/* up Facebook

Dec 28, 2009

பெண் எழுத்து


‘Woman must write herself: must write about women and bring women to writing, from which they have been driven away as violently as from their bodies… Woman must put herself into the text – as into the history – by her own movement.’ -Helene Cixous, the Laugh of the Medusa.


‘All I know is that I think differently from you about things.’ – Ms.Nora (aka Mrs. Nora Helmer) in A Doll’s House, Play by Henrik Ibsen.


‘I’ve always argued that if you want to learn something about emotion you have to ask woman… I’ve always thought that for my interests, emotionally I’ve to seek women to talk about. Men don’t talk about emotion. They don’t understand it.’’ – Larry McMurty, Novelist & Broke back Mountain scriptwriter


ஆண்மை/பெண்மை, பாலின சமத்துவம்/வேறுபாடு, பாலின வரையறைகள், பாலியல்புகள் என்பவற்றை கேள்விக்குள்ளாக்கி ‘வித்தியாசம்‘ என்பதைப் பிரச்சனைப்படுத்தியவர் Helene Cixous.


1970களின் பின்னமைப்பியல் பெண்ணிய வட்டங்களில் முக்கியமானவராகவும் இன்றுவரைக்கும் ஆய்வுக்குட்படுத்தப்படும் கோட்பாடுகளுக்கு சொந்தக்காரியாகவும் விளங்கும் Cixous பெண்ணியக் கோட்ட்பாட்டாக்கத்தின் வரலாற்றில் முக்கியமான கலகக்காரியும் கூட.


பிரெஞ்சுக் கொலனியாகவிருந்த அல்ஜீரியாவில் 1937இல் பிறந்த Cixous வளர்ந்த காலப்பகுதி அல்ஜீரிய விடுதலைப்போராட்டங்கள், நாசிச எழுச்சி என வன்முறை மிக்க ஒன்றாக அமைந்து போயிற்று. இந்தப் பின்னணி Cixous இன் பிற்கால ஆக்கங்களில் கணிசமானளவு தாக்கங்களைக் கொண்டிருந்தது.


பல கேள்விகளை ஆணாதிக்க ஒழுங்கின் மீது வைக்கும் Cixous இன் எழுத்துலகில் ‘எழுத்து‘ என்கிற விடயம் பெறும் வியாக்கியானமும் சிதைப்பும் கட்டவிழ்ப்பும், மீள்வரைபும் மிக முக்கியமாக கவனப்படுத்தப்பட வேண்டியவை. கணக்குவழக்கின்றி அரசியல் அறிக்கைகள், புனைவுகள், அ-புனைவுகள், நாடகங்கள், தத்துவக் கட்டுரைகள் என எழுதிக்குவிக்கும் Cixous இன் பெயர் அறியப்படுவது ‘பெண் எழுத்து‘ (Ecriture Feminine) தொடர்பாகத்தான்.


Helene Cixous ஐ பிரெஞ்சுப் பெண்ணியவாதி என அடையாளப்படுத்துவதில் சில சிக்கல்கள் உண்டு. Cixous ஐ பின்னமைப்பியல் பெண்ணியவாதி என்ற வகைப்பாட்டிற்குள் கொணரலாம் என்கிறார் Mary Klages. பின்னமைப்பியல் கோட்பாட்டாளர்களான ழாக் டெரிடா, ரோலன்ட் பார்த், லூஸ் இரிகரே, ஹூலியா கிறிஸ்தோவா போன்றவர்களுடன் இணைத்து கற்கப்படக்கூடியவர் Cixous. Cixousஇன் கருத்துக்களும் அணுகல் முறைகளும் அவரது சமகால பிரான்ஸியப் பெண்ணியர்களான Michelle Perrot 1 Chiristine Delphy போன்றவர்களிடமிருந்து வேறுபட்டவை.


பாலியல்புகளின் வேறுபாடு, பெண், எழுதுதல் என்பன தொடர்பில் Helene Cixous எழுதிய The Laugh Of the Medusa என்ற கட்டுரை Signs இதழில் வெளியானவுடனேயே மொழியியல், இலக்கியம், பாலுரிமைகள் தொடர்பில் இயங்கிக்கொண்டிருந்தவர்களின் விவாதப்பொருளாக மாறிப்போயிற்று.


மொழியில் பெண்ணுக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிற இடம், அவள் தனக்கென மொழியில் உருவாக்க வேண்டியிருக்கிற வெளி என்பன பற்றி Cixous விரிவாக ஆராய்கிறார். பாலியல்பு வேறுபாட்டை முற்றிலும் புதியமுறையில் வாசிப்புச்செய்து காட்டியதற்காக அதுவரை காலமும் பால்சமத்துவம் பற்றி சொல்லப்பட்டவற்றை, பாலியல்புகள் பற்றிய கற்பிதங்களைக் கேள்விக்குள்ளாக்கினார். Cixousஇன் வாசிப்பு தந்தைவழி ஆண் ஒழுங்கைக் குலைக்கிற ஒன்றாக இருந்தது.


தாராளவாத பெண்ணியர்கள் சட்டசமத்துவத்தை அடிப்படையாக வைத்து விவாதித்த காலம் அது. பால்வேறுபாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளும் அதேவேளை தாராண்மைவாதப்பெண்ணியம் பல தேவைகளுக்காகவும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தாதிருக்கும் பொருட்டும் அதை பிரச்சனைக்குட்படுத்தும் நோக்கில் அணுகுவதில்லை. உடல்சார் வித்தியாசங்களை ஏற்று விசேட சலுகைகள் என்ற பெயரில் ஏதோ கொஞ்சம் கொடுத்து சரி செய்ய முயல்கிறது. பெண்களுக்கு வழங்கப்படும் பிரசவ/கர்ப்ப கால சலுகைகள் இதற்கு உதாரணம். இந்த சலுகைகள் வித்தியாசங்களை ஆழமாய் உணரமுடியாதபடி செய்து விடுகின்றன. 2 சமத்துவம் என்ற சுலோகத்தின் மறைப்பில் தந்தை வழி சமூக அமைப்பு பாதுகாக்கப்படுவதாக பின்னமைப்பியல் பெண்ணியர்கள் கருதினார்கள்.


