/* up Facebook

Nov 30, 2009

கலாசார சிலுவையை சுமக்க வேண்டியது பெண்கள் மட்டுமா? - ராமசந்திரன் உஷா


நம் சமுதாயத்தில் பெண்கள் வாழ்க்கையில் முன்னேறுகிறார்களா, மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதா என்றுப் பார்க்கும்பொழுது முன்னேற்றம் நன்றாக தெரிகிறது. பெண் சிசு கொலை என்பது இன்னும் கிராமங்களில் இருக்கிறது என்றாலும், தொழிற்சார்ந்த பெண்கல்வி பெருகுவதால் ஹைவுஸ் ஒய்ப் என்ற கான்செப்ட்டும் இனி வரும் தலைமுறையில் இருக்குமா என்ற சந்தேகமும் எழுகிறது. வருடம் ஒருமுறை தமிழகம் வருவதால், பெண்கள் என்றால் வளர்ந்ததும் கல்யாணம் என்று மட்டுமே இல்லாமல், அவர்களின் படிப்பை குறித்த கருத்துக்களை, படிப்பறியாத பெற்றோர்கள் கூட கேட்கிறார்கள்.


ஆனால் இவை மட்டுமே போதுமா என்ற கேள்வியும், பெண்களின் சுயசிந்தனை என்பது முளையிலேயே மழுக்கடிக்கப்படுவதை பார்க்கும்பொழுது வேதனையாகத்தான் உள்ளது. படிப்பு வேலைக்கு என்றாலும் கணிணி வேலைக்கான ஐ.டியும், மருத்துவம் என்றாலும் பெண்களுக்கான மருத்துவம், குழந்தை மருத்துவம், பல் மருத்துவம் போன்றவை மட்டுமே படிக்க வலியுருத்தப்படுகின்றனர்.


இன்னும் பெண் பெரியவள் ஆனதை ஊர் கூடிக் கொண்டாடுவதும், அமெரிக்க மாப்பிள்ளை கிடைத்ததும், படித்த படிப்பை ஓரம் கட்டி வைத்து, பெரியவங்க நல்லதுதான் சொல்லுவாங்க என்று ஊர் கூடி பெண்ணை மூளை சலவை செய்வதும் அப்படியே இருக்கிறது. பெண்களின் எந்த விஷயமும் சமூகம் சார்ந்தே முடிவெடுக்கப்படுகிறது. உறவினரில் இருந்து, பக்கத்து வீட்டார் முதல் அறிவுரை சொல்லப்படும்.


பிரபல மகளிர் இதழ் ஒன்றில், தொலைக்காட்சி தொடரான ' கோலங்கள் ' , நாயகிக்கு இப்பொழுது விவாகரத்து கிடைத்துள்ளது.


அவருக்கு இரண்டாவது திருமணம் செய்யலாமா என்று பள்ளி மாணவிகளைக் கேட்டால், அத்தனை பேரும் பெண்ணுக்கு இரண்டாம் கல்யாணம் என்பது நம் கலாச்சாரத்துக்கு ஒத்து வராது என்று கிளிப்பிள்ளையாய் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இன்னொரு கட்டுரையில் கிராமங்களில் இன்னும் உயிர்வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் இத்தகைய பழக்கங்களால்தான், நம் கலாச்சாரம் இன்னும் அழியாமல் இருக்கிறது என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. 'இந்த கலாசாரம் ' எது தெரியுமா ? பன்னிரண்டு வயது பெண்ணுக்கு ஊர் கூடி நடத்தும் மாராப்பு சேலை என்று வயது வந்ததும் நடத்தும் சடங்கு. அன்றைய காலக்கட்டத்தில் பெரியவள் ஆவது என்பது சுற்றத்தார்களுக்கு ஒரு அறிவிப்பு. என் மகள் தயாராய் இருக்கிறாள் என்று. அதிலும் சில பிரிவில் பெண் கேட்டுவர வேண்டும் என்று உள்ளது. ஆனால் இன்று இச்சம்பவம் நடந்த பிறகு வெளியுலகில் அச்சிறுமி கால் வைக்கும்பொழுது, பலவித மன உளச்சலுக்கும் ஆளாவாள் என்பதை நாம் கவனிக்க தவறுகிறோமே!


கலாசார சீரழிவு மற்றும் அதற்கான காரணங்கள் அதைக் கட்டிக்காக்க வேண்டிய பொறுப்பு அனைத்துமே பெண்களை வைத்தே சொல்லப்படுகிறது. இதில் எந்த இன, மதத்தைச் சார்ந்த ஆண்களின் பார்வை ஒன்றுதான். நம்கலாசாரம் என்ற பேச்சு எடுத்தால் உடனே ஆரம்பிக்கப்படும் முதல் விஷயமே, பெண்மைக்கு அழகான புடைவையும், நீண்ட கூந்தலும்தான்.


அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நம்நாட்டில் ஆண்கள் அனைத்து பிரிவினருக்கும் குடுமியும், கடுக்கனும் இருந்தது. வேட்டியும் துண்டுமே உடையாகவும் இருந்தது. பின்பு செளகரியம் கருதி முடியை வெட்டிக் கொண்டார்கள். கடுக்கனும் போனது. ஆனால் இன்று நாகரீக போர்வையில் அங்கும் இங்கும் தென்படுவதை விட்டு விடலாம். வேட்டி மேல் கோட்டும், பின்பு சூட்டு கோட்டும், அதற்கு பின்பு பேண்டு சட்டையாய் மாறியது. வீட்டில் வேட்டி போய், லுங்கி வந்தது. இன்று லுங்கி போயே போச்சு. வீட்டிலும், தெருவிலும், ஏன் பொது நிகழ்ச்சியிலும் ஆண்கள் அரை டிரவுசர் அணிந்து வருகிறார்கள். ஆனால் இது கலாசார இழிவு என்று யாராவது பேசினார்களா என்ன ? உட்காரும்பொழுது, அரை டிரவுசர், தொடைக்கு மேல் ஏறி கால் டிரவுசராய் மாறி எதிரில் உட்காருபவர்களை நெளிய வைக்கும்.


பதினெட்டு வயதில் இருந்து வயதான கிழங்கள் வரை இந்த உடைதான்.


பெண்ணின் உடை, கண்ணியமாகவும், கவுரவமாகவும், எதிர்பாலினரின் உணர்ச்சியை உசுப்பேத்தும்படியும் இருக்கக்கூடாது என்று சவுண்டு விடுபவர்கள், மத குருமார்கள் முதல் கொண்டு குருமூர்த்தி, சோ வரை இதை ஏன் கலாசார சீரழிவு என்றுச் சொல்லுவதில்லை ? அதிலும் இந்த அரை டிரவுசர் கலாசாரம் படித்த, நாகரீகமான, மேல்தட்டு ஆண்களின் உடையாக மாறிவிட்டது. பெண்களின் உணர்வுகளை உசுப்பேத்தும் விதமெல்லாம் இல்லை, இது என்ன கண்ராவி தரிசனம் என்று மானசீகமாய் தலையில் அடித்துக் கொண்டு எழுந்தோட வைக்கிறது.


ஆனால் புடைவையை விட செளகரியமான, உடல் முழுவதும் மூடும் சல்வார் கம்மீசும், வேலைக்குப் போகும் பெண் காலை அவசரத்தில் நேரத்தை மிச்சப்படுத்த வெட்டிய தலைமுடியும் இவர்கள் கண்ணுக்கு ஏன் உறுத்தலாய் இருக்கிறது என்று புரியவில்லை ? ஹவுஸ் கோட் என்பது இன்னும் கூட்டு மற்றும் மாமியார் மாமனார் வசிக்கும் வீட்டு பெண்கள் அணிவது சரியில்லை என்று சொல்லப்படுகிறது.


கலாச்சாரம் என்பது மாறிக் கொண்டிருக்கும் விஷயம். உணவு, உடை, பேச்சு, நடவடிக்கை அனைத்தும் சேர்ததுதான் காலசாரம். காலை கஞ்சி, கூழ் போன்றவைப் போய், இட்லி தோசை ஆனது இன்று ரொட்டியும், கார்ன் பிளேக்சுமாய் மாறிப் போனது. மாறி வரும் மொழிக்கு உதாரணம் வேண்டும் என்றால் ஐம்பது அறுபது வருடத்துக்கு முந்திய கதைகளைப் படித்தால் தமிழ் எப்படி மாறியிருக்கிறது என்று தெரிய வரும்.


ஆக கலாசாரம் என்ற வெறும் பம்மாத்து வார்த்தை, ஆண்டாண்டு காலமாய் பெண்ணை அடக்கி ஆளும் ஆண்களுக்கு கிடைத்த துருப்பிடித்துப் போன ஆயுதம். ஆனால் பெண்களின் சிந்தனையில் மாற்றம் வந்துக் கொண்டு இருக்கிறது. உதாரணம், தொலைக் காட்சி தொடரைப் பற்றி மேலே குறிப்பிட்டிருந்தேனே, அதில் இல்லத்தரசிகள் தொலைக்காட்சி தொடரின் நாயகிக்கு மறுமணம் செய்து வைக்க சொன்னார்களாம். காலம் மாறுகிறது, பெண்களின் எண்ணங்களும் மாறுகிறது. வளரும் இளைய தலைமுறைக்கும் சுயசிந்தனையை வளர்க்க வேண்டும். ஆனால் சுய சிந்தனை என்ற பெயரில் கட்டுப்பாடற்ற வாழ்க்கையை சொல்லவில்லை.

நன்றி - திண்ணை
...மேலும்

Nov 29, 2009

அன்றைய யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தில் பெண்கல்வி - நடராஜா முரளிதரன்


கடந்த சில வாரங்களுக்கு முன்பாகக் “குறமகள்”(வள்ளிநாயகி) அவர்களினால் எழுதி வெளியீடு செய்யப்பட்ட யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தில் பெண்கல்வி – ஓர் ஆய்வு என்ற நூலை அந்நூல் வெளியீட்டு விழாவுக்குச் சென்ற போது வாங்கிக் கொண்டேன். பின்பு அந்நூலை வாசித்தபோது அதனூடகக் கிடைத்த தகவல்களில் சிலவற்றை இங்கு மீட்பதே இப்பத்தியில் எனது நோக்கம்.

யாழ்ப்பாணச் சமூகம் என்பது பெரும் படிப்பைப் பாரம்பரியமாகக் கொண்டது என்ற “பெரும் புழுகுக்குள்” தோய்ந்து மூழ்கி எழும் பழக்கமும். வழக்கமும் வாய்க்கப் பெற்ற பாரம்பரியத்தில் வந்துதித்த என் போன்றோருக்கு வெறும் 175 வருட காலங்களுக்கு முன்னேதான் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய யாழ்ப்பாணப் பெண்கள் சிலர் எத்தனையோ இடர்ப்பாடுகளுக்கு மத்தியிலே எழுதவும், வாசிக்கவுமான ஆரம்பக் கல்வியை கற்க ஆரம்பித்தார்கள் என்ற வரலாற்றுண்மையை அந் நூலின் வாயிலாகப் பெறக்கூடியதாக அமைந்த போது பெரும் வியப்பை ஏற்படுத்தியது.


எனவேதான் இங்கு ஓர் கேள்வி எம்முள் இயல்பாகவே எழுப்பப்படுகிறது. எமது பாரம்பரிய இந்துச் சமூகத்தில் காலங்காலமாக கடைக் கொள்ளும் அல்லது பேணப்படும் பெண் பற்றிய கருத்து நிலைப்பாடு என்பது யாது?


இந்துக்களுக்கும் இந்துக்கள் என்ற அணியினுள் இன்று உள் அழுத்தப்பட்ட சைவ, சமண, சாக்த, வைணவ மதத்தவர் யாவருக்கும் “மனு தர்மமே” நெறிகாட்டும் வழிகாட்டியாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளது.


இந்த “மனு தர்மத்தில்”; பெண் என்றவள் இழிந்தவளாக, மிகக் கொடூரமான கட்டுக்குள் வளர்த்தெடுக்கப்படவேண்டியவளாக, ஆடை-ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட வேண்டியவளாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளாள். அன்றைய நூல் வெளியீட்டு வைபவத்தில் இது தொடர்பாக கவிஞர் சேரன் விரிவாக எடுத்துக் கூறியும் இருந்தார்.
“இந்து” என்ற வார்த்தையை இந்திய சமூகக் கட்டுமானத்துக்குள் ஒர் பதப் பிரயோகமாகப் பயன்படுத்தியவர்கள் அல்லது கொணர்ந்தவர்கள் பர்சியர்கள் மற்றும் பிரிட்டிசார் என்றே வரலாறு கூறுகிறது. ஆனால் இன்று “இந்து” என்ற அந்த வார்த்தை பரந்து, விரிந்த இந்திய உபகண்ட சமூகங்களை ஒரு குடையின் கீழ் அணிதிரட்டும் வலுப்படைத்த “தேசிய” ஆயுதமாகப் பிரயோகிக்கப்பட்டு வருகிறது.


எனவே இவ்வாறான வளர்ச்சியடையாத இறுக்கமான சமூகக் கட்டுமானத்துக்குள் இருந்து வெளிக்கிளம்புதல் என்பது அன்றைய யாழ்ப்பாணப் பெண்களைப் பொறுத்தவரையில் மிகக் கடினமானதாகவே இருந்திருக்கும்.


பெண்ணை ஆணிலும் பார்க்கத் தாழ்ந்தவளாகக் கருதும் கருத்துநிலையின் தளம் இந்தியச் சமூகத்திற்கு மாத்திரம் உரியதொன்றன்று. அது மேல்நாட்டுச் சமூகங்களுக்கும் உரிய ஒன்றாகும். இதற்கான காரணம், இச்சிந்தனை மரபு தந்தை வழி அதிகாரச் சமூகத்தின் நியமமாகும் என்று அந்நூலின் முகவுரையில் பேராசிரியர் சிவத்தம்பி குறிப்பிடுகிறார்.


1820களின் ஆரம்பத்தில் தெல்லிப்பளை, உடுவில் ஆகிய பகுதிகளிலேதான் முதன்முதலாகத் தமிழ்ப் பெண்களுக்கான கல்வி அமெரிக்க மிசனறிகளால் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது.


எனவே இங்கு குறிப்பாக யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கிய மெதடிஸ்த திருச்சபையும், அ+ங்கிளிக்கன் திருச்சபையும் இங்கிலாந்தைத் தளமாகக் கொண்டு இயங்குகையில் யாழ்ப்பாணத்தில் அமெரிக்க மிசன்களது கல்விசார் தொழிற்பாடு பிரிட்டனின் காலனித்துவக் கொள்கைகளோடு முரண்படுகின்ற கல்விப் போக்கினைக் கொண்டிருந்தது எனக் கூறப்படுகின்றது.


ஒரு பெண் கிறீஸ்தவளாக மாற்றப்பட்டுவிட்டால்; அவளது குடும்பத் தொடர்ச்சியே கிறீஸ்தவ மயப்பட்டுவிடும். ஏனவே மத விரிவாக்கலுக்கு பெண் கல்வி அத்தியாவசியமானது என்ற அடிப்படை உண்மையைப் புரிந்து கொண்ட கிறீஸ்தவ மதக் குழுக்கள் தங்களது மனித நேய அணுகுமுறையினூடாக யாழ்ப்பாணச் சமூகத்தில் பெண்களுக்கான சமூக அசைவியக்கத்தினை உந்தித் தள்ளுவதில் குறிப்பிடத்தக்க பாத்திரத்தினை வகித்திருந்தனர்.


ஆனாலும் இந்தக் கிறீஸ்தவ மதக் குழுக்களை காலனியாதிக்க விரிவாக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் கொள்ள முடியும். ஏனெனில் ஆக்கிரமிப்பில் ஈடுபட்டுக் காலனியாதிக்கத்தின் விஸ்தீரணத்தை விரிவுபடுத்துகின்ற அதியுச்ச அதிகாரம் படைத்த மன்னனுக்கும் இந்த மத நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான நெருக்கங்கள் மிகவும் பின்னிப் பிணைந்தவை.


யாழ்ப்பாணப் பெண்கல்வியின் ஆரம்பகால வளர்ச்சிப்போக்கு புரட்டஸ்தாந்து மதநிறுவனங்களால் குடும்பங்களுக்குள் கிறீஸ்த்துவத்தை வலுப்படுத்தும் நோக்கினால் ஆனதாக ஏற்படுத்தப்பட்டதாக அமைந்தாலும் சமூக வரலாற்று வளர்ச்சிப் போக்கில் புரட்டஸ்தாந்து மதபோதகர்களும், அவர்களது சமூகம் பற்றிய கண்ணோட்டங்களும் ஏற்கனவே யாழ்ப்பாண மண்ணில் வேரூன்றியிருந்த இந்து, சைவப் பாரம்பரியங்களோடு ஒப்பிடுகையில் மிகவும் முன்னேறியவையே.


ஆங்கிலேய காலனித்துவம் தனது நிர்வாக இயந்திரத்தை வலுப்படுத்துவதற்காக ஆங்கிலக்கல்வி பெற்ற அரசாங்க உத்தியோகங்களில் ஆண்களை அமர வைத்தபோது அங்கு ஒருவகைப் புதிய நடுத்தர வர்க்கம் தோற்றம் பெற்று வந்ததையும் இங்கு நாம் கண் கொள்ள வேண்டியதாக உள்ளது.


எனவே அத்தகைய புதிய வர்க்கத்திலே பெண் தனது புதிய பாத்திரத்தைச் செம்மையாக வகுத்துக் கொள்ள அவளினதும் அவள் சார்ந்த குடும்பத்தினதும் ஆங்கிலக்கல்வி தொடர்பான அணுகுமுறை புதிய பரிமாணத்தைப் பெற்றது என்றும் கூறிவிடலாம்.


அத்துடன் ஆங்கிலக் கல்வி பெற்ற பெண் ஏற்கனவே நிலவி வந்த சமுதாயக் கட்டுமானங்களை உடைத்தெறியும் முழு உத்வேகம் பெற்றவளாக மாறிவிடாமலும் அதனோடு சார்ந்து பயணிப்பவளாகவும் அமைகிறாள். மேலும் அந்தப் பெண்ணானவள் தனது பிள்ளைகளை மேலும் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாக உருவாக்கிவிடுவதன் மூலம் அரச உத்தியோகங்களை அவர்கள் பெறுவதற்கான வாய்ப்புக்களினால் சமூக அந்தஸ்த்து படிநிலையேற்றத்தை வேண்டி நிற்பதான சமூகப்பிராணியாகவும் மாற்றம் பெற்றவளாகி விடுகிறாள். இது இன்றைய கட்டம் உட்பட எல்லாக் காலகட்டங்களுக்கும் பொருத்திப் பார்க்கக் கூடியதாகவே அமைகிறது.


