவ்விரட்டிப்பு வேலைப் பளுவிலிருந்து பெண் விடுபட முனையும் போது அடக்குமுறைக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கும் போது குடும்பத்திற்கு வெளியே உலகைக் காணவிளையும் போது மீண்டும் மீண்டும் அடக்குமுறைக்குள் பெண்ணைத் தள்ளுவதற்கான எதிர்ப்புக் குரல்கள் உயர்வாக ஒலிப்பது இயல்பானதுதான். ஏனெனில், மாற்றங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத வசதிகளை அனுபவிக்க விரும்பும் அனைவருமே பெண் விடுதலை பெறுவதை விரும்பமாட்டார்கள்.

பெரும்பாலான மக்கள் மத்தியில் பெண் வேலைக்குப் போவதால்தான் குடும்ப உறவு சீரழிகிறது. பிள்ளைகள் சீரழிந்து போகின்றனர். போதைவஸ்து பாவிக்கின்றனர். தீய பழக்க வழக்கங்களால் அழிந்து போகின்றனர். அவர்களுக்கு அன்பு கிடைப்பதில்லை. குடும்ப உறவு அழிகிறது. சமுதாயம் நலிந்து போகிறது என்ற கருத்துக்கள் பரவலாக மக்கள் மத்தியில் காணப்படுகின்றது. பெரும்பாலான மக்கள் உண்மையைத் தரிசிக்க மறுக்கின்றனர். அவர்களது கூற்றுக்களில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. பிரச்சினைகள் எம்முன் உள்ளன. ஆனால், இவர்கள் பெண்களுக்கு முன் வைக்கும் தீர்வுகள் தான் இன்றைய காலத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட முடியாதவை. பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவை.

பல ஆண்டுகளாக குடும்பம் சார்ந்த வேலைகளையே தனது கடமைகளாக செய்து வந்த பெண், சம அந்தஸ்துடன் குடும்பத்திற்கு அப்பால் உள்ள உலகத்திலுள்ளும் தனது பங்களிப்பை செய்யவிழையும் போது குடும்பம் பல பிரச்சினைகள் எதிர்நோக்கும். கால காலமாக பெண்களது கைகளில் இருந்த சமையறை, குடும்பம் என்பன மற்றவர்களுக்கும் பங்கிடப்படும் போது அவ்வேலைகளில் குறைபாடும், நேர்த்தியின்மையும் ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாது. அதுவே நிரந்தரமானதல்ல. அதற்கான தீர்வுகள் வைக்கப்பட்டு நடைமுறைக்கு வரும்போது பிரச்சினைகளும் மறைந்து போகும்.

இப்பிரச்சினை ஒரு சமுதாயப் பிரச்சினை. தனிப்பட்ட ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் பிரச்சினையாக கருத முடியாது. குடும்ப அமைப்புகளை பேணுவதற்கு பெண்களை மீண்டும் வீட்டில் மட்டும் உழைப்பை வழங்குவதற்காக அதாவது தனது குடும்பத்தைக் காக்கும் பணி பெண்ணினது அதற்காக அவள் வீட்டுக்குள் போயிருந்து வேலையைக் கவனிப்பதுதான் வழி என்ற கருத்தை ஒருபோதும் ஏற்க முடியாது.

உதாரணமக தற்காலக் குழந்தைகள் பால் குடித்து வளர்வதில்லை. தாய்மார் வேலைக்குப் போவதால் பால் கொடுப்பதில்லை. இதனால் பிள்ளைகள் நலிந்து போகின்றன. எனவே, பெண்கள் வேலைக்குப் போகாமல் வீட்டில் இருந்து பிள்ளை வளர்க்க வேண்டும் என்று 'புத்திஜீவி" ஒருவர் பிரச்சினையையும் அதற்கான தீர்வையும் கூறியிருக்கின்றார்.

இதில் கூறப்பட்ட பிரச்சினையைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். ஆனால், அதற்காக அவர் கூறும் தீர்வை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. பிள்ளைக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியவில்லையென்றால் அது ஒரு தனிப் பெண்ணின் பிரச்சினை அல்ல. சமுதாயத்தின் பிரச்சினை. இதற்கான தீர்வை பரந்த மனத்துடன் ஆராய்ந்து தீர்வு காண வேண்டும். பால் ஒரு பிள்ளைக்கு எவ்வளவு காலம் கொடுப்பது சிறந்தது என்பது அறியப்பட்டு அந்நாட்களை தாய்மாருக்கு விடுமுறையாக வழங்க வேண்டும்.

நோர்வே, கனடா, டென்மார்க், சுவீடன் போன்ற நாடுகளில் பாலுட்டும் தாய்மார்களுக்கு, பாலுட்டும் நேரங்கள் என குறுகிய நேர விடுமுறைகள் அமுலில் உள்ளன. இப்பிரச்சினைக்கு மாற்றுத் திட்டங்களைப் பற்றி நாமும் யோசிப்பது அவசியம். பிரச்சினைகள் அடையாளம் காணப்பட்டு அதற்கான தீர்வுகள் முன்வைக்கப்பட வேண்டும். அதை விடுத்து கேலியாகவும் கிண்டலாகவும் குடும்பத்தைச் சீரழிக்கும் பாவிகளாகவும் பெண் சித்திரிக்கப்படுவது ஆணாதிக்கச் சிந்தனை முறையின் மேலாட்சியைக் காட்டுகிறது.

இன்றைய காலம் குடும்ப அமைப்பையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. கணவன், மனைவி, குழந்தைகள் என்ற குடும்ப அலகே பெண்களின் அடிமைத்தனத்துக்கும் அடக்குமுறைக்கும் காரணம் என்று தீவிரப் பெண்ணியவாதிகள் கருதுகின்றனர்.

சமுதாய உற்பத்தி முறைமை அதன் உறவுகள், கலாசார விழுமியங்கள். என்பவற்றிற்கேற்ப குடும்ப அமைப்பு காலத்துக்கு காலம் மாறி வந்துள்ளது. எமது இன்றைய சமூக முறைமை ஜம்பது அறுபதுகளில் இருந்ததைவிடவும் எவ்வளவோ மாறிவிட்டது. பெண்கள் சமுதாய வேலைகளில் பங்களிப்பதால் குடும்பம் சிதைவுறுவதாக கூறுவதானது மிகவும் தவறான கருத்தியல்பு ஆகும். குடும்பம் பற்றிய கோட்பாடுகள் முன்னைய சமூக வாழ்வு முறைக்கேற்ப இயல்பாக்கம் அடைந்தாக இருப்பதால் இன்றை வாழ்வு முறைக்கேற்ப அவை தம்மை தகவமைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. தகவமைத்துக் கொள்ளும் வரையான காலத்தில் குடும்பம் சீரழிந்ததாகப்படுகிறது. இவை சிதைவுகளல்ல. மாறாக அமைப்பு புதிய நிலைக்கு ஏற்ப மாற்றுருப் பெரும் போக்கில் ஏற்படும் உடைவுகள் அல்ல, வளர்ச்சிகள் என்றே கொள்ளப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் வளர்ச்சியைக்கூட ஒரு பயன் விளைவுள்ள வளர்ச்சியாக மாற்றுவதில் எமது பங்களிப்பை வழங்க முடியும்.

இன்றைய குடும்ப அமைப்பின் போக்கை விமர்சித்து, மாறாக வேறு வழிகளில் உருவாகி வருகின்றன. குடும்பம் இன்றைய ஜனநாயக சமூக அமைப்பினுள் உள்ள ஒரு வடிவம் என்பதால் குடும்பத்தில் கணவன், மனைவி குழந்தைகளுக்கிடையிலான உறவினையும் ஒரு ஜனநாயகப் பிரச்சினையாக விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்று மாக்ஸியப் பெண்ணிலைவாதிகள் ஒரு பிரிவினர் கருதுகின்றனர். 'புதிய ஜனநாயகத்தை" சீனாவில் அறிமுகப்படுத்துகையில் குடும்ப வேலைப் பிரிவினை மற்றும் பெண்ணுக்கும் ஆணுக்கும் இடையிலான உறவில் சமத்துவம் என்பவற்றைப் பேணுவது பற்றிக் குறிப்பி;ட்டார். 'ஜனநாயக ப10ர்வமான" அடிப்படையில் குடும்பம் அமைதி காணமுடியும் என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர்

இன்னொரு சாரார் குடும்பம் என்னும் வழமையான முறைகளை மீறி, ஆணும் பெண்ணும் தம்மால் சேர்ந்து வாழ முடியும் என்று விரும்பும்போது எத்தகையா சம்பிரதாய பூர்வமான திருமண முறைகளுமற்ற புரிந்துணர்வு, சமத்துவம் என்ற அடிப்படையில் 'சேர்ந்து வாழல்" (Living to gether) என்ற முறைமையினை மாற்றதாக் கருதுகின்றனர்.

எவ்வாறாயினும் சமூகத்தில் பெண்களின் சம உரிமை, சம அந்தஸ்து என்ற விடயங்கள் அக்கறை இன்றி பெண்ணிலைவாதம் பற்றித் திறந்த மனதுடன் ஆராய யார் மறுத்தாலும் குடும்பம் பற்றிய கேள்விகள் எழுதப்பட்டுத்தான் வருகின்றன. காலச் சக்கரம் தனது பாதையில் நகர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றது. அதைத் தடுப்பது என்பது சூரியனை கைகளால் பொத்த நினைப்பது போலத்தான்!. எனவே இவ்வாறான மாற்று அமைப்புகள் அல்லது மாற்று வழிமுறைகள் பற்றிய கணிப்பீட்டை நிதானமாக உருவாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஆகவே, சமுதாயம் தொடர்பான புதிய சிந்தனைகளுக்கு வழிகோலும், வாழ்வுக்கும் அர்த்தம் சேர்ப்பதாக அமையும்.


நன்றி தினக்குரல்.
நன்றி பெண்கள் வலைப்பதிவு
...மேலும்

Dec 30, 2009

வாக்குரிமைக்காக போராடிய பெண்ணிய தீவிரவாதிகள் - கலையரசன்




பெண்களின் வாக்குரிமை சில "பயங்கரவாதிகளின்" போராட்டத்தினால் கிடைத்த பலன் என்பது, இன்று தேர்தல் காலங்களில் வாக்களிக்கும், அல்லது வாக்களிக்காத பெண்கள் பலருக்கு இன்னமும் தெரியாத உண்மை. பாராளுமன்ற ஜனநாயகம் தோன்றிய ஐரோப்பாவில், 19 ம் நூற்றாண்டு வரை தேர்தலில் வாக்களிப்பது ஆண்களின் ஏகபோக உரிமையாக இருந்தது. வீட்டுவேலை செய்வதே பெண்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட கடமை, என்ற சிந்தனை கோலோச்சிய காலத்தில், பெண்களுக்கு வாக்குரிமை வேண்டும் என்ற விடயத்தை ஆணாதிக்கம் நிலவிய ஆளும்வர்க்கமும், மத நிறுவனங்களும் நினைத்தே பார்க்கவில்லை. 1901 ம் ஆண்டிலிருந்து தொடர்ந்து சில வருடங்களுக்கு, வாக்குரிமை கோரிப் போராடிய பெண்ணிய அமைப்பொன்று வன்முறை பிரயோகித்த போது, அரசாங்கத்தால் "பயங்கரவாதிகள்" என அடக்கப்பட்டனர்.

இங்கிலாந்தில் 1903 ம் ஆண்டு, மகளிர் சமூக அரசியல் ஒன்றியம் (WSPU) ஸ்தாபிக்கப்பட்டத்தில் இருந்து, தமது இலக்கை அடைவதற்காக, தீவிரவாத பாதையை தேர்ந்தெடுத்திருந்தனர். ஒரு பக்கம் பெண்கள் மத்தியில் பெண்கள் மத்தியில் கருத்தரங்குகளை நடத்தி, விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்தி வந்தனர். மறு பக்கம், பெண்விடுதலைக்காக தமது வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட சில உறுப்பினர்கள், தலைமறைவாக இருந்து கொண்டு அரசியல் வன்முறைகளில் ஈடுபட்டனர். அரசாங்க கட்டடங்களின் ஜன்னல்களை உடைக்கும் போராட்டம் தீவிரமடைந்து, ஸ்கொட்லாந்தில் மன்னரின் வாகனத்தை தாக்கும் அளவிற்கு தீவிரமடைந்தது. அதனை அரச குடும்பத்தின் மீதான தாக்குதலாக கண்ட பொது மக்கள் அப்போது கொதிப்படைந்திருந்தனர். போலீசார் கைது செய்யப்பட்ட உறுப்பினரை மக்களின் கோபாவேசத்திலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டியிருந்தது. கிறிஸ்தவ திருச்சபையும் பெண்களின் வாக்குரிமையை எதிர்த்து வந்ததால், சில தேவாலயங்களும் எரிக்கப்பட்டன.

