/* up Facebook

Nov 3, 2009

ஈழத்துப் பெண்ணியக் கவிதைகள் - மேமன் கவி




தமிழகத்தைச் சேர்ந்த அ.மங்கை அவர்கள் தொகுத்த ஈழத்து பெண் கவிஞர்களின் கவிதைத் தோகுபான ''பெயல் மணக்கும் பொழுது'' எனும் நூலை பற்றி சமீபத்தில் வந்த மல்லிகை 43வது ஆண்டு மலரில் என்னால் கட்டுரை உங்கள் பார்வைக்கு.......


''பெயல் மணக்கும் பொழுது"" ஈழ பெண் கவிஞர்களின்
கவிதைத் தொகுப்பினை முன் வைத்து-


(1)
தமிழ் கலை இலக்கியப் பரப்பின் வளர்ச்சிக்கு தொடக்க காலம் முதல் நவீன யுகம் வரை பெண்கள் கணிசமான பங்கினை ஆற்றிச் சென்றுள்ளனர். இன்று வரை பங்காற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனாலும் 'பெண்ணிய எழுத்து" என்ற குறித்த அடையாளத்துடன் பெண்கள் தமிழ் கலை இலக்கிய சூழலில் படைக்க வந்ததும், அப்படைப்புக்களை பெண்ணிய நோக்குடன் பார்க்கும் முறைமை 20 நூற்றாண்டின் கடைசி சகாப்தத்தில் சாத்தியமாக்கியது. அவ்வாறான நோக்குடன் படைக்கப்பட்ட பெண்ணிய எழுத்துக்களில் வெளிப்பட்ட, கருத்துக்களையும் சேதிகளையும் எதிர் கொண்ட ஆணாதிக்க சக்திகள், அப்பெண்கள் படைப்புக்களை பற்றியும் அப்படைப்புகளை படைத்த பெண்களைப் பற்றியும் மிக மோசமாக விமர்சித்ததன் மூலம், தம் வக்கிர முகத்தை வெளிக்காட்டிக் கொண்டன.


பெண்ணின் நடையையும், உடையையும், தொடையையும், இடையையும் வர்ணித்து ஆக்கிய பாடல்களையும் கவிதைகளையும் எழுதிய ஆண் கவிஞர்களின் படைப்புக்களையிட்டு எந்தவொரு எதிர்வினையும் காட்டாது மாறாக அக்கவிஞர்களுக்கு கவிமகாராஜாக்கள் என்றெல்லாம் பட்டங்களை வழங்கி, பொன்னாடை போர்த்தி பூமாலை சூட்டி கௌரவம் செய்து ஆணாத்திக்க சக்திகள் தம் வக்கிரங்களை நிலை நாட்டிக் கொண்டன.
ஆனால், தம் உடல் குறித்த படைப்புக்களை,பெண்கள் படைத்ததுடன், அப்படைப்புக்களில் அவர்கள் கையாண்ட உடல் சார்ந்த சொல்லாடல்களையும் எதிர் கொண்ட ஆணாதிக்க சக்திகள், அப்படைப்புக்களை ஆபாச இலக்கியம் என பிரசாரம் செய்தன.
இத்தகைய சூழலின் மத்தியிலும் பெண்ணிய எழுத்து என்பது தனித்த ஒர் இயக்கமாக தன்னை ஸ்திரப்படுத்திக் கொண்டது.
(2)
பெண்ணிய எழுத்து இயக்கத்தின் இந்த ஸ்திரமான வளர்ச்சிக்கு தமிழகத்து பெண் படைப்பாளிகளால் படைக்கப்பட்ட படைப்புக்கள் (குறிப்பாக கவிதைகள்) மிகவும் துணை புரிந்தன எனலாம். இவர்களின் அக்கவிதைகள் ஆணாதிக்க சமூக கட்டமைப்பில் பெண்ணின் உடல், கண்காணிக்கப்படும் விதத்திற்கும், அது பயன் படுத்தப்பட்ட முறைமைக்கும், அச்சமூக கட்டமைப்பின் ஒரு கூறான குடும்பம் எனும் கட்டமைப்பில் பெண் எனும் ஜீவன் நோக்கப்பட்ட விதத்திற்கும் எதிரான குரல்களாக அப்பெண் படைப்பாளிகளின் படைப்புக்கள் அமைந்தன. அதே வேளை, வெறுமனே தமிழ் பெண் எனும் அடையாளத்தை கடந்தும் தலித், முஸ்லிம் போன்ற சமூக வகுப்பினரின் பெண்களுக்கான பிரச்சினைகள் வேறுபட்டவை. தனித்துவமானவை என்ற கருத்தும் வலு பெற்றது. அதன் காரணமாக அத்தகைய சமூக வகுப்பினரில் தோன்றிய பெண் படைப்பளிகளின் படைப்புக்கள் வெளிப்படுத்திய சேதிகளும், பிரச்சினைகளும் வேறுபட்டு வெளிப்பட்டன. இந்த போக்கு பெண்ணிய எழுத்து இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.
இத்தகைய ஓரு சூழலில்தான் இலங்கையிலிருந்து பெண் படைப்பாளிகளின் கவிதைகள் அடங்கிய முதல் தொகுதியாக ''சொல்லாத சேதிகள்'' வெளிவந்தது. சொல்லாத சேதிகள் (இவ்விடத்தில் இத்தகைய ஒரு தொகுப்பு வெளிவரக் காரணமாக அமைந்த சித்திர லேகா மௌனகுரு அவர்களுக்கு நன்றியையும் பாராட்டையும் தெரிவிக்க வேண்டியிருக்கிறது.)தொகுப்பு வரும் வரை ஈழத்து தமிழ் பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகள் தமிழக பெண் கவிஞர்கள் கவிதைகள் பார்க்கப்பட்ட பெண்ணிய விமர்சன நோக்கிலேயே பார்க்கபட்டுக் கொண்டிருந்தன.
ஆனால், சொல்லாத சேதிகள் மற்றும் அதற்கு பின்னால் வெளிவந்த ஈழத்து பெண் கவிஞர்களின் தொகுப்புக்கள் மூலம்-,(இலங்கையிலிருந்து வெளிவந்த 'உயிர்வெளி" எனும் தொகுப்பும் தமிழ் பெண்ணிய கவிதைகளின் இன்னொரு பரிமாணத்தை எடுத்துக் காட்டியது. காதல் உணர்வுக்கு ஆட்பட்ட பெண்ணின் நுண்ணிய உணர்வுகள் பெண்களின் குரல்களாக இத்தொகுப்பில் பதிவாகி இருந்தன. இத்தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள கவிதைகள் கொண்டிருந்த போக்கினை பற்றிய விரிவான ஓரு முன்னுரை சித்தரலேகா மௌனகுரு அவர்களால் எழுதப்பட்டுள்ளது.)
ஈழத்து பெண் கவிஞர்களின் படைப்புக்கள் சொல்லும் சேதிகளும், முன்வைப்புக்களும், தமிழக பெண் படைப்பாளிகளின் படைப்புக்களிலிருந்து வேறுபட்டவை என்பதை விட,மேலதிகமான பல பண்புகளைக் கொண்டவை என்பதை தமிழக, ஈழத்து பெண்ணிய எழுத்து இயக்க ஆர்வலர்கள் அறிந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருந்தது. இதற்கு காரணம், தமிழக பெண் படைப்பாளிகள் சந்தித்திருக்காத பல்வேறான புதிய அனுபவங்களை ஈழத்து பெண் படைப்பாளிகள் சந்தித்து கொண்டிருந்தமைதான்.