மேலும் காலனித்துவம் உண்டாக்கியிருந்த பெண்களுக்கான இவ்வாறான படிநிலையேற்றத்தைச் சமூக,பண்பாட்டு,கருத்தியல் ஊடுருவலாகக் கட்டமைத்துக் கொண்ட ஆறுமுகநாவலர் போன்றோர் சைவமும், தமிழும் ஒருங்கே இணைந்த உணர்வு அலைகளைத் தோற்றுவித்தபோதும் சாதீயம், பெண்ணைக் கட்டுப்படுத்துதல் போன்ற விடயங்களில் புதிய சிந்தனைகளைப் பெற மறுத்தவர்களாகளாக அமைந்தமையினால் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை ஒடுக்குவதற்கும், பெண்களை மேலும் கடுமையான விதிமுறைகளுக்குள் ஆழ்த்துவதற்குமான கோட்பாடுகளை அதிதீவிரப்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகளுக்குள் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்பவர்களாகவும் அதை நோக்கிய திசைமுகத்தையே யாழ்ப்பாணச் சமூகத்திற்கு காட்டுபவர்களாகவுமே அமைந்தார்;;;;;;கள்.


“பாரம்பரிய பேணுகையை மேல்நாட்டுப் மத. பண்பாட்டு ஊடுருவலுக்கு எதிரான ஒரு கேடயமாகக் பயன்படுத்த விரும்பிய ஆறுமுகநாவலரிடம் கிறீஸ்தவப் பாதிரிகளிடமிருந்து எதிர்பார்ப்பதைப் போன்று பெண் கல்வியை எதிர்நோக்குவது சிரமமே” என்று பேராசிரியர் சிவத்தம்பி கூறுகின்றார்.


ஆனால் குடும்பத்திற்கான பொறுப்புக்களை மாத்திரம் அல்ல அவளது உணர்வுகளைச் சிதறடிக்கும் வகையில் கட்டுப்பாடுகளையும் ஆறுமுகநாவலர் எழுதி வைத்துவிட்டுச் சென்றுள்ளார். 1865இல் அவரால் எழுதப்பட்ட “நான்காம் பாலபாடம்” என்னும் நூலில் அவரால் எழுதப்பட்ட நல்லொழுக்கம், கற்பு போன்ற விடயங்கள் வரலாற்றைப் பின்னோக்கி இழுத்துச் செல்லும் பத்தாம் பசலித்தனமான பிற்போக்குக் கருத்துக்களால் நிறைந்து வழிவதாக நூலாசிரியர் சுட்டுவதை ஆழ்ந்த கவனத்தக்கு இட்டுச் செல்ல வேண்டிய அவசியத்தை இந்நூல் ஏற்படுத்துகிறது.


“விதவைகள் மொட்டையடித்தல்” யாழ்ப்பாணச் சமூக மரபில் காணப்படாத போதிலும் இந்தியப் பிராமணியக் கருத்தியல்களை “இறக்குமதி” செய்து கொண்ட ஆறுமுகநாவலர் அதனை யாழ்ப்பாணச் சைவத் தமிழ்சமூக மரபிலும் ஒட்டுவதற்கு முனைந்துள்ளார்.


காலமாற்றங்களை உள்வாங்கிக் கொண்டு மரபு செழிப்புறுதலா அல்லது மரபுகளை உடைத்துக் கொண்டு சமூகம் மாறுதலுக்குள்ளாவதா அல்லாவிடின் இரண்டும் இணைந்தும், முரண்பட்டும் வரலாறு இயங்கியலுக்குள்ளாவதா என்பது போன்ற வாதப்பிரதிவாதங்கள் சமூகங்களில் தொடர்ச் சக்கரமாக நிகழ்ந்து கொண்டேயிருக்கும்.


ஒருவகையில் ஆறுமுகநாவலரது அடுத்த கட்டத் தொடர்ச்சியாகவே சைவத்தமிழ்ப் பாரம்பரியத்தோடு வந்த சேர்.பொன்.இராமநாதனை (ஆங்கிலேயப் பெண்மணியை அவர் மணம் முடித்தபோதும்) நோக்க முடியும்.


இலங்கை முழுமைக்குமான தேசிய அரசியலில் நாட்டம் கொண்டு பிரபல்யம் அடைந்திருந்த இராமநாதனே முதன்முதலாகப் பெண்களுக்கான சைவப்பாடசாலையை அதுவும் விடுதிப்பாடசாலையாக யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டின் மத்தியில் அமைந்த மருதனாமடத்தில் 1913இல் நிறுவினார்.


1820 களின் ஆரம்பத்தில் கிறீஸ்தவ மதக் குழுக்களினால் பெண் விடுதிப் பாடசாலைகள் ஏற்படுத்தப்பட்ட வேளைகளில் ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளைச் சேர்ந்த பெண்பிள்ளைகள் அப் பாடசாலைகளில் சேர்க்கப்படுவதற்கும், கல்வி பெறுவதற்கும் யாழ்ப்பாண உயர் வேளாள குலம் பல்வேறுவகைகளில் தடைகளையும், குளறுபடிகளையும் விளைவித்திருக்கின்றது.

நன்றி - தோட்டம்
...மேலும்

Nov 28, 2009

பெண்ணெனும் இரண்டாமினம் - சிமோன் தெ பொவ்வா

தமிழில் நாகரத்தினம் கிருஷ்ணா



(பெண்ணினத்தின் விவிலியம் என்று சொல்லப் படுகிற 'Le Deuxieme Sexe' முதல் பகுதி 1949ம் ஆண்டு வெளிவந்தது. அன்று தொடங்கி இன்றுவரை, இந்நூல் பெண்கள் உலகத்தில் மட்டுமின்றி இலக்கிய உலகிலும், மிகப்பெரிய சலசலப்பை ஏற்படுத்திகொண்டிருக்கிறது, மனிதகுலத்தின் வளர்ச்சியும், சமூக மாறுபாடுகளும், நூலின் இலக்கிய மதீப்பீட்டினை எந்தவிதத்திலும் பாதித்ததாகத் தெரியவில்லை. இருத்தலியல் (Existentialism )தந்தையான சார்த்ருவின் நெருங்கிய தோழி- Notre- dame de Sartre என்ற பட்டப்பெயருண்டு, பாரதியின் மொழியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் சார்த்துருவின் பராசக்தி.


பெண்விடுதலைக்குக்கு குரல் கொடுத்த, பிரெஞ்சு இலக்கிய உலகின் பேராசிரியையான சிமொன் தெ பொவாவுக்கு நூறுவயது. 1908ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 9ந்தேதி பிறந்தவர். அவரது நூற்றாண்டுவிழாவை பிரெஞ்சு இலக்கிய உலகம் பெருமையோடு கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறநேரத்தில் பெண்ணெனும் இரண்டாமினத்தில் அவர் எழுதிய முன்னுரையை நண்பர்களுக்கு வழங்குகிறேன். இக்கட்டுரையில் 'இப்பொழுது' இன்றைக்கு' என்று வாசிக்கிறபோது நண்பர்கள் இந்நூல் வெளிவந்த 1949ம் ஆண்டை நினைவில் கொள்வது அவசியம், தவிர இருபதாம் நூற்றாண்டு தொடக்கத்தில் பெண்கள் நிலைமை மனதில்வைத்து எழுதியதென்றாலும், இந்தியச் சூழலில் பெரிதாக மாற்றம் நிகழாத நிலையில், படைப்பு காலத்தோடு அதிகம் முரண்பட வாய்ப்பில்லை என்றே கருதுகிறேன்.)


வெகு நாட்களாகவே, 'பெண்களைக்' குறித்து புத்தமொன்று எழுதநினைத்து, தயங்கினேன். முதலாவதாக, 'பெண்கள்' என்ற தலைப்பு பலரையும் முகஞ்சுளிக்கக் வைக்கிறது, குறிப்பாக நமது பெண்களை. பெண்ணியக்கத்தின் சண்டைகளை எழுத குடங்குடமாய் மையைக் கொட்டிஅலுத்து, இனி வேண்டாமென்று ஒதுங்கியபோதிலும், நம்மை விடமாட்டேனென்கிறது. கடந்தநூற்றாண்டு முழுக்க ஏதேதோ நிறைய விவாதித்தாயிற்று, எனினும் பிரச்சினைகள் சரியாக அடையாளபடுத்தப்பட்டிருக்குமாவென்றால், இல்லையென்றுதான் சொல்லவேண்டும். சிலர்கேட்பதுபோல பெண்களுக்குப் பிரச்சினையென்று ஒன்றிருக்கிறதா? ஆமென்றால், என்ன பிரச்சினை? பிரச்சினைக்குப் போவதற்கு முன்னால், "பெண்கள்' என்கிற இனமொன்று இருக்கிறதென்கிற உணர்வாவது இருக்கிறதா? பாரம்பரிய பெண்ணியல் அடையாளங்களும் அவற்றுடைய விசுவாசிகளை நம்பியிருக்க அவர்களது முணுமுணுப்பும் காதில் விழுகிறது: "சோவியத் ரஷ்யாவிலும் பெண்கள், பெண்களாகத்தானிருக்கிறார்கள்", என்கிறார்கள். ஓரளவு விடய ஞானமுள்ளவர்கள், சில வேளைகளில், முந்தையக்கூட்டமே அலுப்புடன்: பெண்கள் தங்கள் அடையாளத்தை இழந்துவருகிறார்களென்றும், சொல்லப்போனால், 'பெண்களென்று சொல்லிக்கொள்ளும்வகையில் யாருமில்லை'யெனவும் சொல்லிவருகிறார்கள். பெண்கள் இருப்பே கேள்விக்குறியதாகியிருக்கிறது, விரும்பியோ விரும்பாமலோ பெண்களிருப்பை அங்கீகரிப்பதாகவே வைத்துக்கொண்டாலும், பெண்கள் தங்களைச் சமுதாயத்தில் எங்கே நிறுத்தவிரும்புகிறார்கள்? அல்லது சமுதாயம் அவர்களை எங்கே நிறுத்தவிரும்புகிறது? என்பதற்கான பதில்கள் நமக்குத் தெரியவேண்டும். "பெண்கள் எங்கே?" எனச் சமீபத்தில், சஞ்சிகையொன்று தனது இதழில் கேட்டிருந்தது, 'பெண்கள் எங்கேயென' கேட்பதிருக்கட்டும், முதலில் 'பெண்' என்பவள் யார்? என்ற கேள்விக்கு, 'Tota mulier in utero' அதாவது அவளொரு கருப்பை அல்லது சூற்பையென பதில் வருகிறது. எனினும், இவர்கள் தீர்மானித்திருந்த பெண்களின் கருப்பைத் தகுதியை மறந்தவர்களாக, சில பெண்களைப் பார்த்து, 'இவர்களெல்லாம் பெண்களா? எனக் கேட்கிறார்கள். மானுடமென்பது, பெண்ணினமும் சேர்ந்ததுதானென்பது, அனைவராலும் ஏற்றுக்கொள்ளபட்ட உண்மை; இன்றைக்கும், கடந்தகாலங்களைபோலவே, மனிதரெண்ணிக்கையில் ஏறத்தாழ சமபாதியாக பெண்ணினமிருக்கிறது. இந்த நிலையில், 'பெண்மைக்கு(Feminite) ஆபத்தெனச் சொல்லிக்கொண்டு திரிகிறார்கள். நம்மிடத்தில், "பெண்களாய் இருங்கள், பெண்களாய் நடந்துகொள்ளுங்கள், பெண்களாய் மாறப்பாருங்கள்", என வற்புறுத்துகிறார்கள். ஆக பெண்ணாய்ப் பிறந்தவர்களனைவரும் 'பெண்ணாக வாழமுடியுமென்கிற சாத்தியமில்லையென்றாகிறது, சமூகத்தில் அவள் தனது 'பெண்மை'யை நிரூபிக்கவென்று, பயமுறுத்தும் யதார்த்தமொன்றிருக்கிறது, அதனை நிறைவேற்றவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் அவளுக்குண்டு. கருப்பையில் உற்பத்தியாகிற சினைமுட்டைகளாலோ, பிளாட்டோவுடைய சிந்தனைகளில் ஒன்றாக முடங்கிக்கிடந்தோ, சலசலக்கும்பாவடைக் கட்டிக்கொண்டு பூமியில் அவதாரமெடுத்தோ- ஏதோவொரு வழிமுறையால் அதை நீருபிக்கலாம். சில பெண்கள் அவ்வுண்மையைப் புரிந்துகொண்டு மிகுந்த பிரயாசையுடன் அதைச் செயல்படுத்தவும் செய்கிறார்கள், ஆனால் இதுநாள்வரை, இதுதான் வழிமுறையென்று திட்டவட்டமாக எவரும் அறிவிக்கவில்லை. ஒரு சிலர் 'பெண்மை' என்பதை தெளிவேதுமற்ற ஆரூட சொற்களில் விளக்க முற்படுகிறார்கள், புனித தோமையார் காலத்தில் 'பெண்மை' போதை பொருளாகக் கருதப்பட்ட வேடிக்கையுமுண்டு.



இன்றைக்கு, கருதுகோள்கள் தங்கள் செல்வாக்கினை இழந்திருக்கின்றன. பெண்களுக்கு மாத்திரமல்ல, யூதர்கள், நீக்ரோ இனத்தவருக்குங்கூட, பண்புகள் என்றென்றும் நிரந்தமானவை அல்ல என்பதில் உயிரியலும், சமூகவியலும் ஒத்துபோயின. சூழல்களே ஓரினத்தின் பண்புகளைத் தீர்மானிப்பதாக அறிவியல் திடமாக நம்பியது. எதிர்காலத்தில் 'பெண்மை'யென்ற சொல் இருப்பதற்றதெனில், கடந்தகாலத்திலும் அது இருப்பற்றதாகவே இருந்திருக்கவேண்டும். அப்படியெனில் 'பெண்' என்ற சொல்லுக்கு இதுதான் நேரிடைபொருள் என்றுசுட்டமுடியாது? இதைத்தான் பகுத்தறிவுவாதமும்( le rationalisme), பொய்யிருப்புவாதமும்(le nominalism), அறிவொளி இயக்கங்களும்(La philosophie des lumieres) உறுதிபடுத்துகின்றன:அவர்களுக்குப் மனிதரினத்தில் 'பெண்'ணும் ஒன்று அவ்வளவுதான், அதற்குமேல் பொருள்கொள்ள அச்சொல்லில் ஒன்றுமில்லையென்பது அவர்களது தீர்மானம். அநேக அமெரிக்க பெண்களுக்கு வழக்கமான பெண்கள் வரிசையில் தங்களை நிறுத்திக்கொள்ள விருப்பமில்லை. எந்தப் பெண்ணாகிலும் தன்னைப் மீண்டும் பழமையில் வைத்துப் பார்க்கவிரும்பினால், அந்த நினைப்பிலிருந்து அவள் விடுபடுவது அவசியமென்று போதிக்கிறார்கள். 'Modern woman-The Last Sex, என்ற நூலில் உறுத்தும் சில விடயங்களுண்டு, "பெண்ணைப் பெண்ணாக அடையாளபடுத்தப்படும் புத்தகங்களில் வருகிற பெண்ணாக இருக்க என்னால் முடியாது...மாறாக நாம் ஆணோ பெண்ணோ யாராகயிருந்தாலும் மனிதர்களாகக் கருதப்படவேண்டும்," என்கிறார் டொரொத்தி பார்க்கர்(Dorothy Parker). ஆனால் பொய்யிருப்புவாதமென்பதும் ஓர் முடிவானதரவு அல்ல என்பதால், ஆணாதிக்கவாதிகளால் 'பெண்கள்' ஒருபோதும் ஆண்களாக முடியாதெனச் சுலபமாகச் சொல்லமுடிகிறது. ஆண்களைப்போலவே பெண்களும் மனிதரினத்தின் ஓரங்கமென மேம்போக்காய் சொல்வதில் எந்தப்பொருளுமில்லை. உண்மையில் மானுடவியலில் ஆணோ, பெண்ணோ கூட்டமல்ல, தனியொருவன் அல்லது தனியொருத்தி. காலங்காலமாய் தொடரும் பெண்ணின் பிற்போக்குத்தனத்தையும், கறுப்பர்மற்றும், யூதர்களின் அடையாளத்தையும் மறுப்பதென்பது நிகழ்காலத்தில் இவர்கள் மூவரின் இருப்பையும் மறுப்பதாகாது, அன்றியும் இம்மறுப்பு, சம்பந்தப்பட்டவர்களின் விடுதலைக்கு உதவாததோடு, உண்மையைக் கண்டு ஒளியும் தன்மையது. ஒரு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், பிரபல பெண் எழுத்தாளரொருவர், பெண்ணெழுத்தாளர்கள் வரிசையில், தனது புகைப்படமும் இடம்பெறுவதை விரும்பாத நிலையின், தனது கணவர் செல்வாக்கினைக்கொண்டு ஆண்கள் வரிசையில் பிரசுரிக்க வைத்தார். 


தங்களை ஆணென்று சொல்லிக்கொள்ளும் பெண்கள், தங்களை ஆண்களுக்கு நிகராகவும், அதே மரியாதையுடனும் எதிர்பார்ப்பதுதான் விந்தை. இளம் ட்ராஸ்கிஸ்ட்(Trotskyste)1 பெண்ணொருத்தி, சந்தடியான மாநாடொன்றில், கையை மடக்கிக்கொண்டு, விவாதித்தது நினைவுக்கு வருகிறது, இத்தனைக்கும் அவள் பலவீனமானவளென்பது பார்த்த மாத்திரத்தில் புரிந்தது. பெண்ணின் பலவீனத்தை மறுக்கும் அதே தருணத்தில் ஓர் ஆண் தொண்டனுக்கு நிகராகக் தன்னை அவள் கற்பிதம் செய்துகொண்டிருந்தாள். பெரும்பாலான அமெரிக்கப் பெண்களின் எதிர்நடவடிக்கைக்களுக்கு அடிப்படைக் காரணம், 'பெண்மை' கருத்தியல் ஏற்படுத்திய மனவுளைச்சல். ஆக மனித சமுதாயம் உடை, உடல், முகம், புன்னகை, மகிழ்ச்சி, ஆர்வம், தொழிலென ஒவ்வொன்றிலும் இரண்டுபட்டு நிற்பதை அறிவதற்கு நாம் ஒரு கண்ணைமாத்திரம் திறந்து வைத்துக்கொண்டு நடந்தால்கூட போதுமானது. எதிர்காலத்தில் இவ்வேற்றுமைகள் அற்றுவிடுமென்கிற நிலையில், இவைகளை சற்று மிகையானவை என நம்மால் சித்தரிக்க முடியும். ஆனாலும் இன்றைய தேதியில் இவைகள் நிதர்ஸனமான உண்மைகள் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.


ஆக 'பால்' அடிப்படையிலான செயல்பாடுகளால் 'ஒரு பெண்ணை' தீர்மானிக்க முடியாதநிலை. அவ்வாறே 'பாரம்பரியப் பெண்ணுக்குறிய' இலக்கனந்தான் என்னவென்பதிலும் நமக்கு உடன்பாடில்லை, அதற்காக நம்மை பெண்ணென்று பிறர் அழைப்பதை கூடாதென்றா சொல்ல முடியும், குறைந்தபட்ஷம் தற்காலிகமாவது (வேறுவழி, பூமியில் பெண்களென்கிற ஒருவகைப்பாடிருக்கிறதே) ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். சரி,பெண்ணென்பவள் யார் என்ற கேள்விக்கு, நமது பதிலென்ன?