WSPU உறுப்பினர்கள், "The Suffragettes" என அழைக்கப்பட்டனர். 1910 ம் ஆண்டிற்குப் பிறகு Suffragettes போராட்டம் தீவிரமடைந்தது. அரச கட்டடங்களை எரிப்பது, குண்டுகள் வைப்பது பரவலாக நடந்தது. அவர்களின் கட்சிப்பத்திரிகையான The Suffragettes,இதுவரை 337 தாக்குதல்களுக்கு உரிமை கோரியது. குண்டுகள் பல அடிப்படைத் தரம் வாய்ந்ததாக இருந்த போதிலும், சில கட்டடங்களை தகர்க்கும் அளவு பாரிய சேதம் விளைவிக்கும் வெடிபொருட்களை (Chlorate based high explosive) கொண்டிருந்தன. எந்தவொரு வெடிகுண்டுத் தாக்குதலும் ஆளரவம் இல்லாத தருணத்திலேயே வெடிக்க வைக்கப்பட்டதால், உயிர்ச்சேதம் தவிர்க்கப்பட்டது. அரசாங்கத்தால் பயங்கரவாதம் என முத்திரை குத்தப்பட்ட இத்தகைய நடவடிக்கைகள் பொது மக்கள் மத்தியில் பெருமளவு மாற்றத்தை உருவாக்கா விட்டாலும், அரசின் பிடி தளர்ந்தது.


பொலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்ட WSPU உறுப்பினர்கள், சிறையில் வைத்து சித்திரவதை செய்யப்பட்டதும், கைதிகளின் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை அடக்க வலுக்கட்டாயமாக உணவு ஊட்டப்பட்ட சம்பவங்களும், பொது மக்கள் மத்தியில் Suffragettes மீது அனுதாப லையை தோற்றுவித்தது. அதைப் பயன்படுத்தி பெண்ணியவாதிகள் மக்களை அரசியல்மயப்படுத்தும் வேலையில் ஈடுபட்டனர். தமது போராட்ட தந்திரோபாயத்தை மாற்றிக் கொண்டனர். லண்டன் நகர தெருக்களில், அரச பவனி வரும் வீதியோர மாடி வீடுகளை ஏற்கனவே வாடகைக்கு எடுத்து வைத்திருப்பர். அரசரை வரவேற்க மக்கள் குழுமியிருக்கும் தருணம், மேலே இருந்து துண்டுப் பிரசுரங்களை வீசுவர். ஜூன் 1913 ம் ஆண்டு, மன்னரின் குதிரை வண்டிக்கு குறுக்காக ஓடிய WSPU உறுப்பினர் ஒருவர், ஸ்தலத்திலேயே கொல்லப்பட்ட துயர சம்பவம், போராட்ட வரலாற்றில் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. அதற்குப் பின் பெருமளவு மக்கள் பெண்களின் வாக்குரிமைக்கு ஆதரவளித்தனர். ஆளும் லிபரல் கட்சியும் மெல்ல மெல்ல வாக்குரிமைச் சட்ட மசோதாவை பாராளுமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கும் துணிவைப் பெற்றது.

பிரித்தானியாவில் பெண்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமையை பெற்றுத்தந்த WSPU அமைப்பினதும், அதன் தலைவி Emmelinne Pankhurst இனதும் பங்களிப்பு வரலாற்றில் பொன் எழுத்துகளால் பதிக்கத்தக்கவை. பிரிட்டிஷ் பாராளுமன்ற முன்றலில் Emmelinne க்கு சிலை வைப்பதற்கு இன்னும் சில வருடங்கள் எடுத்தன. அனைத்துலக பெண்களும் நன்றியுடன் நினைவு கூற வேண்டிய Emmelinne யார்? அவரும் ஒரு காலத்தில் வெளி உலகம் தெரியாமல் வீட்டுக்குள்ளேயே அடைந்து கிடந்த பெண் தான். ஒவ்வொரு பெண்ணின் வெற்றிக்கும் பின்னால் ஒரு ஆண் இருக்கிறான், என்றும் சொல்லலாம். Emmelinne திருமணம் முடித்த, "சிவப்பு டாக்டர்" என அழைக்கப்பட்ட Richard Marsden Pankhurst தான் அந்த பெருமைக்குரிய ஆண்.

கருத்துரிமைக்காக, அரசியலில் மதத்தின் தலையீட்டை எதிர்த்து, பிரபுக்கள் சபையின் அதிகாரத்திற்கு எதிராக, அயர்லாந்தின் சுயநிர்ணய உரிமைக்காக, இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்காக சளைக்காமல் போராடியவர். ஒரு சோஷலிஸ்ட்டான Richard தனது முற்போக்கு கருத்துகளை ஊருக்கு உபதேசம் செய்வதுடன் நின்றுவிடவில்லை. வீட்டிலும் அதனை நடைமுறைப்படுத்தினார். தனது இளம் மனைவி பிற பெண்களைப் போல வீட்டு வேலை செய்யும் இயந்திரமாக இருப்பதை அவர் விரும்பவில்லை. தனது அரசியல் கருத்துகளை மனைவியுடன் பகிர்ந்து கொண்டார். பெண்ணுரிமைக்காக பெண்களே போராட வேண்டும் என்ற கருத்தை விதைத்தார். அதன் பலனாக அவரது மனைவி Emmelinne ம், மகள் Christabel ம் சேர்ந்து பெண்களின் வாக்குரிமைக்காக போராடும் Women's Political and Social Union என்ற அமைப்பை கட்டி எழுப்பினர். அன்று பெண் விடுதலைக்காக போராடியவர்களை பற்றி, இன்றைய பெண்கள் அறியாதவாறு வரலாறு மறைக்கப்படுகின்றது.


Books:
The Act of Militancy: Violence and the Suffragettes - by Brian Harrison
The Women's Suffrage Movement in Scotland - By Leah Leneman
Emmeline Pankhurst: a Biography - by June Purvis

நன்றி - கலையகம்
...மேலும்

Dec 29, 2009

வசந்தத்தில் உதிரும் இலைகள் -தில்லை





மரணத்தைத் தழுவி அடங்கும் வலிக்குள்
மீண்டும் உயிர்த்தெழ முடியாது
இரகசியங்களாய் மணக்கும் மலர்கள்


வசந்தத்தில் உதிரும் இலைகளாய்
முழுநிலவு ஒளிரும் நாட்களில்
விடியல்களாக கலையும் இரவுகள்


உறக்கமற்ற இரவுகளில்
ஆடைகளற்ற உடலுக்கடியில்
அணைத்துக்கொண்டிருந்தது உன்னையல்ல
பனிபடர்ந்த இரவுகளின் தனிமையை


நிர்வாணமாயும் தனித்தும்
புராதன குகை ஓவியங்களை ஒத்திருக்கும்
உனது உணர்வுகளால் விழுங்கப்பட்ட
எனது காதல்


17122009
...மேலும்

Dec 28, 2009

பெண் எழுத்து


‘Woman must write herself: must write about women and bring women to writing, from which they have been driven away as violently as from their bodies… Woman must put herself into the text – as into the history – by her own movement.’ -Helene Cixous, the Laugh of the Medusa.


‘All I know is that I think differently from you about things.’ – Ms.Nora (aka Mrs. Nora Helmer) in A Doll’s House, Play by Henrik Ibsen.


‘I’ve always argued that if you want to learn something about emotion you have to ask woman… I’ve always thought that for my interests, emotionally I’ve to seek women to talk about. Men don’t talk about emotion. They don’t understand it.’’ – Larry McMurty, Novelist & Broke back Mountain scriptwriter


ஆண்மை/பெண்மை, பாலின சமத்துவம்/வேறுபாடு, பாலின வரையறைகள், பாலியல்புகள் என்பவற்றை கேள்விக்குள்ளாக்கி ‘வித்தியாசம்‘ என்பதைப் பிரச்சனைப்படுத்தியவர் Helene Cixous.


1970களின் பின்னமைப்பியல் பெண்ணிய வட்டங்களில் முக்கியமானவராகவும் இன்றுவரைக்கும் ஆய்வுக்குட்படுத்தப்படும் கோட்பாடுகளுக்கு சொந்தக்காரியாகவும் விளங்கும் Cixous பெண்ணியக் கோட்ட்பாட்டாக்கத்தின் வரலாற்றில் முக்கியமான கலகக்காரியும் கூட.


பிரெஞ்சுக் கொலனியாகவிருந்த அல்ஜீரியாவில் 1937இல் பிறந்த Cixous வளர்ந்த காலப்பகுதி அல்ஜீரிய விடுதலைப்போராட்டங்கள், நாசிச எழுச்சி என வன்முறை மிக்க ஒன்றாக அமைந்து போயிற்று. இந்தப் பின்னணி Cixous இன் பிற்கால ஆக்கங்களில் கணிசமானளவு தாக்கங்களைக் கொண்டிருந்தது.


பல கேள்விகளை ஆணாதிக்க ஒழுங்கின் மீது வைக்கும் Cixous இன் எழுத்துலகில் ‘எழுத்து‘ என்கிற விடயம் பெறும் வியாக்கியானமும் சிதைப்பும் கட்டவிழ்ப்பும், மீள்வரைபும் மிக முக்கியமாக கவனப்படுத்தப்பட வேண்டியவை. கணக்குவழக்கின்றி அரசியல் அறிக்கைகள், புனைவுகள், அ-புனைவுகள், நாடகங்கள், தத்துவக் கட்டுரைகள் என எழுதிக்குவிக்கும் Cixous இன் பெயர் அறியப்படுவது ‘பெண் எழுத்து‘ (Ecriture Feminine) தொடர்பாகத்தான்.


Helene Cixous ஐ பிரெஞ்சுப் பெண்ணியவாதி என அடையாளப்படுத்துவதில் சில சிக்கல்கள் உண்டு. Cixous ஐ பின்னமைப்பியல் பெண்ணியவாதி என்ற வகைப்பாட்டிற்குள் கொணரலாம் என்கிறார் Mary Klages. பின்னமைப்பியல் கோட்பாட்டாளர்களான ழாக் டெரிடா, ரோலன்ட் பார்த், லூஸ் இரிகரே, ஹூலியா கிறிஸ்தோவா போன்றவர்களுடன் இணைத்து கற்கப்படக்கூடியவர் Cixous. Cixousஇன் கருத்துக்களும் அணுகல் முறைகளும் அவரது சமகால பிரான்ஸியப் பெண்ணியர்களான Michelle Perrot 1 Chiristine Delphy போன்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டவை.


பாலியல்புகளின் வேறுபாடு, பெண், எழுதுதல் என்பன தொடர்பில் Helene Cixous எழுதிய The Laugh Of the Medusa என்ற கட்டுரை Signs இதழில் வெளியானவுடனேயே மொழியியல், இலக்கியம், பாலுரிமைகள் தொடர்பில் இயங்கிக்கொண்டிருந்தவர்களின் விவாதப்பொருளாக மாறிப்போயிற்று.


மொழியில் பெண்ணுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிற இடம், அவள் தனக்கென மொழியில் உருவாக்க வேண்டியிருக்கிற வெளி என்பன பற்றி Cixous விரிவாக ஆராய்கிறார். பாலியல்பு வேறுபாட்டை முற்றிலும் புதியமுறையில் வாசிப்புச்செய்து காட்டியதற்காக அதுவரை காலமும் பால்சமத்துவம் பற்றி சொல்லப்பட்டவற்றை, பாலியல்புகள் பற்றிய கற்பிதங்களைக் கேள்விக்குள்ளாக்கினார். Cixousஇன் வாசிப்பு தந்தைவழி ஆண் ஒழுங்கைக் குலைக்கிற ஒன்றாக இருந்தது.