போர்க்கால சூழல், போரக்கள சூழல் என இவ்விரு சூழல்களினூடாக வெளிப்பட்ட ஈழத்து பெண்கள் மீதான இராணுவ ரிதீயான வன்முறை, போராட வேண்டிய தேவை, புலம்பெயர்ப்பு, இடப்பெயர்வு, போன்றவைகளின் மத்தியில், ஆணாதிக்க சக்திகளால் மதம், பண்பாடு, கலாசாரம், குடும்பம், ஒழுக்கம், சாதியம், இயக்கம் என்பன போன்றவற்றின் பேரால் பெண் என்பவள் மீது கட்டவிழ்க்கப்பட்ட வன்முறை, செலுத்தப்பட்ட அதிகாரம், மறுதலிக்கப்பட்ட இருப்பும், அடையாளமும் போன்ற மரணத்தையும் வாழ்வையும் ரொம்பவும் அருகே வைத்திருந்த நிகழ்வுகளின் மத்தியில், எழுத வந்த ஈழத்து பெண் படைப்பாளிகள் கவிதை கள் பெண்ணிய எழுத்து இயக்கத்தில் இதுவரை ''சொல்லாத சேதி""களாக இருந்தமையால் அப்படைப்புக்கள் கவனத்தை பெற்றன.



இவ்வாறான தனித்துவப் போக்குகளின் காரணமாக தமிழக பெண்ணிய இயக்க ஆர்வலரின் கவனத்தை ஈழத்து பெண் கவிதைப் படைப் பாளிகளின் கவிதைகள் அதிக அளவில் ஈர்த்த பொழுது தமிழகத்திலிருந்தும் ஈழத்து பெண் கவிஞர் களின் தனித்தொகுப்புக்களும், தமிழக பெண்ணிய இயக்க ஆர்வலர்களின் முயற்சியினால் பல தொகுப்பு நூற்களும் வெளி வரத்தொடங்கின. அவ்வாறாக வெளிவந்த தொகுப்புகளில் ஒன்றாக அ.மங்கை தொகுத்து 2007 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 'மாற்று" வெளியீடாக வெளி வந்திருக்கும் 'பெயல் மணக்கும் பொழுது" எனும் தொகுப்பாகும்.


(3)
அ.மங்கை அவர்கள் தொகுத்திருக்கும் இத்தொகுப்பில் ஈழத்து பெண் கவிஞர்களின் படைப்புக்களை பற்றி பேசுவதற்கு முன்னதாக, அத்தொகுப்பு தொகுக்கப்பட்டிருக்கும் முறையை பற்றியும், அதனையொட்டிய சில விடயங்களைப் பேச வேண்டியிருக்கிறது.


முதலில் இத்தொகுப்பின் தலைப்பையிட்டு பேச வேண்டும். இத்தொகுப்பை என் கையில் கண்ட சிலர் 'பெயல் மணக்கும் பொழுது" எனும் இத்தொகுப் பின் தலைப்பிலுள்ள 'பெயல்" என்றால் என்ன? என கேட்டார்கள். நானும் அச்சொல்லை பற்றி அறிந்து கொண்டதனால் விளக்கம் சொன்னேன். அவர்களை பொறுத்த வரை அவ்விளக்கம் வெறுமனே ஒரு வார்த்தைக்கான விளக்கத்துடன் முடிந்து விட்டது. ஆனால், மங்கை அவர்கள் அச்சொல்லை யிட்டு சொல்லியிருக்கும் வார்த்தைகள் மூலம் அச்சொல்லுக்கான விளக்கத்துடன், அத்தொகுப்பி லுள்ள கவிதைகளின் தன்மையை மிக சரியாக இனங்காட்டியிருக்கிறார். அவரது அக்கூற்றின் சில வரிகள் தமிழ் பெண்ணிய எழுத்துக்கும் மிகப் பொருத்தமான வரிகளாக அமைந்துள்ளன.