இக்கேள்வி எழுப்பிய மறுகணமே முதற்கட்டமாக ஒருபதிலை என்னால் அனுமானிக்க முடிகிறது. ஒருவேளை கேள்வியைக் கேட்பது நானென்கிற உண்மை தரும் முக்கியத்துவமாகவிருக்கலாம். மனிதரினத்தில் இப்படியொரு குழப்பமான நிலையில்வைத்து 'ஆணினத்தைப்' பற்றிய நூலொன்றினை எழுத ஓர் ஆணுக்குச் சாத்தியமில்லை(2). மாறாக, என்னைப்பற்றியே ஒன்றைச் சொல்லவேண்டுமென்றால்கூட 'நானொரு பெண்' என்றே தொடங்கவேண்டியிருக்கிறது, பிறகு அதனடிப்படையிலேயே மற்ற உண்மைகளைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டும். ஓர் ஆண், பாலின அடிப்படையில் தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ளாதபோதும், அவனொரு ஆணென்பது சொல்லாமலே விளங்கும். பிறப்பு இறப்பு பதிவேடுகளிலும், இதர அடையாள அட்டைகளிலும் 'ஆண் பெண்' என எழுதுவதுகூட ஒரு வகைச் சம்பிரதாய வகைப்பாடு, அவ்வளவுதான். இருபாலருக்குமான பந்தத்தை மின்சாரத்தின் இருதுருவங்களோடு ஒப்பிடவியலாது: நேர்மின் விளைவுக்கும்(Positive), நொதுமலுக்கும்(Neutral) இணையாக 'மனிதன்' என்ற சொல்லை - அது 'ஆண்' இனத்தின் அடையாளமாகயிருப்பினும் - மானுடவர்க்கத்தின் ஏகப்பிரதிநிதியாக நடத்துகிறோம். மாறாக 'பெண்' என்ற சொல் எதிர்மின் விளைவு(Negative) தகுதியைமட்டுமே பெற்று, அதன் புரிதல் வரம்பும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
 பொருளற்ற விவாதங்களுக்கிடையே ஆணொருவன் 'உன்னால் அப்படியான முடிவுக்குத்தான் வரமுடியும், காரணம் நீயொரு பெண்' எனச் சொல்வதைக் கேட்டு எங்களுக்கும் அலுத்துவிட்டது. பதிலுக்குப் பெண்ணாக இருப்பதால், எங்கள் தரப்பை நியாயப்படுத்த, பெண் அடையாளத்தை வலிந்து ஒதுக்கிவிட்டு:'அப்படியொரு முடிவுக்கு வரக்காரணம் எனது தரப்பில் உண்மை இருக்கிறது' என நாங்கள் சொல்லவேண்டுமேத் தவிர மறந்துங்கூட, ' நீ அப்படியொரு முடிவுக்கு வந்திருக்கிறாய், காரணம் ஆணென்பதால்தானே, என்று ஓர் ஆணிடம் கேட்டுவிடக்கூடாது. ஏனெனில் 'ஆண் அடையாளம்' பிரத்தியேகமான பண்புக்குக் காரணமாகாது, ஆணாக இருப்பதாலேயே அவனது சொல்லும் செயலும் சரியானது. பெண்ணாக இருப்பதாலேயே அவளது முடிவுகள் தவறானவை இருக்கும். பெறப்படும் நீதி, ஆணென்பவன் கடந்தகாலங்களைப்போலவே உயர்ந்தவன், பரிபூரணன். ஆனால் பெண்ணின் நிலைமை வேறு, அவளது உடைமைகளான பெண்குறியும் கருப்பையும் அவளைச் சிறுமைப்படுத்தி சிறைவைக்கும் அடையாளம். இதுதவிர பெண்ணொருத்தியின் சிந்தனை, சுரப்பிகள் வயப்பட்டதென்கிற விமர்சனம் வேறு. 
ஆணுக்கு தனது உடற்கூறியலும் சுரப்பிகள் சார்ந்ததென்பதும், அவனிடத்திலிருக்கும் விந்தகங்களும் (Testicules) சுரப்பிகளாக செயல்படுகின்றன என்பதும் சௌகரியமாக மறந்து போகிறது. சிக்கலற்ற தன்மைகொண்டதாக, உலகோடு நேரிடைத்தொடர்புகொண்டதாக தனது உடலைக் கருதுகிற ஆண், பெண்ணுடலை ஓரு தடையாக, சிறையாக அவளை முடக்கிப்போடவென்றே அமைந்த அசாதரணமாகக் கருதுகிறான்.. 'ஒரு பெண் பெண்ணாக இருப்பதென்பது தரத்தில் குறைபாடுடையவளாக அவள் இருப்பதைச் சார்ந்தது', சொன்னவர் அரிஸ்டாடில்; 'குறைகளுடன் உழலவே ஒரு பெண் இயற்கையில் படைக்கபட்டிருப்பதாகக் கருதவேண்டுமென்றும், அவர் கூறுகிறார். அடுத்து, புனித தோமையார் அவர் பங்கிற்கு,'பெண் என்பவள், 'குறைபாடுடைய ஓர் ஆண்', அவள் படைப்பே ஓர் விபத்து, எதிர்பாராதது' என்கிறார். மனிதரினத் தோற்ற வரலாற்றின்படி ஏவாள், இழுத்து உருவாக்கப்பட்டவள். போஸ்வெ(Bossuet) சொற்களில் எழுதுவதெனில்,' ஆதாமுடைய 'அதிகப்படியான எலும்புகளிலொன்றினால்' படைக்கப்பட்டவள்.


ஆக மானுடம் என்பது ஆணுக்கானது, ஆணை விலக்கிவிட்டு பெண்ணில்லையென்பதும், அவள் பிறர்சார்ந்தே இயங்கப்பிறந்தவளென்றும் சொல்கிறார்கள். மிஷெலெ(Michelt), "பெண்ணானவள், பிறர் சார்ந்து இயங்குபவள்", என எழுதுகிறார். பெண்டா(Benda) தன்னுடைய Rapport d.Urielல், ஆணின்றி பெண்ணில்லை என்கிறபோது, ஓர் ஆணுடலின் தனித்துவம் விளங்கும்...பெண்ணை ஒதுக்கிவிட்டு, தன்னை வழிநடத்திக்கொள்ள ஓர் ஆணால் முடியுமெனவும்', மிக அழுத்தமாக வலியுறுத்துகிறார். அவள் ஆணால் தீர்மானிக்கப்பட்ட பொருள், அதாவது அவனது புணர்ச்சிக்கென்றே படைக்கப்பட்ட பாலினம்(The sex), அதுவன்றி வேறு உபயோகம் அதற்குண்டென்று அவன் நம்புபதில்லை. ஒரு பெண்ணை அறிய பெண்போதாது, ஆண்வேண்டும். அவளது இருப்பும், முரண்களும் ஆண்வழி அறியப்படவேண்டியது. அவள் துணைப்பொருள், ஒதுக்கப்படக்கூடியவள், ஆண் பிரதானம், தவிர்க்கமுடியாதவன். அவன், கர்த்தா, ஏக நாயகன், பெண்-வேண்டியவளல்ல-'வேற்றினம்'-மற்றமை(the Other).


'வேற்றினம்' என்ற சொல் இன்று நேற்று ஏற்பட்டதல்ல நமது மனசாட்சியைப்போலவே தொன்றுதொட்டு வழக்கிலிருந்துவரும் சொல். பழங்கால மனிதர்களிடையேயும், புராணக் கதைகளிலுங்கூட இருபிரிவுத் தன்மைகள்(Duality) இருந்துவந்திருக்கின்றன: ஒரு தரப்பில், 'நான்' அல்லது 'நாம்' எதிர்த் தரப்பில் அந்நியர் அல்லது 'வேற்றினம்'. இம்மாதிரியான பிரிவினைசொற்கள், ஆரம்பத்தில் பாலின அடிப்படையிலோ அல்லது பட்டறிவு உண்மைகளாலோ தீர்மானிக்கப்பட்டதல்ல. முதன்முதலில் கிரானெட்(Granet) தனது 'சீனச்சிந்தனைகள்' என்ற நூலிலும், துமேஸில்(Dumezil) 'இந்தியத் துணைக்கண்டம் மற்றும் ரோம்' என்ற நூலிலும் இதுபற்றி பேசினர். பெண் என்ற தனிமம்(Element)தொடக்கத்தில் 'வருணா-மித்ரா', 'யுரேனஸ்-சேயுஸ், சூரியன்-சந்திரன், இரவு-பகல் போன்ற ஒத்தஇணைகளைக்(Pairs) காட்டிலும், நல்லது-கெட்டது;அதிர்ஷ்டமான-அதிர்ஷ்டமற்ற சகுனங்கள்; வலம்-இடம்; கடவுள்-சாத்தான் போன்ற எதிரிணைகளைகளோடு தொடர்புடையதென்பது வெளிப்படை. மனிதச் சிந்தனையின் அடிப்படை வகைப்பாடாக 'வேறுவகை' இருக்கிறது. ஒரு குழு தனது 'நாம்' அமைப்பை உருவாக்கிச் செயல்பட தீர்மானிப்பதற்கு முன்பாக, தனக்கு எதிரான 'மற்றவர்கள்' குழுவைத் தீர்மானித்துவிடுகிறது.
மூன்று பயணிகள் இரயில்பெட்டியொன்றில் ஒன்றாகப்பயணிக்க நேர்ந்தால்போதும், பிற பயணிகள் பார்வையில் 'மற்றவர்களாகி'ப் போகிறார்கள். ஒரு சிறு நகரத்திற்கு, வெளியூர்மக்கள் அந்நியர்கள், ஐயத்திற்குரியவர்கள்; சொந்த நாட்டில் வசிப்பவர்களுக்கு, தங்கள் நாட்டில் வசிக்கிற பிறநாட்டவர் அந்நியர்கள்; இனவாதிகளுக்கு யூதமக்கள் வேற்றினம்; அமெரிக்க இனவாதிகளுக்கு நீக்ரோ மக்கள் கீழினத்தவர்;காலனி ஆதிக்கவாசிகளுக்கு பூர்வீகக்குடிகள் உள்ளூர்மக்கள்; மேட்டுக்குடியினருக்கு, ஏழைகள் தாழ்ந்தவகுப்பினர்.


'உயிரின உறவுகளை போட்டி, மாற்றம், முரண், சீரொருமை போன்ற வேற்றுமை கோர்வைகளாக(தெளிவாகவோ அல்லது தெளிவின்றியோ) மனிதபிரயத்தனம் கண்டதற்கான சாட்சிகள் - கற்காலம் தொடங்கி, இன்றக்குக் கலாச்சாரம் பண்பாடென்று வளர்ந்திருக்கும் சூழலிலும் - மனித குலத்தின் பாதையெங்கும் விரவிகிடப்பினும் அவை சமூகத்தின் அடிப்படை உண்மைகளை பிரதிபலிப்பதில்லை', என்பது பூர்வீககுடிகளின் பல்வேறு அமைப்புகள்குறித்து ஆய்வு மேற்கொண்ட லெவி-ஸ்ட்ரோஸ்(Levi-Strauss) கண்ட முடிவு. நமது மனிதகுலம் மாத்திரம் சேர்ந்துவாழும்(Mitsein) அதாவது நட்பு மற்றும் கூடிவாழ்தல் அடிப்படையிலான குணங்களைக் கொண்டதென்றால், மேற்கண்ட முடிவினை விளங்கிக்கொள்ள அரிதாக இருந்திருக்கும். மாறாக, ஓருணர்வு மற்ற உணர்வுகளை எதிரியாக நடத்துகிறதென்ற ஹெகெல்(Hegel) கூற்றை நினவிற்கொண்டால், லெவி-ஸ்ட்ரோஸ் ஆய்வின் முடிவு நம்மை வியப்பிலாழ்த்தாது; ஒருபொருளின் அல்லது கர்த்தாவின் (Subject) இருப்பு, பிறவற்றை மறுக்கும் அதன் குணத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது-அதாவது அப்பொருள் தனது முக்கியத்தை வலியுறுத்த, மற்றமையை(The other), அமுக்கியத்தை(the inessential), கருவியை(The Object) மறுத்து செயல்படுகிறது. அவ்வாறே மற்ற உணர்வுகளும் அதாவது பிற சுய நலங்களும் மேற்குறித்த காரியங்களைத் தங்களுக்காகச் செயல்படுத்த முனைகின்றன. நேற்றுவரை உள்ளூர்க்காரன் என்ற உணர்வோடு வாழ்ந்தவனுக்கு, அடுத்த ஊரின் உள்ளூர்க்காரர்களுக்கு முன்னால் அந்நியப்படுகிறபோது அதிர்ச்சி. உண்மையில் யுத்தம், பண்டிகை, வணிகம், ஒப்பந்தம், போட்டிகள் ஊடாக பழங்குடிகளும், நாடுகளும், பல்வேறுதரப்பினரும் 'பிறர்' என்ற சொல்லின் உள்ளடக்கத்தை ஒழித்து தனிமனிதன், மற்றும் குழுக்களிடையே பரஸ்பர உறவின் தேவையை உணரவைக்கின்றனர். ஆனாலிந்த பரஸ்பர உறவுத்தேவைகள் பாலினங்களுக்கிடையில்மாத்திரம் எதனால் தவிர்க்கப்படுகிறது, தவிர இரண்டில் ஒன்று மாத்திரம், தன்னை முழுமுதற்பொருளாகச் சித்தரித்துக்கொள்வதும், தனது பரஸ்பர உறவை தன்னிடம் தொடர்பற்ற 'மற்றமையாகவும்(the other)' கருதுவதேன்? இப்படியான ஆணாதிக்கத்திற்கு எதிராக பெண்கள் ஏன் அணிதிரளக்கூடாது?எந்தவொரு பொருளுமே தன்னை விரும்பியே பொருளற்றதாக முன்னிருத்துவதில்லை. 
'ஒன்றின்' முக்கியத்துத்துவத்தைச் சொல்ல எந்த 'மற்றதும்' தன்னை விரும்பியே 'மற்றதாகச்' சித்தரித்து கொள்வதில்லை. அந்த 'ஒன்றின்' இடத்தை 'மற்றது' அடையமுடியாதபோது, அது 'அந்நிய' அடையாளத்துடன், தாழ்வுறுகிறதென்பதும் உண்மை. பெண்களுக்கு எதனாலிந்த தாழ்வு நிலை?