தாராளவாத பெண்ணியர்கள் சட்டசமத்துவத்தை அடிப்படையாக வைத்து விவாதித்த காலம் அது. பால்வேறுபாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளும் அதேவேளை தாராண்மைவாதப்பெண்ணியம் பல தேவைகளுக்காகவும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தாதிருக்கும் பொருட்டும் அதை பிரச்சனைக்குட்படுத்தும் நோக்கில் அணுகுவதில்லை. உடல்சார் வித்தியாசங்களை ஏற்று விசேட சலுகைகள் என்ற பெயரில் ஏதோ கொஞ்சம் கொடுத்து சரி செய்ய முயல்கிறது. பெண்களுக்கு வழங்கப்படும் பிரசவ/கர்ப்ப கால சலுகைகள் இதற்கு உதாரணம். இந்த சலுகைகள் வித்தியாசங்களை ஆழமாய் உணரமுடியாதபடி செய்து விடுகின்றன. 2 சமத்துவம் என்ற சுலோகத்தின் மறைப்பில் தந்தை வழி சமூக அமைப்பு பாதுகாக்கப்படுவதாக பின்னமைப்பியல் பெண்ணியர்கள் கருதினார்கள்.


மேலைத்தேய கருத்துலகிலும், தாராண்மை சமூகங்களிலும் அதிகார நுண்ணரசியல் தொழிற்படும் விதத்தை ஏற்கனவே பூக்கோ மூலம் அறிந்திருந்த இவர்கள் தாராண்மைப்பெண்னியத்தைக் கட்டுடைத்த போது அதற்குள் முதலாளித்துவமும், ஆண்முதன்மையும் இருக்கக் கண்டார்கள். பெண்கள் தாராளவாத சமூக அமைப்பினுள் ஒடுக்கப்படுவதற்கு வலிமையான ஆதாரங்களை கண்டடைந்த இவர்கள் பால் சமத்துவம் எனக்கூறப்படுவதைக் கட்டுடைத்தார்கள். வேறுபாடுகளை, வித்தியாசங்களை பிரச்சனைப்படுத்தி ஆராய்ந்தார்கள். பெண் உடலும் சரி மனதும் சரி ஆணிடம் இருந்து சகலவிதங்களிலும் வேறுபட்டது என்றார்கள்.


நிலவி வந்த சமூக அமைப்பிற்குள் வழங்கப்படுகிற ஏதோ ஒன்றை ஏற்றுக்கொள்வது ஒருபோதும் பலன்தரப்போவதில்லை என்பதை Cixous அறிந்திருந்தார். சமத்துவ சம உரிமைக்கோஷங்கள் பெண்ணின் நெடுங்கால ஒடுக்கப்பட்ட நிலையை, அவளது வித்தியாசங்களை, தந்தைவழி ஆண்மையம் எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை கவனிக்கவோ கணக்கிலெடுக்கவோ இல்லை என்றார் Cixous. தந்தைவழி லிங்கமையவாத (Patriarchal and Phallocentric) சமூக அமைப்பு சொல்லாடல்களாலும் மொழியாலும் கட்டமைக்கப்பட்டிருப்பதாய் நம்பும் Cixous மாற்று இயக்கமாக ‘பெண் எழுத்து‘ (Ecriture Feminine) என்பதைப் பரிந்துரைக்கிறார்.


Ecriture Feminine தந்தை வழி ஆண்முதன்மையை சிதைப்பதை முதன்மை நோக்கமாக கொண்டியக்கமுறுகிறது. Cixous ‘ஆண்மையவாதிகளால் உருவாக்கப்பட்டு பராமரிக்கப்படும் தந்தைவழி மொழியின் பிரிவுகள் பெண்ணை வெளிப்படுத்தும் திறனற்றவை‘ என்கிறார். நடைமுறையில் இருக்கும் மொழிக்குள்ளும் அதன் பாவனை வெளிக்குள்ளும் பெண்ணானவள் அவளது அத்தனை இயல்பம்சங்களுடனும் இயக்கமுறுவது சாத்தியமற்றது எனவே அவள் தனக்கான மொழி உட்பட அனைத்தையுமே எழுதிக் கண்டடையவேண்டியிருக்கிறது.


பால் வேறுபாடு பற்றிய பிராய்டிய லக்கானிய சிந்தனைகளை மறுக்கும் Cixous அவை லிங்க மையவாதம் கொண்டவை என்கிறார். பெண் தனது வித்தியாசங்களை எழுதுதல் வேண்டும், தனது தனித்துவமான மொழியை பிரயோகிப்பதன் மூலம் ஆண்மையங்களை சிதறடிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தும் அவர் பெண்ணுடைய பாலின்பத்துய்ப்பினை உதாரணம் காட்டிப்பேசுகிறார். பெண்ணின் பெறுகை அனுபவங்கள் அடுக்குகள் நிறைந்தது என்றும் பல்பரிணாமம் கொண்டது என்றும் சொல்கிறார் Cixous. மெல்ல மெல்ல பெண்ணின் உடல் மற்றும் இயல்புகளை சுற்றி ஒருவித வழிபாடு கட்டியெழுப்பப் படுகிறது.


ஆண் உலகின் தருக்க விதிகளுக்கும் பகுத்தறிவு விதிகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவள் பெண் என்று வாதிடும் Cixous, சர்ச்சை மிக்க ஆதாரமாக ஆதாம்-ஏவாளை சுட்டுகிறார். விவிலிய நம்பிக்கையாளர்கள் பாரதீஸிலிருந்து வெளியேற்றத்துக்கு காரணமாக ஏவாளை குறைகூறுவதை அறிவோம்.3 Cixous ஏவாள் தனது ஆசையை எவ்வித சங்கடங்களும் இன்றி பின்பற்றியதால் ஆதாமை விட வேறுபட்டதும் வித்தியாசமானதுமான துலங்கல்களைக் அடைந்திருக்கிறாள் என்றும், குறித்த சம்பவம் ஓர் வலிமையான மீறலாக இருக்கும் அதே சமயம் ஆண் ஒழுங்கில் ரசனைகள் தணிக்கை செய்யப்படும் விதத்துக்கு தக்க சவாலாகவும் உள்ளது என்கிறார்;


// I think it is true that her decision must have been determined by something feminine in her structure, particularly her desire and her non-fear of knowing what is inside… Taste is the fist act of knowledge, for women and for all men who are women. //4


தருக்கம் அர்த்தம் போன்ற நிபந்தனைகள் சிதைந்து போன நனவிலியின் அ-நேர்க்கோட்டு எழுத்தையும் மொழியையும் சிபாரிசு செய்கிறார் Cixous. ஒற்றைத்தன்மையான அர்த்தத்துக்கு பதிலாக பன்முகத்தன்மை கொண்ட வாக்கிய அமைப்புகள், தொடக்கமோ முடிவோ அற்ற பிரதிகள் என Ecriture Feminine தன் பரப்பை விசாலிக்கிறது. பல தொடக்கங்களில் அசையத்தொடங்கும் பிரதி முடிவற்று தனக்குள்ளாகவே சுழல்கிறது. Cixous கீழ்க்கண்டவாறு அதைக்கனவு காண்கிறார்;


// ‘Very close to the flesh of the language, much more than masculine texts. There’s tactility in the feminine text, there’s a touch…’//5


பெண்ணின் அணுகல் முறை வித்தியாசமானது என்பதை வலியுறுத்தும் Cixous ஆணின் பார்வையும் அணுகுதலும் ‘ஆதிக்கம் செலுத்துதல்‘ (Domination-Possession) என்பதாகவிருக்க பெண் அரவணைப்பவளாக தன்னுடன் கரைத்து தானும் கரைந்தொன்றுபவளாக அனைத்தையும் அணுகுகிறாள் என்கிறார். ஆணின் பாலியல் துய்ப்பு என்பது தன்னை நிறுவி ஆதிக்கம் செலுத்தும் பாங்கில் இருக்கிறது. ஆக்கிரமிப்பு என்பதாகவே உறவின் அனைத்துப்படிநிலைகளிலும் அவனது வகிபாகம் இருக்கிறது. பெண்ணின் பாலியல் துய்ப்பு என்பது இவ்வாறானதல்ல. அது தன்னுள் ஏற்பதாகவும் இணைவதாகவும் இருக்கின்றது. ஆணின் பகுத்தறிவு அணுகல் முறைகள் விலக்கப்பட்டு ஒருவித பாய்மத்தன்மை கொண்ட இயல்பே இங்கு பிரதானம் பெறுகிறது.6 இயற்கையைப் போலவே பன்முகம் உடையவளாக மற்றமைகளை தன்னுள் கொண்டவளாக பெண் இருக்கிறாள்.


பெண் எழுத்து பெண்ணின் இத்தன்மைகளை தனது வெளிக்குள் பேச வேண்டியிருப்பதால் ஆண் ஒழுங்குகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் நிராகரித்துக் கடந்து மீற வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் எழுகிறது. ஆண் சமூக ஒழுங்கினால் வலியுறுத்தபடும் ஒற்றைப்பாலியல், பாலியல் வரைமுறைகள் என்பவற்றுக்கு மாறான மாற்றுப்பாலியல்கள், உடல் என Ecriture Feminine விரிகிறது. தனது உடலை எவ்வித அருவருப்புகளோ தயக்கங்களோ இன்றி கொண்டாடும் Ecriture Feminine பாலியல் சுயாட்சியை (sexual autonomy) நோக்கி நகர்வதனூடாக பெண்ணை மிக அடிப்படையான ஒரு கட்டில் இருந்து விடுவிக்கிறது.


இந்த எழுத்து வெளியில் ஆண் சமூக ஒழுங்கின் கற்பிதங்கள் சிதைக்கப்படுகின்றன. வழக்கமான ஆண் பிரதிகளில் பாலியல் கிளர்வுக்கான ஈர்ப்புடன் திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் மயிர்கள் அகற்றப்பட்ட வழவழப்பான யோனி பெண் எழுத்தில் De-sexualize செய்யப்பட்டதாக (ஆணுக்கு மாத்திரம்) மாறுகிறது.7


Ecriture Feminine மொழியைவிட அனுபவத்துக்கு முதன்மைத்தானம் கொடுத்து அணுகுகிறது. இதன் காரணமாகவே Nonlinear, Cyclical எழுத்து முறைகளை கையாளவும் செய்கிறது. 70களில் Luce Irigaray, Helene Cixous, Monique Wittig போன்றவர்களும் பிற்காலத்தில் Susan Sontag, Kathy Acker, Christina Peri Rosi முதலானோரும் இப்படியான பிரதியாக்க முயற்சிகளில் ஈடுபட்டார்கள்.


EF மீது Vidhu Verma, Moi, Domna Stanton போன்ற பெண்ணியர்கள் முன்வைக்கும் விமர்சனங்கள்8 கவனிப்புக்குரியவையே ஆயினும் Elaine Showalter சொல்வதை ஏற்க முடிகிறது; //”the inscription of the feminine body and female difference in language and text”// 9


Ecriture Feminine பற்றிய எந்த ஒரு வரைவிலக்கணத்தையும் Helene Cixous ஆதரிப்பதோ ஒத்துக்கொள்ளுவதோ இல்லை. வரைவிலக்கணப்படுத்தல் வரையறைப்படுத்தல் என்பதெல்லாம் ஆணின் செயற்பாடுகள் என்று எழுதிய Cixous Ecriture Feminine இனை Conceptual Frameworkஇற்குள் அடக்குவதை மறுத்து Laugh of Medusaவில் இவ்வாறு எழுதுகிறார்;


//’It is impossible to define a femine practice of writing and this is an impossibility that will remain, for this practice can never be theorized, enclosed, coded – which doesn’t mean that it doesn’t exist’ //


இதையே மீளுறுதி செய்யும் விதமாக 1990இல்;


‘At present time, defining a feminine practice of writing is impossible with an impossibility that will continue.. But it’ll always exceed the discourse governing the phallocentric system’ 10


Helene Cixous ஐப் பொறுத்தவரை Ecriture Feminine உருவாக்குபவள் பெண் என்கிற தன் நிலையை உணர்பவளாக இருத்தல் அவசியம். ஆனால், உண்மையில் பல பெண் எழுத்து செயற்பாட்டாளர்கள் அவ்வாறில்லை என்பதை அவரே ஒப்புக்கொள்கிறார்;


//—’Considered themselves to be writing not as women; but as writers. Such women may declare that sexual difference means nothing that there’s no attributable difference between masculine and feminine writing… Most women are like this; they do someone else’s–man’s– writing and in their innocence sustain it and give it voice, and end up producing writing that’s in effect masculine… to be signed with a woman’s name doesn’t necessarily make a piece of writing feminine’ //11


