/* up Facebook

Apr 20, 2017

மார்க்சியவாதி என தயவு செய்து அழைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்! : மீனா சோமு

“கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இருந்து கொண்டு தங்களை தலித்துகளாக உணர்வதென்பது, அவர்கள் இன்னும் சாதியை கடக்கவில்லை என்று கருதுவதற்கே இடமளிக்கிறது.”
கட்சிகள் அமைப்புகள் இதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்!” -தோழர் Kotravai N

தலித் என்பது ஜாதியல்ல, தலித் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் ஜாதிய அமைப்பிற்கு எதிராக ஒன்றிணையும் உணர்வு. தோழர் கொற்றவை போன்ற சில மார்க்ஸிய தோழர்களுக்கு மார்க்ஸ் சொன்ன “proletariat consciousness” என்றால் என்னவென்று புரியாது போல. அது தெரிந்தால் “Dalit consciousness” பற்றியும் புரியும். இப்படி அபத்தமா தலித் என்ற உணர்வை ஜாதிய உணர்வு என்று சொல்ல மாட்டார்கள். பார்ப்பன ஜாதியுணர்வும் மேல் ஜாதி என அந்தந்த ஜாதி மக்களிடையே இருக்கும் ஜாதிய உணர்வு தான் “ஜாதி மனநிலை”. “தலித் உணர்வு” என்பது அத்தகைய ஜாதிய ஒடுக்குதலுக்கு எதிர்ப்பு உணர்வு( நிலை). எப்போது தான் தோழர் கொற்றவை போன்றவர்களுக்கு சித்தாந்த தெளிவு ஏற்படும் என புரியவில்லை.

தொழிலாளர் புரட்சி ஏற்ப்பட proletariat consciousness முதல் கட்டமும் அவசியமான ஒருங்கிணைக்கும் நிலை. தொழிலாளர்களது வர்க்க உணர்வு ஒற்றுமை ஏற்ப்படவில்லை எனில் சோசலிச புரட்சியே சாத்தியமில்லை. அது போல ஜாதிய கட்டமைப்பை உடைக்க Dalit consciousness என்பது அவசியமான முதற்நிலை. அதை ஜாதியோடு ஒப்பிடுவது, முதலாளிகளின் வர்க்க சிந்தனையை தொழிலாளர்களது வர்க்க உணர்வோடு ஒப்பிட்டு கூறுவது போல அபத்தமானது. அத்தகைய அபத்தமான கருத்துக்களை தொடர்ந்து மார்க்ஸியவாதிகள் என சொல்லிக்கொள்ளும் ஒரு சிலர் (மார்க்ஸிய தூய்மைவாதிகள்) உளறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

தூய்மைவாதம் என்பது மத அடிப்படைவாதத்தோடு சம்பந்தப்பட்டது. இது போன்று தூய்மைவாதம் என்று அபத்தமான கருத்துக்களை முன் வைப்பவர்கள், தங்களை மார்க்சியவாதி என தயவு செய்து அழைத்துக் கொள்ளாதீர்கள், அடிப்படைவாதிகள் என அழைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களிடம் மார்க்சிய சிந்தனையின் அடித்தளம் இல்லவே இல்லை.

நான் ஒரு தலித்தாக இருப்பதாலேயே மார்க்ஸியவாதி என என்னை உணர்கிறேன் என்று என்னால் சொல்ல இயலும்.

Fundamentalism is closely related to religious fanaticism, so please call yourself fundamentalist rather than Marxist.

I am a Dalit and I turn to be a Marxist as I naturally stand against the system which suppresses me. 

மீனா சோமு, எழுத்தாளர்.

நன்றி - https://thetimestamil.com
...மேலும்

Apr 17, 2017

கண்ணீரும் புன்னகையும்: பிரசவ நலனும் அடிப்படை உரிமையே


பிரசவத்துக்கு முன்னரும் பின்னரும் பெண்களின் மருத்துவ நல உரிமை பாதுகாக்கப்படுவதற்கான நீதிமன்றத் தீர்ப்பை வாங்கித் தந்த ஜைதுன் மார்ச் 17-ம் தேதி காலமானார். ஜைதுனின் மகள் பாத்திமா கர்ப்பமாக இருந்தபோது வறுமைக் கோட்டுக்கு கீழே உள்ளவர்களுக்கான அட்டையை வைத்திராததால் அரசு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படவில்லை. இதனால் அவர் தெருவோர மரத்தடியில் மருத்துவர்களின் உதவியின்றி பிரசவிக்க நேர்ந்தது. இந்த அவலத்துக்கு எதிராக பாத்திமாவின் தாய் ஜைதுன் புதுடெல்லி உயர் நீதிமன்றத்தில் ஹியூமன் ரைட்ஸ் லா நெட்வொர்க் அமைப்பின் உதவியுடன் வழக்கு தொடர்ந்தார்.