மேலைத்தேய கருத்துலகிலும், தாராண்மை சமூகங்களிலும் அதிகார நுண்ணரசியல் தொழிற்படும் விதத்தை ஏற்கனவே பூக்கோ மூலம் அறிந்திருந்த இவர்கள் தாராண்மைப்பெண்னியத்தைக் கட்டுடைத்த போது அதற்குள் முதலாளித்துவமும், ஆண்முதன்மையும் இருக்கக் கண்டார்கள். பெண்கள் தாராளவாத சமூக அமைப்பினுள் ஒடுக்கப்படுவதற்கு வலிமையான ஆதாரங்களை கண்டடைந்த இவர்கள் பால் சமத்துவம் எனக்கூறப்படுவதைக் கட்டுடைத்தார்கள். வேறுபாடுகளை, வித்தியாசங்களை பிரச்சனைப்படுத்தி ஆராய்ந்தார்கள். பெண் உடலும் சரி மனதும் சரி ஆணிடம் இருந்து சகலவிதங்களிலும் வேறுபட்டது என்றார்கள்.


நிலவி வந்த சமூக அமைப்பிற்குள் வழங்கப்படுகிற ஏதோ ஒன்றை ஏற்றுக்கொள்வது ஒருபோதும் பலன்தரப்போவதில்லை என்பதை Cixous அறிந்திருந்தார். சமத்துவ சம உரிமைக்கோஷங்கள் பெண்ணின் நெடுங்கால ஒடுக்கப்பட்ட நிலையை, அவளது வித்தியாசங்களை, தந்தைவழி ஆண்மையம் எவ்வாறு கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை கவனிக்கவோ கணக்கிலெடுக்கவோ இல்லை என்றார் Cixous. தந்தைவழி லிங்கமையவாத (Patriarchal and Phallocentric) சமூக அமைப்பு சொல்லாடல்களாலும் மொழியாலும் கட்டமைக்கப்பட்டிருப்பதாய் நம்பும் Cixous மாற்று இயக்கமாக ‘பெண் எழுத்து‘ (Ecriture Feminine) என்பதைப் பரிந்துரைக்கிறார்.


Ecriture Feminine தந்தை வழி ஆண்முதன்மையை சிதைப்பதை முதன்மை நோக்கமாக கொண்டியக்கமுறுகிறது. Cixous ‘ஆண்மையவாதிகளால் உருவாக்கப்பட்டு பராமரிக்கப்படும் தந்தைவழி மொழியின் பிரிவுகள் பெண்ணை வெளிப்படுத்தும் திறனற்றவை‘ என்கிறார். நடைமுறையில் இருக்கும் மொழிக்குள்ளும் அதன் பாவனை வெளிக்குள்ளும் பெண்ணானவள் அவளது அத்தனை இயல்பம்சங்களுடனும் இயக்கமுறுவது சாத்தியமற்றது எனவே அவள் தனக்கான மொழி உட்பட அனைத்தையுமே எழுதிக் கண்டடையவேண்டியிருக்கிறது.


பால் வேறுபாடு பற்றிய பிராய்டிய லக்கானிய சிந்தனைகளை மறுக்கும் Cixous அவை லிங்க மையவாதம் கொண்டவை என்கிறார். பெண் தனது வித்தியாசங்களை எழுதுதல் வேண்டும், தனது தனித்துவமான மொழியை பிரயோகிப்பதன் மூலம் ஆண்மையங்களை சிதறடிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தும் அவர் பெண்ணுடைய பாலின்பத்துய்ப்பினை உதாரணம் காட்டிப்பேசுகிறார். பெண்ணின் பெறுகை அனுபவங்கள் அடுக்குகள் நிறைந்தது என்றும் பல்பரிணாமம் கொண்டது என்றும் சொல்கிறார் Cixous. மெல்ல மெல்ல பெண்ணின் உடல் மற்றும் இயல்புகளை சுற்றி ஒருவித வழிபாடு கட்டியெழுப்பப் படுகிறது.


ஆண் உலகின் தருக்க விதிகளுக்கும் பகுத்தறிவு விதிகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவள் பெண் என்று வாதிடும் Cixous, சர்ச்சை மிக்க ஆதாரமாக ஆதாம்-ஏவாளை சுட்டுகிறார். விவிலிய நம்பிக்கையாளர்கள் பாரதீஸிலிருந்து வெளியேற்றத்துக்கு காரணமாக ஏவாளை குறைகூறுவதை அறிவோம்.3 Cixous ஏவாள் தனது ஆசையை எவ்வித சங்கடங்களும் இன்றி பின்பற்றியதால் ஆதாமை விட வேறுபட்டதும் வித்தியாசமானதுமான துலங்கல்களைக் அடைந்திருக்கிறாள் என்றும், குறித்த சம்பவம் ஓர் வலிமையான மீறலாக இருக்கும் அதே சமயம் ஆண் ஒழுங்கில் ரசனைகள் தணிக்கை செய்யப்படும் விதத்துக்கு தக்க சவாலாகவும் உள்ளது என்கிறார்;


// I think it is true that her decision must have been determined by something feminine in her structure, particularly her desire and her non-fear of knowing what is inside… Taste is the fist act of knowledge, for women and for all men who are women. //4