பெண்களைத் தவிர்த்து மற்றவற்றுள், நீண்டகாலத்திற்கு ஓரினம், பிற இனத்தின் ஆதிக்க சக்தியாக இருக்கமுடிந்திருக்கிறது. இதற்குச் சாதகமான காரணியென்று முதலில் எண்ணிக்கையைக் குறிப்பிடலாம், அதாவது ஒரு குழுவைச் சார்ந்தவர்களின் எண்ணிக்கை, மற்ற குழுவினரைக்காட்டிலும் கூடுதலாக இருக்கலாம். விளைவு, பெரும்பான்மையோர் சிறுபான்மையோரை அடக்கி ஆளுகிறார்கள், அவர்களை ஒடுக்கி வைக்கிறார்கள், ஆனால் பெண்ணினம் அமெரிக்க கறுப்பர்களைப் போன்றோ, யூதர்களைப் போன்றோ சிறுபான்மை இனத்தவரல்லவே, நமது பூமியில் ஆண்களும் பெண்களும் எண்ணிக்கையில் சமமாகத்தானே இருக்கிறார்கள். பின்னர் இன்னொரு வகையுண்டு. அங்கே அனைத்து இனத்தவரும் ஒரு காலத்தில் அவரவரர் மண், வாழ்க்கை என சுதந்திரமாக வாழ்ந்தவர்கள் அல்லது ஓரினத்தவர், பிற இனத்தவரை அறியாதவராகவே வாழ்ந்தவர்கள், பின்னர், சரித்திர நிகழ்வுகள் அவர்களது வாழ்க்கையை மாற்றி எழுதின. பலவீனமானவர்கள் பலசாலிகளுக்கு அடங்கிப்போக நேர்ந்தது. சிதறி வாழநேர்ந்த யூதர்கள், அமெரிக்காவில் புகுத்தப்பட்ட கொத்தடிமை முறை, காலனி ஆதிக்கமென கடந்தகாலச் சான்றுகள் ஆதாரமாக உள்ளன. ஆனால் இந்த உதாரணங்களில் ஒடுக்கப் பட்ட, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் வகையில் மதம், கலாச்சாரம், பாரம்பரியமென குறைந்தபட்சம் பழம்பெருமைககள் இருக்கின்றன. இவ் வகையில் பெண்களையும், உழைக்கும் வர்க்கத்தையும் பெபெல்(Bebel)3 ஒப்புமைபடுத்தியிருப்பதை நினைவுகூற வேண்டும், அவரது கருத்துப்படி உழைக்கும் வர்க்கமும் பெண்களைப்போலவே எண்ணிக்கையில் மற்றவர்களைக் காட்டிலும் குறைந்தவர்களுமல்லர், ஒரு தனிக்குழுவாக இயங்கியதுமில்லை என்கிறார். எனினும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியான நிகழ்வுகளின்றியே, இன்றைக்கு ஒரு வர்க்கமாக, ஒரினமாக இவர்களிருவரையும் வரலாறு வகைபடுத்த முடிந்திருக்கிறது. ஆனால் இங்கேயும் ஓர் கேள்வி எழாமில்லை. அதாவது பெண்களும் உழைக்கும் வர்க்கமும் ஒன்றெனச் சொல்லமுடியுமா? உழைக்கும் வர்க்கத்தினுடைய அடையாளம் நிரந்தரமில்லை; மாறாக பெண்வர்க்கம் நிரந்தமானது.
அவர்கள் காலகாலமாய் இருந்துவருகிறார்கள். அவர்கள் உடல் பெண்ணென்ற அடையாளத்தைக் கட்டிக் காப்பதற்காக படைக்கபட்டவர்களென்பதும்,. வரலாற்றின் எந்த முனைக்குச் சென்றாலும் ஆணுக்குப் பெண் அடங்கியவளாகவே இருந்தாளென்பதும் உண்மை. எனினும் ஆண் சார்ந்த பெண்ணென்ற இன்றைய நிலைக்கு சரித்திர ஆதாரங்கள், கலாச்சாரவிளைவுகள் என்றெதுவுமில்லாதபோது, வானத்திலிருந்து குதித்துவிட்டதென்றும் அதனைச் சொல்லவியலாதபோது, வேற்றினமென்று நடத்தப்படும் பெண்ணினத்தை ஏன் ஒரு 'சுயம்பு'வாக ஒர் சுதந்திர இனமாகத்(Absolute) தீர்மானிக்கக்கூடாது. காலத்தால் எழுதப்படும் ஓரினத்தின் தலைவிதியானது, நிரந்தமானதல்ல, அவை மாற்றி எழுதப்பட்டிருப்பதற்கு ஹைத்தி(Haiti) கறுப்பனினமக்களும் பிறரும் சான்றெனசொல்கிறபோது, இயற்கையால் தீர்மானிக்கபட்ட விதிமுறைமுறைகள் மாறுதல்களுக்கு உட்படுவதில்லையென்பதுபோல தோற்றமளித்தாலும், அப்படி அல்லவென்பது சரித்திரம் தரும் உண்மை. பெண் என்பவள் துணைப்பொருளாக இருப்பதும், தன்னால் முதன்மைப்பொருளாக மாறவியலாதென நினைப்பதும், பிறரால் ஊட்டப்பட்டதல்ல, அவளால் தீர்மானிக்கப்பட்டது. உழைக்கும் வர்க்கம் 'நாம்' என்று மார்தட்டி சொல்ல முடிகிறது, கறுப்பின மக்களுல் அதில் உறுதியாய் இருக்கின்றனர். 'கர்த்தா'(Subjects) இடத்திலிருக்கும் வெள்ளையரும், மேட்டுக்குடியினரும் தேவையெனில் தங்களை, மற்றவர்களாகச்(Others) சித்தரித்துக்கொள்ள தயங்குவதில்லை. 'பெண்ணியம் சம்பந்தப்பட்ட மாநாடுகள், ஊர்வலங்கள் தவிர்த்து 'நாம்' என்ற சொல்லை பெண்கள் உபயோகித்து நீங்கள் கேட்டதுண்டா? 'பெண்கள்' என்ற சொல் ஆண்களிடமிருந்து இரவல்பெற்றது, அதனைக்கொண்டு தங்களை அடையாளப்படுத்திக்கொள்கிற பெண்கள் ஒருபோதும் தங்களைக் 'கர்த்தாக்களாக' வரித்துக்கொள்வதில்லை. உழைக்கும் வர்க்கம், ரஷ்யாவில் புரட்சியைக் கண்டது, கறுப்பினமக்கள் ஹைத்திநாட்டில் வெகுண்டெழுந்தார்கள், இந்தோ-சீனர்கள் இந்தோ-சீனத்திற்காக சண்டையிட்டிருக்கிறார்கள்; ஆனால் பெண்கள் தரப்பில் ஒரு சில சலசலப்புகளைத் தவிர்த்துப் பெரிதாக ஏதும் சொல்வதற்கில்லை. இம்மாதிரியான சிக்கல்களை எதிர்கொள்வதற்கு ஏற்றவகையில் ஒரணியில் நின்று போராடவேண்டும் என்பதான சிந்தனைகள் நமது பெண்களுக்கிடையே இல்லாததின் விளைவு: இதுவரை பெண்கள ஈட்டியுள்ள சலுகைகள் அனைத்துமே ஆண்களுடைய தயவால் பெறப்பட்டதாகும், அதாவது பெண்கள் யாசகமாகப் பெற்றார்களே அன்றி, உரிமையோடு எடுத்துக்கொண்டவை அல்ல. அவர்களுக்கென்று(பெண்களுக்கென்று) வரலாறில்லை, கடந்தகாலமில்லை, மதமில்லை., உழைக்கும் வர்க்கத்தை பொதுவாக ஒன்றுபடுத்தக்கூடிய, செய்யும் தொழிலில் ஒற்றுமை, அல்லது அது சார்ந்த நலன்கள் போன்ற காரணிகள் இல்லை, அவ்வாறே அமெரிக்க கருப்பர்கள், யூதக்குடிகள், சேன்-தெனி நகரப்பகுதியில் வசிக்கிற ரெனோ மோட்டார் வாகனத் தொழிலாளர்கள் ஆகியோருக்கிடையே காணப்படுகிற, நெருக்கமாக ஓரிடத்தில் வசிக்கும் தன்மை பெண்களிடத்தில் இல்லை. அவர்கள், இருப்பிடம்; பணி, பொருளாதார நலன்கள், சில நேரங்களில் தாங்கள் அண்டியிருக்கிற ஆண்களின்(கணவன் அல்லது தந்தை) சமூதாயத் தகுதிக்கேற்ப ஒரு சிலர் கூடுதலாகவோ அல்லது குறைவாகவோ சலுகைகள் பெற்றபோதிலும், ஆண்களில் நிழலில், தங்கள் கூட்டத்தோடு தொடர்பின்றி சிதறுண்டு வாழ்கிறார்கள். மேட்டுக்குடிப் பெண்களின் நட்பும், உறவும் மேட்டுக்குடிப் பெண்களேயன்றி, உழைக்கும் வர்க்க பெண்களல்ல. வெள்ளை இனப்பெண்களுக்கு, கருப்பின பெண்கள் கூடாது.
உழைக்கும் வர்க்கம், முதலாளிவர்க்கத்தை, கொல்லத்துணியக்கூடும், தான் மட்டுமே அணுகுண்டின் ரகசியத்தை தெரிந்திருக்கவேண்டும், அதன்மூலம், உலகம் யூதர்மயமாகவோ, கறுப்பர்மயமாகவோ ஆக்கப்படவேண்டுமென ஒரு யூதனோ அல்லது ஒரு கருப்பின வெறியனோ கனவுகான முடியும். ஆனால் அத்தகைய கனவுகள் பெண்களுக்குச் சாத்தியமில்லை, அதாவது பெண்ணினம் ஆணினத்தை அழிப்பதென்று கனவுகூட காணஇயலாது. அடக்குமுறைக்கு எதிராக, பெண்கள் அனைவரையும் ஒரணியில் நிறுத்துவதற்கான, பொதுப்பண்பினை வேறு எதிர்ப்பாளர்களிடமும், நாம் காண இயலாது. ஆண், பெண் பிரிவு உயிரியல் அடிப்படை சார்ந்தது. மனிதவரலாற்றில் எங்கோ எப்போதோ ஏற்பட்ட ஒரு நிகழ்வு அல்ல. துணை என்ற சொல் சார்ந்து, தொடக்ககாலந்தொட்டு ஆண் பேதம் இருப்பதும், அதனின்று பெண்ணைத் தனித்துப்பார்க்க இயலாதென்பதும் உண்மை. சதி, பதி என இருவருடைய கூட்டுப்பங்களிப்பின்றி தம்பதி என்ற சொல்லில்லை என்கிறபோது நமது சமூகத்தினை ஆண் பெண் அடிப்படையில் பிரிப்பதென்பது எந்தவகையிலும் ஒருபோதும் நடவாது. ஆக மொத்தத்தில் ஆணின்றி பெண்ணோ பெண்ணின்றி ஆணோ இல்லையென்பது தெளிவாகத் தெரிந்தும், பெண்ணினத்தை மற்றவர்களாக அதாவது மற்றமையாக (the Other) சித்தரிக்கும் மனப்பாங்கு இங்கே எல்லாவற்றிர்க்கும் காரணமாகிறது.


மானுட வாழ்க்கையில் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் சம பங்களிப்பு இருக்கிறது எனவே தனித்துச் செயல்படுவதற்கு இருவருக்குமே சாத்தியக்கூறுகள் உண்டென்று நாம் நம்பக்கூடும். ஓம்·பல்(Omphale) மீது உற்ற மோகத்தில் ஹெர்க்குலீஸ் அவளுக்கு நூற்பதற்கு உதவியபோது, அச்சந்தர்ப்பதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு அவனை நிரந்தரமாக தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் அவள் வைத்திருந்திருக்கலாம், எப்படி அவள் தவறினாள்? ஜேசன்(Jason) தனது பிள்ளைகள்மீது கொண்டுள்ள பாசத்தினை வைத்து, மெடியா(Medea) அவனை தனது தாசனாக மாற்றியிருக்கலாம், அவ்வாறின்றி அவனைப் பழிவாங்குகிறேனென்று சொந்தப் பிள்ளைகளேயே, அவள் கொல்ல முயன்றது அறிவீனமென்கிற மோசமான பழங்கதையொன்றின் புலம்பலையும் நாம் கேட்டிருக்கிறோம். ஆண்கள் உடற்பசிக்குத் தங்களை நம்பி இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்த பெண்கள், சில சமுதாய இலட்சியங்களை அடைவதற்காக, அதைக் கருவியாகப் பயன்படுத்தி ஒன்றுதிரளுவதாக லிசிஸ்ற்றாட்டா (Lysistrata) இன்பவியல் நாடகத்தில் அரிஸ்டோபான்(Aristophanes) என்கிற கிரேக்கக் கவிஞன் எழுதியிருப்பதெல்லாம், கற்பனைக்கு மட்டுமே சாத்தியம். சாபின் பெண்களை(The Sabine Women) ரோமானியர்கள் தங்கள் இனப்பெருக்கதிற்காக கட்டாயமாகத் தூக்கிச்சென்றபோது, அப்பெண்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்கள் என்பதைச் சொல்கிற இத்தாலிய பழங்கதை, சம்பந்தப்பட்ட ஆண்கள், அச்சம்பவத்தின்போது சாபின் பெண்களை தோல்பட்டையால் அடித்ததையும் நியாயப்படுத்திப் பேசுகிறது. ஆண்கள் தங்கள் உயிரியல் தேவைகளுக்காக அதாவது தங்கள் உடற் தேவைகளுக்கும், வம்ச விருத்திக்கும் பெண்களைச் சார்ந்து இருக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் இருப்பினும், சமுதாய அளவில் பெண்களுக்கு அதனாற் சாதகமான பலன்களென்று ஏதுமில்லை. அவ்வாறே பொருளாதார அடிப்படையிலான பிரதிபலனை எதிர்பார்த்து, இணைந்திருக்கிற முதலாளிகள்- அடிமைகள் பந்தத்திலும், பின்னவர்களான அடிமைகள் விடுபடவாய்ப்பில்லை.
இது எதனாலெனில் அடிமைகள் தேவை தமக்கு அவசியமற்றதுபோல வெளியிற்காட்டிக்கொண்டாலும், அதிகாரத்தினைக்கொண்டு தங்கள் தேவைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ளும் தந்திரத்தினை முதலாளிகள் அறிந்தவர்கள், முதலாளிகளைச் சார்ந்திருக்கும் அடிமைகளும், எஜமானர்களிடம் தங்களுக்குள்ள தேவையென்ன என்பதை, அவர்களுடைய எதிர்பார்ப்பு மற்றும் அச்சத்தின் காரணமாக தெளிவாக உணர்ந்திருக்கிறார்கள். அடிப்படையில் இருவருக்குமே உடனடியாகத் தங்கள் தேவைகள் நிறைவேற்றப்படவேண்டும், எனினும் உண்மையில் நடப்பது என்ன, ஒடுக்கப்பட்டவனைவிட, அவனை அடக்கிவேலை வாங்குகிறவனுக்குச் சாதகமாகவே அனைத்தும் நடக்கின்றன. அதன் காரணமாகவே தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் விடுதலைக்கு நீண்டகாலம் பிடித்திருக்கிறது.


இன்றைக்கும் பெண் என்பவள் ஆண்சார்ந்தவள் அல்லது ஆணின் அடிமை என்று கூறலாம். ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உலகில் சம உரிமை இல்லை என்பதுதான் உண்மை. அவளுடைய நிலமையில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்கிறபோதிலும், இன்றைக்கும் அவள் பல விடயங்களில் வாய்ப்புகளின்றி முடங்கிக்கிடக்கிறாள். உலகில் எந்தவொரு நாட்டிலும் ஆணையும் பெண்ணையும் சமமாய் பாவிக்கிற சட்டங்களில்லை, சொல்லப்போனால், அவை பெரும்பாலும் பெண்களுக்குப் பாதகத்தை இழைக்கும் தன்மையன. தொன்றுதொட்டு சமுதாயத்தில் நிலவிவரும் மனப்பாங்குகள், தெளிவாக பெண்களின் உரிமையை வரையறுக்க உதவுவதில்லை, விளைவு அவை ஏட்டளவில் பிரசுரிக்கப்படுவதோடு சரி.


பொருளியல் உலகிற்கு வருவோம். இருவரும் வெவ்வேறு பிரிவினரெனினும், உரிமைகளில் சமபங்கினர், ஆனால் இங்கே என்ன நடக்கிறது, ஈடானத் தகுதிகளுடன் பெண்கள் போட்டியிடுகிறபோதும் உயர்வானப் பணிகள், கூடுதலாக ஊதியம், உயர்த்திக்கொள்வதற்கா¡ன வாய்ப்புகள், சலுகைகள் என அனைத்துமே ஆண்களுக்கானது. அரசியலாகட்டும், தொழிற்சாலைகளாகட்டும், அதிக எண்ணிக்கையில் இருக்கிறவர்களும், உயர்ந்த பதவிகளை வகிப்பவர்களும் ஆண்களே. தவிர ஆண்வர்க்கத்திற்கே உரிய அதிகாரத்துடன், செல்வாக்கும் இணைந்துகொள்ள நமது பிள்ளைகளின் கல்விக்கொள்கைகளில் விழிப்புணர்வுகள் இல்லை. நமது கடந்தகாலம் என்பது ஆண்களால் தீர்மானிக்கப்பட்டது, அக்கூறுகளைத்தான், புதியவை என்றபேரிலே இன்றைய காலகட்டத்திலும் திணித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். உலகின் முன்னேற்றத்திற்குத் தங்களை அற்பணித்துக்கொள்ள பெண்கள் முனையும் இத் தருணத்திலும், இவ் உலகம் தங்களுக்கானதென்பதில் ஆண்கள் உறுதியாய் இருக்க, பெண்களும் அதை மறுப்பதில்லை. 'உங்கள் நடவடிக்கைகளுக்கு இனி துணை நிற்பதில்லை என்றோ, 'உங்களுக்கும் எங்களுக்கும் ஒத்துவராதென்றோ, பெண்ணொருத்தி சொல்லத் துணிந்தால் நாளைக்கு அவள் தனது மேலான துணையுடன் இணைந்து பெறக்கூடிய நன்மைகளை இழக்கவேண்டிவரும்.. எசமானன் ஆகிய ஆண், தனது அடிமை ஆகிய பெண்ணுக்கு வேண்டிய பொருட்களைத் தந்து அவளது உயிர்வாழ்க்கைக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறான். இவ் வாழ்வாதாரத்தை நம்பி அவளும், தனக்குள்ள பொருளாதார அபாயத்திலிருந்தும், சுதந்திரமென்ற பேரில் அபௌதிக இன்னல்ககளுக்கான வீண்கனவுகளிலிருந்தும் விடுபட நினைக்கிறாள்.
ஆணோ பெண்ணோ நம் ஒவ்வொருவரும் 'கர்த்தாவாக' நம்மை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள தார்மீக உரிமையுண்டென்று நினைக்கிறோம். அதே நேரத்தில் சுதந்திரமென்ற சொல்லில் ஈர்க்கபட்டு அவதிப்படுவதைவிட, பிறர் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வாழமுடிந்தால் போதுமென்றும் விரும்புகிறோம். இதொரு பாவப்பட்டச் சாலை, பயணிப்பவர் -அடிமை, கருவி, பறிகொடுத்தல் சொற்களை புரிந்து நடக்கவும், அடுத்தவர் மனமறிந்து சேவகம் செய்யவும், தமது மேன்மையை ஒளிக்கவும், தகுதியைத் தாரைவார்க்கவும் தெரிந்தவர். ஆனால், பயணிப்பவர் தமது இருப்புக்கான செயல்பாடுகளை நிறைவேற்றுவதில் உள்ள சங்கடங்களையும், உள நெருக்கடிகளையும் தவிர்க்கமுடியும் என்பதால் ஒருவகையில் எளிதான சாலை. ஓர் ஆணுக்கு, அவன் காரியம் யாவிலும் உளமார கேள்வியின்றி கைகொடுப்பதற்கு, ஓர் கருவி தேவை, அதற்குப் பெண் பொருத்தமானவள் என்பது அவனது முடிவு. பெண்ணுக்கும், தான் 'கருவியாக' இருப்பதில் பெரும்பாலும் மகிழ்ச்சி, ஏனெனில், அவளிடத்தில் தன்னை கர்த்தாவாக நிலைநிறுத்திக்கொள்ள வலிமையான ஆதாரங்களில்லை, தவிர பரஸ்பர எதிர்பார்ப்பற்ற துணையென்ற அனுபவமும் அத்தைகைய நிலைபாட்டின் அவசியத்தை அவளுக்கு உணர்த்தி இருக்கிறது.


இத் தருணத்தில் நம்முன் எழும் கேள்வி: இத்தனைச் சிக்கலுக்கும் ஆரம்பம் எது? அனைத்து இருமை இயல்புகளையும்(Duality) போலவே ஆண் பெண் என்ற இருமை இயல்பும் இன்றைக்கு ஏற்பட்டிருக்கிற பிணக்குகளுக்குக் காரணமென்று மொக்கையாகச் சொல்லிவிடலாம். ஐய்யமின்றி வழக்கம்போல, இருவரில் வெற்றிபெறுகிறவன் அதாவது தனது வன்மையை நிரூபிப்பவன், முழுமுதற்கடவுள் வரம்புகளற்ற பெருமான். இதுவரை நமக்குப் புரிகிறது. அடுத்து வருவோம், அதெப்படி வரலாற்றின் தொடக்கத்திலிருந்து ஆண்கள்மட்டுமே வெற்றிபெற்று பவனிவர முடிந்திருக்கிறது? இவ்விருமை யுத்தங்களின் முடிவில், பெண்களும் வாகைசூடி இருக்கலாம், அல்லது வெற்றி தோல்வி எவர்பக்கம் என தீர்மானிக்கவியலாத சூழ்நிலையும் இருந்திருக்கலாம், இலையென சொல்லமுடியுமா? இதுவரை ஆண்களுக்கான உலகமாக இருந்து இன்றைக்கு மாற்றத்திற்கு உட்படுகிறதென்பது எப்படி? இந்த மாற்றத்தினால் நன்மைகள் ஏதேனும் உண்டா? வருங்கால உலகம் ஆண்களுக்கு மட்டுமல்ல, பெண்களுக்கும் உரியது, என்ற நிலை வருமா?


