/* up Facebook

Nov 10, 2009

பெண்களும் தேச வழமையும்


தேசவழமைச் சட்டமானது நில ஆட்சி சார்ந்ததோர் பாரம்பரியச் சட்டமாகும். இலங்கையில் பொதுவாகப் பிரயோகத்திலிருக்கும் பொதுச் சட்டக் கோவையைத் தவிர மூன்று தனிப்பட்ட சட்டங்களும் பிரயோகத்திலுள்ளன. அவையானவ கண்டிச் சட்டம், இஸ்லாமியச் சட்டம், தேசவழமைச் சட்டம்.


இவை யாவுமே குறிப்பிட்ட சில வரையறைகளுக்குட்பட்டவையே. கண்டிச் சட்டமானது கண்டி வாழ் பெளத்தர்களுக்கும், இஸ்லாமியச் சட்டமானது இலங்கை வாழ் இஸ்லாமியர்களுக்கும், தேசவழமைச் சட்டமானது வட மாகாணத்தில் வாழும் மக்களுக்கும் மாத்திரமே இயல்புடையதாகிறது. தேச வழமைச் சட்டம் பற்றியும் அது யாருக்கு உரித்துடையது என்பது பற்றியும் பல முரண்பாடுகள் எழுந்துள்ளன. இம்முரண்பாடுகளுக்கு அப்பால் இச்சட்டமானது பெண்கள் தொடர்பான சலுகைகளுக்காகப் பெரும்பாலும் பேசப்படும் ஒன்றாகும்.


தேசவழமை என்பதன் பொருள் ஒரு தேசத்தின் பாரம்பரியம் என்பதாகும். இச்சட்டமானது பல நூற்றாண்டுகளாக வட மாகாணத்தில் புழகத்திலிருக்கிறது. எந்தவிதமான அரசியல் கட்சிகளோ விடுதலை இயக்கங்களோ உருவாவதற்கு முன்னரே இது புழக்கத்துக்கு வந்து விட்டது. மக்களிடையே இதற்கிருந்த பிரபலத்துவம் காரணமாக ஒல்லாந்தரால் இது 1706 ஆம் ஆண்டு எழுத்து மூலமாக்கப்பட்டது. பின்னர் ஆங்கிலேயரால் 1806 ஆம் ஆண்டு சட்ட மூலமாக்கப்பட்டது. இச்சட்டமானது பின்னர் 1869 இலும் பின் 1911 இலும் கடைசியாக 1948 இலும் திருத்தியமைக்கப்பட்டது.


தேச வழமைச் சட்டத்தின்படி சொத்துடமைகள் மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. முதுசம், சீதனம், தேடிய தேட்டம். முதுசம் என்பது கணவர் வழிவந்த மரபுரிமைச் சொத்தாகும். சீதனம் என்பது மனைவியின் தாய் வழி வந்த மரபுரிமைச் சொத்தாகும். தேடிய தேட்டம் என்பது கணவனும் மனைவியும் தங்கள் மணவாழ்வின் போது தேடிக் கொண்ட சொத்துக்களாகும். ஒரு குடும்பத்தின் புதல்வியர் தாயின் சீதனச் சொத்தையும், புதல்வர் தந்தையின் முதுச சொத்தையும் அடைவர். தேடிய தேட்டமானது புதல்வரிடையேயும் புதல்வியரிடையேயும் சரிசமமாகப் பிரிக்கப்படுகின்றது. இவ்விதம் பரம்பரைச் சொத்தானது கணவனுடனும் மனைவியுடனும் தனித்தனியாக பேணப்படுகிறது.