தருக்கம் அர்த்தம் போன்ற நிபந்தனைகள் சிதைந்து போன நனவிலியின் அ-நேர்க்கோட்டு எழுத்தையும் மொழியையும் சிபாரிசு செய்கிறார் Cixous. ஒற்றைத்தன்மையான அர்த்தத்துக்கு பதிலாக பன்முகத்தன்மை கொண்ட வாக்கிய அமைப்புகள், தொடக்கமோ முடிவோ அற்ற பிரதிகள் என Ecriture Feminine தன் பரப்பை விசாலிக்கிறது. பல தொடக்கங்களில் அசையத்தொடங்கும் பிரதி முடிவற்று தனக்குள்ளாகவே சுழல்கிறது. Cixous கீழ்க்கண்டவாறு அதைக்கனவு காண்கிறார்;


// ‘Very close to the flesh of the language, much more than masculine texts. There’s tactility in the feminine text, there’s a touch…’//5


பெண்ணின் அணுகல் முறை வித்தியாசமானது என்பதை வலியுறுத்தும் Cixous ஆணின் பார்வையும் அணுகுதலும் ‘ஆதிக்கம் செலுத்துதல்‘ (Domination-Possession) என்பதாகவிருக்க பெண் அரவணைப்பவளாக தன்னுடன் கரைத்து தானும் கரைந்தொன்றுபவளாக அனைத்தையும் அணுகுகிறாள் என்கிறார். ஆணின் பாலியல் துய்ப்பு என்பது தன்னை நிறுவி ஆதிக்கம் செலுத்தும் பாங்கில் இருக்கிறது. ஆக்கிரமிப்பு என்பதாகவே உறவின் அனைத்துப்படிநிலைகளிலும் அவனது வகிபாகம் இருக்கிறது. பெண்ணின் பாலியல் துய்ப்பு என்பது இவ்வாறானதல்ல. அது தன்னுள் ஏற்பதாகவும் இணைவதாகவும் இருக்கின்றது. ஆணின் பகுத்தறிவு அணுகல் முறைகள் விலக்கப்பட்டு ஒருவித பாய்மத்தன்மை கொண்ட இயல்பே இங்கு பிரதானம் பெறுகிறது.6 இயற்கையைப் போலவே பன்முகம் உடையவளாக மற்றமைகளை தன்னுள் கொண்டவளாக பெண் இருக்கிறாள்.


பெண் எழுத்து பெண்ணின் இத்தன்மைகளை தனது வெளிக்குள் பேச வேண்டியிருப்பதால் ஆண் ஒழுங்குகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் நிராகரித்துக் கடந்து மீற வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் எழுகிறது. ஆண் சமூக ஒழுங்கினால் வலியுறுத்தபடும் ஒற்றைப்பாலியல், பாலியல் வரைமுறைகள் என்பவற்றுக்கு மாறான மாற்றுப்பாலியல்கள், உடல் என Ecriture Feminine விரிகிறது. தனது உடலை எவ்வித அருவருப்புகளோ தயக்கங்களோ இன்றி கொண்டாடும் Ecriture Feminine பாலியல் சுயாட்சியை (sexual autonomy) நோக்கி நகர்வதனூடாக பெண்ணை மிக அடிப்படையான ஒரு கட்டில் இருந்து விடுவிக்கிறது.


இந்த எழுத்து வெளியில் ஆண் சமூக ஒழுங்கின் கற்பிதங்கள் சிதைக்கப்படுகின்றன. வழக்கமான ஆண் பிரதிகளில் பாலியல் கிளர்வுக்கான ஈர்ப்புடன் திறந்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் மயிர்கள் அகற்றப்பட்ட வழவழப்பான யோனி பெண் எழுத்தில் De-sexualize செய்யப்பட்டதாக (ஆணுக்கு மாத்திரம்) மாறுகிறது.7


Ecriture Feminine மொழியைவிட அனுபவத்துக்கு முதன்மைத்தானம் கொடுத்து அணுகுகிறது. இதன் காரணமாகவே Nonlinear, Cyclical எழுத்து முறைகளை கையாளவும் செய்கிறது. 70களில் Luce Irigaray, Helene Cixous, Monique Wittig போன்றவர்களும் பிற்காலத்தில் Susan Sontag, Kathy Acker, Christina Peri Rosi முதலானோரும் இப்படியான பிரதியாக்க முயற்சிகளில் ஈடுபட்டார்கள்.


EF மீது Vidhu Verma, Moi, Domna Stanton போன்ற பெண்ணியர்கள் முன்வைக்கும் விமர்சனங்கள்8 கவனிப்புக்குரியவையே ஆயினும் Elaine Showalter சொல்வதை ஏற்க முடிகிறது; //”the inscription of the feminine body and female difference in language and text”// 9


Ecriture Feminine பற்றிய எந்த ஒரு வரைவிலக்கணத்தையும் Helene Cixous ஆதரிப்பதோ ஒத்துக்கொள்ளுவதோ இல்லை. வரைவிலக்கணப்படுத்தல் வரையறைப்படுத்தல் என்பதெல்லாம் ஆணின் செயற்பாடுகள் என்று எழுதிய Cixous Ecriture Feminine இனை Conceptual Frameworkஇற்குள் அடக்குவதை மறுத்து Laugh of Medusaவில் இவ்வாறு எழுதுகிறார்;


//’It is impossible to define a femine practice of writing and this is an impossibility that will remain, for this practice can never be theorized, enclosed, coded – which doesn’t mean that it doesn’t exist’ //


இதையே மீளுறுதி செய்யும் விதமாக 1990இல்;


‘At present time, defining a feminine practice of writing is impossible with an impossibility that will continue.. But it’ll always exceed the discourse governing the phallocentric system’ 10