மங்கை அவர்கள் தன் தொகுப்புரையில்-


'பெயல் மணக்கும் பொழுது" என்ற தலைப்பின் பின்புலத்தைச் சொல்லவேண்டிய அவசியம். மஹாஸ்வதாதேவியின் குருN~த்திரத்திற்குப் பின் என்ற சிறுகதையில் யுத்தத்தில் மாளும் காலாட்படையினரின் இளம் மனைவியர் ஐவர். இளம் விதவையும் கர்ப்பிணியுமான உத்தரையின் தோழி களாக அரண்மனையில் வசிக்கின்றனர். அரண் மனைவாசிகளான பெண்களுக்கு மத்தியில் இந்த ஐவரும் புதியதொரு சக்தியோடு உலவுகின்றனர். ஓரு நாள், முதல் மழையின் வாசம் எழுகி;றது மண் ஆறுகிறது. இந்த ஐவரும் தமது நாடு செல்ல ஆயத்தமாகின்றனர். விவசாயம் தொடங்கும் பருவம். குவியல் குவியலாகச் சடலங்களை எரித்த சூடு
கால்களைத் தீய்த்ததால், குருஸேத்திர மண்ணில் நடக்க முடியாது. அரண்மனையில் தங்கிவிட்டதைச் கூறுகின்றனர். இப்போது- முதல் மழையில் மண் ஆறுகிறது. பயிர் தழைக்க வேண்டும். இதுவே பெயல் மணக்கும் பொழுது தொகுப்பின் ஆதார சுருதி.ஈரக் கசிவை மறந்து தீய்க்கும் நெருக்கடி மிக்க மண்ணில் இருந்து கசிவுகளை உடலிலும் மனத்தி லும் சொல்லிலும் செயலிலும் சுமக்கும் பெண்களின் பெயல் இது. சளியும் மூத்திரமும் சீழும் உதிரமும் பாலும் கண்ணீரும் ஒழுகும்; வழியும், மடைகடந்து பாயும் போது அதன் மணமும் நாற்றமும்(!) வீச்ச மடிக்கலாம்.ஆனால் அது உயிர்ப்பின் அடை யாளம்."


தொகுப்பாளர் என்ற முறையில் மங்கை அவர்கள், இத்தொகுப்பை தொகுப்பதில் பெரும் சிரமத்தை மேற் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை அவரது தொகுப்புரை வாசகங்கள் எமக்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றன. அத்தகைய சிரமங்களில் ஒன்றாக ஈழப் பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளையும், கவிதைத் தொகுப்புகளையும் தேடுவதில் அவர் பாரிய சிரமத்தை கொண்டிருக்கிறார் எனத் தெரிகிறது.


(அந்த வகையில் தமிழகத்தில் டிசம்பர் 2004 இல்; மாங்குயில் பதிப்பக வெளியீடாக வெளிவந்த இலங்கை பெண் படைப்பாளியான கெக்கிராவ ஸஹானாவின் 'இன்றைய வண்ணத்துப் பூச்சிகள்" எனும் தொகுதியினை நினைவுபடுத்த வேண்டியிருக்கிறது. இவ்வாறாக அவரது கவனத்திலிருந்து தப்பிய அல்லது அவருக்கு கிடைக்காத தொகுதிகள் இன்னும் இருக்கலாம். அவை பற்றிய தகவல்களை கூறுவது மூலம், எதிர்காலத்தில் மங்கை அவர்கள் ஈழப் பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளை தொகுத்தல் பணிக்கு உதவியாக இருக்கும் என்ற முறையில் இத்தகவல் கூறப்பட்டுள்ளது.)


அடுத்து அவர் சந்தித்த இன்னொரு பாரிய பிரச்சினைதான் ஈழத்தில் சில ஆண் கவிஞர்கள் பெண்களின் பெயரில் எழுதி இருந்தமைதான்.. அத்தகைய கவிதைகளை இனங்காணுவதில் அவருக்கு ஏற்பட்ட நெருக்கடிக்கு ஈழத்து நண்பர்கள் சிலர் உதவியதாக தொகுப்புரையில் கூறுகிறார். ஆனால், அந்த நண்பர்களின் உதவியையும் மீறியும், 'நாச்சியாதீவு பர்வீன்" எனும் ஈழத்து ஆண் கவிஞரின் கவிதை அத்தொகுப்பில் இடம் பெற்று விட்டது. இந்த தவறுக்கு காரணம் அவருக்கு உதவிய ஈழ நண்பர்களுக்கு ஈழத்து முஸ்லிம் மக்கள் மத்தியில் ஆண்களுக்கும் பர்வீன் என்ற பெயர் வைப்பது உண்டு எனும் தகவல் தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம்.


மேலும் இத்தொகுப்பில் ஈழத்து வடக்கு கிழக்கு பிரதேசத்தை தவிர்த்த பிரதேசங்களிலிருந்து எழுதும் பெண் கவிஞர்கள் கவிதைகளையிட்ட பங்களிப்பு நம்மால் காணமுடியவில்லை. குறிப்பாக மலையக பிரதேசத்தைச் சார்ந்த பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளையும் மங்கை அவர்களின் கவனத்திற்கு அத்தொகுப்புக்கு உதவிய ஈழத்து நண்பர்கள் கொண்டு வந்திருக்கலாம். அவ்வாறான பணிக்கு மங்கை அவர்கள் இத்தொகுப்பு வெளி வருவதற்கு முன்னதாக மார்ச்-2000 இல் அந்தனி ஜீவா அவர்கள் தொகுத்த 'குறிஞ்சி குயில்கள" எனும் தொகுப்பு அந்த நண்பர்களின் கவனத்திற்கு வரா மல் போனது ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்துகிறது. (அல்லது அத்தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள மலையக பெண்களின் கவிதைகளில் பெண்ணியம் சார்ந்த சிந்தனைகள் இருக்கவில்லை என்று கருதினார் களோ என்னவோ?)


