/* up Facebook

Nov 1, 2009

கனவுகள் போர்த்திய இரவு - தில்லை



அது எலும்புகளை எரிக்கும் பெருந்துயரம்
உடல்வளைந்தும் கால்கள் பின்னியும்
என்னை எரிக்கும் துயரம்

பற்றிய அவனது கைகள்
கடைசி விரல் நுனிவழி நழுவிவிடுமோ என
அஞ்சும் கணத்தில் மிகப்பெரும் பூதமாய்
விரிகிறது அது

பீறிடும் அவனது நினைவுகளைக் கடக்க
பனிக்கும் என் ஈரக்கண்கள்
சின்னச் சின்ன குட்டைகளாய்த் தேங்கி
மிகப்பெரும் சாலையில் விரியும்.

நான் நிராதரவிருந்த ஒரு நெடும் பொழுதில்
துயர் கனலும் பொழுதில்
இருட்டினுள் நிழலாய் என்மேல் கவியும்

பெண் பற்றிய புனைவுகள் தகர
உரத்துச் சொல்கிறேன் இந்த வனாந்தரத்தில்
எனக்கான பொழுதுகளில்
உனது தோழ்களின் மீது நான் மட்டுமே சாயவிடு.

கண்களை இறுக்கிய போதும் மனவெளியெங்கும்
காற்றின் பரவுகை
இவ்விரவை இதற்கும் அப்பாலும்
ஒரு கொடியாகிப் படர்வது தவிர்த்து
நீயிருக்க ஒற்றையாய் நீடிப்பது துயரன்பே

எதிர்வீட்டு மரத்தில் உட்காரும்
ஒரு மைனாவின் ஒலியில்
முட்டிமோதும் தொலைபேசி வார்த்தைகளில்
நான் நம்பிக்கையிழக்கிறேன்

உன்னுடனான அவளின் உன்னத
சினேகித்தல் என்பது
இந்தப் பின்னான இரவுகளில் வெறும்
பச்சைப் பொய்யல்லவா

நான் பெண்தான் சரி நீ சொல்வது போலவே
அதி பெண் பார் மறுபடி மறுபடி
தூசுகள் தட்டி திரைகள் விலக்கி
என் அதி மனிதத்தை வெளியெடுத்து தருகிறேன்.

ஓற்றைச் சிறகால் வருடுகிறாற்போல்
உன் உதட்டின் ஸ்பரிசம்
எங்கோ எவளுக்கோ இன்னும் ஒட்டியிருக்கிறது
என் மடியில் நீயும் உன் மடியில் நானுமாய்
கழியாது போன அந்த இரவு
இன்னும் மிச்சமிருக்கிறது

0 comments:

Post a Comment

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்