இந்த வழக்கு தொடர்பாக எண்ணற்றை போராட்டங்களைச் சந்தித்த பின்னர், பிரசவ மருத்துவ நலன் என்பது பெண்களின் அடிப்படை உரிமை என்ற வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தீர்ப்பை டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் அளித்தது. அந்தச் சமயத்தில் பிரசவ சமயத்தில் தாய்மார்கள் ஆண்டுதோறும் ஒரு லட்சத்து 17 ஆயிரம் பேர் இறக்கும் சூழந்திலை இருந்தது. தற்போது அது 45 ஆயிரமாக குறைந்துள்ளது. ஜைதுன் என்ற வறிய பெண்மணி அதிகாரத்தை எதிர்த்து போராடிப் பெற்ற தீர்ப்புதான் இன்றும் பெண்களின் பிரசவ நலன் சார்ந்த உரிமைகளைக் கோருவதற்கான முன்னுதாரணமாக இன்றும் விளங்குகிறது.

திருநங்கை நடித்த விளம்பரம்

திருநங்கைகளை யதார்த்தமாகவும் மனிதாபிமானத்துடனும் அணுகும் புதிய விக்ஸ் விளம்பரம் பலரையும் கவர்ந்துள்ளது. எய்ட்ஸ் நோயால் தாயை இழந்த பெண் குழந்தை கவுரியைத் தத்தெடுத்த ஒரு திருநங்கையின் உண்மைக் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்ட விளம்பரம் இது. ஆறு வயதில் தாயைப் பறிகொடுத்த கதையைப் பேருந்துப் பயணத்தில் விவரிக்கத் தொடங்குகிறாள் கவுரி.

புதிய தாயாக வந்து தத்தெடுத்தவரைப் பற்றி பேசுகிறார். கடைசியில் அவர்தான் திருநங்கை காயத்ரி என்று தெரிகிறது. ஒரு அம்மாவுக்கும் மகளுக்கும் இடையிலான பிணைப்பும் நெகிழ்வான சம்பவங்களும் இந்த விளம்பரத்தில் காண்பிக்கப்படுகின்றன. கவுரி, தன் அம்மாவைப் போன்றவர்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடும் வழக்கறிஞர் ஆவேன் என்று சொல்வதுடன் விளம்பரம் முடிகிறது. எல்லாருக்கும் இப்படியான அனுசரனையும் அரவணைப்பும் தேவைப்படுகின்றன.

தேசிய விருதுபெற்ற ஆதிவாசி இயக்குநர்

ஒடிஷாவைச் சேர்ந்த ஆவணப்பட இயக்குனர் லிபிகா சிங் தராய்க்கு அவர் எடுத்த 20 நிமிடப் படமான ‘திவாட்டர் பால்’க்கு தேசிய விருது கிடைத்துள்ளது. இவர் பரிபாடா பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த ஹோ பழங்குடி இனத்தவர். நகரப்புறத்துக் குழந்தை ஒன்று, கந்தாதர் அருவி பற்றிக் கேள்விப்பட்டு தனது பூர்விக ஊருக்கு வருகிறது. பருவநிலை மாறுதல்கள் அந்தப் பகுதியில் ஏற்படுத்தியிருக்கும் மாற்றங்களைக் கண்டுணர்கிறது. லிபிகா சிங் தராய் பெறும் நான்காவது தேசிய விருது இது. ஒடிஷா மாநிலத்தில் இன்னும் நிலவும் செய்வினை, மூடநம்பிக்கைகள் தொடர்பான நடைமுறைகளைப் பற்றி இவர் எடுத்த 53 நிமிட ஆவணப்படமான ‘சம் ஸ்டோரிஸ் அரவுண்ட் விட்ச்சஸ்’ மிகவும் புகழ்பெற்றது.

நன்றி - தி இந்து 
...மேலும்

பார்வை: ஆண் எப்போது மனிதனாவான்?