அதே போல் மங்கை அவர்களின் இத்தொகுப்பு வெளிவருவதற்கு முன்னதான காலகட்டத்தில் ஈழத்து தேசியப் பத்திரிகைகளிலும் , மல்லிகை, ஞானம், தாயகம் போன்ற சஞ்சிகைகளிலும் வெளிவந்த, தனித் தொகுப்புகளை வெளியிடாத பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளை இன்னும் பரவலாக மங்கை அவர்களின் கவனத்திற்கு அந்த நண்பர்கள் கொண்டு வந்திருக்கலாம்.
மல்லிகை, (மங்கை அவர்களுக்கு கிடைக்காத தொகுதிகளில் ஒன்றான பாலரஞ்சனி சர்மா வின் 'மனசின் பிடிக்குள்" எனும் தொகுப்பு மல்லிகைப் பந்தல் வெளியீடாக வந்த தொகுப்பு என்பதையும் இங்கு நினைவுபடுத்த வேண்டியிருக்கிறது.) ஞானம், தாயகம் போன்ற சஞ்சிகைகள் அவரது பார்வைக்கு வந்திருந்தாலும் அது போதாது என்றே சொல்ல வேண்டும்)அவ்வாறாகக் கவனத்திற்கு கொண்டு வந்திருந்தால், இத்தொகுப்பில் நாச்சியாதீவு பர்வீன் எனும் ஆண் கவிஞரின் கவிதை இடம் பெற்ற தவறை தடுத்திருக்கலாம்.
மேலும், இன்னும் பல பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகள் குறிப்பாக வட-கிழக்கு தவிர்ந்த பிரதேசத்தைச் சார்ந்த பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகள்(சந்திரகாந்தா முருகானந்தன், பிரமிளா செல்வராஜா போன்ற இன்னும் பல பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகள்) மங்கை அவர்களுக்கு கிடைக்கக் கூடியதாக இருந்திருக்கும்.


மங்கை இத்தொகுப்பின் பணியின் பொழுது நாம் மேற் குறிப்பிட்ட விடுபட்டவைகள் சுட்டி காட்டு வது என்பது இத்தகைய ஓரு பாரிய தொகுப்பை மங்கை அவர்கள் செலுத்திய உழைப்பில் குறை காணுவது அல்ல நம் நோக்கம். அவரே தனது தொகுப்புரையில்-


'இத்தொகுப்பைப் பற்றி நினைக்கும் போது எனக்கு சில அச்சங்கள் ஏற்படுகின்றன.இதில் வந்துவிடக் கூடிய தவறுகள் எனது தூக்கத்தை குலைக்கின்றன. தயவு செய்து தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டினால் அவற்றைச் சரி செய்வதற் கான வாய்ப்புக்கள் நிச்சயம் உண்டு என்பதைப் பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்."


என கூறுவது தொகுப்பாளர் என்ற முறையிலான அவரது நேர்மையை எடுத்துக் காட்டுகிறது என்பதையும் இங்கு பதிவு செய்யவேண்டியிருக்கிறது.


மேற்குறித்த விடுபட்டவைகளுக்கு அப்பாலும், மிகுந்த சிரத்தையுடனும், சிரமத்துடனும் மங்கை அவர்களால் தொகுத்தப்பட்ட 'பெயல் மணக்கும் பொழுது" எனும் இத்தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள கவிதைகளை கொண்டு பார்குமிடத்து கவனத்திற் குரிய ஒரு தொகுப்பு என்பது மறுப்பதற்கில்லை.


(4)
இத்தொகுப்பில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள 124 கவிதைகளும் (125 தான் ஒரு கவிதை ஆண் கவிஞரின் என்பதனால் 124) பெண்களால் எழுதப்பட்ட படைப்புக்கள் எனும் நம்பிக்கையுடன் ஒரு சேரப்பயின்ற பொழுது மொத்த கவிதைகளையும் இரு பெரும் பிரிவுகளாக பிரித்து விடலாம் போல் தோன்றுகிறது.


1. பெண்ணிய அடையாளம் இல்லாமல் எழுதப்பட்ட கவிதைகள்.


2. பெண்ணிய அடையாளத்தை தக்க வைத்து எழுதிய படைப்புக்கள்.


இவ்விடத்தில் பெண்ணிய அடையாளத்தை தக்க வைத்தல் என்பது மொழியை அடிப்படையாக கொண்டு பெண்களால் படைக்கப்படும் இலக்கியப் பிரதிகளில் பெண் மொழி, மற்றும் கையாளும் மொழியின் அரசியல் என்பனவற்றோடு இணைத்து பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது..
அந்த வகையில், காலம் காலமாக தமிழ் மொழியில் கட்டமைக்கபட்டிருக்கும் ஆணிய சொல்லாடல்களையும் இத்தொகுப்பிலுள்ள ஒருசில பெண் படைப்பாளிகளும் பயன்படுத்தி இருக்கிறார்கள். உதாரணமாக 'மனிதன்", 'புதல்வர்கள்", 'இளைஞர்கள்" ( இச்சொற்களை மொழியியல் ரிதீயாக நின்று தமிழ் மொழி இலக்கணத்தை கொண்டு ஆண்பால், பெண்பால், பொது பால், பொதுபெயர் என்றெல்லாம் நோக்கும் மரபு நம் மத்தியில் இருப்பினும் கூட,) இச்சொற்களில் நடைமுறையிலும், யதார்த்தத்திலும், வெளிகொணரப்படும் ஆணிய அடையாளத்தை மறுக்கும் வகையில் மனுஷி, புதல்விகள் போன்ற சொற்களை கையாளுவதில் அவ்வளவு அக்கறை கொள்ள வில்லை போல் தெரிகிறது. இந்த இடத்தில்தான் பெண் மொழியிட்ட பிரக்ஞை பெண் படைப் பாளிகளுக்கு இருக்க வேண்டும் என பெண்ணிய சிந்தனையாளர்களால் வலியுறுத்துப்படுவதை நாம் நினைவு கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது.