ஒரு விதவை மறுமணம் செய்யுமிடத்து அவருடைய சீதனச் சொத்தானது அவருடைய இருமண புதல்வியருக்கும் பங்கிடப்படுகின்றது. மனைவியையிழந்தவர் மறுமணம் செய்யுமிடத்து அவருடைய இறந்த மனைவியின் சீதனச் சொத்துக்களை அம்மனைவியின் பெண்பிள்ளைகளுக்கும், தனது முதுச சொத்துக்களில் பாதியை அம்மனைவியின் ஆண் பிள்ளைகளுக்கும், தேடிய தேட்டத்தில் பாதியை அம்மனைவியின் எல்லாப் பிள்ளைகளுக்கும் சமமாகப் பிரித்துக் கொடுத்தல் அவசியமாகிறது.


விவாகரத்தின் போது பெண்ணுக்குச் சீதனமாக வழங்கப்பட்ட சொத்துக்களனைத்தும் பெண்ணுடன் வருவதுடன் தேடிய தேட்டத்தில் ஐம்பது சதவிகிதமும் அவருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும். பெண்ணின் சீதனத்தில் ஆண் செலவு செய்திருப்பின் அத்தொகையும் பெண்ணுக்கு வழங்கப்படல் வேண்டும்.



இச்சலுகைகளானவை திருமண வாழ்வின் போது பெண்ணுக்கு ஒரு பாதுகாப்பாக இருந்ததுடன், சலுகைகளானவை திருமண வாழ்வின் போது பெண்ணுக்கு ஒரு பாதுகாப்பையும் அந்தஸ்தையும் பெற்றுக் கொடுத்தது. இந்தப் பாரம்பரியச் சட்டமானது சட்ட மூலமாக்கப்படும் காலகட்டத்தில் பெண்கள் பெரும்பாலும் மனையாளராக ஊதியமில்லா உழைப்பாளராக பணியாற்றி வந்தனர். அப்படியிருக்கையில், இச்சட்டம் தேடிய தேட்டத்தில் அவர்களது உழைப்பின் பங்களிப்பை அடையாளம் கண்டுகொண்டது வரவேற்கத்தக்கது எனலாம். அத்துடன் அக்காலச் சமூகத்தில் விதவைக்கும் விவாகரத்தாகிய பெண்ணுக்கும் சமூக அங்கீகாரம் வழங்கும் அனுகூலமான சட்டமாக இதனைக் கருதலாம்.


இவ்வாறான அனுகூலங்களைக் கொண்டிருக்கும் இச்சட்டத்தின் குறைபாடுகள் யாதெனில், இது பெண்களுக்கு உரிமைகளை வழங்கி விட்டு உரிமைகளை செயற்படுத்தும் உரிமையை மறுத்திருப்பதே. கணவனால் உழைத்துச் சேர்க்கப்பட்டதாகக் கருதப்படும் சொத்தில் மனையாளின் உழைப்பையும் அடையாளம் கண்டு அங்கீகாரம் வழங்கிய இச்சட்டம் பெண்களுக்கு தமக்கெனத் தனியாகச் சொத்தை பேண வேண்டும். அவர்கள் தனிமைப்படுத்தும் போது அவர்களது சீதனம் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளிக்குமென ஏற்றுக் கொண்ட இச்சட்டம், பெண்களாலும் சரியான தீர்மானங்களையும் சரியாக முதலீடுகளையும் செய்வதற்கான திறமை உண்டென்பதை உதாசீனப்படுத்தியுள்ளதாகவே காணப்படுகின்றது. சீதனச் சொத்தானது மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்படும். பணம், நகை, காணி/வீடு.