இப்படியான கேள்விகள் கேட்கப்படுவது இதுதான் முதன்முறை என்று அல்ல. அதற்கான பதிலும் ஏராளமாகச் சொல்லபட்டிருக்கின்றன. ஆனால் பெண்ணை மற்றமை,(The Other) என தீர்மா¡னமாகக் ஆண் கருதியதால், எப்படி நியாயப்படுத்தப் பட்டிருப்பினும், சொல்லப்பட்ட பதில்களால் நாம் நிறைவை அடைந்ததில்லை: அப்பதில்கள், ஆண்களின் நலன்களைக் கருத்தில் கொண்டு ஆண்களால் ஒப்பிக்கப்பட்டவை என்பதும் உண்மை. " பெண்களைக்' குறித்து ஆண்கள் வழங்கிய தீர்ப்புகள் அனைத்துமே நம்பகத்தன்மை அற்றவை, ஏனெனில் அங்கே நீதிபதி வழக்கறிஞர்கள், வாதி, பிரதிவாதிகள், சாட்சிகள் அனைவருமே ஆண்கள்", கூறியவர் பதினேழாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அதிகம் அறியப்படாதப் பெண்ணியல்வாதியான, பூலென் தெ லா பார்(Poulain de la Barre). தங்களைப் படைப்புக்கடவுளாக ஆண்கள் சித்தரித்துக்கொண்டு ஆண்கள் மகிழ்வதை, தொன்றுதொட்டு உலகமெங்கும் பார்த்துவருகிறோம். 'தெய்வச்செயல், அவன் என்னைப் பெண்ணாய்ப் படைக்கவில்லை", என காலைப் பிரார்த்தனையில் யூதர்கள் கடவுளைச் சிலாகிக்க அவர்களது மனைவியரோ மற்றொரு பக்கம், ஆண்டவன் அருள், அவனது விருப்பத்திற்கிணங்க என்னைப் படைத்தான்', எனப்பணிவுடன் பெருமிதம் அடைவார்கள். 'தன்னை அடிமையாக அல்லாமல் சுதந்திர மனிதனாக பிறக்கவைத்தற்காக முதலாவதாகவும், தன்னை பெண்ணாக அல்லாமல் ஓர் ஆணாக பிறக்கவைத்தமைக்காக இரண்டாவதாகவும்', பிளாட்டோ, இறைவனிடம் தனது நன்றியைத் தெரிவித்தான். ஆக கடவுள் தந்த இவ் வரத்தினை முழுமையாக ஆண்கள் அனுபவிக்க வேண்டுமெனில், ஒன்று அவர்களின் நிரந்தரச்சொத்து என்கிற தகுதியைப் பெற்றாக வேண்டும், இரண்டாவது, அதற்குக் குறைகளேதும் நேர்ந்திடக்கூடாது; இந்த ஆதிக்க உண்மை அவர்களது உரிமையைத் தேடிபெற உதவிற்று. "இங்கே சட்டங்களை இயற்றியவர்களும், வடிவமைத்தவர்களும் சரி பின்னர் அவற்றை கோட்பாடுகளாக மாற்றி அமைத்த சட்ட நிபுணர்களும் சரி ஆண்கள், எனவே அவை அனைத்துமே ஆண்களுக்கு அனுகூலமாக இருக்கின்றன", இதைக் கூறியவரும் 'பூலென் தெ லா பார்' என்பவரே.


பெண்களின் சார்நிலை பூமியின் நலனுக்காக, விண்ணில் தீர்மானிக்கப்பட்டது என்பதை வலியுறுத்த, நமது மக்கள் பிரதிநிதிகளும், மதகுருமார்களும், தத்துவ ஞானிகளும், எழுத்தாளர்களும், விஞ்ஞானிகளும், போராடி இருக்கிறார்கள். ஆண்களுடைய கண்டுபிடிப்புகளான மதங்களும், ஆதிக்க உணர்வில் அவர்களுக்குள்ள நாட்டத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஏவ் மற்றும் பண்டோரா புராணகதைகளில், பெண்களுக்கு எதிராக ஆண்கள் திரண்டதைப் பார்க்கிறோம். அரிஸ்டாடில் மற்றும் புனித தோமையார் மேற்கோள்களையே சமயம் தத்துவத்திலும், மெய்விளக்கவியல் தத்துவத்திலும் இருக்கும்படி பார்த்துக்கொண்டனர். பழங்காலந்தொட்டு அங்கதக் கலைஞர்களும், அறவோர்களும், பெண்களின் பலவீனத்தை மேடையேற்றி மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள். பெண்களை காட்டுமிராண்டித்தனமாக வசைபாடி மகிழ்வதையே நோக்கமாகக்கொண்ட நமது பிரெஞ்சு இலக்கியங்களையும் நன்கு அறிவோம்.


மோந்த்தெர்லாந்தின்(Montherland) எழுத்தில், அத்தனை வீரியம் இல்லையென்றாலும், ழான் தெ மேங்(Jean de Meung)5 ஏற்படுத்திவைத்த மரபினை அவரும் பின்பற்றுகிறார். ஒருசில சமயங்களில் காரணத்தோடும், பெரும்பாலான நேரங்களில் எந்த முகாந்தரமுமின்றியும்; உண்மையில் தங்களைக் குறித்த முடிவினைத் தாங்களே எடுக்கும் எண்ணத்தை மறைத்தும் அவர்கள் செயல்படுகின்றனர். "பாலினங்களில், குறைகளை மன்னிப்பதைக்காட்டிலும், குற்றஞ்சுமத்துவது சுலபம்", என்கிற மோந்தேஞ் (Montaigne) கூற்றை இங்கே நினைவு கூற தக்கது. ஒருசிலவற்றைத் திட்டமிட்டே ஆண்கள் செயல்படுத்துகிறார்களோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது.
பெண்களுக்கான உரிமைகளை வரம்புக்கு கொண்டுவருவதற்காக உருவாகிய ரோமானியர் சட்டம் "பாலினங்களின் பிரச்சினைகளென்று "மடமை மற்றும் பலவீனங்களை" முன்வைக்கிறது. இக்குணங்களால் இக்கட்டான நேரங்களில் குடும்பத்தின் ஆண்வாரிசுகளுக்கு ஆபத்தென்று, அச்சுறுத்தல் வேறு. பதினாறாம் நூற்றாண்டில் மணமானப் பெண்கள் ஆண்களுடைய பாதுகாப்பில் இருக்கவேண்டுமென புனித அகஸ்டினிடம் முறையிட்டவர்கள், அப்பெண்களுக்கு அதாவது மணம் முடித்தப் பெண்களுக்கு, முடிவெடுக்கும் ஆற்றலோ, திட சிந்தனையோ இல்லை என்பதை அதற்குக் காரணமாகக் குறிப்பிட்டார்கள், இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் திருமணமாகாதப் பெண்கள் தங்கள் உடமை மற்றும் செல்வத்தினை, பராமரிக்கும் விடயத்தில் இவர்களுக்கு உடன்பாடிருந்தது. இவைகளையெல்லாம் படிக்கிறபோது நமக்கு அதிர்ச்சி. பெண்கள் குறித்து எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் அனைத்துமே ஆநீதியானது, ஒருதலைபட்சமானது எனபதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்ட மோந்தேஞ்," தங்களைக் கலந்து ஆலோசிக்காமல் தீர்மானிக்கபட்ட விதிகளை மறுக்கும் உரிமை பெண்களுக்கு உண்டென்றும், கபடச்செயல்களையும், தெருச்சண்டைகளையும் தங்களிடையே நிகழ்த்திக்கொள்வதற்கான காரணங்கள், இருபாலருக்குமே நிறைய இருக்கின்றன," என்று கூற முற்பட்டபோதிலும், பெண்கள் தங்கள் பிரச்சினைக்களுக்காக முன்நிற்பதுபற்றி வாய்திறக்கவில்லை. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் அப்படியான மாற்றத்தை, சனநாயகத்தில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்கொண்ட ஆண்களிடத்தில் முதன்முதலாகச் சந்திக்கிறோம் திதெரோ(Diderot)7 போன்றவர்கள், பெண்களும் ஆண்களைபோலவே ஓர் மனித உயிர் என்று எழுதத் துணிந்த காலம் அது. பின்னர் ஜான் ஸ்டூவர்ட் மில்(John Stuart Mill)8 பெண் சார்ந்து பேசினார், எழுதினார் என்ற போதிலும், இவர்கள் போக்கில் ஒருசார்புநிலை இருந்ததை மறுப்பதற்கில்லை. அடுத்து பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு - தொழிற்புரட்சியின் காலம் -இங்கே பெண்ணியல் வாதப் பிரதிவாதங்கள், போராட்டங்கள் அனைத்துமே அவரவர் தேவைக்கான செயல்பாடுகளாக இருந்தன. விவசாயம் வீடு என்றிருந்த பெண்களுக்குத் தொழிற்சாலைக் கதவுகள் திறக்கப்படுகின்றன.
ஊதியம், வேலைநேரமென்ற பொருளாதாரம் சார்ந்த பிரச்சினைகளைச் சந்தித்தக் கட்டாயம், கொள்கை கோட்பாடென பேச்சளவில் இருந்த பெண்களை, வீதியில் இறக்கிற்று.. நில உடமைக் கொள்கைகள் தங்கள் செல்வாக்கினை ஒரு பக்கம் இழந்துகொண்டிருக்க, மேட்டுக்குடியினர், தனிநபர் சொத்துரிமைக்கு உதவும், பழமையான குடும்ப அமைப்புமுறைக்கு மீண்டும் திரும்புகின்றனர், எனினும் பெண்கள் விடுதலை என்பது சமுதாயத்தின் அழிவுபாதைக்கானது என பொருள்கொள்ளபட்டு, அவர்களுக்கான இடம், வீடென்று சொல்லபட்டது. பெண் தொழிலாளர்களின் குறைந்த ஊதியமும், கூடுதல் நேரம் பணியாற்றிமையும், தொழிற்போட்டியாளர்களாக அவர்களை ஆண் தொழிலாளர்கள் கருதும் நிலைமை உருவாயிற்றூ.. பெண்கள் ஆண்களைக் காட்டிலும் தாழ்ந்தவர்கள் என்பதை மெய்ப்பிக்கும்வகையில் நேற்றுவரை உதவிய சமயம், தத்துவம், சமயக்கோட்பாடுகளோடு புதிதாக உயிரியல், சோதனைவழி உளவியல் என்ற அறிவியல் கூறுகளைத் துணைசேர்த்துக்கொண்டார்கள். அனைத்திற்கும் மேலாக 'வேற்றுமையால் அனைவரும் சமம்' என்ற வாக்கியத்தைத் தூக்கிப்பிடித்து, தங்கள் இனத்தவரோடு சேராத பிறவற்றோடு பெண்களை நிறுத்த முன்வந்தனர். இக்கொள்கையின் மீதான அக்கறையையும் ஆராய்ந்து பார்க்கவேண்டிய ஒன்று; அமெக்க கருப்பரின மக்களுக்காக ஜிம் க்ரோ உபயோகித்த முக்கியமான வேதவாக்கு, 'வேற்றுமைகளிருப்பினும் அனவரும் சமம்' என்ற சொல் உண்மையில், மோசமான இனப்பாகுபாட்டிற்கு வித்திட்டது.


இந்த 'வேற்றுமைகளின் அடிப்படையில் அனவரும் சமம்' எனகருப்பின மக்களுக்கு எதிராகப் பிரயோகிக்கபட்ட சொல்லை பெண்களுக்கு எதிராகவும் கையாண்டது ஏதோ தற்செயலாக நிகழ்ந்தது அல்ல. பொதுவாக எந்த இனமாக இருக்கட்டும், சாதியாக இருக்கட்டும், வர்க்கமாக இருக்கட்டும், அல்லது பால் அடிப்படையிலான பிரிவினராக இருக்கட்டும், எவரென்றாலும், அவர்களுள் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு வழங்கப்படும் தீர்ப்பில் பேதங்கள் இருப்பதில்லை. பாரம்பரியப் பெண்களாகட்டும், கருப்பின உயிர்களாகட்டும், யூதர்களாகட்டும் அனவரும் சமம். இவர்களுள், யூதர்களை பிறரோடு ஒப்பிடல் முடியாதென்பதும் உண்மை எனினும், அவர்கள் மீதிருந்த இனப்பகையையும், இந்தமண்ணில் வாழ தகுதியற்றவர்கள் என தீர்மானிக்கப்பட்டு எதிரிகள் அவர்களைப் முற்றிலுமாக அழிக்க நினைத்ததையும் இரண்டாம் பட்சமாக கொள்ள முடியாது. ஆனால் பெண்களுக்கும் கருப்பின மக்களுக்கும் ஆழமான ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன. இரண்டு இனங்களுமே தங்கள் தந்தைவழி ஆதிக்கத்தினின்று விடுபட முயல, நேற்றுவரை அவர்களது எசமானவர்களாக இருந்தவர்களுக்கு, அவர்களை விடுவிக்க விருப்பமில்லை, எப்போதும்போல தங்கள் தயவிலேலேயே அவர்களை வைத்திருக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம். அதற்காக இனிக்க இனிக்க புகழ்வார்கள், கருப்பர்களென்றால்: நல்ல நீக்ரோ அதாவது சூதுவாது அறியாதவன், விளயாட்டுப்பிள்ளை, உல்லாசி, அடைமொழிகளுக்கு உரிய அடக்கமான கருப்பன், பெண்களென்றால் உத்தமி, அதற்கான தகுதிககளாக அவளிடம் எதிர்பார்ப்பது:பேதைமை, விளையாட்டுத்தனம், பொறுப்பற்றவள் ஆகிய அடைமொழிகளுக்கு உரிய அடக்கமான பெண்மணி.
இதற்கான முடிவுகளை அவர்களுக்கு எடுக்க உதவிய சூழலை உருவாக்கியவர்களும் அவர்களே. அமெரிக்க வெள்ளையர்கள், கறுப்பர்களை காலணிமெருகூட்டும் பையன்கள் தகுதிக்கு உருவாக்கியிருக்கிறார்கள், எனக் கூறியதன் மூலம் ஜார்ஜ் பெர்னார்ட் ஷா, கறுப்பர்கள் காலணிகள் மெருகு ஊட்ட மட்டுமே தகுதியுடைவர்கள், என்று சொல்கிறார். தாழ்த்தப்பட்டவன் என்ற காரனத்தினாலேயே ஒருவனை அல்லது ஒரு கூட்டத்தை அப்படியான வட்டத்திற்குள்ளேயே நிறுத்துவதென்பது, உலகில் ஒத்த சூழலுள்ள எல்லா இடங்களிலும் உண்மை என்றாகிறது. இங்கே இருப்பு என்ற சொல்லை சரியாகப் புரிந்துகொள்ளுதல் அவசியம். அது நிலையானதல்ல, அது மாற்றதிற்குரியது. ஆம், இன்றைய தேதியில் பெண்கள் பொதுவாகப் ஆண்களினும் பார்க்க தாழ்ந்த நிலையில் இருக்கிறார்கள், அவர்களது வாழ்க்கைமுறையும் சூழல்களும் சில சாத்தியங்களுக்கு வித்திட்டு இருக்கின்றன. இது தொடரக்கூடுமா? என்பது நமக்குள்ள கேள்வி.


ஆண்களில் அநேகர் அதாவது இருபாலருக்கும் இடையேயான யுத்தத்தில் தோற்காத ஆண்களைத் தவிர்த்து மற்றவர்கள்- தொடரும் என்கின்றனர். பழமையில் நம்பிக்கைக் கொண்ட மேட்டுக்குடி வர்க்கத்தினர் பெண்விடுதலையை தங்கள் நலன்களுக்கும், காலங்காலமாய் பேணிக்காத்த கலாச்சார பண்பிற்கும் ஏற்பட இருக்கும் அபாயமாக கருதுகின்றனர். பெண் போட்டியாளர்களை பலரும் அச்சத்துடன் பார்க்கின்றனர். 'Hebdo-Latin' என்ற இதழில், மருத்துவம் அல்லது சட்டம் படிக்கும் பெண்களால் எங்கள் வேலைக்கு ஆபத்தென மாணவன் ஒருவன் எழுதினான். தனது உரிமைகள் குறித்தோ, பொருளாதார பலன்கள் என்பது ஓரினத்தின் சார்பானது அல்ல என்பது குறித்தோ அவன் கேள்வி எழுப்பவில்லை. அடக்குமுறையினால் ஏற்படும் ஒரே நன்மை, அடக்குகிறகூட்டத்திலும், உதாசீனபடுத்தப்பட்டு ஒரு சிலர் இருப்பர். அவர்களிடத்தில் தாங்களும், உயர்ந்தவர்களே என்ற எண்ணத்தை உண்டாக்கும் சாத்தியங்கள் அங்கே ஏற்படுவது உண்டு. தெற்கில் இருக்கும் அமெரிக்க வெள்ளையன் 'ஊத்தை'யான கறுப்பன் நிலை எனக்கில்லை என்று பெருமிதம் கொள்வான். இதை நன்கு வசதிபடைத்தவன் தந்திரமாக இப்பெருமிதத்தைத் தனக்குச் சாதகமாக்கிக்கொள்கிறான். அவ்வாறே சராசரி மனிதனுக்கும் பெண்ணொருத்தியோடு ஒப்பிடுகிறபோது தன்னைக் கடவுள் இடத்தில் வைத்துப் பார்க்கிறான்.


பொதுவாக குடும்பத்தில், குழந்தை பருவத்திலும், இளமைபருவத்திலும் தங்கள்வீட்டுப் பெண்மணியைப் பார்க்கிற ஆண் அவள் வளர்ந்த ஆணைபோலவே உடுத்தவும், சமுதாயத்தில் உரிய மரியாதையுடன் நடத்தப்படுவதாகவும் நினைக்கிறான். அவன் வளர்ந்து இளைஞனாக மாறுகிறபோது தனது காதல் மற்றும் இச்சை அனுபவங்களில், காதலிக்கிற, அல்லது இச்சைகொள்கிற பொண்ணின் சுதந்திரம், மற்றும் மறுப்பினை தெரிந்துகொள்ள நேரிடுகிறது, பிறகு ஒருத்தியை திருமணம் செய்துகொள்கிறான், போதுமான அளவிற்கு தனது மனைவியையும், தாயையும் மதிக்கிறான், ஆக தனது குடும்பவாழ்க்கைமூலம், பெண்கள் ஓரளவு சுதந்திரமானவர்கள் என்கிற முடிவுக்கு வருகிறான். அதன்படி இருபாலருக்கும் இடையில் ஏற்றதாழ்வென்று எதுவுமில்லையென்றும், ஆணுக்கும் பெண்ணுமிடையே ஒருசில வேறுபாடுகள் இருப்பினும் குடும்ப உறவில் இருவரும் சமம் என்பது அவன் முடிவு. எனினும் ஆணுக்கு ஈடாக பெண் உழைப்பதில்லை, என்பதை அவதானிக்கிறபோது அவளை அவனுக்குச் சமமாக ஏற்றுக்கொள்ள மனமின்றி அதற்கு இயற்கையிலேயே பெண்ணின் படைப்பு அப்படி என சமாதானம் செய்துகொள்கிறான், மனைவியிடத்தில் அன்பு செலுத்துகிறவனாகவும், அவள் காரியங்கள் யாவைக்கும் கைகொடுப்பவனாகவும் இருப்பதால், பெண்ணைச் சமமாக நடத்துவதாக ஆண் எண்ணிக்கொள்கிறான். இருவருக்குமிடையேயான ஏற்றதாழ்வுகள் அவன் வரையில் இல்லை. ஆனால் இல்லத்தில் பிரச்சினைகள் என்று வருகிறபோது, நிலைமை மாறுகிறது. நீ பாதி நான் பாதி என்பதெல்லாம் உதட்டளவில் என்றாகிறது, 'ஏக நாயகன் நானே' என்பதுபோல நடந்துகொள்கிறான். பெண்கள், தங்கள் உரிமைகளுக்கென்று போராடுவது அவசியமற்றது, அவர்களை ஆண்களுக்கு இணையாகவே நடத்துகிறோம் எனச் சொல்லிக்கொண்டே, இன்னொருபக்கம், ஒருபோதும் ஆணும்பெண்ணும் சமமாக முடியாது, அதற்காக அவர்கள் போராட்டம் ஊர்வலமென்று வெளியில்வருவது வீணான வேலை, என்பதே இன்றையதினத்தில் பெரும்பாலான ஆண்களின் கருத்து. இத்தகைய நெருக்கடிக்கு ஆண்கள் உள்ளாவதற்கான காரணம், அன்றாட வாழ்க்கையில் பெண்களுக்கு இனப்பாகுபாடுகளினால் ஏற்படுகிற பிரச்சினைகளும், விளைவுகளும் வெளிப்படையாக அத்தனை பூதாகரமானதாகத் தெரிவதில்லை. ஆனால் உண்மையில் பெண்கள், மனம்சார்ந்த, அறிவு சார்ந்த பாரிய பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாகிறார்கள், அதைப் பலரும் இயல்பானதென்று எண்ணவும் செய்கிறார்கள். பெண்ணிடம் மிகவும் பரிவாக இருக்கிற ஆண், அவளுக்கான பிரச்சினைகளை ஒருபோதும் அறியமாட்டான். அவ்வாறே தனக்கான சிறப்புரிமைகளைப்(privileges)- அதைப்பற்றிய போதிய ஞானமுமின்றி - போராடிப்பெற நினைக்கும் ஆணுக்கும், ஒரு பெண்ணுக்கான வேதனைகள், சிக்கல்கள் புரியாது. இனியும் பெண்கள்மீது தொடர்ந்து நடத்தபடும் தாக்குதல்களை நம்மால் அனுமதிக்க முடியாது, 'உத்தம பெண்' என்று உருவகப்படுத்தி, செய்யப்படும் அர்சனை சொற்களுகோ, இவ்வுலகில் எதையும் இழக்கத் தாயாரில்லை என்கிற ஆணோடுதான் அவள் வாழ்க்கை எனத் தீர்மானிக்கப்படும் ஆர்வத்திற்கோ நம்மால் தொடர்ந்து உடன்படமுடியாது.