இத்தகைய கவிதைகள் இன்னொரு ஆபத்தை யும் சந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதாவது பேச வந்த பிரச்சினை பெண்ணிய பிரச்சினையாக இருந்தும் அக்கவிதைகள் எழுதப்பட்ட சொல்லாடல்களின் காரணமாக அக்கவிதைகளை எழுதிய பெண் கவிஞர்களின் பெயரை எடுத்து விட்டால், அக்கவிதை எழுதியவர்களின் பால் அடையாளத்தை இனங்காண முடியாத அல்லது ஆண் ஒருவர் எழுதிய கவிதைகளாக மிஞ்சி விடும் ஆபத்தும் இருக்கிறது.(உதாரணத்திற்கு. இத்தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள ஆதிராவின் தலைப்பில்லா கவிதையினை (பக்கம் 35) சொல்லலாம். இப்படி சொல்வதற்கு அக்கவிதை யில் இடம் பெற்றுள்ள 'நான் மனிதனாய் மிருகமாய் கடவுளாய் (?)" எனும் வரிகள் ஏதுவாகின்றன.)


ஒட்டுமொத்தமான சமூகத்திற்காய் பொதுவான நிலை நின்று ஒரு படைப்பாளி என்ற முறையில் குரல் கொடுக்கும் பெண் படைப்பாளிகளின் கவிதைகளும் இத்தொகுப்பில் இருக்கின்றன. அக்கவிதைகளில் பெண்ணிய அடையாளம் திறந்த முறையில் இல்லாவிடினும் அக்கவிதைகள் பேசும் பிரச்சினைகளின் காரணமாகவும் ஆண்களுக்கு சமனாக இப்பிரச்சினைகளை பற்றி பெண்களாலும் எழுத முடியும் என்பதை எடுத்துகாட்டி நிற்பதனாலும் நம் கவனத்தை இத்தகைய கவிதைகள் பெறுகின்றன.


அத்தோடு பெண்ணிய அடையாளத்தை தக்க வைத்து எழுதப்பட்டுள்ள கவிதைகள் என பார்த்தோமானால் அதில் சில கவிதைகள் தாய் களின் குரல்களாக பதிவாக, அத்தாய்மார்கள் தம் 'புதல்வர்களுக்காய்" அழுகின்ற அளவுக்கு தம் 'புதல்விகளுக்காய்" அழவில்லை.


இந்த நிலை நின்று பார்க்குமிடத்து அந்த சில கவிதைகளை எழுதியிருக்கும் பெண் கவிஞர்கள் இன்னும் ஆணில் தங்கியிருத்தல், ஆணை முதன்மைப் படுத்தல் என்ற உணர்வுகளிலிருந்து பிரக்ஞை பூர்வமாக விடுபடவில்லை என எண்ணத் தோன்றுகிறது.


இந்த குரல்களை கடந்து பாரத்தோமானால், போர் காலத்தில் 'பெண்" எனும் ஜீவி எதிர் கொள் ளும் இருப்பையிட்ட நெருக்கடிகள், பெண்ணாய் இருப்பதன் காரணமாக சுயமான இருப்பினூடாக அவள் ஆட்படுகின்ற உணர்வுகள், போர் களத்தில் நின்று போராடும் பெண்களின் பிரகடனங்கள், அதே போர் களத்தில் தன்னுடன் போராடும் தோழிகளுடனான உரையாடல்கள், போர் களத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட,- போன, மகளையும் மகனையும் எண்ணி கலங்கும், தைரியமூட்டும்,அல்லது போர் களத்திற்கு போன மகள் தாய்க்கு தைரியமூட்டும் என்ற வகைகளிலான குரல்கள், ஒரே இயக்கத்தில் இருந்தும் தான் பெண்ணாக இருப்பதனால் நிராகரிக்கப்பட்ட, ஒதுக்கப்பட்ட பெண்களின் குரல்கள்,;சமூக பண்பாடு, கலாசார கூறுகளை மீறிய நிலை பற்றி கவலைபடாத குரல்கள்,ஆணின மற்றும் பொருளாதார சமூக கட்டமைப்பில் புலம் பெயர்வு, இடப் பெயர்வு சூழல்களிலும் பெண்ணாய் இருப்பதன் காரண மாக சந்திக்கின்ற பிரச்சினைகள் தருகின்ற அழுத்தங்களின் குரல்கள், மறுபுறம் அவ்வாறான பிரச்சினை களை எந்தவிதமான சஞ்சலமின்றி எதிர்கொண்டு ஆணிய சமூகத்திற்கு சவால் விடும் குரல்கள், (இந்த சவால் விடுதல் என்பது ஒரு வகையில் ஆணிய சமூகத் திற்கு எதிரான கலக நடவடிக்கை இக்கவிதை களில் வெளிப்படுவதாகவே நாம் கருதுகிறோம்.) எனப் பலகுரல்கள் கவிதைகளாய் பதிவாகியுள்ளன.


ஆண் இனத்தின் வக்கிரமான முகத்தை என்றைக்குமே ஆணின சக்திகள் ஒத்துக் கொண்டதுமில்லை. ஏற்றுக் கொண்டதுமில்லை. அவ்வாறான ஒரு நிலையில், ஆண் என்ற நிலையில் (உ-ம் கல்யாணியின் தலைப்பில்லா கவிதை-பக்கம்.70) நின்று இத்தொகுப்பில் சில பெண்கவிஞர்கள் எழுதிய கவிதைகள் வெறுமனே பொது பிரச்சினை களை பற்றி பாடுகின்ற கவிதைகளாக அல்லாமல் ஆண் என்பவனின் நடத்தையில் பொதிந்திருக்கும் வக்கிரத்தை எடுத்துரைப்பது ஆணிய சக்திகளுக்கு எதிரான ஒரு அடியாக விழ, அதே அடி ஆண் -பெண் உறவிலுள்ள சமத்துவமின்மையை எடுத்துரைக்கும் இத்தொகுப்புக்கான பெண் கவிஞர்களின் கவிதை குரல்களின் மூலமும் விழுகிறது.