தன்னை எழுதுதல் தொடர்பில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் மிக முக்கிய சிக்கல் இது. பெண் ஆண் ஒழுங்கிற்குள் அவளாக இருத்தலின் அசாத்தியங்களை புரிந்து கொள்ள வேண்டுமெனில் நாம் சிமோன் தி பூவாவின்12 புகழ்பெற்ற மேற்கோள் சொல்லவருவதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்; ‘One is not born, but rather becomes a woman’


ஆண் ஒழுங்கு பெண்ணை தன்க்கு ஏற்ற ஒரு பொருளாக வடிவமைக்கிறது. அவளை, அவளது உடலை, இயல்புகளை, குணாதிசயங்களை ஆண்சமூகம் வடிவமைக்கிறது. Kate Millet (sexual Politics) போன்றவர்கள் இதைத்தான் ‘the socially constructed female body’ என்றார்கள். பெண்ணினது இயல்புகள், ரசனைகள், துலங்கல்கள் என அனைத்துமே வடிவமைக்கப்பட்டவையே என்கிறார் அமெரிக்கப் பெண்ணியரான Susan Brownmiller. பெண் வெளிப்படுத்தும் ஒவ்வொரு உடல்சமிக்ஞையும் வடிவமைக்கப்பட்டதே என அறிவித்த Susan Brownmiller இன் The contrived postures of Feminity13 எனும் கட்டுரை இவ்வாறு தொடங்குகிறது;





//’I was taught to sit with my knees close together, but I don’t remember if I was given a reason’ //


70களில் இத்தகைய கருத்தாக்கங்கள் தோன்றுமுன்பாகவே எழுதிக்கொண்டிருந்த பெண்கள் பலரும் ஆண் ஒழுங்கிற்குள் தாம் தாமாக இல்லை என்பதை உணர்ந்துதானிருந்தனர். புகழ்பெற்ற நாவலாசிரியையான Virginia Woolf இப்படி எழுதினார்;


// ‘As a woman I have no country… As a woman my country is the whole world’ //14


எனவேதான் EF ஐ உருவாக்க முயலும் பெண்/ஆண், ஆண் ஒழுங்கினால் வடிவமைக்கப்பட்டு வழங்கப்பட்ட ‘தன்நிலையையையும்‘ ‘வடிவமைக்கப்பட்ட உடலையும்‘ கடந்து அப்பால் தேட வேண்டியேற்படுகிறது.


EF என்ற தகுதி அதனுள்ளே இருக்கிற உள்ளார்ந்த அரசியலையும் சேர்த்தே சுட்டியமைகிறது. மொழி, சமூகம் மற்றும் அதன் நிறுவனங்கள் என்பவற்றில் பெண்ணையும் அவளது உடலையும் பற்றி சொல்லப்படும் வன்முறை மிக்க கருத்தியல்களை நடைமுறைகளை மறுத்து ஆணாதிக்க மதிப்பீடுகளை சிதைக்கவேண்டியிருப்பது மற்றும் இந்த வகையான எதிர்ப்புச்செயலுக்கான அரசியல் தன்மைகளை, புரட்சிகர அம்சங்களை தனக்குள் உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டியிருப்பது என EF இடமிருந்து எதிர்பார்க்கப்படுபவை வெகு அதிகம்.


பெண் எழுத்து கோரி நிற்கும் உள்ளார்ந்த அரசியல் கூறுகளை உணர்ந்து பிரதிகளை உருவாக்கியோரில் எனது வாசிப்பிற்கு கிட்டியவர்களில் நான் பட்டியலிடக்கூடியவர்கள் இவர்கள்; Helene Cixous, Monique Wittig, Kathy Acker, Christina Peri Rossi, Gloria Anzaldúa மற்றும் Elfride Jelinek.


—-


Monique Wittig பிரான்ஸைச் சேர்ந்த Avant Garde லெஸ்பியன் எழுத்துச்செயற்பாட்டாளர். பால்வேறுபாடுகள், பால் அடையாளம் என்பன தொடர்பில் Mêmeté எனும் சர்ச்சைக்குரிய கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்து விவாதித்தவர். சமப்பாலுறவாளராக தன்னை துணிச்சலாக அடையாளப்படுத்தும் பிரகடனங்களை 1973இல் வெளியிட்ட இவரது முதல் நாவல் L’Opoponax, 28வது வயதில் இவருக்கு Prix Médicisஐ பெற்றுத்தந்தது.


உலகளவில் புகழ்பெற்ற பரீட்சார்த்தவாதியும் இரண்டாவது அலை பெண்ணியத்தின் முக்கிய புனைவு/அ-புனைவு/கவிதைச் செயற்பாட்டாளருமான Monique Wittig வின் எழுத்துமுறை அரசியல் உள்நோக்கங்கள் கொண்டது. ‘பழைய வடிவங்களை, மரபொழுங்குகளை நொருக்கி நசுக்குவது‘ (“pulverize the old forms and formal conventions.”) என பிரகடனப்படுத்தியவர் Wittig. ஆண்மைய ஒழுங்கின் கட்டமைப்புகளை கட்டவிழ்த்து தோலுரித்தல், தனது உண்மையான அடையாளத்தை மீட்டெடுத்தல் என்பதாக இவரது எழுத்து இயங்குகிறது. Wittig ஒரு இலக்கியப்பிரதியின் வலு பற்றி அவர் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்; //”It is quite possible for a work of literature to operate as a war machine upon its epoch,”// போர்க்கருவிகளைப் போலவே Wittigஇன் பிரதிகளும் அரசியலுடன் இயக்கப்பட்டு பேரதிர்வுகளை உருவாக்குகின்றன.


Wittig இன் நாவலான L’Opoponax கீழ்க்காணும் வரிகளுடன் தொடங்குகிறது;


//”The little boy whose name is Robert Payen comes into the classroom last, Crying ‘who wants to see my weewee-er?’ ‘who wants to see my weewee-er. He is buttoning his pants.”// 15


Robert Payen எனும் அச்சிறுவன் தனது ஆண்குறியை கையில் பிடித்தபடி விளம்பரப்படுத்துவது போன்று நடந்து கொள்கிறான். இவ்வாறு - தன்னிடம் ஆண்குறி இருப்பதாக காட்டி திருப்தியுறும் ஆணின் ஆதிக்கநிலை இருப்பின் அடிப்படையான கட்டமைப்பு இங்கு கட்டவிழ்க்கப்படுகிறது. ஆன்குறியின் பிரசன்னம் அவனுக்கு தான் ஒரு ‘Big boy’ என்கிற போதையை தருகிறது. இந்த Big Boy உறுதிப்பத்திரம் அதிகாரம் செய்தலையும் உடமையாக்கலையும் தூண்டிவிடுகிறது. இதுவே லிங்கமேலாண்மையின் கட்டமைப்பு. மேற்குறித்த Robert Payen மூலம் இக்கட்டமைப்பின் அடிப்படைகள் புலப்படுத்தப்படுகின்றன. [Exhibitionism of phallic hegemony leads to domination and possession] 16


Vagina gap – Penis Filler கருத்தாக்கங்களைப் பரப்பி அதி திருப்பி திருப்பி வலியுறுத்துதல் மூலமே ஆண்முதன்மை வலுப்பெற்றதை சுட்டும் Wittig ஆண்குறியை தேவையற்றதொரு பொருளாக மாற்றிக்காட்டுவதன் மூலம் அதன் ஆதிக்கத்தை கேள்வுக்குள்ளாக்கி விடுகிறார். பாலியல் துய்ப்புக்காகவென்றே வடிவமைக்கப்பட்ட பெண்ணுடலின் Clitorisஇற்கு முன்னால் நிற்கும் தகுதி ஆண்குறிக்கில்லை என்று அறிவிக்கிறார். ஆண்குறி தேவையேயற்ற பாலியல் துய்ப்பு நிலைகளை சகஜமானவையாக்கி விடுகிறார், Wittig ஐ பொறுத்தவரை “the only organ in the body to have pleasure as its function.”


இங்கனம், ‘ஆண்குறியின் அதீத வலு‘ எள்ளலுடன் தேவையற்றதாக்கப்பட்டும் அதன் உண்மைநிலை வெளிப்படுத்தவும் படுகிறது;


//”They do not say that vulvas with their elliptical shape are to be compared to suns, planets, innumerable galaxies…. They do not say that the vulva is the primal form which as such describes the world in all its extent, in all its movement. They do not in their discourses create conventional figures derived from these symbols.”//17


Wittigஇன் எழுத்துக்களின் அடிநாதம் ‘பெண் வித்தியாசமானவள்‘ என்பதுதான். எங்கனம் இவ்வித்தியாசம் ஏற்பட்டுப்போயிற்று என்பது குறித்து Wittig இவ்வாறு எழுதுகிறார்;”Men have made what differentiates them from [women] the sign of domination and possession.” 18


————


அமெரிக்க கலகக்காரியும் William Burroughs இற்கு ஒப்பிடப்படுபவருமான Kathy Acker பற்றி தமிழில் ஏற்கனவே சாரு எழுதியிருக்கிறார். மொழி பெயர்ப்புகள் இல்லையென்று நினைக்கிறேன், (மொ.பெ செய்து வெளியிட தமிழகம்/இலங்கையில் முடியுமா என்பது சந்தேகமே)


ஆக்கரினது பிரதிகளில் மையமும் விளிம்பும் தலைகீழாக்கபடுகின்றன. விளிம்பு மையத்துக்கு வந்து விடுகிறது. ஆண்மையமும் அதன் லிங்க மையவாதமும் சிதைத்து விளிம்பாக்கப்பட பெண்குறி வழிபாட்டுக்குரியதாய் மாற்றப்படுகிறது. இவரின் The king of Pirates அப்படியானதென்கிறார் சாரு. இங்கு லிங்கமையவாதம் யோனிமையமாகிப்போய் விடுகிற விபத்து நேர்கிறது தானென்றாலும் ஆக்கரின் இச்செயற்பாட்டை ஒரு அரசியல் தன்மையுடைத்ததாகவே அணுக வேண்டும். ஆக்கருடைய எழுத்து மற்றும் அதன் அரசியல் குறித்து அவரே எழுதுகிறார்;


\\ I’ve begun a journey to make sex live, to find the relation between language and the body rather than this sexuality that’s presented by society as diseased.
My body seems to reject ordinary language.
If I can find the language of the body, I can find where sex is lying.
While I masturbate, I’ll try to hear the language that’s there. // 19
எழுத்து தொடர்பான புனிதங்கள், உன்னத மகோனத மகத்துவங்களை சிதைத்து கலகம் செய்கிற ஆக்கர் Helen Cixous சொன்னதைப் போல எழுதுவது என்பது சுயபுணர்விற்கு ஒப்பானது என்கிறார். நேர்காணல் ஒன்றில் தான் ‘எழுதும் முறை‘ பற்றி கதைக்கும் ஆக்கர் மிகவும் தெளிவாக அதிர்ச்சியூட்டலை செய்து முடிக்கிறார்.


// R.U.Sirius : When you sit down to write, do you empty your mind to see what comes up?


Kathy Acker: Lately I’ve been working on narrative, so I don’t do it that way now. But I’m starting to worry about self-censorship — that I might be internalizing some shit. I might be writing what people expect me to write, writing from that place where I might be ruled by economic considerations. To overcome that, I started working with my dreams, because I’m not so censored when I use dream material. And I’m working at trying to find a kind of language where I won’t be so easily modulated by expectation. I’m looking for what might be called a body language. One thing I do is stick a vibrator up my cunt and start writing — writing from the point of orgasm and losing control of the language and seeing what that’s like. // 20


————————-


தென்னமெரிக்க லெஸ்பியன் மீறலின் அடையாளமாகத் திகழும் Cristina Perri Rosi குறித்தும் சாரு நிவேதிதா எழுதியிருக்கிறார். ரவிக்குமாரால் கிறிஸ்டினாவின் ஆரம்பகால, தீவிரம் புலப்படாத கதையொன்று மொழிபெயர்ப்புச் செய்யப்பட்டு ‘கட்டிலில் கிடக்கும் மரணம்‘ தொகுதியில் வெளியாகியிருக்கிறது.