சில தேவையற்ற சிக்கல்கள் எழுவதன் காரணமாக, பெண் விடுதலை அபிமானிகளின் நியாங்கள் போதிய வரவேற்பைப் பெறுவதில்லை, அதனாலேயே அவர்கள் முன்வைக்கும் வாதங்களையும் அர்த்தமற்றவை என்று ஒதுக்கிவிடமுடியாது. 'பெண்கள் எழுப்பும் கேள்விகள்' இன்றைக்கு சாரமற்றதாக இருக்கிறதென்றால், அதை வெற்று கூச்சலாகக் ஆண்கள் திரித்துகூறியிருக்கிறார்கள். கூச்சலகளென்று சொல்கிறபோதே, அவை அர்த்தமற்றதாகிவிடுகின்றன. இதுவரை நடந்திருப்ந்தென்ன? பெண் உயர்ந்தவளா, தாழ்ந்தவளா, அல்லது நிகரா? என நிருபிப்பதற்கு முன்னெடுக்கும் முயற்சிகள் அனைத்துமே ஆணை மையமாக வைத்து என்பதை நினைவிற்கொள்ளவேண்டும்.. ஆதாமிற்கு பிறகு படைக்கபட்டவள் பெண் என்பதால், படைப்பில் அவள் இரண்டாம்நிலை என்பது வெளிப்படை என்பவர்கள் ஒரு சிலர். மற்றும் சிலர் இல்லை இல்லை, படைப்பின் முதல் முயற்சி ஆதாமென்றும், இறைவன் ஏவாளை படைத்தபோதே, உண்மையில் நிறைவு பெற்றார், அவளே முழுமை(Perfection), அவளது மூளை சிறியதெனினும், தேவையான அளவிற்கு பெரியதுதான், பிறகு அதனைத்தொடர்ந்து அவரது முதல்படைப்பு ஒழுங்காக அமையாததால் கிறிஸ்துவைக் கடவுள் படைத்தார், என்கிறார்கள். இரு தரப்பு கருத்திற்குமே நம்மால் மாற்றுக்கருத்துக்களை அளிக்க முடியும், பெரும்பாலான நேரங்களில் இரண்டுமே பொருளற்றவைளாகவே இருக்கின்றன. ஆக பெண்ணைப் பற்றி உண்மையில் புரிந்துகொள்ள முதலில் இதுமாதிரியான சிக்கல்களிலிருந்து நாம் விடுபடவேண்டும். உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர், சமமானவர் என்ற சொற்கள் பேரில், தவறான திசையில் விவாதிப்பதை விடுத்து, முற்றிலும் புதிய வகையில், இப்பிரச்சினைக்கான பதிலைத்தேடவேண்டும்.


அப்படியெனில் அதற்கான கேள்வி எது? அக்கேள்வியை எழுப்ப அல்லது கேட்க நாம் யார்? விசாரிக்கப்படவேண்டியவர்களாகவும், நீதிவழங்க வேண்டியவர்களாகவும் ஆண்,பெண் இருவருமே உள்ளதால், இருபாலரையுமே பார்வையாளர்களாக மட்டுமே கொள்ள முடியும். ஆக நடுநிலைமை வகிக்கக்கூடிய பொதுவான ஒரு தேவதை வேண்டும் எங்கே போவது? இதில் சாபக்கேடு என்னவெனில் பெண் தேவதைக்குப் பொதுவாக நன்றாகப் பேசவராது, பிரச்சினைகளின் ஆழமும் புரியாது. இருபாலுயிரொன்றை நாடலாமென்றாலும் வழிகளில்லை, அதாவது இதுவுமில்லை அதுவுமில்லை என்கிறபோது ஒன்றுமில்லை என்றாகிறது. எனக்கென்ன தோன்றுகிறதென்றால், இப்பிரச்சினைகளை பெண்களே தீர்த்தால் என்ன? தகுதிபெற்ற பெண்கள் நம்மிடத்தில் இல்லையா என்ன? எபிமெனித்(Epimenide)9கதைகளை இங்கே இழுக்காதீர்கள். ஆண்கள் அல்லது பெண்களின் தவறான அல்லது சரியான நம்பிக்கை மற்றும் அதன்மீதான செயல்பாடுகளுக்கு எந்த அதிசயச் சாறும் பொறுப்பல்ல, அவரவர் சூழ்நிலைகளே, உண்மைகளைத் தேடச் சொல்கின்றன. மானுட வாழ்க்கையின் அனுகூலங்களைஎல்லாம் விட்டுக்கொடுத்து, தன்னடக்கத்தோடு இருக்கிற பெண்களையும் அறிந்த நமக்கு, அதன் தேவையென்னவென்று புரியாமல் இல்லை.
நமது முந்தையபெண்களைப் போல சண்டைபோடவேண்டிய நிலையிலும் நாம் இல்லை, களத்தில் வெற்றியும் கிடைத்திருக்கிறது, சமீபத்தில் ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுசபையில் நடந்த பெண்களுக்கான விவாதத்தில், பெண்கள் சுதந்திரம் என்பது இன்றைக்கு கனவல்ல உண்மை என உறுதிபடச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது, ஏற்கனவே நம்மில் பலரும் பெண்ளுக்கான சங்கடங்களையும் தடைகளையும் மறந்து வாழ ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். ஒன்றிரண்டுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுததுபோக இன்றைக்கு அநேக பிரச்சினைகளை கையிலெடுத்திருக்கிறோம். நாம் சரியான பாதையில்தான் செல்கிறோம் என்பதான நம்பிக்கையை நமக்கு இந்த மாற்றம் தந்துள்ளது. தவிர நாம் பெண்வழித் தோன்றல்கள் என்பதால், ஆணைக்காட்டிலும் பெண்கள் உலகத்தைப்பற்றிய ஞானம் நமக்கு அதிகம், மானுட வாழ்க்கையில் பெண்ணாய்ப் இருப்பதன் பொருளை நன்கு புரிந்துகொண்டதின் விளைவாக சட்டென்று அதுபற்றி ஒரு ஆணைக்காட்டிலும் நம்மால் விவாதிக்க முடிகிறது, அது தொடர்பான ஞானத்திலும் நமக்கு ஆர்வம். முக்கியமான பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன என பன்மையில் சற்றுமுன்னர் கூறினேன், அப்படிக் கூறியதால் துரிதமாகத் தீர்க்கபடவேண்டியவைப் பற்றி கேள்விகள் கூடாது என்றில்லை உதாரணமாக: பெண்களாய் பிறந்ததால் நமக்குள்ள அன்றாடப் பிரச்சினைகள் என்ன? நமக்களிக்கப்பட்ட வாய்ப்புகள் எவை? மறுக்கப்பட்டவை எவை? அவைகளில் எவை எவை நமது எதிர்கால இளம் பெண்சகோதரிகளுக்காகக் காத்திருக்கக்கூடியவை? அவர்களை வழி நடத்திசெல்வதற்கான திசைகள் எவை? பெண்களால், பெண்களுக்காக என எழுதபட்ட புத்தகங்களைக்கூட பெரிதாக சொல்ல ஒன்றுமில்லை. நமது உரிமைகளை பேசுவதில் காட்டிய அக்கறையை தெளிவான, பிறருக்கு எளிதில் புரிகிற எழுத்திலும் காட்டியிருக்கலாம். நாமிருக்கும் காலம் மிதமிஞ்சிய கருத்துவேறுபாடுகளுக்கானது என்பதை பலரும் கூறியிருக்கிறார்கள், அக்கூற்றை மெய்ப்பிக்கும் முயற்சிகளிலொன்று இப்புத்தகம்.


சாதகமான கேள்விகள், அனுகூலமானத் தீர்மானங்கள், சமுதாயத்தில் ஏற்றதாழ்வுகளால் ஏற்படக்கூடிய சாதக பாதகங்கள், என அனைத்தையும் சிந்தித்து, பண்புகள் அனைத்தையும் விழுமியங்களாக அடையாளப்படுத்தபட்டு; குறிக்கோள்கள் களங்கமற்றவை என விளக்கமும் சொல்லப்படும். நடுநிலையுடன், மானுடப் பிரச்சினைகளை சொல்வது சாத்தியமில்லை. ஆரம்பத்திலேயே எதற்காக எழுதுகிறேன் அதற்கான நோக்கம் என்ன என தெளிவாக சொல்லப்படவேண்டுமென நினைக்கிறேன், வீணாக அதை ஒளிப்பதோ, மறைமுகமாக அக்கருத்தை வலியுறுத்துவதோ முறையாகாது. இதனால் உயர்ந்தது, தாழ்ந்தது, சிறந்தது, மோசமானது, முன்னேற்றம், பின்னடைவு என ஒவ்வொன்றிற்கும், பக்கத்திற்குப் பக்கம் விளக்கம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் அவசியமும் இல்லை. சஞ்சிகைகளில், பெண்கள் பற்றிய எழுத்துகளை வாசிக்கிறபோதெல்லாம், நம் கண்ணிற்படுகிற மிக முக்கியமான விஷயம் 'பொது நலம்', இச்சொல்லை, ஒவ்வொருவரும் விரும்புகிற, அல்லது பேணிக்காக்க நினக்கிற சமுதாய நலம் பற்றியதென்று பிறர் பொருள்கொள்ள, நம்மை பொறுத்தவரையில் பொதுநலம் எனபது 'தனிநபர் நலத்திற்கு' உத்தரவாதம் அளிக்கப்படுவது என நினைக்கிறோம். பொது அமைப்புகள் மீதான நமது மதிப்பீடு என்பது தனிநபருக்கு நடைமுறை வாழ்க்கையில் அவ்வமைப்புகள் ஏற்படுத்தித் தரக்கூடிய வாய்ப்புகளைப் பொருத்தது. தனி நபர் நலன் எனச் சொல்ல முற்படுகிறபோது, மகிழ்ச்சி என்ற சொல்லை அதனுடன் சேர்த்து நாம் குழப்பிக்கொள்வதில்லை; இங்கேதான் அடிக்கடி மாற்றுக்கருத்துக்கு நாம் உட்படுகிறோம்; ஓட்டுரிமை உள்ள பெண்களைக்காட்டிலும் அந்தப்புர பெண்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்களா இல்லையா? வீட்டு வேலைக்காரியைக்காட்டிலும், ஒரு பெண் தொழிலாளி மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் இருக்கலாம். இந்த மகிழ்ச்சி என்ற சொல்லுக்கு உண்மையான பொருளைச் சொல்வது அரிது, சில நேரங்களில் அதன் விழுமியங்களை மூடிமறைக்கிறபோது மேலும் கடினம். அடுத்தவர் மகிழ்ச்சியை அளப்பதற்கான வழிமுறைகளென்று ஏதுமில்லை, ஆனால் அவர்களுக்கு நம்மால் ஏற்படுத்தித் தரப்படும் சூழ்நிலையை, மகிழ்ச்சியென சொல்ல முற்படுவோம்., ஓரிடத்தில் ஓய்வாய் இருப்பது மகிழ்ச்சி தரக்கூடியதெனில், தேக்கநிலை (வாழ்க்கைக்கு சபிக்கப்பட்டிருப்பதுகூட மகிழ்ச்சி என்றாகிறது. ஆகவே இம்மாதிரியான சிந்தனைப்போக்கைப் பற்றி எழுதவோ, பேசவோ நாம் விரும்புவதில்லை. நமக்கான திட்டம் நமக்கான பாதையென்று நினைப்பது, நெறியான, நியாயமான வாழ்க்கையன்றி வேறல்ல. உயிர்கள் யாவையும் தமது குறிக்கோள்கள் திட்டங்களை முன்வைத்து ஒருவித பரம்பொருள் நிலையை அடைய நினைப்பவைபோல செயல்படுகின்றன. சுதந்திரத்தை எட்டுவதற்கு, வேறுபல சுதந்திரங்களின் ஊடாக செல்லவேண்டியது அவசியம். எதிர்கால வளர்ச்சிக்கான கதவுகள் காலவரையன்றி திறக்ககப்படாதவரை, நிகழ்கால இருப்பினைபற்றிப் பேசிப்பயனில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் பரம்பொருள் அல்லது மேன்மை நிலையை(Trancendance) எட்டிய உயிர் மீண்டும் தொடக்கநிலைக்குத் திரும்புவதென்பது, அவனது "நான்' என்ற இருப்பிலும், வெற்று சந்தோஷங்களிலும் சரிவினை உண்டுபண்ணும்; இவ்வீழ்ச்சி உளவியல் அடிப்படையில் பெரிய பாதிப்பாகிறது, இதனைச் சம்பந்தப்பட்ட உயிரி உணருகிறபோது, வதைபடுகிறபோது, ஏமாற்றம், அடக்குமுறை இரண்டும் அவ்வுயிரியை மோசமான திசைகளுக்குத் திருப்புகின்றன. தனது 'இருத்தலை' குறித்து சந்தேகிக்கிற ஒவ்வொரு தனிநபருக்கும், வாழ்க்கை படிநிலையில் தன்னை மேன்மைபடுத்திபார்க்கிற இலட்சியமுண்டு. உண்மையில் பெண்ணுடைய இன்றையநிலை புதிரானது, ஒருபுரம் பிற மனிதரைப்போலவே சுதந்திரமாகவும், தனித்தியங்குவதுபோலவும் உணரும் அவள் மறுபுறம், தன்னை ஆண், ஓர் வேற்றுலகத்து பிறவியாக நடத்துவதாகவும் உணருகிறாள். அவளைக் கருவியாகப்(Object) பிறர்கைப்பாவையாக அதாவது தொடக்கநிலையிலேயே, பாரம்பரியபெண்ணாக வைத்திருக்க ஆண்கள் முனைவதற்கு, பெண்களுடைய மேன்மை நிலை நோக்கில், தன்னலமும், தனியுரிமை நாட்டமும் இருப்பதே காரணமென்று வாதிடுகிறார்கள். இதில் பெண்களுக்கான பிரச்சினை என்னவென்றால் அவள் இருமுனைகளில் போராட வேண்டியுள்ளது. பிற உயிர்களைப்போலவே 'தன்னலம் முக்கியம்' என நினைத்து தன்பொருட்டு செயல்படுதல் ஒருபக்கம், இச் சமுதாயம் தன்னை ஒருபொருட்டாக பிறர்மதிப்பதில்லையே என்ற வேதனை மறுபக்கம். இப்படியான சூழ்நிலைகளுடன் பெண்களை வைத்துக்கொண்டு ஒரு சமுதாயம் எப்படி தனது கனவுகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ல முடியும்.? அவளுக்கான பாதைகள் என்ன? அவைகளில் ஒருவழிப்பாதைகள் எவை எவை? பிறர் சார்ந்த வாழ்க்கை அவளது விதியென்ற நிலையில் என்றைக்கு அவள் சுதந்திரத்தைச் சுவாசிப்பது? பெண் சுதந்திரத்தைப் பேணமுடியாத சூழ்நிலைகள் எவை? அவைகளிலிருந்து வெளிவருவதற்கான சாத்தியங்கள் உண்டா? இவைகளெல்லாம் நம்முன் உள்ள அடிப்படை கேள்விகள், அவைகளுக்கான விடைகளை அறிவதற்கான விருப்பம் நமக்கிருக்கிறது. அதாவது எனது அக்கறைகள் அனைத்துமே தனி ஒருவன் அல்லது ஒருத்திக்கு அளிக்கப்படும் வாய்ப்புகள் பற்றியது, ஆனால் அவ்வாய்ப்புகளால் கிடைக்கிற மகிழ்ச்சிகள் எனக்கு முக்கியமல்ல, அவ்வாய்ப்புகள் உருவாக்கித் தருகிற சுதந்திரம் முக்கியம்.


இப்பிரச்சினைகள் அனைத்திற்குமே, உடற்கூற்றின் அடிப்படையில், உளவியல் அடிப்படையில், பொருளாதார அடிப்படையில் காரணங்களைத் தேடிக்கொண்டிருப்போமென்றால் அவைகள் பொருளற்றதாகிவிடும். எனவே முதற்கட்டமாக உயிரியல், உளப்பகுத்தாய்வு, இயற்பொருள்வாதங்களின் பெண்களைக் குறித்த பார்வை என்ன என்பதை விவாதிக்க இருக்கிறேன். பிறகு 'உத்தம பெண்கள்' என்ற சொல்லின் இன்றைய நிலை என்ன, ஏன் பெண்களை 'மற்றமையாக'(the Other)- அதாவது அந்நியராகக் கருதும்போக்கு இருக்கிறது- இக்கருத்தில் ஆண்களின் மனப்பாங்கு என்ன - என்பது குறித்து முயற்சிக்கிறேன். அடுத்து பெண்கள் தரப்பினைச் சார்ந்தவளாக, அவளுக்கான உலகம் எது, அவளுக்கென தீர்மானிக்கபட்ட உலகிலிருந்து விடுபட்டு, மானுடவாழ்க்கையில் தனக்குரிய பங்கை அடைய நினைக்கும் பெண்ணுக்கான சங்கடங்களென்ன? என்பதை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.