மேலும்,பெண் உடல் மீதான வன்முறை என்பதை யிட்ட தமிழக பெண் கவிஞர்களின் கவிதைளில் வெளிப்படும் வன்மத்தை விட, அதிகார சக்திகளின் காவலாளிகள் எனும் அங்கீகாரம் பெற்ற அந்நியர்களாலும் சரி (உ-ம், கலாவின் 'கோணேஸ்வரிகள" ஆழியாளின் 'மன்னம்பரிகள்") படுக்கையறை எனும் வெளிக்குள் கணவர் எனும் அதிகாரம் பெற்ற காவலாளிகளாலும் சரி, (உ-ம் மைதிலியின் 'பொருள்",) தன் உடல் மீது புரியப் படும் பலாத்காரத்தையும், இயந்திரபாங்கான உறவையும் பேசுகின்ற ஈழத்து பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளில் வெளிப்படும் வன்மம் அழுத்த மிக்கது
என்பதையும் இத்தொகுப்பில் பல கவிதைகள் காட்டி நிற்கின்றன.
இந்த அழுத்தமிக்க வன்மம் என்பது ஈழத்து பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளுக்கான தனித்துவத்தின் முக்கிய கூறாகும்.


இவ்வாறாக பன்முகதன்மைமிக்க ஈழப் பெண்ணின் குரல்கள் கவிதைகளாக இத்தொகுப்பில் பதிவாகியுள்ளன. இத்தொகுப்பில் இடம் பிடித்துள்ள அக்கவிதைகளில் வெளிப்படும் மேற்குறித்த குரல்களையும் அனுபவங்களையும் உள் வாங்கி சொல்கையில்தான், இத்தொகுப்பின் பின்னுரை வழங்கியுள்ள வ. கீதா அவர்கள் தமிழக பெண் கவிஞர்களின் கவிதைகளை பற்றிச் சொல்வது போல் 'தமிழ்நாட்டுப் பெண் கவிஞர்களின் படைப் புக்கள் தன்வயப்பட்ட வெளிப்பாடுகளாக எஞ்சிவிட," அக்கவிதைகளிலிருந்து ஈழத்து பெண்களின் கவிதைகள் வேறு;பட்டு நிற்கும் வெளியினையும், அக்கவிதைகள் தனித்து நின்று வெளிப்படுத்தும் சேதிகளையும் நாம் இனங்காணக் கூடியதாக இருக்கிறது.


அதேவேளை கீதா அவர்கள் அதே பின்னுரை யில் சொல்லாத சேதிகள் தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள கவிதைகளை பற்றிய முன் வைத்திருக்கும் கருத்துக்கள் இத்தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள மற்ற கவிதைகளுக்கும் பெருந்தும் என நான் கருதுகிறேன்.


அவர் கூறுகிறார்-


'தமிழ்ப் பேசும் உலகில் வழங்கும் கவிதை மரபு அறியாத புதியதொரு படைப்பையும் அது தாங்கி வருகிறது. காதலும், கற்பும், உடலழகும் தாம்பத்தியமும், வீட்டுழைப்பும், தாய்மையும் பெண்ணுக்குரித்தான பிரத்யேக அனுபவங்க ளாகக் கருதப்பட்ட ஒரு பண்பாட்டில், காலம் ஏற்படுத்திய
உடைப்புக்களை 'சொல்லாத சேதிகள்" படம் பிடித்துக் காட்டியது.........................."
எனக் கூறிச் சொல்லும் கீதா அவர்கள், அப்பின் னுரையில் இத்தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகளை பற்றி சொல்லும் பொழுது-
'கோபமும் ஆவேசமும் மட்டும் ஈழப் பெண்க ளுக்கு விட்டுவைக்கப்படவில்லை. போர்காலம் தந்த நெருக்கடியில் பறிபோன இடங்கள், காட்சிகள், நினைவுகள், ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்யும் அவ லக் கடமையை ஏற்ற கவிஞர்கள" காலைச் செம் மையை ரசிப்பதை 'மறந்து நேற்று வரையும் அமை தியான காலைப் பொழுது" என்ற கோர உண்மை உலகுக்கு அறிவிக்க வேண்டிய வரானார்கள்.. பறிபோன காலத்துக்கு சாட்சி சொல்ல நேர்ந்த அவர் களுக்கு, வேறொரு பணியும் காத்திருந்தது. போர் தொலைத்த, பாதித்த, காத்திருக்கச் செய்த உறவு களின் உன்னதத்தை மட்டுமின்றி அவற்றின் நிலை யற்ற தன்மையையும் இவர்கள் எழுத வந்தனர்."
இக்குறிப்பில் 'போர்காலம் தந்த நெருகக்டியில் பறிபோன இடங்கள்,காட்சிகள், நினைவுகள்." என கூறுகின்ற பொழுது, இத்தொகுப்பில் இடம்பிடித்துள்ள அனாரின் 'ஈறல்" எனும் கவிதையும் ,மல்லிகாவின் 'மீண்டும் அங்கிருந்தேன்" எனும் கவிதையும் உடனடியாக நம் நினைவுக்கு வருகின்றன.
கீதா அவர்களின் இப்பின்னுரை ஈழப் பெண் கவிஞர் களின் போக்கை பற்றியும், தனித்துவத்தை பற்றியும் மிகச் சிறப்பான முறையில் எடுத்துக் காட்டுகிறது.


தொகையில் கூடிய அளவில் பெண்ணிய குரல் களாக அதுவும் ஈழத்து பெண்ணிய குரல்களாக இக்கவிதைகள் வெளிப்படுவதின் காரணமாக மங்கை அவர்கள், தொகுத்திருக்கும் 'பெயல் மணக் கும் பொழுது" எனும் இத்தொகுப்பு மிகுந்த கவனத்தை பெறுகின்றதோடு, பெண்ணிய இலக்கிய பிரதிகள் என்பதற்கான உரையாடலுக்கு சிறந்த முறையில் உதவி புரியும் ஒரு தொகுப்பாகவும் விளங்குகிறது. இதற்கு காரணம் அத்தகைய உரையாடல் மேற் கொள்வதற்கான அதிக அளவான சாத்தியங்களை இத்தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள, கவிதைகள் தம்மகத்தே கொண்டுள்ளன என்பதையும் இங்கு அழுத்தி சொல்ல வேண்டி இருக்கிறது.