Helene Cixous ஐப் பொறுத்தவரை Ecriture Feminine உருவாக்குபவள் பெண் என்கிற தன் நிலையை உணர்பவளாக இருத்தல் அவசியம். ஆனால், உண்மையில் பல பெண் எழுத்து செயற்பாட்டாளர்கள் அவ்வாறில்லை என்பதை அவரே ஒப்புக்கொள்கிறார்;


//—’Considered themselves to be writing not as women; but as writers. Such women may declare that sexual difference means nothing that there’s no attributable difference between masculine and feminine writing… Most women are like this; they do someone else’s–man’s– writing and in their innocence sustain it and give it voice, and end up producing writing that’s in effect masculine… to be signed with a woman’s name doesn’t necessarily make a piece of writing feminine’ //11


தன்னை எழுதுதல் தொடர்பில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் மிக முக்கிய சிக்கல் இது. பெண் ஆண் ஒழுங்கிற்குள் அவளாக இருத்தலின் அசாத்தியங்களை புரிந்து கொள்ள வேண்டுமெனில் நாம் சிமோன் தி பூவாவின்12 புகழ்பெற்ற மேற்கோள் சொல்லவருவதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும்; ‘One is not born, but rather becomes a woman’


ஆண் ஒழுங்கு பெண்ணை தன்க்கு ஏற்ற ஒரு பொருளாக வடிவமைக்கிறது. அவளை, அவளது உடலை, இயல்புகளை, குணாதிசயங்களை ஆண்சமூகம் வடிவமைக்கிறது. Kate Millet (sexual Politics) போன்றவர்கள் இதைத்தான் ‘the socially constructed female body’ என்றார்கள். பெண்ணினது இயல்புகள், ரசனைகள், துலங்கல்கள் என அனைத்துமே வடிவமைக்கப்பட்டவையே என்கிறார் அமெரிக்கப் பெண்ணியரான Susan Brownmiller. பெண் வெளிப்படுத்தும் ஒவ்வொரு உடல்சமிக்ஞையும் வடிவமைக்கப்பட்டதே என அறிவித்த Susan Brownmiller இன் The contrived postures of Feminity13 எனும் கட்டுரை இவ்வாறு தொடங்குகிறது;





//’I was taught to sit with my knees close together, but I don’t remember if I was given a reason’ //


70களில் இத்தகைய கருத்தாக்கங்கள் தோன்றுமுன்பாகவே எழுதிக்கொண்டிருந்த பெண்கள் பலரும் ஆண் ஒழுங்கிற்குள் தாம் தாமாக இல்லை என்பதை உணர்ந்துதானிருந்தனர். புகழ்பெற்ற நாவலாசிரியையான Virginia Woolf இப்படி எழுதினார்;


// ‘As a woman I have no country… As a woman my country is the whole world’ //14


எனவேதான் EF ஐ உருவாக்க முயலும் பெண்/ஆண், ஆண் ஒழுங்கினால் வடிவமைக்கப்பட்டு வழங்கப்பட்ட ‘தன்நிலையையையும்‘ ‘வடிவமைக்கப்பட்ட உடலையும்‘ கடந்து அப்பால் தேட வேண்டியேற்படுகிறது.


EF என்ற தகுதி அதனுள்ளே இருக்கிற உள்ளார்ந்த அரசியலையும் சேர்த்தே சுட்டியமைகிறது. மொழி, சமூகம் மற்றும் அதன் நிறுவனங்கள் என்பவற்றில் பெண்ணையும் அவளது உடலையும் பற்றி சொல்லப்படும் வன்முறை மிக்க கருத்தியல்களை நடைமுறைகளை மறுத்து ஆணாதிக்க மதிப்பீடுகளை சிதைக்கவேண்டியிருப்பது மற்றும் இந்த வகையான எதிர்ப்புச்செயலுக்கான அரசியல் தன்மைகளை, புரட்சிகர அம்சங்களை தனக்குள் உருவாக்கிக்கொள்ள வேண்டியிருப்பது என EF இடமிருந்து எதிர்பார்க்கப்படுபவை வெகு அதிகம்.


பெண் எழுத்து கோரி நிற்கும் உள்ளார்ந்த அரசியல் கூறுகளை உணர்ந்து பிரதிகளை உருவாக்கியோரில் எனது வாசிப்பிற்கு கிட்டியவர்களில் நான் பட்டியலிடக்கூடியவர்கள் இவர்கள்; Helene Cixous, Monique Wittig, Kathy Acker, Christina Peri Rossi, Gloria Anzaldúa மற்றும் Elfride Jelinek.


—-


Monique Wittig பிரான்ஸைச் சேர்ந்த Avant Garde லெஸ்பியன் எழுத்துச்செயற்பாட்டாளர். பால்வேறுபாடுகள், பால் அடையாளம் என்பன தொடர்பில் Mêmeté எனும் சர்ச்சைக்குரிய கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்து விவாதித்தவர். சமப்பாலுறவாளராக தன்னை துணிச்சலாக அடையாளப்படுத்தும் பிரகடனங்களை 1973இல் வெளியிட்ட இவரது முதல் நாவல் L’Opoponax, 28வது வயதில் இவருக்கு Prix Médicisஐ பெற்றுத்தந்தது.