ம.சுசித்ரா


உன்னுடைய கணவர் உன்னை ஒரு முறைகூட அறைந்ததில்லையா? அப்படியானால் அவருக்கு உன் மேல் காதல் இல்லை. இப்படிச் சொல்லி, ‘உயர்ந்த மனிதன்’ ஆன கணவனிடம் அறை வாங்கி அவருடைய அன்பை வென்றெடுக்க ஏங்கிய மனைவிகளைப் பெருமையாகக் கட்டமைத்துவந்திருக்கிறது தமிழ் சினிமா. அந்நிலையிலிருந்து, “ஒண்ணு ராணி மாதிரி நடத்துற... இல்ல கீழ போட்டு மிதிக்கிற. நமக்குள்ள சரிப்பட்டு வராது...”, “பொண்ணுனா கருத்து சொல்லக் கூடாது வெறுமன பெத்துப்போடணுமா?” எனக் காதலி (‘காற்று வெளியிடை’) தன் காதலனிடம் சுளீரெனக் கேட்கும் அளவுக்குத் தமிழ் சினிமா மாறியிருப்பது ஆறுதல் அளிக்கிறது. ஆனால், அது மட்டும் போதுமா?

சமயோசித புத்திகூட இருக்காதா?

அருகில் இருந்தபோதெல்லாம் நோகடித்த காதலியை எப்படியாவது சந்தித்து மன்னிப்புக் கேட்கத் துடிக்கும் காதலனின் கதைதான் ‘காற்று வெளியிடை’ திரைப்படம். லீலாவுடன் இருப்பதற்கான சந்தர்ப்பம் கிடைத்தபோதெல்லாம் அவளிடம் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறான் வருண். அதற்கு அடிக்கடி மன்னிப்பும் கேட்கிறான். ஆனால் அதன் பிறகும் அவனுடைய சுபாவத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. மீண்டும் மீண்டும் மூர்க்கத்தனமாகவே தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்கிறான். காரணம் அவனுடைய தந்தைதான் எனவும் அவனுக்கே புரிகிறது. அந்த வகையில் இது வருண் பற்றிய கதை மட்டுமல்ல ஒட்டுமொத்த ஆணாதிக்கப் போக்கைச் சுட்டும் முயற்சி எனப் பாராட்டலாம்.

தனக்குள் காதல் துளிர்விட்டதை உணர்ந்து வருணைத் தேடி லடாக் லே பகுதிக்குச் செல்கிறாள் லீலா. அங்குப் பனிப் புயலைப் பார்த்துப் பரவசமடையும்போது ஆபத்தைச் சுட்டிக்காட்டி அவளை இழுத்துவர முயல்கிறான் வருண். அப்போது, “வரலேனா அடிச்சு இழுத்துட்டுப்போவியா?”, “நான் முக்கியம்னு சொல்லு, அதை விட்டுட்டு எதுக்கு மக்கு, அடிப்பேங்குற?” என அவனுடைய ஆணாதிக்கத்தைச் சுட்டிக்காட்டிச் சரியான கேள்விகளை எழுப்புகிறார் லீலா. ஆனால், பனி பொழியும் நகரில் மருத்துவராகப் பணி புரியும் ஒரு பெண்ணுக்குப் பனிப் புயல் குறித்த சமயோசித புத்திகூட இருக்காதா? இது ஏன் மணி ரத்னத்துக்குத் தெரியவில்லை?

சுயபுத்தியும் சுயமரியாதையும்

அடுத்து, நிறைமாதக் கர்ப்பிணிக்குத் திருமணம் என்கிற அபத்தம். முற்போக்காகச் சிந்திக்கிறேன் பார் எனத் தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்வதற்காகவே திணிக்கப்பட்ட காட்சி அது. கல்யாணத்துக்கு முன்பு உறவு கொள்ளலாமா, கூடாதா என்பதல்ல இங்கு விவாதப் பொருள். பனிக்குடம் உடையும் தறுவாயில் இருக்கும் பெண்ணுக்கு எதற்காகத் திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டும்? சரி, விறுவிறுப்பாகக் காட்சியை நகர்த்துவதற்கு இதுவும் அவசியம்தானே!