இக்கட்டுரை குறிப்பின் மூலமும், இக்கட்டுரை குறிப்பில் இத்தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள சில கவிதைகளை பின்ணிணைப்பாக கொடுத்திருப்பதன் மூலமும் மங்கை அவர்கள் தொகுத்த 'பெயல் மணக்கும் பொழுது" எனும் ஈழப் பெண் கவிஞர்களின் தொகுப்பு, மேலும் வாசகர்களால் தேடி படிக்க பட்டு, ஈழத்து பெண்ணிய எழுத்து சம்பந்தமாக, பல்வேறு தளங்களில் உரையாடல்கள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதே எமது அவாவாகும்.


மேலும் சில இரத்தக் குறிப்புகள்


மாதம் தவறாமல் இரத்தத்தைப் பார்த்து
பழக்கப்பட்டிருந்தும்
குழந்தை விரலை அறுத்துக் கொண்டு
அலறி வருகையில்
நான் இன்னும் அதிர்ச்சியுற்றுப் பதறுகின்றேன்
இப்போதுதான் முதல் தடவையாக காண்பது போன்று
""இரத்தம்'' கருணையை பரிதவிப்பினை
அவாவுகின்றது
இயலாமையை வெளிப்படுத்துகின்றது
வன் கலவி புரியப்பட்ட பெண்ணின் இரத்தம்
செத்தக் காட்டுப் பூச்சியின் அருவருப்பூட்டும் இரத்தமாயும்
குமுறும் அவளுயிரின் பி•பி•த்த நிறமாயும்
குளிர்ந்து வழியக் கூடும்
கொல்லப்பட்ட குழந்தையின்
உடலிலிருந்து கொட்டுகின்றது இரத்தம்
மிக நிசப்தமாக
மிகக் குழந்தைத் தனமாக
களத்தில்
இரத்தம் அதிகம் சிந்தியவர்கள்
அதிக இரத்தத்தை சிந்த வைத்தவர்கள்
தலைவர்களால் கெளரவிக்கப்பட்டும்
பதவி உயர்த்தப்பட்டும் உள்ளார்கள்
சித்திரவதை முகாம்களின்
இரத்தக் கறைபடிந்திருக்கும் •வர்களில்
மன்றாடும் மனிதாத்மாவின் உணர்வுகள்
தண்டனைகளின் உக்கிரத்தில்
தெறித்துச் சிதறியிருக்கின்றன.
வன்மத்தின் இரத்த வாடை
வேட்டையின் இரத்த நெடி
வெறிபிடித்த தெருக்களில் உறையும் அதே இரத்தம்
கல்லறைகளில் கசிந்து காய்ந்திருக்கும் அதே இரத்தம்
சாவின் தடயமாய்
என்னைப் பின் தொடர்ந்து கொண்டடே இருக்கிறது.
- அனார்


ஆயிரம் மார்க்குகளை
மணியோடரில் அனுப்பிவிட்டு
இரவில் விழிமூடாமல்
வேலைக்கும் போகாமல்
அத்தானே நீ அங்கு
அவசரத்தில் காத்துள்ளாய்
பத்தாம் திகதியன்று
பதிவுத்திருமணம் பின்
மூன்று நாட்களில்
பெரிய கொண்டாட்டம்
காட்டும் அடிச்சாச்சு
கலியாண வீட்டிற்கு
கமரா மன்னுடனும்
கதைச்சு முடிச்சாச்சு
நேற்று நெடுநேரம்
தொலைபேசியில் நீ.....
வெள்ளைத் தோலும்
வெளியில் ஆடித்திரியாதவளும்
வேண்டுமென்றாய்
உன் பணத்தில்
நான் மொஸ்கோ வந்திறங்கி
பதின்மூன்று மாசமாச்சு.
இருபது மாசமாய்
வாசுகி இங்கு
படாத பாடு படுகிறாள்
கனக்கச் சொல்லியுள்ளன்
எடுப்பம் எடுப்பமென்று
அகலியாவின் அண்ணை
எண்ணூறு டொலர்களை அனுப்பி
அவளை இன்னமும்
ஏன் தான் எடுக்கவில்லையோ?
ஏஜென்சிக்காரன் நேற்று
எனைத்தேடி வந்தான்
விடிய விடியப் பேசு
விரைவில் அனுப்பிறன் என்றான்
பத்தாம் திகதிக்கு
பதினாறு நாள்தானே இருக்கு
அதனாற்தான் அன்றிரவை
அவனோடை கழிச்சிட்டன்
உனக்காக நானென்று
உறுதியான பின்பு
அவசரமாய் எழுதுகிறேன்
இம் மடலை இன்று
அத்தானே நான்
உன்னிடத்தில் வந்திடுவேன்
பத்தாம் திகதிக்கு முன்பு.
- நிருபா


மீண்டும் அங்கிருந்தே...