உலகளவில் புகழ்பெற்ற பரீட்சார்த்தவாதியும் இரண்டாவது அலை பெண்ணியத்தின் முக்கிய புனைவு/அ-புனைவு/கவிதைச் செயற்பாட்டாளருமான Monique Wittig வின் எழுத்துமுறை அரசியல் உள்நோக்கங்கள் கொண்டது. ‘பழைய வடிவங்களை, மரபொழுங்குகளை நொருக்கி நசுக்குவது‘ (“pulverize the old forms and formal conventions.”) என பிரகடனப்படுத்தியவர் Wittig. ஆண்மைய ஒழுங்கின் கட்டமைப்புகளை கட்டவிழ்த்து தோலுரித்தல், தனது உண்மையான அடையாளத்தை மீட்டெடுத்தல் என்பதாக இவரது எழுத்து இயங்குகிறது. Wittig ஒரு இலக்கியப்பிரதியின் வலு பற்றி அவர் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்; //”It is quite possible for a work of literature to operate as a war machine upon its epoch,”// போர்க்கருவிகளைப் போலவே Wittigஇன் பிரதிகளும் அரசியலுடன் இயக்கப்பட்டு பேரதிர்வுகளை உருவாக்குகின்றன.


Wittig இன் நாவலான L’Opoponax கீழ்க்காணும் வரிகளுடன் தொடங்குகிறது;


//”The little boy whose name is Robert Payen comes into the classroom last, Crying ‘who wants to see my weewee-er?’ ‘who wants to see my weewee-er. He is buttoning his pants.”// 15


Robert Payen எனும் அச்சிறுவன் தனது ஆண்குறியை கையில் பிடித்தபடி விளம்பரப்படுத்துவது போன்று நடந்து கொள்கிறான். இவ்வாறு - தன்னிடம் ஆண்குறி இருப்பதாக காட்டி திருப்தியுறும் ஆணின் ஆதிக்கநிலை இருப்பின் அடிப்படையான கட்டமைப்பு இங்கு கட்டவிழ்க்கப்படுகிறது. ஆன்குறியின் பிரசன்னம் அவனுக்கு தான் ஒரு ‘Big boy’ என்கிற போதையை தருகிறது. இந்த Big Boy உறுதிப்பத்திரம் அதிகாரம் செய்தலையும் உடமையாக்கலையும் தூண்டிவிடுகிறது. இதுவே லிங்கமேலாண்மையின் கட்டமைப்பு. மேற்குறித்த Robert Payen மூலம் இக்கட்டமைப்பின் அடிப்படைகள் புலப்படுத்தப்படுகின்றன. [Exhibitionism of phallic hegemony leads to domination and possession] 16


Vagina gap – Penis Filler கருத்தாக்கங்களைப் பரப்பி அதி திருப்பி திருப்பி வலியுறுத்துதல் மூலமே ஆண்முதன்மை வலுப்பெற்றதை சுட்டும் Wittig ஆண்குறியை தேவையற்றதொரு பொருளாக மாற்றிக்காட்டுவதன் மூலம் அதன் ஆதிக்கத்தை கேள்வுக்குள்ளாக்கி விடுகிறார். பாலியல் துய்ப்புக்காகவென்றே வடிவமைக்கப்பட்ட பெண்ணுடலின் Clitorisஇற்கு முன்னால் நிற்கும் தகுதி ஆண்குறிக்கில்லை என்று அறிவிக்கிறார். ஆண்குறி தேவையேயற்ற பாலியல் துய்ப்பு நிலைகளை சகஜமானவையாக்கி விடுகிறார், Wittig ஐ பொறுத்தவரை “the only organ in the body to have pleasure as its function.”


இங்கனம், ‘ஆண்குறியின் அதீத வலு‘ எள்ளலுடன் தேவையற்றதாக்கப்பட்டும் அதன் உண்மைநிலை வெளிப்படுத்தவும் படுகிறது;


//”They do not say that vulvas with their elliptical shape are to be compared to suns, planets, innumerable galaxies…. They do not say that the vulva is the primal form which as such describes the world in all its extent, in all its movement. They do not in their discourses create conventional figures derived from these symbols.”//17


Wittigஇன் எழுத்துக்களின் அடிநாதம் ‘பெண் வித்தியாசமானவள்‘ என்பதுதான். எங்கனம் இவ்வித்தியாசம் ஏற்பட்டுப்போயிற்று என்பது குறித்து Wittig இவ்வாறு எழுதுகிறார்;”Men have made what differentiates them from [women] the sign of domination and possession.” 18


————


அமெரிக்க கலகக்காரியும் William Burroughs இற்கு ஒப்பிடப்படுபவருமான Kathy Acker பற்றி தமிழில் ஏற்கனவே சாரு எழுதியிருக்கிறார். மொழி பெயர்ப்புகள் இல்லையென்று நினைக்கிறேன், (மொ.பெ செய்து வெளியிட தமிழகம்/இலங்கையில் முடியுமா என்பது சந்தேகமே)


ஆக்கரினது பிரதிகளில் மையமும் விளிம்பும் தலைகீழாக்கபடுகின்றன. விளிம்பு மையத்துக்கு வந்து விடுகிறது. ஆண்மையமும் அதன் லிங்க மையவாதமும் சிதைத்து விளிம்பாக்கப்பட பெண்குறி வழிபாட்டுக்குரியதாய் மாற்றப்படுகிறது. இவரின் The king of Pirates அப்படியானதென்கிறார் சாரு. இங்கு லிங்கமையவாதம் யோனிமையமாகிப்போய் விடுகிற விபத்து நேர்கிறது தானென்றாலும் ஆக்கரின் இச்செயற்பாட்டை ஒரு அரசியல் தன்மையுடைத்ததாகவே அணுக வேண்டும். ஆக்கருடைய எழுத்து மற்றும் அதன் அரசியல் குறித்து அவரே எழுதுகிறார்;


\\ I’ve begun a journey to make sex live, to find the relation between language and the body rather than this sexuality that’s presented by society as diseased.
My body seems to reject ordinary language.
If I can find the language of the body, I can find where sex is lying.
While I masturbate, I’ll try to hear the language that’s there. // 19
எழுத்து தொடர்பான புனிதங்கள், உன்னத மகோனத மகத்துவங்களை சிதைத்து கலகம் செய்கிற ஆக்கர் Helen Cixous சொன்னதைப் போல எழுதுவது என்பது சுயபுணர்விற்கு ஒப்பானது என்கிறார். நேர்காணல் ஒன்றில் தான் ‘எழுதும் முறை‘ பற்றி கதைக்கும் ஆக்கர் மிகவும் தெளிவாக அதிர்ச்சியூட்டலை செய்து முடிக்கிறார்.