அதைத் தொடர்ந்து வருண் எப்படிப் பட்டவன் என்பதைத் துல்லியமாகக் காட்ட மருத்துவமனைக் காட்சி விரிக்கப்பட்டிருக் கிறது. அங்கு, வருணுடைய தம்பி (மனநலம் குன்றியவர்) “ஏற்கெனவே அண்ணன் நாலு கேர்ள் ஃபிரண்ட்ஸ இப்படி வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வந்திருக்கான்” என்கிறார். அவர் உளறுவதால் பதற்றம் அடையும் வருணின் குடும்பத்தினருக்கு இடையே வாக்குவாதம் வலுக்கிறது. அப்போது வருணின் ஆணாதிக்கப் புத்தி அவனுடைய தந்தையின் நீட்சி என்பது திரையில் விரிகிறது. இயக்குநராக இந்தக் காட்சியைக் கச்சிதமாக வடிவமைத்திருக்கிறார் மணி ரத்னம்.

ஆனால், அங்கும் பெண்ணின் நுண்ணிய உணர்வைப் பதிவு செய்யத் தவறிவிட்டார் இயக்குநர். பள்ளி நாட்கள் முதலே வருண் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு அவன் மீது நேசம் வளர்த்தவள், அவனைத் தேடி லடாக் வரை சென்றவள், அவனுடைய குணம் அறிந்து உடைந்துபோவாள். சுயபுத்தியும் சுயமரியாதையும் உடையவள் விலகிப் போவாள். ஆனால் இந்த விஷயத்துக்கு மிகச் சாதாரணமாக ஒரு சிறிய புன்னகையை மட்டும் மணி ரத்னத்தின் லீலா வெளிப்படுத்துகிறாள்.

யாருடைய விதி?

ஒருவரோடு உணர்வுரீதியாகப் பிணைக்கப்படும்போது அவரால் புண் பட்டாலும் அவரை விட்டுப் பிரிந்து செல்ல முடியாது என்பது உண்மைதான். நிஜ வாழ்க் கையில் ‘வேண்டும்’, ‘வேண்டாம்’ என்பதை அவ்வளவு எளிதாகத் தீர்மானிக்க முடியாது என்பதே நிதர்சனம். அதனால்தான் மீண்டும் மீண்டும் தன்னைக் காயப்படுத்தும் வருண் கோரும் மன்னிப்பை ஏற்று உருகுகிறாள் லீலா. யாருக்கும் தலைவணங்காதவன் தன்னிடம் சரணடையும்போது நெகிழ்ந்துபோகிறாள். இங்கு ‘நீ படித்தவள், உனக்குச் சுயமரியாதை கிடையாதா, எதற்காக வதைக்கும் ஒருவனைச் சகித்துக்கொள்கிறாய்?’ என்கிற உரிமைக் குரலைப் பொத்தாம்பொதுவாக எழுப்ப முடியாதுதான்.

சொல்லப்போனால் திரைக் கதையும், அந்தப் பெண் அவனை ஏன் தூக்கி எறியக் கூடாது என்கிற கேள்வியை எழுப்பு கிறது. அதற்கு இயக்குநர் முன்னிறுத்தும் விடையில்தான் சிக்கல் உள்ளது. அதுதான், ‘விதி’. அதற்கு அர்த்தம் காதல் விதி வசப்பட்டது என்பதா அல்லது பெண்ணின் தலைவிதி என்பதா என்பதை அவர்தான் சொல்ல வேண்டும்.

விருப்பத்தை நிராகரிக்கும் வன்மம்

இதில் சகித்துக்கொள்ள முடியாதது, வருண் அவளைத் தூக்கி எறிந்து பேசும் தருணங்கள்கூட அல்ல. தனக்கு எது தேவையோ அதை ஒரு துளிச் சலனமும் இன்றிக் காதலியின் மீது திணிக்கும் அவனுடைய அணுகுமுறைதான். இந்தப் போக்கு மணி ரத்னத்தின் ‘மெளன ராகம்’ மனோகரிடம் (கார்த்திக்) தொடங்கியது. திடீரென ‘நாளைக்கு நமக்குக் கல்யாணம்’ எனக் காதலிக்குத் திகைப்பை ஏற்படுத்தும் சுபாவத்தை ஆண்மை எனக் காட்டுவது அப்போதே ஆரம்பித்துவிட்டது! இரண்டிலும் ‘வர மாட்டேன்’ (திவ்யா), ‘நான் இன்னும் சரினு சொல்லலை’ (லீலா) என நாயகிகள் சொன்னாலும் அதைச் சிறிதும் பொருட்படுத்தாமல் தான் தீர்மானித்ததை நிறைவேற்றும் ஆணாகப்பட்ட நாயகர்களின் மனோபாவம்தான் அச்சுறுத்துகிறது. உடல்ரீதியாகவும் மனரீதியாகவும் ஒரு பெண்ணைத் துன்புறுத்துவதற்கு நிகரானதுதான் அவளுடைய விருப்பத்தை நிராகரிப்பதும். இதைக் காலங்காலமாக இந்திய ஆண்கள் செய்துவருகிறார்கள்.