நன்றி-அணங்கு - பெண்ணெனும் இரண்டாமினம் தொடராக அணங்கில் வெளிவருகிறது. .


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


1. Trotskyste - Leon Trotskyயால் உருவாக்கப்பட்ட Trotskisme சித்தாந்தவாதிகள். Leon Trotsky 1917ம் ஆண்டு ரஷ்யபுரட்சியின்போது ஸ்டாலினுக்குத் துணைநின்றவர். கருத்துவேற்றுமைகாரணமாக கட்சியிருந்தும், சோவியத் யூணியனிலிருந்தும் 1927ம் ஆண்டு வெளியேற்றப்பட்டவர்.


2. 'The Kinsey Report- (அமெரிக்க ஆண்களின் பாலியல் நடத்தைகள்)- என்ற நூலை C.Kinsey எழுதவில்லையா எனக்கேட்பதில் பொருளில்லை, அந்நூலின் கருத்து வேறு.


3. August Bebel(1840-1913):Bebel was born in Deutz, near Cologne; he founded the Sachsische Volkspartei ("Saxon People's Party") in 1867


4. Montherland, Henry de (1895-1972) எழுத்தாளர்.


5. Jean de Meun அல்லது, Jean de Meung (1240-1305) -பிரெஞ்சு கவிஞர்


6. Michel de Montaigne(1533-1592) - எழுத்தாளர்


7. Denis Diderot (1713-1784) எழுத்தாளர் மற்றும் மெய்யியல் அறிஞர்


8. John Stuart Mill(1806-1873) மெய்யியல் அறிஞர்


9. Epimenide -Epimenides of Knossos (Crete) was a semi-mythical 6th century BC Greek seer and philosopher-poet, who is said to have fallen asleep for fifty-seven years in a Cretian cave sacred to Zeus, after which he reportedly awoke with the gift of prophecy.

நன்றி - திண்ணை
...மேலும்

Nov 27, 2009

சுவிட்சர்லாந்தின் முதல் பெண் சபாநாயகர் தெரிவு- தில்லை


சுவிட்சர்லாந்தில் முதற் தடவையாக பெண் சபாநாயகர் ஒருவர் தெரிவு செய்யப்பட்டுள்ளார். சுவிட்ஸர்லாந்து சமூக ஜனநாயக கட்சியின் தலைமை நிலையில் உள்ள பெஸ்காலே புறுதர் (Pascale Bruderer) எனும் 32 வயது இளம் பெண்ணே இப்பதவிக்கு தெரிவுசெய்யப்பட்டுள்ளார். 182க்கு 174 வாக்குகள் இவருக்கு ஆதரவாக அளிக்கப்பட்டு தெரிவானமை குறிப்பிடத்தக்கது.


சுவிட்ஸர்லாந்தில் சபாநாயகர் பதவியானது சுழற்சி முறையில் வழங்கப்பட்டு வருகிறது. அதன் அடிப்படையில் இவர் இனி வரும் 12 மாதங்களுக்கு அப்பதவியினை வகிப்பார்.


சுவிட்ஸர்லாந்தின் மேற்சபை மற்றும் கீழ் சபைக்குமான சபாநாயகராக இவர் தெரிவுசெய்யப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.


கடந்த வருடம் இவர் மத்திய இடதுசாரிகட்சியின் பிரதித்தலைவராக தெரிவு செய்யப்பட்டிருந்தார்.


மிகவும் இளம் வயதைக்கொண்டவராகவும், மிகவும் வேகமாக அரசியலில் முன்னேறி வருபவராகவும் பலராலும் குறிக்கப்படுபவர் இவர். தனது 24வது வயதில் பாராளுமன்றத்துக்குள் பிரவேசித்தார்.


சமூகங்களுக்கிடையிலான ஒன்றிணைவு (social intergration) சமத்துவமாக நடாத்துதல் என்பன குறித்து அதிக கரிசனை கொண்டவராக இவரைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன சுவிஸ் நாளிதழ்கள். தனது அரசியல் பாதைக்காகவென அரசியல் விஞ்ஞானத்தை ஒரு பாடமாக கற்ற இவர் பின்னர் அரசியலமைப்பு சார் சட்டங்களைக் கற்றார். கூடவே பொருளாதார வரலாறு சமூகவியல் என்பனவற்றையும் கற்றுக்கொண்டார். தனது அரசியல் பணிகளின் மத்தியில் அரசியல் விஞ்ஞானத்துறையில் முதுமானிப்பட்டப்படிப்பையும் சூரிச் பல்கலைக்கழகத்தில் முடித்தார். ஆரம்பத்தில் மைக்ரோசொப் நிறுவனத்திலும், UBS வங்கியிலும் சிறிது காலம் பணியாற்றியுமிருக்கிறார்.



அவரது சொந்த மாநிலமான ஆர்காவ் இல் புற்றுநோய் ஒழிப்பு சங்கத்தின் நிறைவேற்றுத் தலைவராக ஒரு சில மாதங்களுக்கு முன்னர் தெரிவானார்.


"பாராளுமன்றமே மக்களின் நேரடியான அன்றாட வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கின்ற தளமாக இருக்கின்ற நிலையில், மாற்றங்களை அங்கிருந்து தான் கொண்டுவரலாம்" என்கிறார் இந்த இளம் பெண் சபாநாயகர்.


சுவிஸ் பெண்கள் 1971 ஆம் ஆண்டு வரை வாக்களிக்கும் உரிமையைப் பெற்றிருக்கவில்லை. இன்றைய நிலையில் 24வீத அரசியல் பிரநிதித்துவத்தை சுவிஸ் பெண்கள் பெற்றிருக்கிறார்கள். இந்த 40வருடத்திற்கும் குறைந்த காலப்பகுதிக்குள் அமெரிக்காவை விட அதிகமான பிரநிதித்துவத்தை சுவிஸ் பெண்கள் பெற்றிருக்கிறார்கள்.


அது சரி... 1931இலிருந்தே வாக்குரிமையைப் பெற்றுக்கொண்ட நமது இலங்கையில், உலகின் முதற் பிரதமரை உருவாக்கிய நமது இலங்கையில் பெண்களின் அரசியல் பிரநிதித்துவம் எவ்வளவு தெரியுமா...? வெறும் 5 வீதம் தான்...
...மேலும்

Nov 26, 2009

பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை வடிவங்கள் - வீடியோ




பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதற்காக பல சர்வதேச மற்றும் உள்ளுர் நிறுவனங்கள் ஆவணப்படங்கள், விளம்பரங்கள் பலவற்றைத் தயாரித்துள்ளன. அவற்றில் தெரிவுசெய்யப்பட்ட 5 வீடியோக்களை உங்களுக்காக இணைக்கிறோம்.












...மேலும்

இலங்கையின் இன முரண்பாடும் பெண்களின் மீதான அதன் தாக்கமும்



இலங்கையின் இன முரண்பாடும் பெண்களின் மீதான அதன் தாக்கமும் குறித்து திருமதி செல்வதரிசினி தேவநேசன் குரூஸ் அவர்களால் வெளியிடப்பட்ட 11 பக்கம் கொண்ட ஆங்கில அறிக்கை இத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. பல தகவல்கள் அடங்கிய இவ்வறிக்கை பலருக்கும் பயன்படலாம்.

Women-in-the-North-region-of-Sri-Lanka -
...மேலும்

பெண்களின் மீதான வன்முறைகளுக்கு எதிரான வாரம்


இது பெண்களின் மீதான வன்முறைகளுக்கு எதிரான வாரம். நவம்பர் 25ஆம் திகதி "பெண்களின் மீதான வன்முறைகளை எதிர்க்கும் சர்வதேச தினமாகும்.


ஐ.நா.வின் 54வது பொதுச்சபை 1999 நவம்பர் 17 கூடிய போது டொமினிக்கன் குடியரசின் சிபாரிசின் அடிப்படையில் 79 நாடுகள் கூட்டாக கைச்சாத்திட்டு பிரகடனப்படுத்தியது தான் இந்த நாள். அதே ஆண்டு 25ஆம் திகதியிலிருந்து இந்த சர்வதேச தினம் அனுட்டிக்கப்பட்டு வருகிறது.


இந்த வாரத்தினை "பெண்ணியம்" பெண்களின் மீதான வன்முறைகள் சார்ந்த படைப்புகளை தொகுக்கிறது. உங்கள் படைப்புகளையும், உங்கள் கருத்துக்களையும் வரவேற்கிறோம்.


ஆணாதிக்க சமூக அமைப்பில் பெண்களின் மீதான வன்முறைகளுக்கு நியாயங்கள் கற்பிக்கப்பட்டே வந்துள்ளன. வளர்ந்த நாடுகள் கூட இதற்கு விதிவிலக்கில்லை. மதம், காலாசாரம், பண்பாடு, குடும்ப நிறுவனம் என்பனவற்றின் பேரால் பெண்களுக்கு எதிரான அனைத்து வன்முறைகள் நியாயப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. இதற்கான புனையப்பட்ட ஐதீகங்களும், மாயைகளும் நிறையவே. எனவே அனைத்து வித புனிதங்களையும் கேள்விக்குட்படுத்துவதும். அவற்றிக்கு எதிராக நமது எதிர்ப்புகளையும் உறுதியாகவே வைக்கவேண்டியுள்ளது.


சமீபத்தில் வெளியான உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் ஆவணமொன்றிலுள்ள தகவல்களை இங்கே காணலாம்.





உலகில்
  • உலக சுகாதார அமைப்பின் கணிப்பின்படி உலகில் 70 வீதமான பெண்கள் அவர்களின் வாழ்நாளில் உடல் ரீதியாகவோ பாலியல் ரீதியாகவோ வன்முறைகளுக்கு உள்ளாக்கப்படுகின்றனர்.
  • அமெரிக்காவில் வருடாந்தம் கொல்லப்படும் பெண்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் சொந்த பாட்னரால் கொல்லப்படுகின்றனர்.
  • வீட்டு வன்முறை, பாடசாலை மாணவிகளின் மீதான துஷ்பிரயோகம், தொழில் செய்யும் இடங்களில் இடம்பெறும் பாலியல் சேஷ்டைகள், கணவராலோ ஏனையோராலோ இடம்பெறும் பாலியல் வன்முறைகள், அகதி முகாம்களிலும், போரிலும் ஒரு கருவியாக பாலியல் கொடுமைகள் நிகழ்ந்து வருகின்றன.
  • ஆப்பிரிக்காவில் 6 மணித்தியாலங்களுக்கு ஒரு பெண் கொல்லப்படுகிறார்.
  • இந்தியாவில் நாளாந்தம் 22 பெண்கள் சீதனத்துடன் தொடர்புடைய காரணங்களுக்காக கொல்லப்படுகிறார்.
  • கெளத்தமாலாவில் நாளாந்தம் 2 பெண்கள் வீதம் கொல்லப்படுகின்றனர்.
  • வருடந்தோறும் 8 லட்சம் பெண்கள் கடத்தப்படுகின்றனர். இவர்களில் 79 சதவீதத்தினர் பாலியல் தேவைக்காக கடத்தப்படுன்றனர்.
  • உலகில் 100 - 140 மில்லியன் பெண்களும், சிறுமிகளும் பாலுறுப்பின் உணர்ச்சிப்பகுதி வெட்டுதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கின்றனர். ஆப்பிரிக்காவில் 3 மில்லியன் பெண்கள் வருடந்தோறும் இந்தக் கொடுமையை அனுபவிக்கின்றனர்.
  • உலகில் பருவமெய்துவதற்கு முன்னர் திருமணமான சிறுவர்களின் எண்ணிக்கை 60 மில்லியன் பெண்களுக்கும் மேல்.
  • 150 மில்லியன் 18 வயதுக்கும் குறைவான பெண்கள் பாலியல் வன்முறைகளுக்கு உள்ளாகியுள்ளனர்.
  • நான்கில் ஒரு பகுதி கர்ப்பிணிப் பெண்கள் பாலியல் வன்முறைகளுக்கு உள்ளாகின்றனர். இவர்களில் 53 வீதமானோர் தாக்குதல்களுக்கு உள்ளாகின்றனர்.
  • பிரேசில் நாட்டிலுள்ள São Paulo பகுதியில் உள்ள பெண்கள் 15 செக்கண்டகளுக்குள் ஒரு பெண் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகிறார்.
  • ருவாண்டாவில் இடம்பெற்ற இனப்படுகொலைகளின் போது 250,000 - 500,000 பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உள்ளாகினர்.


இலங்கையில்
  • இலங்கையின் பிரதான தேசிய வருமானத்தை ஈட்டித்தரும் துறைகளான பெருந்தோட்டத்துறை, வெளிநாட்டுப் பணித்துறை, ஆடைத்தொழில் மற்றும் சுதந்திர வர்த்தக வலயம் ஆகியனவற்றில் பெண்களே தொழிற்படையினராவர்.
  • உலகின் முதற் பெண் அரச தலைவரை உருவாக்கிய நாடாக இலங்கை இருந்த போதும், இன்றும் 5வீதப் பெண்களே பாராளுமன்ற அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தைக் கொண்டுள்ளனர்.
  • இலங்கையின் சனத்தொகையில் 51விதத்தினர் பெண்கள் இவர்களில் 60 வீதமான பெண்கள் வீட்டு வன்முறைகளுக்கு உள்ளாகின்றனர்.
  • தேசிய அளவில் மாதாந்தம் 8,000-10,000 வரையான பொலிஸ் முறைப்பாடுகள் பெண்களின் மீதான வன்முறைகள் சம்பந்தமாக உள்ளது.
...மேலும்

பெண்களுக்கெதிரான வன்முறை - இலங்கை ஆவணப்படம்



பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளின் மீதான எதிர்ப்புக்குரல்களை பதிவு செய்யும் நோக்குடனும் அவை குறித்த விழிப்புணர்வினை சமூகத்தில் ஏற்படுத்துவதற்காகவும் இலங்கையில் இயங்கும் பெண்கள் இயக்கங்கள் பல வருடாந்தம் பல்வேறு செயற்திட்டங்களை மேற்கொண்டு வருகின்றன.
அவ்வாறான ஒரு ஆவணப்படம் ஒன்று இலங்கை தொலைக்காட்சிகளில் இந்த வாரங்களில் ஒளிபரப்பாக்கப்பட்டு வருகிறது.
இதில் இணைக்கப்பட்ட இந்த ஆவணப்படத்தில் பல பெண் செயற்பாட்டாளர்கள், மனித உரிமையாளர்கள் என்போரின் கருத்துக்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
தமிழ், சிங்களம், ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் இவை பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.



...மேலும்

பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை ஒழிப்பு தினம் - புன்னியாமீன்


நவம்பர் 25ம் திகதி பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை ஒழிப்பு தினமாகும். 2008ம் ஆண்டில் இத்தினத்தை முன்னிட்டு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் செயலாளர் நாயகம் பான் கீ மூன் ;விடுத்திருந்த செய்தியில், ‘உலகில் உள்ள பெண்களில் மூன்றில் ஒருவர் தமது வாழ்நாளில் ஏதாவது ஒரு விதத்திலாவது துஷ்பிரயோகத்தை சந்தித்து இருக்கலாம்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். மேலும் பல நாடுகள் பெண்களைப் பாதுகாக்க சட்ட ரீதியான நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டாலும் கூட இவற்றை விட மேலதிக நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டியுள்ளதாகவும், வன்முறைகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் நோக்கில் புதிய பிரச்சாரத்தை முன்நின்று செய்யப்போவதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.


இதேநேரத்தில் கென்யாவில் உள்ள பெண்களில் சரி பாதி வீதத்தினர் குடும்ப வன்முறையால் பாதிக்கப்படுவதாக தொண்டு நிறுவனமான ஆக்ஸ்ஃபோம் கூறியுள்ளது. எனவே உலகளாவிய ரீதியில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை ஒழிக்க பாரிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டிய காலகட்டத்தில் நாம் வாழ்கின்றோம்.


டொமினிக்கன் குடியரசில் Dominican Republic, 1960 நவம்பர் 25 இல் மூன்று சகோதரிகள் அவர்களின் அரசியல் செயற்பாடுகளுக்காக அந்நாட்டின் அன்றைய ஆட்சியாளர் ராபீல் ருஜிலோவின் Rafael Trujillo (1930-1961). உத்தரவின் பேரில் கொலைசெய்யப்பட்டனர். இவர்கள் பாதிக்கப்படும் பெண்களுக்கெதிராகவே விசேடமாகக் குரல் கொடுத்தவர்கள். ‘மறக்கமுடியாத வண்ணத்துப் பூச்சிகள்” என்று பின்னர் உலகில் பிரபல்யமான இந்த மிராபெல் சகோதரிகள் லத்தீன் அமெரிக்காவில் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைக் கொடுமையின் சின்னமாக மாறினார்கள். 1980 ஆம் ஆண்டு முதல் அந்தத் தினம் அவர்களின் படுகொலையை நினைவு கூருவதற்காகவும், பால்நிலை வன்முறைகளுக்கு எதிராக விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்துவதற்காகவும் தெரிவுசெய்யப்பட்டது. அன்றைய தினத்தைத் தொடர்ந்து 16 நாட்களுக்கு பால்நிலை வன்முறைகளுக்கு எதிரான விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்துவதற்கு உலகளாவிய ரீதியில் செயற்பாடுகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன. இந்தச் செயற்பாடுகள் சர்வதேச மனித உரிமைகள் தினமான டிசம்பர் 10 ஆம் திகதி முடிவடையும்.


இந்நிலையில் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச்சபை 1999 டிசம்பர் 17 ஆம் திகதி கூடிய போது ஆண்டுதோறும் நவம்பர் 25 ஆம் திகதியை பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் ஒழிப்பு சர்வதேச தினமாகப் பிரகடனம் செய்யும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. இத்தீர்மானம் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 54/ 134. இலக்க பிரேரணையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.






உலகளாவிய ரீதியில் பெண்கள் இன்று பல விதமான வன்முறைகளுக்கு உட்படுத்தப்படுகின்றனர். பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை வெளி உலகிற்கு காட்டி அதற்கான நியாயமான தீர்க்கமான முடிவுகளை எடுப்பதற்காக சர்வதேச மகளிர் தினம் மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் ஒழிப்பு சர்வதேச தினம் ஆகியன முன்வைக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும் இத்தகைய வன்முறைகள் குறைந்ததாக இல்லை. இத்தகைய வன்முறைகளுள் சட்டரீதியான நடவடிக்கைகளுக்கு உட்படுபவையும், வெளியே தெரிய வருபவையும் மிகவும் சொற்பமானவையே. வெளியே வராதவையாகவும், சட்ட ரீதியான நடவடிக்கைகளுக்கு உட்படாதவையாகவும், மூடி மறைக்கப்படுபவைகளும் உள்ளவை மிக அதிகமானவைகளாகும்.