மீண்டும் அங்கிருந்தே
நன்றாய் இருந்தது எல்லாம்......
இனிய பழைய நாட்களைவிடவும்
நிலத்திற்காகவும் நிலைமைக்காகவும்
சண்டைகள் இனியும் இல்லை.
சொந்த மண்ணில் மகிழ்ச்சியில்
மனிதர்கள் வாழ்ந்தனர் அங்கு.
""ஓம் அதை அவர்கள் செய்துதான் விட்டார்கள்''
யுத்தத்தை நிறுத்திவிட்டார்கள்.
""போதும் போதுமிந்த சவம்பிடித்த யுத்தம்''
என்று சொல்லித் தான் விட்டார்கள்.
யாழ்பாணத்திலும் நிலைமை வழமையாம்
திரும்பவும் நானங்கு போக முடியுமாம்!
வழமைபோல் ஓடினாள்
யாழ்தேவியாள்.
நெரிசலும் இல்லை, வரிசையும் இல்லை
ஜன்னலோர மூலையில்
எனக்கொரு இடம் கிடைத்தது.
அந்த வெக்கையிலும் பணம் இனித்தது
திரும்பும் இடமெல்லாம் நல்லாய்த்தான் இருந்தது.
போய் இறங்கிய பின்னர்
எல்லாம் எனதாய் உணர்ந்தேன்.
பாருங்கள்
எவ்வளவு பெரிய வித்தியாசத்தை
இந்த அமைதி (சமாதானம்) கொடுத்துவிடுகிறது.
எல்லாமே இலகுவாகையில்
கைபடும் தூரத்தில் எல்லாம் இருக்கையில்
சொர்க்கம் இந்த மண்ணில் வருகுதே!
சாதிமத பேதம் இல்லை
உண்ண உணவு நிறைய இருப்பதால்
பசியும் துயரும் பிணியும் இல்லை.
மெத்த மழை நித்தம் பெய்வதால்
துயரம் இல்லை
விவசாயிகள் மனசில் துயரம் இல்லை.
வெங்காயம் மிளகாய் மரக்கறி வகைகள்
பழங்களுக்கும் குறைவில்லை.
இவை ஒன்றுக்குமங்கு வரியுமில்லை.
உடைத்திருந்த நகரைப் பார்க்கப் போனேன்.
போகிற வழியினில் கோவில்கள் கண்டேன்.
அழகான இந்த மண்ணில் போரென்று சொன்னவர் யார்?
அதே அதே அழகுடன் எல்லாம் இருந்தன.
யாழ் நூலக வாசலில்
வண. பிதா லோங்கிற்கு வணக்கம் தெரிவித்தேன்.
""எதுவுமிங்கு எரிந்துவிடவில்லை''
சொன்னார் பாதிரியார் நிமிர்ந்தபடி.
வீரசிங்கம் மண்டபத்திற்கு போனேன் பிறகு.
கட்டி இருந்தார்கள் இனி என்றுமே விழாதபடி.
அன்று அங்கு ஒரு பெண்கள் கூட்டம்
நிறையத் தோழிகளைக் கண்டதில் மகிழ்ச்சி.
பாத்திமா அங்கிருந்தாள்
சித்தியும் நயீமாவுடன்
""நாங்கள் மீண்டும் எங்கள் மண்ணில்''
புன்னகை தவழச் சொன்னாள் சகீமா.
என்னைக் கண்டதில் சாந்தினி மகிழ்ந்தாள்.
""பெண்களின் நிலைமை எப்படி?'' என்றேன்.
""எமக்கெல்லாம் நல்லகாலம்''- என்றவள்
""பெண்களாக மதிக்கப்படுகிறோம்''
""பெருமை தரும் வியந்தானே''
நிகழ்ச்சி ஒழுங்கு வேலைகளில் செல்வி இருந்தாள்.
சிவரமணியோ கவிதை ஒன்றைப் படிக்க இருந்தாள்.
""சமத்துவம் கெளரவம் மனித நேயம் இவற்றுடன்
அவர்களின் அடையாளத்துடன்
பெண்களைப் பார்க்கையில்
எத்தனை மகிழ்ச்சி, எத்தனை மகிழ்ச்சி''
என்று சொல்லி எதிரொலித்திடும் ஒரு குரல்.
திரும்பினேன்.
வழமையான பிரகாசம் மின்ன
ராஜினி நின்றாள்.
சந்தோசம் மிஞ்சிக் கத்தவும் முடியவில்லை.
விழித்துவிட்டேன்.
கண்டது கனவு.
- மல்லிகா
அம்மா வந்துவிடேன்


அரபு நாட்டு அசிங்கங்களைக் கழுவி
நீ அனுப்பும் ரியாலும், டினாரும்
வேண்டாம்
நீ வேண்டும்
உன் மடியில் முகம் புதைத்து
உன் செல்ல மகள் ஆறுதலடைய வேண்டும்
மொட்டாக இருந்த நானிப்போ
மலர்ந்து புத்தம் புது மலராய்....
இப்போதெல்லாம் என்னிதயம்
உன் அரவணைப்புக்காய், அதிகமாய்
ஏங்குகிறது
வந்துவிட்டேன் தாயே!
அக்காவின் கணவரின்
அந்த இரகசியத்
தொடுகைகள்
அடுத்த வீட்டுக் கிழட்டு மாமாவின்
அர்த்தமுள்ள பார்வைகள்
இளவட்டங்களின் சின்னச் சின்ன
கண் சிமிட்டல்கள்
எதற்குமே அலட்டிக் கொள்ளாத
என் குடிகார அப்பாவோடு
நானும், இளையதுகளும்
நீ வரத்தாமதிக்கும் ஒவ்வொரு கணமும்
எனக்கு "அக்கினிப் பரீட்சை' தான்
உன் அழகு ரோஜாவின் இதழ்கள்
பலவந்தமாய் உதிர்க்கப்பட்டு விடலாம்
காம வல்லூறுகளின் பார்வையிலிருந்து நான்....
நீ வரும் போது உன் மகள்
அக்னிக்கு "ஆகுதீ' ஆகிவிடுவேனோ
என்ற பயம்
அதனால் வந்துவிடேன் அன்னையே
கூழோ, கஞ்சியோ உன்னோடு போதும்.


-லுணுகலை ஹஸீனா புஹார்

2 comments:

முத்துகுமார் கோபாலகிருஷ்ணன் said...

மேலும் படிக்க வேண்டும்.. கவிதைகள் வலி உயிர் கொள்ளும் விஷயம். அழகுணர்வு என்ற விதம் தாண்டி கவிதைகள் வேறொரு உலகின் இருள் பற்றி பேசுகின்றன.

thamilmagal said...

எதையும் தீவிரமாகப் பேசும் ஈழப் பெண் கவிஞர்களின் தனித்துவத்தையும் துயரம் மிகுந்த சூழலையும் எடுத்துரைக்கும் கட்டுரைத் தளம் வலிமையாகக் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.கட்டுரையாளரின் பிற கட்டுரைகளையும் படிக்க விரும்புகிறேன்.கட்டுரையாள்ரிடம் தொடர்பு ஏற்ப்டுத்திக் கொள்ள் விழைகின்றேன்.

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்