கிறிஸ்டினா உருகுவேயை சேர்ந்தவர், அந்நாட்டின் இராணுவ சர்வாதிகார ஆட்சியின் கீழ் பல இன்னல்களை சந்தித்து இறுதியில் நாடு கடத்தப்பட்டவர். கிறிஸ்டினாவின் எழுத்துலகின் பெரும்பகுதி போராட்டம், பெயர்ந்தலைதல், காமம், உடலைக்கொண்டாடுதல், வேட்கை என்று நிரம்புகிறது. பெண் உடலை கொண்டாடல் என்பது கிறிஸ்டினாவின் பிரதிகளில் முக்கியமான அம்சம். காமம், வேட்கை என்பன ஆராதிக்கப்படுவதன் காரணமாக எரோட்டிசிச போர்ணோக்களாகக் கூட இவை இனங்காட்டப்படுவதுண்டு.


போர்ணோ மொழியையே பெரும்பாலும் கையிலெடுக்கும் கிறிஸ்டினா ‘ஆண் ஒழுங்கு அமுல்படுத்தியிருக்கும் Sexual and Textual Suppressionஐ மீறுவதே என் அரசியல்‘ என்கிறார்.


எடுத்துரைப்பின் ஒற்றைத்தன்மையான நேரடிக்குரல் சிதறடிக்கப்பட்டும் மொழியின் தொடர்வுறுத்தும் திறன் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டும் இயக்கமடையும் எழுத்து முறை கிறிஸ்டினாவினுடையது. 21 மொழியின் அர்த்த விரிவும் பன்முகத்தன்மையும் பெண்ணின் உடலின் பன்முகத்தன்மையும் சமப்படுத்தலுக்குள்ளாக்கப்பட்ட பிரதிகள் இவருடையவை. (Multiplicity of meaning in language and in the female body are equated)


Wittig, Acker போன்றவர்கள் தமது பிரதிக்குள் ஆணை Castrate செய்வது போல கிறிஸ்டினா செய்வது கிடையாது. Ship Of Fools நாவலில் வரும் Ecks ஆண்மையற்ற நிலையில் விரும்பப்படுபவனாக காட்டப்படுவதை சுட்டி வினா எழுப்பப்பட்ட போது (Castrate செய்கிறீர்கள்!) கிறிஸ்டினா ‘ஆண்மையை காணிக்கையாக்கல்‘ என்கிறார். மரபார்ந்த ஆணை தவிர்த்து வேறொரு ஆணை அவாவி நிற்றலாகவும் இதை வாசிக்கலாம். ஆதிக்கக் கூறுகள் அற்றதொரு ஆணை அவாவுதல் என்பது Sexual Autonomy உடைய ஒரு பெண் தேர்வு செய்து கொள்ளக்கூடிய ஒன்றுதான். ஆண்குறி வழியான பாலின்பத் த்ய்ப்பு என்பதுவும் அவள் தேர்ந்து கொள்ளக்கூடிய துய்ப்பு நிலைகளில் ஒன்றுதான் என்பதை மறுக்கவியலாது. ஆண்மையின் பாசிசத் தன்மைகளை மறுத்து தனக்கு/பெண்மைக்கு உவப்பான ஆண் பற்றிய சாத்தியங்களை முன்வைப்பது கிறிஸ்டினா பெரி ரோஸி பிரதிகளின் அரசியல். 22





தமிழில் பெண்ணியம் பலவித வியாக்கியானங்களுக்குட்படுத்தப்பட்டு விவாதிக்கப்பட்டதொரு கோட்பாடுதான்.


90 களின் நடுக்கூற்றின் பின்புதான் தீவிரமான பெண்ணியப்பிரதிகள் தமிழில் தோன்றின.


கிறிஸ்டினாவின் Evohe கவிதைத்தொகுதி சாபோவின் (Sappho) மேற்கோளுடன் தொடங்கி தன் லெஸ்பியன் அடையாளத்தைப் பாடுவது போல, இங்குள்ள பெண் பிரதியாளர்கள் ஔவை, காரைக்காலம்மை, ஆண்டாள் எனத் தமது நீண்ட நெடிய மறைக்கப்பட்ட வரலாற்று ரீதியான இருப்பை மறுவரைவு செய்கிறார்கள். மாலதி மைத்ரி ‘நான் சாக்தேய மரபில் வரும் கவி‘ என பிரகடனம் செய்து இயங்குகிறார்.


தமிழ்ச்சூழலில் ஆணாதிக்க ஒழுங்கை சிதைப்பதில் (எழுத்தில் மட்டுமாவது) பெண் கவிகள் சாதித்திருக்கிறார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். உடல்மொழியை வீரியத்துடன் கவிதையில் சாத்தியமாக்கிய சில கவிதைகளையாவது சொல்ல முடியும். *


மாலதி மைத்ரி, சுகிர்தராணி, சல்மா, குட்டி ரேவதி, கனிமொழி கருணாநிதி, உமா மஹேஸ்வரி, அனார் போன்றவர்களிடமிருந்து பெண்மொழிக்கான உதாரணங்களை ஒரு சில வரிகளிலாவது எடுத்துக்காட்ட முடியும். உடலைக்கொண்டாடுதல் போன்ற அரசியல் செயற்பாடுகளில் சல்மா, உமா மஹேஸ்வரி போன்றவர்கள் அருவருப்படைதலையே பாடினாலும் குற்ற உணர்வடைதலையே திரும்பதிரும்ப பாடி ஆணாதிக்க மதிப்பீடுகளைப் பரிமாறினாலும் பல விதங்களில் தனித்துவமான ஆணுக்கு சாத்தியமாகத தளங்களில் இயங்குவோரெனக் கொள்ளலாம்,


இப்படியான பெண் எழுத்தின் அதிர்வுகளுக்குப் பிறகு தமிழ்ச்சமூக ஆண்மையம் அவிழத் தொடங்கியிருக்கிறது. (சுகிர்தராணியின் கவிதையில் வருவது போல) ஆண்குறி தளர்ந்த நிலையில் அவிழும் ஆடையை இறுக்கிக் கட்டியபடி, ஆதிவாசியொருத்தி கரையைக் கடப்பதாய் சொல்லிக்கொண்டு நகரத் தெருக்களில் அப்துல் ரஹ்மான், பழனி பாரதி போன்றவன்கள் அலைகிறார்கள். தமது குறி திணிப்புக்கான வாசல்கள் அடித்து மூடப்படுவதையுணர்ந்து கதறுகிறார்கள். பாவம். எங்காவது போய் ***** ****.


தமிழ்க்கவிதைப் பெண் மாலதி மைத்ரியின் கவிதைகளில் வருவதைப் போல் இயற்கையை சிருஷ்டிக்கிறாள். தாய்மை, அரவணைப்பு, நேசம், தாவரப்பசுமை, நீர்மை என அவள் எங்கும் வியாபித்து பிரபஞ்சமாகிறாள். இவர்களிடமிருந்து பெண் மொழி/பெண் எழுத்துப் பிரதிகளை கூடிய விரைவில் நாம் பெறமுடியும்.


அடிக்குறிப்புகள்______________________________________________________________


1- இவரைப்பற்றி தமிழில் அறிய, காண்க, உயிர்நிழல் 23.


2- காண்க; ‘இந்த சதுரம் அத்தனையும் உனக்குத்தான்‘ கவிதை. கிருஷாங்கினி. ஆணால் வடிவமைக்கப்பட்டு வழங்கப்படும் பெண்வெளியை எள்ளலுடன் விமர்சிக்கிறது.


3- பெண்புத்தி பின்புத்தி சொல்லாடல்களெல்லாம் விவிலிய மகாபாரத இராமாயண உதாரணங்களால் ப்லம்பெறுவதை இங்கு நினைவில் கொள்க


4 – Helene Cixous ‘Reaching the point of wheat, or a portrait of the Artist as a maturing woman’ – New literary History 19 (1)


5 – Helene Cixous ‘Castration or decapitation?’ signs 7(1)


6 – பெண்ணின் இந்த வேறுபட்ட அணுகல்முறைகளை மாலதிமைத்ரியின் கவிதை உலகில் காணலாம். மாலதியின் கவிதையுலகு நீரால் நெருப்பால் தாவரப்பசுமையால் நிரம்பித்தளும்புகிறது. பெண்மைக்கும் இயற்கைக்குமான வலிமையா பிணைப்புகள் அவரது கவிதைகளில் அப்பட்டமாக துலங்கித் தெரிவதைக் காணலாம்.


7 – சுகிர்தராணி; ‘மயிர்கள் சிரைக்கப்படாத என் நிர்வாணம்‘ | குட்டி ரேவதி; ‘இருகண்ணீர்த்துளிகளென தேம்பும் முலைகள்‘ |சல்மா; ‘எல்லா அறிதல்களுடனும் விரியும் யோனி‘ இவை ஆணுக்கான பாலியல் கிளர்வை தர மறுக்கும் வகையில் De-sexualize செய்யப்பட்டுள்ளன.


8 – Helene Cixous, EF மற்றும் பின்னமைப்பியல் பெண்ணியத்தை விமர்சன நோக்கில் வாசிப்பதற்கு, காண்க;


‘Feminity and Sexual Difference : a critical reading of Helene Cixous’ – Vidhu Verma in ‘Embodiment; Essays on Gender and Identity’ Edited by Meenakshi Thapan. Oxford Gender Studies. India


‘Difference on trial : A critique of the maternal metaphor in Cixous, Irigaray and Kristeva’ – Domna Satanton in ‘The poetics of Gender’ Edited by Nancy K.Miller. Columbia University Press. NewYork,


9 – ‘The New Feminist Criticism. Essays on Women, Literature and theory’ Elaine Showalter, Virago. London 1986


10 – Difficult Joys. ‘the body and the text : Helene Cixous, Reading and Teaching’ P.36 Harvester Wheatsheaf. London


11 – Helene Cixous ‘Castration or decapitation?’ signs 7(1) P. 51-2


11a – மாலதி மைத்ரி சக பெண்கவிகளான சல்மா சுகிர்தராணி ஆகியோர் மீது வைக்கும் விமர்சனங்களை இணைவாசிப்பு செய்க - காண்க தீராநதி 2005 மார்ச்-ஜூன் இதழ்கள்


12 – Simone de Beauvoir. The Second Sex. Translated and Edited by H. M. Parshley. New York: Vintage Books. 1974


12a – காண்க ; ‘சிமோன் டி பூவா - பெண்ணிலை வாதத்தின் தாய்‘ அநாமிகா கட்டுரை, உயிர்நிழல் 23


13 – ‘The Contrived Postures of Feminity’ Susan Brownmiller, Bantam. Newyork


14 – Three guineas, Hogarth Press London. p.125


15 – Monique Wittig. The Opoponax. Translated by Helen Weaver. Plainfield, Vermont: Daughters, Inc., 1976, p. 5.


16 – இணைவாசிப்புச் செய்க; சாருநிவேதிதாவின் ‘உன்னத சங்கீதத்தில் கதைசொல்லி தான் தான் சிறுவனாக இருந்த போது வேண்டுமென்றே பெண்கள் முன்னிலையில் ஆண்குறியை காட்டிக்கொண்டு திரிந்ததை சொல்லுமிடங்கள். சாரு நிவேதிதா. ‘உன்னத சங்கீதம்‘ சுகனும் ஷோபா சக்தியும் தொகுத்த ‘சனதருமபோதினி‘ தொகுப்புநூலில் காண்க.


17 – cf.: Julia Creek. “Monique Wittig.” In: glbtq. An encyclopedia of gay, lesbian, bisexual, transgender & queer culture. General Editor: Claude J. Summers. http://www.glbtq.com/literature/wittig_m.html, 2002.


18 – Monique Wittig. Les Guérillères. Translated from the French by David Le Vay. Boston: Beacon Press, 1985, p. 106.


19 – Language of the body, Kathy Acker, Cultural Theory


20 – Interview with R.U Sirius, IO Journal, 1992.


21 – ‘Narrative voice becomes more fragmented and the ability of language to adequately express experience is called into question’ –Eroticism in Christina Peri Rosi’s Works Elia Kantaris


22 – ‘Questioning the fascist rhetoric of virility / Abandoning the phallic virility and feminizing of Ecks’ – Politics Of Desire Geoffrey Kantaris


22a – இணை வாசிப்பு செய்க- அனாரின் ‘நிறங்களாலானவனைக் காத்திருக்கிறேன்‘ கவிதை ஆண், சுகிர்தராணியின் ஆணுடல் நோக்கிய விழைவைப் பேசும் கவிதைகள். உமாமகேஸ்வரி/சல்மா/குட்டி ரேவதி கவிதைகளில் வரும் ஆண்கள்.