பெண்கள் மீதான வன்முறை இன்றைய சமூகத்தில் பற்பல வடிவங்களில் வெளிப்படுகின்றன. தொழிற்சாலைகளில், அலுவலகங்களில், மருத்துவமனைகளில், பாடசாலைகளில்… இவ்வாறு அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். இங்கெல்லாம் உள்ள முதலாளிகள், நிர்வாகிகள், கண்காணிப்பாளர்கள், ஒப்பந்தகாரர்கள், சில ஆசிரியர்கள், அரசியல்வாதிகள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் மற்றும் அரசியல் அதிகாரமுள்ள நபர்கள், நிறுவனத் தலைவர்கள் போன்றவர்களாலும்; சட்ட ஒழுங்கு, பாதுகாவலர்கள் என குறிப்பிடப்படும் காவல்துறை, நீதித்துறை மற்றும் செய்தி ஊடகங்களிலும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் இடம்பெறுகின்றன. மறுபுறமான குடும்ப உறுப்பினர்களாலும் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் வன்முறைகளுக்கு உட்படுகின்றனர்.


பொதுவாக பெண்களுக்கெதிரான வன்முறைகளை பின்வருமாறு சுருக்கமாகத் தொகுத்து நோக்கலாம். துஸ்பிரயோகம், அசிட் திராவகம் வீச்சு, குடும்ப வன்முறை, சீதனக் கொடுமை மரணங்கள், பெண் இன உறுப்பை சேதமாக்குதல், பெண் சிசுக் கொலை, இரத்த உறவுகளுக்கு இடையிலான புணர்ச்சி, கொலைகள், உடல்ரீதியிலான வன்முறைகள், உளவியல் ரீதியிலான வன்முறைகள், பாலியல் வல்லுறவு, பாலியல் ரீதியிலான வன்முறை, பாலியல் ரீதியிலான சேட்டைகள், தொல்லைகள், பாலியல் அடிமை தரக்குறைவாக நடத்துதல் போர்க் குற்றங்கள்….இவ்வாறாக பல வடிவங்களில் இடம்பெறலாம்.


இங்கு துஸ்பிரயோகம் எனும் போது பெண்களின் சகல நடவடிக்கைகளும் கண்காணிக்கப்படுதல், உண்மைக்கு புறம்பாக எப்பொழுதும் செயற்படத்தூண்டுதல், மதுபானம் அல்லது போதைவஸ்து போதையில் வக்கிர உணர்வை வெளிப்படுத்துதல், பணம் செலவு செய்வது தொடர்பாக கட்டுப்படுத்தல், பிறர் முன்னிலையில் அவமானப்படுத்தல், சொத்துக்கள், பொருள்களை சேதப்படுத்தல், துன்பமடையும் வகையில் பிள்ளைகள் அல்லது செல்லப்பிராணிகளை துன்புறுத்தல் அல்லது எச்சரித்தல், அடித்தல், கடித்தல், தள்ளுதல், குத்துதல், உதைத்தல், கிள்ளுதல் போன்ற செயல்களினூடாக மேற்குறிப்பிட்ட துன்புறுத்தல்கள் அல்லது எச்சரிக்கைகள் அமையலாம். ஆயுதங்களினால் தாக்குதல், விருப்பத்திற்கு மாறாக பாலியல் புணர்ச்சிக்காக கட்டாயப்படுத்துதல், சின்னச்சின்ன விடயங்களிலும் விமர்சிக்கப்படல் அல்லது குற்றம் சாட்டுதல் என்பன அடங்கும். துஸ்பிரயோகத்திற்குள்ளாகி இருக்கும் நபர் ஒருவர் அல்லது அவரைச் சார்ந்தோர் குறிப்பிட்டநபர் துஸ்பிரயோகத்திற் குள்ளாக்கப்படுகிறார் என்பதை உணர்வதோ அல்லது அடையாளம் காண்பதோ சில சந்தர்ப்பங்களில் மிகவும் கடினமாகி விடுகிறது. சிலர் விளையாட்டாக சில விடயங்களை செய்தாலும் அவை பாராதூரமான நோக்குடையதாக இருந்தால் அவையும் வன்முறையே.


பெண்களுக்கெதிரான குடும்ப வன்முறைகள் எனும் போது அண்மைக்கால அறிக்கைகளின் படி மிகவும் அதிகரித்து வருவதாக தெரியவருகின்றது. குறிப்பாக உடல் ரீதியாக, பாலியல் ரீதியாக, பணம் அல்லது பொருளாதார ரீதியாக, உளவியல் ரீதியாக, சைகைமுலமான எச்சரிக்கையாக, வேறு நபர்களைத் தூண்டி விட்டு எச்சரிக்கை செய்வதாக, அச்சுறுத்தலின் கீழ் தன் விருப்பத்துக்கு மாறாக நடக்கச்செய்வதாக, தனிமைப்படுத்தி விடுவதாக, சூழ்ச்சி மனோபாவத்துடன் நடப்பதன் மூலமாக, சுயகௌரவம் தன்மானத்தை இழக்கும் படி செய்வதனூடாக, அச்சத்தை அல்லது பீதியை ஏற்படுத்தலூடாக, உடல்நலக்குறைவை ஏற்படுத்துதல் அல்லது மருத்துவ சிகிச்சையை புறக்கணிப்பதனூடாக இத்தகைய குடும்ப வன்முறை இடம் பெறலாம். மேலும் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் சீதனம் காரணமாகவும், பெண்கள் பல வன்முறைகளுக்கு உட்படுகின்றனர். பெண்களுக்கெதிரான குடும்ப வன்முறைகளின் போது பெரும்பாலானவை குறிப்பாக மூன்றாம் உலக நாடுகளில் வெளியே வருவதில்லை.


குடும்ப வன்முறை இனம், சமயம், பால், வயது போன்ற எந்த வேறுபாடின்றி யாவருக்கும் நடக்கலாம். குடும்ப வன்முறையானது வருமானத்தில் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தி கல்வி நிலையில் பின்னடைவை ஏற்படுத்தத் தவறுவதில்லை. குடும்ப வன்முறையானது அந்நியோன்னியமாக ஒன்றாக வசிக்கும் எதிர்ப்பாலாருக்கிடையில், ஒரே பாலாருக்கிடையில், அல்லது ஒன்றாக வசிக்கும் நண்பர்களுக்கிடையில் இடம்பெறலாம் .


பெண்களுக்கெதிரான வன்முறைகளுள் பாலியல் வன்முறையும் பிரதான இடத்தை வகிக்கின்றது. பாலியல் வன்முறை எனும் போது விருப்பத்துக்கு மாறாக வற்புறுத்தி உறவு கொள்ள நிர்ப்பந்திப்பது, விருப்பத்துக்கு மாறாக பாலியல் தூண்டல்களை ஏற்படுத்தக்கூடியவாறான நடத்தைகளை புரிதல், ஏமாற்றி அல்லது ஆள்மாறாட்டம் செய்து உறவு கொள்ளச் செய்தல், ஏதேனும் ஒரு உணவுப்பொருளுடன் அல்லது பானத்துடன் போதை தரக்கூடிய பொருளைக் கலந்து கொடுத்து உறவு கொள்வது, துணையின் சம்மதமில்லாமல் உறவு கொள்வது என்பனவும் பாலியல் வன்முறைக்குள் அடங்குகின்றன.


அதிகளவு வருமானத்தைத் தரக்கூடியதும் குற்றவியல் சட்டத்திலிருந்து குறைந்த மட்டத்திலான ஆபத்தையும் கொண்ட பாலியல் அடிமைத்தொழில் அமெரிக்கா, கனடா ஐரோப்பிய நாடுகள் உள்ளடங்களாக 192 நாடுகளில் காணப்படுவதாக கூறப்படுகிறது. ஆபிரிக்கா, ஆசியா நாடுகளில் இருந்து கொள்வனவு செய்யப்பட்டு அல்லது கடத்தி வரப்படும் பெண்களும், சிறுவர்களுமே இத்தொழில் அதிகளவு ஈடுபடுத்தப்படுகின்றார்கள். புவியியல் அடிமைகள் அதிகளவில் பெருகிக் காணப்படுவதற்கான காரணம் அதிகளவு வருமானம் கிடைப்பதும் சட்டத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளும் வரையிலான பல ஓட்டைகள் இருப்பதாகும். இதனால் சர்வதேசரீதியில் இந்த அடிமைத் தொழில் வியாபாரம் அதிகரித்து வருகின்றது. புவியியல் அடிமைகள் பிரச்சினை, அடிப்படை மனித உரிமை மீறல் வரையறைக்குள் உள்ளகப்படுத்தி அதனுடன் இணைந்ததான தடுப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கான பல சந்தர்ப்பங்களாலும் பல தடங்கல்கள் சிக்கல்கள் எங்குமே காணப்படுகின்றன.


ஐரோப்பிய மற்றும் அமெரிக்க நாடுகளுக்கு கடத்திவரப்படும் பாலியல் அடிமைகளின் சரியான எண்ணிக்கையை சரியான முறையில் அறிய முடியாவிட்டாலும் கூட அமெரிக்க அரசின் புள்ளிவிபரங்களின்படி சுமார் 50 ஆயிரம் பெண்கள் பாலியல் அடிமைகளாக ஒவ்வொருவருடமும் கடத்திவரப்படுவதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.


இலங்கை, இந்தியா போன்ற நாடுகளில் எந்த நேரமாக இருக்கட்டும், நெருக்கடிமிக்க பஸ்களிலும், ரயில்களிலும் பெண்கள் பிரயாணம் செய்வது அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சிகரமான அனுபவமொன்றை அளிக்காது. உடல்களை வேண்டுமென்று தொடுவதற்கு மேலதிகமாக, ஆபாசமான விதத்தில் அபிநயம் காட்டுவதும் அசௌகரியமாகத் தோற்றமளிப்பதும் பெண்களுக்கு அது ஒரு பயங்கரமான அனுபவமாகவே முடிகின்றது. இது குறித்து அண்மையில் கணிப்பீடு ஒன்று இலங்கையில் நடத்தப்பட்டது. இது சம்பந்தமாக 200 பெண்கள் அளவீடு செய்யப்பட்டனர். இவர்களில் 188 பெண்கள் தனியார் பஸ்களில் பிரயாணம் செய்யும்போது வாழ்க்கையில் ஒரு தடவையாவது ஏதோ ஒரு வேளையில் தொந்தரவுக்குள்ளாகியுள்ளனர். இள வயதான பெண்களே, குறிப்பா 11க்கும் 20க்கும் உட்டபட்டவர்களே அதிகளவு ஊறுபடும் நிலையில் இருந்திருக்கின்றனர்.


குற்றமிழைப்பவர்கள் பெரிதுமே 35 வயதுக்கு மேற்பட்ட கௌரவமான ஆண்களாவார். பெண்கள் தனியாக பிரயாணம் செய்யும் போது அவர்கள் பலிகடாவாகின்றார்கள். ஒவ்வொருவருமே கணவருடன் அல்லது ஆண் நண்பர்களுடன் பிரயாணம் செய்யும் போது தொந்தரவு செய்யப்படவில்லை என நேர்முகங்காணப்பட்ட பெண்கள் தெரிவித்திருந்தனர். உடல் ரீதியாக தொடுதல் பொதுவானதாகும். ஆனால் பாலியல் பகிடிகள், உடல், உடைகள் பற்றிய கெட்ட கருத்துக்கள், முத்தமிடும் ஒலிகள், விசில் அடிக்கும் ஒலிகள் கூக்காட்டுதல் ஆகியவற்றையும் ஆண்கள் மேற்கொள்கின்றனர். அவர்கள் பாலியல் பொருட்களையும், புகைப்படங்களையும் காட்டுகின்றார்கள். பஸ்கள் மிகவும் நெருக்கடியாக இருக்கும் போது பெண்களையும், யுவதிகளையும் தொந்தரவு செய்வதற்கு அவர்களுக்கு அதிகளவுவாய்ப்பு கிட்டியது.


தரக்குறைவாக நடத்துதல் எனும் போது நவீன காலத்தில் e - mail, SMS, MMS, தொலைபேசி தபால் போன்ற எந்த ஒரு தொடர்பு சாதனத்தின் ஊடாக திரும்ப அவசியம் எதுவும் இல்லாமல் மீள, மீள தொடர்பு கொண்டு தொல்லை கொடுத்தல் அல்லது அச்சுறுத்தல். போன்றவையாகும். அத்துடன் குறிப்பிட்ட பெண்கள் மீது அவதூறு பேசுதல் அல்லது அவதூறு பரப்புதல். அவ்வாறு குறிப்பிட்ட நபர் பற்றிய அத்தகவல் மற்றும் சுய தகவல்களை பிறரின் பார்வைக்கு வைத்தல் இதற்காக இணையம் அல்லது ஏனைய தொடர்பு சாதனங்களைப் பயன் படுத்தல், தனியார் நிறுவனங்களை சேவைக்கமர்த்தி குறிப்பிட்ட நபர் குறித்து இரகசியத் தகவல்கள் திரட்டல், பின்தொடர்தல், நண்பர்களை தொடர்பு கொள்ளல், அயலவர்களை அல்லது அலுவலகத்தில் உடன் வேலை செய்பவர்களை தொடர்பு கொள்ளல் போன்றவையும் பாலியல் தொல்லைகளாக கணிக்கப்படுகின்றன. மேலும் இரகசியமான முறையில் தனிமையில் காணப்படக்கூடிய பெண்களை புகைப்படம் பிடித்தல், பெண்களின் அந்தரங்க விடயங்களை பகிரங்கப்படுத்தல் என்பனவும் வன்முறைகளே


போர் பாலியல் குற்றங்கள் அரசு இராணுவம் அல்லது ஆயுதமேந்திய குழு பாலியல் பலாத்காரம் ஈடுபடுதல் அல்லது விபசாரத்திற்கு கட்டாயப்படுத்தல் போன்றவை போர் பாலியல் குற்றங்களுக்குள் அடங்குகின்றன. மிகவும் பரந்த அளவில் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட வகையில் நடைபெறும் இந்தவகை குற்றச்செயல்கள் மனிதாபிமானத்திற்கு எதிராக கணிக்கப்பட்டு சர்வதேச குற்றவியல் நிதிமன்றதில் தீர்ப்பு வழங்கப்படுகின்றது.
நகர்ப்புற வாழ்க்கையிலும் சரி, கிராமிய வாழ்க்கையிலும் சரி வன்முறைகளினால் கூடுதலான அளவுக்கு பாதிக்கப்படுபவர்கள் இளம் பெண்களே என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஓர் உண்மையாகும். பாதிப்புகளுக்குள்ளாகிய அனேக பெண்கள் தமது பாதிப்புகள் குறித்து எவ்வித நடவடிக்கைகளையும் மேற்கொள்வதில்லை. பயம், சங்கடம் மற்றும் அந்நேரத்தில் சம்பவம் பற்றி சரிவர அறிந்திருக்காதிருந்தமை ஆகியனவே இதற்கான காரணமாகும். மேலும் பாதிக்கப்பட்டவர்களை சமூகம் ஏளனப்பார்வைக்கு உட்படுத்துவதும் பாதிப்புகள் வெளிவராமல் இருப்பதற்கு மற்றுமொரு காரணமாகும். இந்நிலையில் குற்றமிழைக்கப்பட்டவரிடமிருந்து விலகிச் செல்வதே பொதுவான நடவடிக்கையாக விளங்குகின்றது. ஒரு சிலர், விசேடமாக சற்று வயதானவர்கள் குற்றமிழைத்தவரை ஏசியுள்ளதுடன், அடித்தும் உள்ளனர். பெரும்பான்மையானவர்கள் சுயகௌரவம் காரணமாக மூடி மறைக்கின்றனர். இத்தகைய உதாசீனப் போக்குகள் காரணமாக குற்றமிழைத்தவர்கள் மேலும் மேலும் குற்றமிழைப்பவர்களகவே உள்ளனர். இதனாலேயே ‘உலகிலுள்ள பெண்களில் மூவரில் ஒருவர் தனது வாழ்நாளில் ஏதாவது ஒரு வடிவிலான வன்முறையினால் பாதிக்கப்படுகிறார். வாழ்வை நிர்மூலமாக்கிச் சமூகங்களைச் சிதைக்கும் ஒரு கொள்ளை நோயாக பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறை காணப்படுகின்றது.”


பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் உலகளாவிய ஒரு பாரதூரமான பிரச்சினையாகும். இதனை மிகவும் பரந்தளவில் நோக்க வேண்டும். கடந்த ஒரு சில தசாப்தங்களில் நிலைவரங்களில் சில வகை மேம்பாடுகளைக் காணக்கூடியதாக இருக்கின்ற போதிலும் இந்த நெருக்கடியின் கொடூரத்தன்மை இன்னமும் பெருமளவுக்கு ஒப்புக் கொள்ளப்படாததாகவே தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது.


16-44 வயதுக்கு இடைப்பட்ட பெண்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளே மரணத்துக்கும், உடல் ஊனமாதலுக்கும் முக்கிய காரணியாக அமைகின்றன. இனப்பெருக்க வயதிலுள்ள பெண்களைப் பொறுத்தவரை புற்று நோயைப் போன்று வன்முறைகளும் அவர்கள் மத்தியிலான மரணத்துக்கு முக்கிய காரணமாகின்றன. உலக சுகாதார நிறுவனம் அண்மையில் மேற்கொண்ட ஆய்வொன்று உலகில் “வீதிவிபத்துகளையும், மலேரியா போன்ற நோய்களையும் விட பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் அவர்களில் பெரும் எண்ணிக்கையானவர்களின் உடலாரோக்கியத்தை பாதிப்பதாக”த் தெரிவித்திருக்கிறது. வன்முறைகளை அனுபவிக்கும் பெண்கள் எச்.ஐ.வி.யின் தொற்றுக்கு இலக்காகும் ஆபத்தும் அதிகமாக இருப்பதாக தெரியவந்திருக்கிறது.


மேலும் கொலைக்கு ஆளாகும் பெண்களில் அரைவாசிப்பேர் அவர்களது தற்போதைய அல்லது முன்னாள் கணவர்களின் அல்லது துணைவர்களின் கைகளினாலேயே மரணத்தைத் தழுவுகின்றார்கள் என்று உலகளாவிய ரீதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வொன்றின் மூலம் தெரியவந்துள்ளது.


‘பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள் என்று வரும் போது உலகில் நாகரிகமான சமுதாயம் என்று எதுவுமேயில்லை” என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முன்னாள் செயலாளர் நாயகம் கொபி அனான் ஒருதடவை குறிப்பிட்டிருந்ததை இச் சந்தர்ப்பத்தில் நினைவுபடுத்துவது பொருத்தமாக இருக்கும்.


நன்றி - அதிரடி இணையத்தளம்
...மேலும்

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்