// R.U.Sirius : When you sit down to write, do you empty your mind to see what comes up?


Kathy Acker: Lately I’ve been working on narrative, so I don’t do it that way now. But I’m starting to worry about self-censorship — that I might be internalizing some shit. I might be writing what people expect me to write, writing from that place where I might be ruled by economic considerations. To overcome that, I started working with my dreams, because I’m not so censored when I use dream material. And I’m working at trying to find a kind of language where I won’t be so easily modulated by expectation. I’m looking for what might be called a body language. One thing I do is stick a vibrator up my cunt and start writing — writing from the point of orgasm and losing control of the language and seeing what that’s like. // 20


————————-


தென்னமெரிக்க லெஸ்பியன் மீறலின் அடையாளமாகத் திகழும் Cristina Perri Rosi குறித்தும் சாரு நிவேதிதா எழுதியிருக்கிறார். ரவிக்குமாரால் கிறிஸ்டினாவின் ஆரம்பகால, தீவிரம் புலப்படாத கதையொன்று மொழிபெயர்ப்புச் செய்யப்பட்டு ‘கட்டிலில் கிடக்கும் மரணம்‘ தொகுதியில் வெளியாகியிருக்கிறது.


கிறிஸ்டினா உருகுவேயை சேர்ந்தவர், அந்நாட்டின் இராணுவ சர்வாதிகார ஆட்சியின் கீழ் பல இன்னல்களை சந்தித்து இறுதியில் நாடு கடத்தப்பட்டவர். கிறிஸ்டினாவின் எழுத்துலகின் பெரும்பகுதி போராட்டம், பெயர்ந்தலைதல், காமம், உடலைக்கொண்டாடுதல், வேட்கை என்று நிரம்புகிறது. பெண் உடலை கொண்டாடல் என்பது கிறிஸ்டினாவின் பிரதிகளில் முக்கியமான அம்சம். காமம், வேட்கை என்பன ஆராதிக்கப்படுவதன் காரணமாக எரோட்டிசிச போர்ணோக்களாகக் கூட இவை இனங்காட்டப்படுவதுண்டு.


போர்ணோ மொழியையே பெரும்பாலும் கையிலெடுக்கும் கிறிஸ்டினா ‘ஆண் ஒழுங்கு அமுல்படுத்தியிருக்கும் Sexual and Textual Suppressionஐ மீறுவதே என் அரசியல்‘ என்கிறார்.


எடுத்துரைப்பின் ஒற்றைத்தன்மையான நேரடிக்குரல் சிதறடிக்கப்பட்டும் மொழியின் தொடர்வுறுத்தும் திறன் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டும் இயக்கமடையும் எழுத்து முறை கிறிஸ்டினாவினுடையது. 21 மொழியின் அர்த்த விரிவும் பன்முகத்தன்மையும் பெண்ணின் உடலின் பன்முகத்தன்மையும் சமப்படுத்தலுக்குள்ளாக்கப்பட்ட பிரதிகள் இவருடையவை. (Multiplicity of meaning in language and in the female body are equated)


Wittig, Acker போன்றவர்கள் தமது பிரதிக்குள் ஆணை Castrate செய்வது போல கிறிஸ்டினா செய்வது கிடையாது. Ship Of Fools நாவலில் வரும் Ecks ஆண்மையற்ற நிலையில் விரும்பப்படுபவனாக காட்டப்படுவதை சுட்டி வினா எழுப்பப்பட்ட போது (Castrate செய்கிறீர்கள்!) கிறிஸ்டினா ‘ஆண்மையை காணிக்கையாக்கல்‘ என்கிறார். மரபார்ந்த ஆணை தவிர்த்து வேறொரு ஆணை அவாவி நிற்றலாகவும் இதை வாசிக்கலாம். ஆதிக்கக் கூறுகள் அற்றதொரு ஆணை அவாவுதல் என்பது Sexual Autonomy உடைய ஒரு பெண் தேர்வு செய்து கொள்ளக்கூடிய ஒன்றுதான். ஆண்குறி வழியான பாலின்பத் த்ய்ப்பு என்பதுவும் அவள் தேர்ந்து கொள்ளக்கூடிய துய்ப்பு நிலைகளில் ஒன்றுதான் என்பதை மறுக்கவியலாது. ஆண்மையின் பாசிசத் தன்மைகளை மறுத்து தனக்கு/பெண்மைக்கு உவப்பான ஆண் பற்றிய சாத்தியங்களை முன்வைப்பது கிறிஸ்டினா பெரி ரோஸி பிரதிகளின் அரசியல். 22





தமிழில் பெண்ணியம் பலவித வியாக்கியானங்களுக்குட்படுத்தப்பட்டு விவாதிக்கப்பட்டதொரு கோட்பாடுதான்.


90 களின் நடுக்கூற்றின் பின்புதான் தீவிரமான பெண்ணியப்பிரதிகள் தமிழில் தோன்றின.