* பெண்மொழிப்பிரதிகள் அவற்றின் வெளிப்படையான பாலியல் கையாள்கை காரணமாக சர்ச்சைகளுக்குள்ளாவது வழக்கம். சமூக ஒழுங்கு அமைதி விழுமியங்களை குலைக்கின்றன, வக்கிரம், ஆபாசம், வன்முறையை தூண்டுதல் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் வேறு ஒரு புறம்.


இந்த குற்றச்சாட்டுக்கள்/விமர்சனங்களின் பின்னணியில் தொழிற்படும் ஆண்மைய நுண்ணரசியல், பொய்கள், கருத்தியல் வன்முறை என்பவற்றை புரிந்து கொள்ள 1990-1994 வரை அமெரிக்காவில் தணிக்கை, வெளிப்பாட்டுச்சுதந்திரம் தொடர்பில் நடந்த விவாதங்களை கற்கவும்.


அமெரிக்க பெண்ணியவாதிகளான Marcia Pally, Nadine Strossen ஆகியோரும் Feminsts For Freedom of Expression, American Civil Liberties Union அமைப்புகளும் எழுதியவற்றையும் வெளியிட்டவற்றையும் அக்காலப்பகுதி Index on Censorship வெளியீடுகளில் காண முடியும்.


பயன்பெறு பிரதிகள்_______________________________________________


Helene Cixous. ‘The laugh of The Medusa’ [signs 1(4)] Reprinted in ‘New French Feminisms’ Ed. Elaine Marks, Schocken, NewYork.


Helene Cixous. ‘Castration or Decapitation’ Signs 7(1)


Helene Cixous. ‘Reaching the point of wheat, or a portrait of the Artist as a maturing woman’ – New literary History 19 (1)


Jones Anne Rosalind. ‘Writing the body, Towards an understanding of Ecriture Feminine’, Feminist Studies. 7(2).


Elaine Showalter ‘The new Feminist Criticism. Essays on Women, Literature and Theory’ Virago, London.


Monique Wittig. Les Guérillères. Translated from the French by David Le Vay. Boston: Beacon Press, 1985


Monique Wittig. The Opoponax. Translated by Helen Weaver. Plainfield, Vermont: Daughters, Inc., 1976.


Kathy Acker. Language Of the body, Ctheory.


‘The politics of Desire; Alienation and Identity in the works of Marta Traba and Christina Peri Rosi’ Geoffrey Kantaris. Oxford Journal.
நன்றி: முரண்வெளி
...மேலும்

Dec 27, 2009

ஆனால் கவிதைப் பேராசிரியர் என்று எவரும் இல்லை - விஸ்லாவா சிம்போர்கா


விஸ்லாவா சிம்போர்கா மேற்கு போலந்தில் 1923இல் பிறந்தவர். உலகளவில் முக்கிய மொழிகளில் எல்லாம் அவரது கவிதைகள் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. தமிழிலும் - சிம்போர்காவுக்குத் தெரியாது என்றாலும் - மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறார். மிக எளிமையான கவி. காட்சி அளிக்கும் அளவிற்கு எளிமையானவரும் அல்ல. இயற்கையின் அழகு அளிக்கும் ஆச்சரியத்தையும், காதல், அன்பு ஆகியவற்றின் இளிவரலையும், கலையின் மாயத்தன்மையையும் வெளிப்படுத்தியவர். சிம்போர்காவின் குரல் மென்மையானது. அவரது சாதுவான நகைச்சுவை உணர்வு, இறுகிப்போய்விட்ட நிறுவனங்களின் அஸ்திவாரங்களைத் தோண்டும் குணம் கொண்டது. சாதாரணத்திலிருந்து அசாதாரணத்தைச் சலித் தெடுப்பதில் வல்லமை கொண்டவர். 1996ஆம் ஆண்டிற்கான நோபல் பரிசு பெற்றவர்.


- சுந்தர ராமசாமி
(காலச்சுவடு, டிசம்பர் 2004)


1996 டிசம்பர் 7ஆம் தேதி ஸ்டாக் ஹோம் நகரில் தனக்கு இலக்கியத்துக்காக வழங்கப்பட்ட நோபல் பரிசைப் பெற்றுக்கொண்டு சிம்போர்கா ஆற்றிய உரையின் ஆங்கிலம் வழியிலான தமிழாக்கம் இது.


ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு: ஸ்டானிஸ்லாவ் பாரன்ழாக், க்லெய்ர் கவனா.
சிம்போர்காவின் நோபல் பரிசு உரை, கவிதைகளின் தமிழாக்கம்: அனிருத்தன் வாசுதேவன்
மொழிபெயர்ப்பில் உதவியவர்: கவிதா


எந்த ஒரு உரையிலும் முதல் வாக்கியமே மிகக் கடினமானது என்று கூறுவார்கள். இப்போது அதைக் கடந்தாயிற்று. எனினும் தொடர்ந்து வரும் அனைத்து வாக்கியங்களுமே - மூன்றாவது, ஆறாவது, பத்தாவது, இறுதி வரி வரை - கடினமானவையாக இருக்கும் எனத் தோன்றுகிறது. ஏனெனில் நான் பேச வேண்டியது கவிதையைப் பற்றி. நான் இது குறித்து வெகு குறைவாகவே சொல்லியிருக்கிறேன். இது பற்றி நான் ஏறத்தாழ ஒன்றுமே சொல்லியிருக்கவில்லை என்பதே உண்மை. அப்படி ஏதேனும் கூறியுள்ளபோதெல்லாம் நான் இதைச் சரியாகக் செய்யக்கூடியவள் அல்ல என்ற சந்தேகம் எங்கிருந்தோ வந்துவிடுகிறது. இந்தக் காரணத்தாலேயே என்னுடைய உரை சுருக்கமானதாக இருக்கும். கச்சிதமற்ற ஒன்று குறைந்த அளவுகளில் வழங்கப்படும்போது அதைச் சகித்துக்கொள்வது எளிது.


தற்காலக் கவிஞர்கள் - குறிப்பாகத் தம்மீது என்று கூடக் கூறலாம் - நம்பிக்கை குறைந்தவர்களாய், சந்தேகங்கள் நிரம்பியவர்களாய் இருக்கிறார்கள். மிகத் தயக்கத்துடன், சமயங்களில் வெட்கத்தோடுதான் பொது வெளியில் தம்மைக் கவிஞர்கள் என்று ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஆரவாரம் நிறைந்த இக்காலங்களில் நம் குறைகளை ஒப்புக்கொள்வது - குறிப்பாக அக்குறைகள் கவர்ச்சிகரமாக வழங்கப்படும் போது - நிறைகளை அடையாளம் கண்டுகொள்வதை விட மிக எளிது. நிறைகளோ நம்முள் எங்கோ ஆழமாக ஒளிந்திருக்கின்றன. நாம் அவற்றை அவ்வளவாக நம்புவதும் இல்லை. படிவங்களை நிரப்பும்போதும் பரிச்சயமற்றவர்களுடன் உரையாடும்போதும், அதாவது தங்களது பணியைப் பற்றிக் குறிப்பிடாமல் இருக்க இயலாதபோது, கவிஞர்கள் ‘எழுத்தாளர்’ என்னும் பொதுவான பெயரைப் பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள். அல்லது ‘கவிஞர்’ என எழுதுவதற்கு மாறாக, தாம் செய்யும் வேறு ஏதேனும் ஒரு பணியின் பெயரைச் சேர்த்துக் குறிப்பிடுகிறார்கள். தாம் பேசிக்கொண்டிருப்பது ஒரு கவிஞருடன் என்றறிந்ததும் உயர் அதிகாரிகளும் பேருந்தின் சகபயணிகளும் ஒருவித சந்தேகம் கூடிய வியப்புடனும் பீதியுடனுமே அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கிறார்கள். தத்துவ அறிஞர்களுக்கும் இத்தகைய அனுபவம் உண்டு என நினைக்கிறேன். ஆனால் அவர்களது நிலை சற்று மேலானது. அவர்கள் வேண்டுமானால் ஏதேனும் ஒரு அறிவார்ந்த பட்டத்தால் தங்களுடைய பணியை அலங்கரித்துக்கொள்ளலாம். தத்துவவியல் பேராசிரியர் - இது எவ்வளவு மதிப்பிற்குரியதாக இருக்கிறது!


ஆனால் கவிதைப் பேராசிரியர் என்று எவரும் இல்லை.


இதற்குக் கவிதை என்பது தனிப்பட்ட படிப்பும் முறையான தேர்வுகளும் நூற்பட்டியலும் அடிக்குறிப்புகளும் கொண்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகளும் இறுதியில் மிகுந்த செறிவுடன் சூட்டப்பட்ட பட்டங்களும் அடங்கிய ஒரு பணி என்று பொருள்படுகிறது. ஆகச் சிறந்த கவிதைகளால் பக்கங்களை நிரப்பியிருப்பதுகூட உங்களைக் கவிஞர் ஆக்கிவிடாது என்று இதற்கு அர்த்தமாகிறது. இதில் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுவது கவிஞர் என்பதை உறுதி செய்யும் அங்கீகார முத்திரை கொண்ட ஏதோ ஒரு துண்டுக் காகிதம். ரஷ்ய மொழிக் கவிதையின் பெருமிதமான அடையாளம், நோபல் பரிசு பெற்ற ஜோசப் பிராட்ஸ்கி இவ்வித காரணங்களுக்காகத் தன் நாட்டிற்குள்ளேயே மறைந்து வாழ நேரிட்டதை இங்கு நினைவுகூர்வோம். கவிஞன் என்னும் உரிமையை நல்கும் சட்டப்பூர்வமான சான்றிதழ் எதுவும் அவரிடம் இல்லாததால் அவரை ‘ஒட்டுண்ணி’ என்றழைத்தனர்.


பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பிராட்ஸ்கியை நேரில் சந்திக்கும் நல்வாய்ப்பு எனக்குக் கிட்டியது. அப்போது நான் ஒன்றைக் கவனித்தேன். நான் அறிந்த எல்லாக் கவிஞர்களுக்குள்ளும் அவர் மட்டுமே தன்னைக் கவிஞன் எனக் கூறிக்கொள்வதில் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவர் அந்தச் சொல்லை எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி உச்சரித்தார். மாறாக அதை ஒருவிதச் சுதந்திரத் துடுக்குடன் கூறினார். அவர் தன் இளமையில் அனுபவித்த அவமதிப்புகளின் காரணமாக இவ்வாறிருக்குமென எனக்குத் தோன்றுகிறது.


மனித கவுரவம் அத்தனை எளிதில் தாக்கப்படாத, இதைக் காட்டிலும் மேல் நிலையிலுள்ள நாடுகளிலும், கவிஞர்கள் பிரசுரிக்கப்படவும் வாசிக்கப்படவும் புரிந்துகொள்ளப்படவும் ஏங்குகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் தம்மை பொதுப்புத்தியின் மந்தைத்தனத்திலிருந்தும் தினசரி வாழ்வின் சுழற்சிகளிலிருந்தும் அப்பாற்படுத்திக்கொள்ளச் செய்யும் முயற்சிகள் வெகுக் குறைவே. இருப்பினும், இந்த நூற்றாண்டின் முதல் பத்தாண்டுகளில்தான் கவிஞர்கள் தங்களது ஆடம்பர ஆடைகளாலும் விசித்திரமான நடத்தைகளாலும் நம்மை அதிர்ச்சியடையச் செய்ய எத்தனித்தார்கள். ஆனால் இவையனைத்தும் பொதுக் காட்சிக்காக மட்டுமே. கதவுகளைத் தங்கள் பின் தாளிட்டு, தங்கள் கௌரவ அங்கிகளையும் அலங்காரங்களையும் கவித்துவம் சார்ந்த இன்னபிறவற்றையும் களையும் தருணம் கவிஞர்களுக்கு எப்போதும் வருவதுண்டு. அப்போது அவர்கள் அமைதியுடனும் பொறுமையுடனும் தங்கள் சுயங்களுக்காகக் காத்திருந்து ஒரு அசையாத வெண் காகிதத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது


சிறந்த விஞ்ஞானிகள், கலைஞர்களின் வாழ்க்கை பற்றிய திரைப்படங்கள் அதிக அளவில் உருவாக்கப்படுவது எதேச்சையான நிகழ்வுகள் அல்ல. முக்கியமான அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்கோ ஆகச் சிறந்த படைப்பொன்றிற்கோ காரணமான படைப்பாற்றலின் செயல்பாட்டை நம்பகத்தன்மையுடன் காண்பிப்பதற்குப் பேரூக்கம் கொண்ட இயக்குநர்கள் முயல்கிறார்கள். சிலவகைப்பட்ட அறிவியல் சார்ந்த உழைப்புகளை ஓரளவு வெற்றிகரமாகப் படம்பிடித்துக் காண்பிக்க இயலும். ஆய்வுக்கூடங்கள், பல்வேறு உபகரணங்கள், உயிர்த்தெழும் பெரிய இயந்திரங்கள் போன்றவை இடம்பெறும் காட்சிகள் பார்வையாளர்களின் ஆர்வத்தைச் சிறிது நேரம் தக்கவைத்துக்கொள்ள உதவும். மேலும் அந்த நிச்சயமற்ற நிமிடங்கள்- ஏதோ ஒரு சிறு மாற்றத்துடன் ஆயிரமாவது முறையாகச் செய்யப்படும் இந்த ஆய்வு ஒருவழியாகத் தேவைப்படும் பயனை அளிக்குமா? - அவற்றில் நாடகத்தன்மை இருக்கலாம். ஓவியர்கள் பற்றிய படங்கள் அற்புதமாக அமையலாம். முதல் கோட்டில் தொடங்கி இறுதிப் பூச்சுவரை ஒரு பிரபல ஓவியம் உயிர்ப்பெறுதலின் ஒவ்வொரு நிலையையும் காண்பிக்கலாம். இசையமைப்பாளர்கள் பற்றிய படங்களில் இசை பொங்கி எழுகிறது: அவர் காதில் ஒலிக்கும் முதல் ஸ்வரங்கள் இறுதியில் முழு வடிவம் பெற்ற இசைப் படைப்பாய் உருப்பெறுகின்றன. எனினும் இவை அனைத்தும் மேலோட்டமானவையே. படைப்பூக்கம் என்றழைக்கப்படும் வினோத மனநிலையைப் பற்றி இவை ஒன்றும் விளக்குவதில்லை. ஆனால் காண்பதற்கும் கேட்பதற்குமாவது இவற்றில் ஏதோ கிடைக்கின்றன.


ஆனால் கவிஞர்களின் நிலைதான் மிக மோசமானது. அவர்களது பணி படப்பிடிப்பிற்கு உகந்ததே அல்ல. ஒருவர் மேசையில் அமர்ந்தபடி, அல்லது சாய்விருக்கையில் படுத்தபடி அசையாத வண்ணம் சுவரையோ வீட்டின் அந்தரத்தையோ வெறித்துப் பார்த்தபடி இருக்கிறார். எப்போதாவது இவர் ஏழு வரிகளை எழுதி, பின் பதினைந்து நிமிடங்களுக்குள் அவற்றில் ஒன்றை அடித்து நீக்கிவிடுகிறார். பின் எதுவுமே நிகழாமல் ஒரு மணிநேரம் நகர்கிறது. இதை யார் பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியும்?


நான் படைப்பூக்கத்தைக் குறிப்பிட்டிருந்தேன். இதுபற்றிக் கேட்கும்போது தற்காலக் கவிஞர்கள் மழுப்பலாகப் பதிலளிக்கிறார்கள். இந்த உள் உந்துதலின் அருளை அவர்கள் அறிந்திருக்கவேயில்லை என்று பொருளல்ல. தமக்கே புரியாத ஒன்றை மற்றவர்களுக்கு விளக்கிக் கூற முடியாததன் சிக்கலே இது.


சமயங்களில் என்னிடம் இக்கேள்வி கேட்கப்படும்போது நானும் நழுவ நினைக்கிறேன். ஆனால் என்னுடைய பதில் இதுவே: படைப்பூக்கம் என்பது கவிஞர்கள் அல்லது பொதுவாகக் கலைஞர்களின் விசேஷ உடைமையன்று. படைப்பூக்கமுள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட வகை மக்கள் எப்போதும் இருந்து வருகிறார்கள், தம் பணி என்று தாம் உணர்ந்தவற்றை விரும்பித் தேர்ந்தெடுத்து அவற்றை ஈடுபாட்டுடனும் கற்பனைத் திறனுடனும் செய்பவர்களே இத்தகைய மக்கள். இவர்கள் மருத்துவர்களாக, ஆசிரியர்களாக, தோட்டம் வளர்ப்பவர்களாக இருக்கலாம் - என்னால் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தொழில்களைப் பட்டியலிட முடியும். இத்தகையோருக்கு அவர்களது பணி தொடர்ந்து உற்சாகம் நிரம்பியதாக இருக்கிறது - அவர்கள் புதிய சவால்களைத் தொடர்ந்து எதிர் கொண்டுவரும்வரை, தடைகளும் சரிவுகளும் அவர்களது ஆர்வத்தைக் குறைத்துவிடுவதில்லை. அவர்கள் தீர்வுகாணும் ஒவ்வொரு கேள்வியிலிருந்தும் புதிய கேள்விகள் திரண்டெழுகின்றன.


இந்தப் படைப்பூக்கம் எதுவாக இருப்பினும் அது தொடர்ந்து ‘எனக்குத் தெரியவில்லை’ என்கிற அறியாமையின் ஒப்புதலிலிருந்து பிறக்கிறது. அத்தகையோர் சிலரே. பூமியில் வசிக்கும் பெரும்பாலோர் பணிபுரிவது வாழ்க்கையை எப்படியேனும் கழிப்பதற்கே. செய்தாக வேண்டும் என்ற காரணத்தால் அவர்கள் செய்கிறார்கள். அவர்கள் தம் பணியை அதன் மீதுள்ள உணர்வெழுச்சியால் தேர்ந்தெடுத்திருக்கவில்லை. அவர்களது சூழ்நிலைகள் அந்தத் தேர்வை அவர்களுக்காகச் செய்துவிட்டிருக்கின்றன. ஈடுபாடற்ற, சலிப்பூட்டும் பணி. மற்றவர்களுக்கு இதுகூடக் கிடைக்கப் பெறாததால் மதிக்கப்படும் பணி. இது மிகக் கொடிய மனிதத் துயரங்களுள் ஒன்று. இது குறித்து வரும் நூற்றாண்டுகளில் நல்லவிதமான மாற்றம் நிகழும் என்பதற்கான அறிகுறி எதுவும் தென்படவில்லை.


எனவே, நான் கவிஞர்களுக்குப் படைப்பூக்கத்தின் தனியுரிமையைத் தர மறுத்தாலும் அவர்களை ‘அதிருஷ்டத்தின் அன்புக்குரியவர்கள்’ என்னும் சிறப்புக் குழுவில் வைக்கின்றேன்.


இத்தருணத்தில் இங்கு கூடியிருக்கும் அன்பர்கள் மத்தியில் சில சந்தேகங்கள் எழலாம். கொடூரர்கள், சர்வாதிகாரிகள், நம்பிக்கை வெறியர்கள், ஒரு சில கிளர்ச்சி வாசகங்களை இறைப்பதன் மூலம் ஆதிக்கம் பெற நினைக்கும் வஞ்சகப் பேச்சாளர்கள் போன்றோர்களும் தம் பணிகளை நேசிக்கிறார்கள், அவற்றை உத்வேகத்துடன் நடைமுறைப்படுத்துகிறார்கள். உண்மைதான். ஆனால் தாம் அறிந்திருப்பது தங்களுக்கு எப்போதைக்கும் போதுமானதாக இருக்கிறது என்பது அவர்களுக்குத் ‘தெரியும்.’ அவர்கள் வேறெதையும் பற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்பவில்லை. அவை அவர்களது விவாதங்களின் வலிமையைக் குறைத்துவிடலாம் என்பதால்கூட இருக்கலாம். புதிய கேள்விகளுக்கு வழிவகுக்காத எந்த அறிவும் விரைவில் மறைந்துவிடுகிறது. உயிர் தழைப்பதற்கான கொதிநிலையைத் தர அது தவறிவிடுகிறது. மிக மோசமான சூழ்நிலைகளில் - புராதன, நவீன வரலாறுகளின் மிகவும் பிரபலமான பல தருணங்களில் நடந்தது போலவே - இது சமூகத்தின் இருப்புக்கே அபாயமாகிவிடுகிறது.


எனவேதான் ‘எனக்குத் தெரியவில்லை’ என்ற கூற்றின் மீது நான் பெருமதிப்புக் கொண்டிருக்கிறேன். அது சிறியது, எனினும் பிரம்மாண்டமான இறக்கை களுடன் பறக்கின்றது. அது நம் வாழ்வின் எல்லைகளை விரிவடையச் செய்து நம் அக வெளிகளையும் இந்தப் பூமி நின்று சுழலும் பரந்த புறவெளிகளையும் அதனுடன் இணைக்கின்றது. ஐசக் நியூட்டன் ‘எனக்குத் தெரியவில்லை’ என்று தனக்குள் நினைக்காமலிருந்திருப்பின் அவரது தோட்டத்து ஆப்பிள்கள் ஆலங்கட்டி மழையெனச் சரமாரியாக விழுந்திருந்தாலும் அது அவருக்கு எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தாததாகவே இருந்திருக்கும். அவர் அவற்றைக் குனிந்தெடுத்து நன்கு பசியாறியிருந்திருப்பார், அவ்வளவே. என் சக தேசத்தவர் மேரி ஸ்க்லோடௌஸ்கா - க்யூரி ‘எனக்குத் தெரியவில்லை’ என எண்ணாதிருந்திருந்தால் அவர் ஏதேனும் ஒரு தனியார் பள்ளியில் - நல்ல குடும்பத்து இளம் பெண்களுக்கான பள்ளியொன்றில் - வேதியியல் கற்பிப்பவராக இருந்திருப்பார். முற்றிலும் மதிப்புக்குரிய இப்பணியில் தன் காலத்தைக் கழித்திருப்பார். மாறாக அவர் தனக்குள் கூறிக்கொண்டிருந்த ‘எனக்குத் தெரியவில்லை’ என்னும் வார்த்தைகள்தாம் அவரை ஒருமுறையல்ல இருமுறை ஸ்டாக்ஹோம் நகருக்கு இட்டுச் சென்றன. ஓய்வின்றித் தேடலில் ஈடுபடும் பிறவிகளுக்கு அங்கு எப்போதாவது நோபல் பரிசு வழங்கி கௌரவிக்கப்படுகிறது.


கவிஞர்களும் - அவர்கள் உண்மையானவர்கள் என்றால் - ‘எனக்குத் தெரியவில்லை’ எனத் திரும்பத் திரும்பத் தமக்குள் கூறிக்கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு கவிதையும் இந்தக் கூற்றுக்கு விடைகாணும் முயற்சியாகிறது. ஆனால் கவிதையின் இறுதி முற்றுப்புள்ளி பக்கத்தின் மீது விழுந்த மறுகணம் கவிஞர் தயங்கத் தொடங்குகிறார். குறிப்பிட்ட இந்த விடை வெறும் தற்காலிகமானதே எனவும் முற்றிலும் போதுமானதன்று எனவும் அவர் உணரத் தொடங்குகிறார். எனவே கவிஞர்கள் தொடர்ந்து எத்தனிக்கிறார்கள். பின் ஒரு நாள் அவர்களுடைய சுய அதிருப்தியின் மொத்த பயன்களும் இலக்கிய வரலாற்றாளர்களால் தொகுக்கப்பட்டு அவர்களுடைய ‘மொத்த படைப்புகள்’ என்று வழங்கப்படுகின்றன.