பணம், நகை என்பவற்றைப் பிரயோகிக்கவோ, விற்கவோ அடகு வைக்கவோ பெண்ணுக்கு எல்லா உரிமையும் உண்டு. ஆனால் வீட்டையோ காணியையோ விற்கவோ அடகு வைக்கவோ கணவனிடம் எழுத்தில் அனுமதி பெற வேண்டும். தனியாக வாழும் பெண்ணாகில் அவருடைய தந்தைக்கோ சகோதரனுக்கோ அவருடைய சொத்துக்களை முகாமைத்துவம் செய்யும் அங்கீகாரம் வழங்கப்படுகின்றது. அப்படிப் பார்க்கையில் திருமணம் என்பது ஒரு பெண்ணுக்கு தந்தையின் பாதுகாவலிலிருந்து கணவனின் பாதுகாவலுக்கு மாற்றம் பெறுவது போல் பொருள் கொள்ளலாம். இதன் நகைபூட்டும் விடயம் என்னவெனில் இக்காலத்தில் தேர்ச்சிபெற்ற பெண் கணக்காளராகட்டும், பெண் முகாமையாளராகட்டும் அவர்கள் தங்களது வாடிக்கையாளர்களது கோடிக்கணக்கான சொத்துக்களை முகாமைத்துவம் செய்வதற்கு அங்கீகாரம் வழங்கப்படுகின்றது. ஆனால் தமது சொந்தச் சீதனக் காணியையும் வீட்டையும் அவர்களுக்கு முகாமையிட உரிமையில்லை. இதனைவிட முரண்பாடான விஷயம் யாதெனில் கணவன் தனது முதுச சொத்துக்களையோ தேடிய தேட்டத்திலான சொத்துக்களையோ விற்கவோ அடகு வைக்கவோ முற்படுகையில் மனைவியின் அனுமதியோ ஆலோசனையோ அவசியமற்றதாகின்றது.


சட்ட மூலமாக்கப்பட்டுள்ள இந்தப் பாரம்பரியச் சட்டமானது காலத்தின் மாற்றத்திற்கோ சமூக மாற்றங்களுக்கோ ஏற்ற விதத்தில் மாற்றியடைக்கப்படாமலே போயுள்ளது. இப்போது இச்சட்டம் மாற்றியமைக்கப்பட நேரம் கனிந்துவிட்டது. இருப்பினும் மாற்றமானது சட்ட விதிமுறைகளுக்கமையவே ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும்.


தேச வழமைச் சட்டமானது இலங்கையின் சட்ட முறைமையினுள் பின்னிபிணைந்துள்ளது. அது இன்றும் யாழ். குடா நாட்டில் பெரும்பாலரது வாழ்க்கை முறையாகத்தான் இருக்கிறது. யாழ்ப்பாணத்துக்குப் பல வருடங்களாகச் செல்லாதிருப்பினும் அவர்களுக்கு இச்சட்டம் பொருந்தும்.


எம்மிடையே இச்சட்டத்துக்கெதிராகவுள்ள பாரபட்சங்களையும் தவறான கருத்துக்களையும் விட்டு தள்ளிவிட்டு இலங்கைச் சட்டங்களுடன் முரண்படாது இணைந்துள்ள இந்தச் செழுமையான சட்டத்தை மீள்பரிசீலித்து மீளமைப்போம். பெண்ணுக்குத் தனது சொந்த சீதனக் காணியையும் வீட்டையும் விற்பதற்கோ அடகு வைப்பதற்கோ உரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும். இந்த ரீதியில் தேச வழமைச் சட்டம் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். பால்நிலைச் சமத்துவத்தைக் கோரும் அரசும், நீதித்துறையும், ஆண்களும் (கணவன்மாரும்) இதற்கு ஆதரவளித்து முற்போக்கான சிந்தனையுடன் இப்பிரச்சினையை அணுக வேண்டும் என்பதே எமது எதிர்ப்பார்ப்பு. கணவனின் அனுமதி/ சம்மதம் என்ற பகுதி தேச வழமைச் சட்டத்திலிருந்து நீக்கப்பட வேண்டும் என நாம் ஒரு கொள்கை மாற்றத்தை வேண்டுகிறோம்.


பெண்கள் கல்வி
ஆய்வு நிறுவனம்,
58, தர்மாராம வீதி,
கொழும்பு 06


(நன்றி தினகரன்)

0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்