கிறிஸ்டினாவின் Evohe கவிதைத்தொகுதி சாபோவின் (Sappho) மேற்கோளுடன் தொடங்கி தன் லெஸ்பியன் அடையாளத்தைப் பாடுவது போல, இங்குள்ள பெண் பிரதியாளர்கள் ஔவை, காரைக்காலம்மை, ஆண்டாள் எனத் தமது நீண்ட நெடிய மறைக்கப்பட்ட வரலாற்று ரீதியான இருப்பை மறுவரைவு செய்கிறார்கள். மாலதி மைத்ரி ‘நான் சாக்தேய மரபில் வரும் கவி‘ என பிரகடனம் செய்து இயங்குகிறார்.


தமிழ்ச்சூழலில் ஆணாதிக்க ஒழுங்கை சிதைப்பதில் (எழுத்தில் மட்டுமாவது) பெண் கவிகள் சாதித்திருக்கிறார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். உடல்மொழியை வீரியத்துடன் கவிதையில் சாத்தியமாக்கிய சில கவிதைகளையாவது சொல்ல முடியும். *


மாலதி மைத்ரி, சுகிர்தராணி, சல்மா, குட்டி ரேவதி, கனிமொழி கருணாநிதி, உமா மஹேஸ்வரி, அனார் போன்றவர்களிடமிருந்து பெண்மொழிக்கான உதாரணங்களை ஒரு சில வரிகளிலாவது எடுத்துக்காட்ட முடியும். உடலைக்கொண்டாடுதல் போன்ற அரசியல் செயற்பாடுகளில் சல்மா, உமா மஹேஸ்வரி போன்றவர்கள் அருவருப்படைதலையே பாடினாலும் குற்ற உணர்வடைதலையே திரும்பதிரும்ப பாடி ஆணாதிக்க மதிப்பீடுகளைப் பரிமாறினாலும் பல விதங்களில் தனித்துவமான ஆணுக்கு சாத்தியமாகத தளங்களில் இயங்குவோரெனக் கொள்ளலாம்,


இப்படியான பெண் எழுத்தின் அதிர்வுகளுக்குப் பிறகு தமிழ்ச்சமூக ஆண்மையம் அவிழத் தொடங்கியிருக்கிறது. (சுகிர்தராணியின் கவிதையில் வருவது போல) ஆண்குறி தளர்ந்த நிலையில் அவிழும் ஆடையை இறுக்கிக் கட்டியபடி, ஆதிவாசியொருத்தி கரையைக் கடப்பதாய் சொல்லிக்கொண்டு நகரத் தெருக்களில் அப்துல் ரஹ்மான், பழனி பாரதி போன்றவன்கள் அலைகிறார்கள். தமது குறி திணிப்புக்கான வாசல்கள் அடித்து மூடப்படுவதையுணர்ந்து கதறுகிறார்கள். பாவம். எங்காவது போய் ***** ****.


தமிழ்க்கவிதைப் பெண் மாலதி மைத்ரியின் கவிதைகளில் வருவதைப் போல் இயற்கையை சிருஷ்டிக்கிறாள். தாய்மை, அரவணைப்பு, நேசம், தாவரப்பசுமை, நீர்மை என அவள் எங்கும் வியாபித்து பிரபஞ்சமாகிறாள். இவர்களிடமிருந்து பெண் மொழி/பெண் எழுத்துப் பிரதிகளை கூடிய விரைவில் நாம் பெறமுடியும்.


அடிக்குறிப்புகள்______________________________________________________________


1- இவரைப்பற்றி தமிழில் அறிய, காண்க, உயிர்நிழல் 23.


2- காண்க; ‘இந்த சதுரம் அத்தனையும் உனக்குத்தான்‘ கவிதை. கிருஷாங்கினி. ஆணால் வடிவமைக்கப்பட்டு வழங்கப்படும் பெண்வெளியை எள்ளலுடன் விமர்சிக்கிறது.


3- பெண்புத்தி பின்புத்தி சொல்லாடல்களெல்லாம் விவிலிய மகாபாரத இராமாயண உதாரணங்களால் ப்லம்பெறுவதை இங்கு நினைவில் கொள்க


4 – Helene Cixous ‘Reaching the point of wheat, or a portrait of the Artist as a maturing woman’ – New literary History 19 (1)


5 – Helene Cixous ‘Castration or decapitation?’ signs 7(1)


6 – பெண்ணின் இந்த வேறுபட்ட அணுகல்முறைகளை மாலதிமைத்ரியின் கவிதை உலகில் காணலாம். மாலதியின் கவிதையுலகு நீரால் நெருப்பால் தாவரப்பசுமையால் நிரம்பித்தளும்புகிறது. பெண்மைக்கும் இயற்கைக்குமான வலிமையா பிணைப்புகள் அவரது கவிதைகளில் அப்பட்டமாக துலங்கித் தெரிவதைக் காணலாம்.


7 – சுகிர்தராணி; ‘மயிர்கள் சிரைக்கப்படாத என் நிர்வாணம்‘ | குட்டி ரேவதி; ‘இருகண்ணீர்த்துளிகளென தேம்பும் முலைகள்‘ |சல்மா; ‘எல்லா அறிதல்களுடனும் விரியும் யோனி‘ இவை ஆணுக்கான பாலியல் கிளர்வை தர மறுக்கும் வகையில் De-sexualize செய்யப்பட்டுள்ளன.