சமயங்களில் உண்மையில் நிகழச் சாத்தியமற்றவற்றை நான் கனவாகக் காண்கிறேன். உதாரணத்திற்கு, மனித செயல்பாடுகளின் சுயப் பெருமிதத்தைப் பற்றிய உருக்கமான புலம்பலை ஆக்கித் தந்துள்ள எக்லேதியாதெஸுடன் பேசக் கிடைக்கும் என்று கற்பனை செய்துகொள்கிறேன். நான் முதலில் அவர் முன் தலை வணங்குவேன். ஏனெனில் அவர் என்னைப் பொறுத்தவரை நம்முடைய தலை சிறந்த கவிஞர்களுள் ஒருவர். அதன் பிறகு அவருடைய கையைப் பிடித்துக்கொண்டு கேட்பேன், ‘கதிரவனுக்குக் கீழ் புதிதாக ஏதுமில்லை’ என்று எழுதியுள்ளீர் எக்லேதியாதெஸ். எனினும் தாங்களே இந்தக் கதிரவனின் கீழ் புதிதாகத் தோன்றியவரே. உங்களுக்கு முன் எவரும் இதை எழுதாததால் உங்கள் கவிதையும் இந்தக் கதிரவனின் கீழ் புதிதானதே. ஏனெனில் உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த எவருக்கும் உங்கள் கவிதை கிடைக்கப் பெறவில்லை. மேலும், நீங்கள் எதனடியில் அமர்ந்திருக்கிறீரோ அந்த சைப்ரஸ் மரம் காலத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து வளர்ந்துகொண்டிருக்கவில்லை. இதே போன்ற ஆனால் இதே அல்லாத வேறொரு சைப்ரஸ் மரத்தின் வழியாக இது இங்கு வந்தது. எக்லேதியாதெஸ், எனக்கு உங்களிடம் வேறொன்றும் கேட்க இருக்கிறது. இதே கதிரவனின் கீழ் எந்தப் புதிய பணியில் இப்போது ஈடுபட்டிருக்கிறீர்கள்? நீங்கள் முன்னர் வெளிப்படுத்தியுள்ள சிந்தனைகளுடன் இன்னமும் சேர்க்க எண்ணமா? அல்லது ஒருவேளை அவற்றில் சிலவற்றிற்கு இப்போது எதிர்வினையாற்ற ஆசையா? உங்களுடைய முந்தையப் படைப்பில் ஆனந்தத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். அது நிரந்தரமற்றதாய் இருந்தால் என்ன? ஒரு வேளை உங்களது புதிய கவிதை ஆனந்தத்தைப் பற்றி இருக்குமோ? குறிப்பெடுக்கத் தொடங்கியாயிற்றா? பிரதிகள் உண்டா? ‘நான் எல்லாவற்றையும் எழுதிவைத்தாயிற்று. மேலும் கூற என்னிடம் ஒன்றும் இல்லை?’ என்று சொல்வீர்களென எனக்குத் தோன்றவில்லை. உலகில் எந்தக் கவிஞனும் அப்படிக் கூற முடியாது, குறிப்பாக உங்களைப் போன்ற மிகச் சிறந்த கவிஞர் எவரும் அப்படிச் சொல்ல முடியாது.


இந்த உலகத்தைப் பற்றி நாம் என்ன நினைத்துக்கொண்டிருந்தாலும், அதன் பரந்தமையைப் பார்த்து நாம் மிரண்டுபோயிருந்தாலும், அதன் முன் நாம் வீரியமற்றவர்களாக இருக்கிறோம் என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தாலும் தனிமனித துயரங்களின்பால், மக்களின், விலங்குகளின் ஏன் தாவரங்களின் துயரங்கள்பால் - தாவரங்கள் வலியை உணர்வதில்லை என்பதில் நமக்கு ஏன் அவ்வளவு உறுதி - அதற்கு இருக்கும் அலட்சியம் பற்றி நாம் காழ்ப்புணர்ச்சிகொண்டிருந்தாலும் நாம் இப்போதுதான் கண்டு பிடிக்கத் தொடங்கியிருக்கும் கிரகங்கள் - அல்லது இறந்துவிட்ட கிரகங்களா? நமக்குத் தெரியாது - சுற்றிநிற்கும் நட்சத்திரங்களின் கதிர்கள் ஊடுருவும் அதன் அகண்ட பரிமாணங்களைப் பற்றி நாம் என்ன நினைத்துக்கொண்டிருந்தாலும், இரண்டு நிச்சயமற்ற தேதிகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்திற்கென ஒதுக்கப்பட்ட, அதிலும் நகைப்புக் குரிய அளவுக்குக் குறைவான கால அவகாசம் கொண்ட இருக்கைகள் ஒதுக்கப்பட்ட இந்த அளவற்ற திரையரங்கைப் பற்றி நாம் என்ன நினைத்தாலும் - இந்த உலகத்தைப் பற்றி வேறு என்ன நினைத்தாலும் ஒன்று நிச்சயம் - அது மிகவும் வியப்பானது.


வியப்பூட்டுகிறது என்று ஒன்றைச் சொல்லும்போது அதில் ஒரு சிக்கல் உள்ளது. நாம் நன்கறிந்த, எல்லோராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட விதிமுறையிலிருந்து, நமக்கு முழுவதும் பழக்கப்பட்ட நிலை ஒன்றிலிருந்து விலகியிருக்கும்போது ஒன்றை வியப்பூட்டக்கூடியதாகக் கருதுகிறோம். ஆனால் இங்கு உண்மை என்னவெனில் அப்படி முற்றிலும் பழக்கப்பட்ட, தெள்ளத் தெளிவாகிவிட்ட உலகம் ஒன்றில்லை. நம்முடைய வியப்பு எந்த ஒப்பீட்டையும் சார்ந்திராமல் தனித்தே நிற்கிறது.


தினசரி வாழ்வில், நாம் நின்று நிதானமாக ஒவ்வொரு சொல்லையும் கருதாத நிலையில் ‘சாதாரண உலகம்’, ‘சாதாரண வாழ்க்கை’, ‘சாதாரண நிகழ்வுகள்’ போன்ற சொற்றொடர்களை அனைவரும் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால் ஒவ்வொரு சொல்லும் கவனமாக அளவிடப்படும் கவிதையின் மொழியில் எதுவுமே சராசரியானதோ சாதாரணமானதோ அன்று. எந்த ஒரு சிறு கல்லும் அதன் மேலுள்ள எந்த ஒரு மேகமும் சாதாரணமன்று. எந்த ஒரு பகலும் அதைத் தொடர்ந்து வரும் எந்த ஒரு இரவும் கூட. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக எந்த ஒரு வாழ்வும். உலகில் எவருடைய வாழ்வுமே சாதாரணமன்று.


கவிஞர்களுக்கான பணி அவர்களுக்கென என்றும் வகுக்கப்பட்டிருக்கும் என்றே தோன்றுகிறது.
...மேலும்

Dec 26, 2009

கலாசார குறியீடுகள் பெண்கள் மீது திணிக்கப்படுவது ஏன்?




"உடை உடுத்துவதில் தொடங்கி, பொது இடத்தில் எப்படி நடந்துகொள்ளவேண்டும் என்பது வரை, பெண்கள் மீது பல்வேறு கட்டுப்பாடுகளை விதித்து, அதற்கு கலாசாரம் என்றும் பெயர் சூட்டி, பெண்களை அவர்களின் சுதந்திரத்தின்படி செயற்பட விடாமல் தடுக்கிறது இந்தச் சமூகம்'' என்று சற்று ஆவேசமாகத் தன்னுடைய பேச்சைத் தொடங்குகிறார் கொழும்பில் பணியாற்றும் சமூகசேவகி நிர்மலா.


"அத்துடன் விட்டார்களா? பெண்கள் என்னென்ன செய்ய வேண்டும், என்னென்ன செய்யக்கூடாது என்பதை வரிசையாகப் பட்டியலிட்டு, அதன்படி வாழ முற்படும் பெண்களிடம் கருத்து எதையும் கேட்காமல் அவர்கள் மீது திணிக்கிறது ஆணா திக்க சமுதாயம். பெண்கள் கலாசாரத்தின் குறியீடுகள் என்று குறிப்பிடுகிறீர்களே! இதில் பெண்களுக்கு உடன்பாடு இருக்கிறதா? என்று யாரேனும் கேட்டிருக்கிறார்களா? அல்லது அந்த உடன்பாட்டின் ஆயுள் எவ்வளவு என்பதையாவது ஆணாதிக்க சமுதா யம் நிர்ணயித்திருக்கிறதா?''


"கலாசாரத்தின் நிரந்தர அடையாளங்களாக மாற்றப்பட்டதால் பெண்கள் சந்தித்த இழப்புகள் குறித்து யாரேனும் விசனப்பட்டிருப்பார்களா? இன்றுவரை பெண்களின் வாழ்க்கையை நிர்ணயிப்பதில் அவளின் கருத்துகளைவிட பெற்றோர்கள், உடன் பிறந்தவர்கள், உறவினர்கள் உள்ளிட்ட மற்ற வர்களின் கருத்துகளுக்குத்தானே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது? உதாரணமாக மறுமணத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். கணவன் இறந்துவிட்டார் என்றால் ஒரு விதமான பார்வை. கணவனுடன் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டு, அதனால் மணமுறிவு பெற்ற பெண்ணுக்கு மறுமணம் என்றால் அதற்கொரு பார்வை. ஏனிந்த முரண்பாடு?


இவ்விரண்டு விடயத்திலும் பங்கெடுத்துக்கொள்ளும் ஆண்களை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தைகூடப் பேச முடியாத ஊமையாகி விட்டார்கள் பெண்கள் மற்றும் பெண்ணியலாளர்கள். ஏனென்று ஆராய்கையில் எம்முடைய கலாசாரம் இதுதான் என்று ஆணித்தரமாக பதில் வருகிறது. எதை எதையோ மீளாய்வுக்கு உட்படுத்துகிறார்களே! அதன்படி, இதனை எப்போது மீளாய்வு செய்யப் போகிறீர்கள்?


கலாசாரத்தின் குறியீடுகளைச் சுமப்பதில் ஆண்களுக்குப் பங்கில்லையா? ஏற்க ஏன் தயங்குகிறீர்கள்? இன்றைய பொருளா தார நெருக்கடி மிக்க கால கட்டத்தில், குடும்பத்தின் நிதி நிலையை மேம்படுத்துவதற்கு பெண்களின் பங்களிப்பை எதிர்பார்க்கும் ஆண்கள் அதற்கொரு நியாயம் கற்பிக்கும் ஆண்கள் விரும்பியோ, விரும்பாமலோ கலாசாரத்தின் அடையாளங்களை நீண்ட காலமாகச் சுமந்துவரும் பெண்களின் சொல்லயியலாத வேதனையில் பங்கெடுத்துக் கொள்வதற்கு ஒரு நியாயத்தை எப்போது கற்பித்துக்கொள்ளப்போகிறீர்கள்?''


""ஒரு பெண் குழந்தை பிறக்கும் தருணத் தில் விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாடு மரணம் வரை தொடர்கிறது. ஆனால் அந்தக் குழந்தை ஆணாக இருந்தால், எந்த வித கட்டுப்பாடும் கிடையாது என்ற சூழல் இனிமேலும் தொட ரலாமா?'' என்று கேட்டு விட்டுத் தன் உரையை முடிக் கிறார். இந்நிலையில் பெண்களின் மீது கலாச்சார குறியீடுகள் திணிக்கப்படுகி றதா? என்று சிலரிடம் கேட்டோம்.


கரீமா பேகம், மாணவி, அம்பாறை


மதரீதியாக விதிக்கப்படும் சில சட்டதிட்டங்களைப் பெண்கள் பின்பற்றும்போது சில கருத்து முரண்கள் எழுவது இயற்கை. ஆனால் அதில் உள்ள சூட்சுமங்களை உணர்ந்து கொண்டால், கலாசார அடையாளங்களைச் சுமப்பது பெரிய விடயமல்ல. இங்கு சில விடயங்கள் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. அதனைக் களை எடுத்தாலே போதும்.


எஸ்தர், இல்லத்தரசி, வத்தளை


கலாசாரம் என்கிற விடயம் இல்லையென்றால் நாம் எம் பிரத்தியேக அடையா ளங்களை இழந்துவிடுவோம். சில தருணங்களில் பொதுமைப்படுத்தப்படுவோம். இது எமக்கு எதிராகவே திரும்பிவிடும். ஆகையால் கலாசாரக் குறியீடுகள் அவசியம் தேவை. அதேநேரம் இவை யார் மீதும் திணிக்கப்படுவதில்லை. அப்படி திணிக்கப்படுவதாக கருதுபவர்கள், அதனை மீறிச் செயற்படும்போது, சிறு சலசலப்பு இருககுமே தவிர, பாதிப்புகள் இருக்காது.


நீலவேணி, வங்கி ஊழியர், யாழ்ப்பாணம்


வேகமான காலகட்டத்தில் கலாசாரத்தைப் பற்றியெல்லாம் அதிகளவில் கவலை படத்தேவையில்லை. கலாசாரத்தை மீறுபவர்களுக்கும், கலாசாரத்தைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கும் இன்றைக்கு ஒரே அளவிலான மதிப்புத்தானிருக்கிறது. கலாசாரத்தை நாம் பாதுகாக்கதேவையில்லை. கலாசாரம் தான் எம்மை பாதுகாக்கிறது. இதில் திணிப்பு என்று கூறுவதெல்லாம் முதிர்ச்சியற்றவர்கள் கருத்து.


...மேலும்

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்