8 – Helene Cixous, EF மற்றும் பின்னமைப்பியல் பெண்ணியத்தை விமர்சன நோக்கில் வாசிப்பதற்கு, காண்க;


‘Feminity and Sexual Difference : a critical reading of Helene Cixous’ – Vidhu Verma in ‘Embodiment; Essays on Gender and Identity’ Edited by Meenakshi Thapan. Oxford Gender Studies. India


‘Difference on trial : A critique of the maternal metaphor in Cixous, Irigaray and Kristeva’ – Domna Satanton in ‘The poetics of Gender’ Edited by Nancy K.Miller. Columbia University Press. NewYork,


9 – ‘The New Feminist Criticism. Essays on Women, Literature and theory’ Elaine Showalter, Virago. London 1986


10 – Difficult Joys. ‘the body and the text : Helene Cixous, Reading and Teaching’ P.36 Harvester Wheatsheaf. London


11 – Helene Cixous ‘Castration or decapitation?’ signs 7(1) P. 51-2


11a – மாலதி மைத்ரி சக பெண்கவிகளான சல்மா சுகிர்தராணி ஆகியோர் மீது வைக்கும் விமர்சனங்களை இணைவாசிப்பு செய்க - காண்க தீராநதி 2005 மார்ச்-ஜூன் இதழ்கள்


12 – Simone de Beauvoir. The Second Sex. Translated and Edited by H. M. Parshley. New York: Vintage Books. 1974


12a – காண்க ; ‘சிமோன் டி பூவா - பெண்ணிலை வாதத்தின் தாய்‘ அநாமிகா கட்டுரை, உயிர்நிழல் 23


13 – ‘The Contrived Postures of Feminity’ Susan Brownmiller, Bantam. Newyork


14 – Three guineas, Hogarth Press London. p.125


15 – Monique Wittig. The Opoponax. Translated by Helen Weaver. Plainfield, Vermont: Daughters, Inc., 1976, p. 5.


16 – இணைவாசிப்புச் செய்க; சாருநிவேதிதாவின் ‘உன்னத சங்கீதத்தில் கதைசொல்லி தான் தான் சிறுவனாக இருந்த போது வேண்டுமென்றே பெண்கள் முன்னிலையில் ஆண்குறியை காட்டிக்கொண்டு திரிந்ததை சொல்லுமிடங்கள். சாரு நிவேதிதா. ‘உன்னத சங்கீதம்‘ சுகனும் ஷோபா சக்தியும் தொகுத்த ‘சனதருமபோதினி‘ தொகுப்புநூலில் காண்க.


17 – cf.: Julia Creek. “Monique Wittig.” In: glbtq. An encyclopedia of gay, lesbian, bisexual, transgender & queer culture. General Editor: Claude J. Summers. http://www.glbtq.com/literature/wittig_m.html, 2002.


18 – Monique Wittig. Les Guérillères. Translated from the French by David Le Vay. Boston: Beacon Press, 1985, p. 106.


19 – Language of the body, Kathy Acker, Cultural Theory


20 – Interview with R.U Sirius, IO Journal, 1992.


21 – ‘Narrative voice becomes more fragmented and the ability of language to adequately express experience is called into question’ –Eroticism in Christina Peri Rosi’s Works Elia Kantaris


22 – ‘Questioning the fascist rhetoric of virility / Abandoning the phallic virility and feminizing of Ecks’ – Politics Of Desire Geoffrey Kantaris


22a – இணை வாசிப்பு செய்க- அனாரின் ‘நிறங்களாலானவனைக் காத்திருக்கிறேன்‘ கவிதை ஆண், சுகிர்தராணியின் ஆணுடல் நோக்கிய விழைவைப் பேசும் கவிதைகள். உமாமகேஸ்வரி/சல்மா/குட்டி ரேவதி கவிதைகளில் வரும் ஆண்கள்.


* பெண்மொழிப்பிரதிகள் அவற்றின் வெளிப்படையான பாலியல் கையாள்கை காரணமாக சர்ச்சைகளுக்குள்ளாவது வழக்கம். சமூக ஒழுங்கு அமைதி விழுமியங்களை குலைக்கின்றன, வக்கிரம், ஆபாசம், வன்முறையை தூண்டுதல் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் வேறு ஒரு புறம்.


இந்த குற்றச்சாட்டுக்கள்/விமர்சனங்களின் பின்னணியில் தொழிற்படும் ஆண்மைய நுண்ணரசியல், பொய்கள், கருத்தியல் வன்முறை என்பவற்றை புரிந்து கொள்ள 1990-1994 வரை அமெரிக்காவில் தணிக்கை, வெளிப்பாட்டுச்சுதந்திரம் தொடர்பில் நடந்த விவாதங்களை கற்கவும்.


அமெரிக்க பெண்ணியவாதிகளான Marcia Pally, Nadine Strossen ஆகியோரும் Feminsts For Freedom of Expression, American Civil Liberties Union அமைப்புகளும் எழுதியவற்றையும் வெளியிட்டவற்றையும் அக்காலப்பகுதி Index on Censorship வெளியீடுகளில் காண முடியும்.


பயன்பெறு பிரதிகள்_______________________________________________


Helene Cixous. ‘The laugh of The Medusa’ [signs 1(4)] Reprinted in ‘New French Feminisms’ Ed. Elaine Marks, Schocken, NewYork.


Helene Cixous. ‘Castration or Decapitation’ Signs 7(1)


Helene Cixous. ‘Reaching the point of wheat, or a portrait of the Artist as a maturing woman’ – New literary History 19 (1)


Jones Anne Rosalind. ‘Writing the body, Towards an understanding of Ecriture Feminine’, Feminist Studies. 7(2).


Elaine Showalter ‘The new Feminist Criticism. Essays on Women, Literature and Theory’ Virago, London.


Monique Wittig. Les Guérillères. Translated from the French by David Le Vay. Boston: Beacon Press, 1985


Monique Wittig. The Opoponax. Translated by Helen Weaver. Plainfield, Vermont: Daughters, Inc., 1976.


Kathy Acker. Language Of the body, Ctheory.


‘The politics of Desire; Alienation and Identity in the works of Marta Traba and Christina Peri Rosi’ Geoffrey Kantaris. Oxford Journal.
நன்றி: முரண்வெளி

0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்