நல்லறிவை அடையவில்லையே!

மூர்க்கத்தனமாகவும் சுயநலவாதியாகவும் இருந்த தன்னைச் சக மனிதர்களை நேசிக்கவும் பெண்ணின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் வைத்தது கார்கில் யுத்த அனுபவம்தான் என்கிறான் வருண். போர்க் குற்றவாளியாகச் சிக்கி அனுபவித்த சித்திரவதைகள் அவனை மனிதனாக மாற்றுகின்றன. புரையோடிப்போன ஆணாதிக்கச் சிந்தனையைத் தகர்த்தெறிய ஆண் சொல்லொணாத் துயரங்களை அனுபவிக்க வேண்டும் எனச் சொல்லவருகிறாரா மணிரத்னம்?

ஒரே ஒரு முறையாவது மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும் என்கிற குற்றவுணர்வோடு தேடும் லீவாவை நான்கு ஆண்டுகள் தேடலுக்குப் பிறகு யதேச்சையாகச் சந்திக்கிறான் வருண். ஆனால் அப்போதும் அவனிடம் மனமாற்றத்துக்கான எந்த அறிகுறியும் வெளிப்படவில்லை. அசைவற்று நிற்கும் அவன் தன் மகளைப் பார்த்த பிறகே நெகிழ்கிறான். இதனால் தந்தை, சகோதரன், மகன் என்கிற பிம்பத்தைத் தாண்டி தன் காதலியைச் சக மனுஷியாகப் பாவிக்கும் நல்லறிவை அவன் இன்னமும் அடையவில்லை என்பதே எஞ்சி நிற்கிறது.

இறுதியாக, தன்னை ஏன் இத்தனை நாட்கள் தொடர்புகொள்ளவில்லை எனக் கேட்கும் வருணிடம், “ஒருவேளை உனக்கு என்னையும் என் குழந்தையையும் பிடிக்காமல் போயிட்டா?” என்கிறாள் லீலா. அங்கு லீலா உச்சரித்திருக்க வேண்டிய வார்த்தைகள் இவைதான்: “ஒருவேளை இன்னும் உன்னை மட்டுமே உனக்குப் பிடிச்சிருந்தா?”

நன்றி - தி இந்து 
...மேலும்

Apr 13, 2017

"ஆண்மை தவறேல்" - மாதினி விக்னேஸ்வரன்

"முக்கியமாக ஆண்களுக்கான பதிவு"
 ஜுங்கோ புருட்டா (Junko Furuta) 
"அம்மா நான் வீட்டிலிருந்து தப்பி வந்து விட்டேன். எனது நண்பனுடன் இருக்கிறேன். எந்தவித பாதிப்புமில்லை" ஜுங்கோ புருட்டாவின் (Junko Furuta) குரல். அவளின் அம்மா ஜுங்கோ புருட்டா பாதுகாப்பாக இருப்பதாக எண்ணி மனதைத் தேற்றுகிறாள். ஜுங்கோ புருட்டா அழகான துறுதுறு பார்வையுடைய பதினேழு வயதுப்பெண். அவள் ஜப்பான் நாட்டின் மிசாட்டோ நகர (Misato, Saitama Prefecture), உயர்பாடசாலையொன்றில் பதினோராம் வகுப்பில் படித்துக் கொண்டிருந்தாள். 1972ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 22ஆம் திகதி அவள் நான்கு பேரால் கடத்தப்பட்டிருந்தாள். அவர்களில் இருவர் பதினெட்டு வயது நிரம்பியவர்கள். ஒருவன் பதினேழு வயதுடைய கமிசக்கு மற்றவன் பதினாறு வயதுடையவன்.

முதலாம் நாள்
ஜுங்கோ புருட்டா அவர்களில் ஒருவனின் காதலியாக நம்ப வைக்கப்பட்டு கமிசக்குவின் வீட்டில் அடைத்து வைக்கப்பட்டாள். அவளைத் தேடுவதைத் தவிர்க்கவே அவளை மிரட்டி அவளாகவே தொலைபேசி அழைப்பை மேற்கொண்டு பாதுகாப்பாக இருப்பதாக அவளின் அம்மாவிடம் சொல்லும்படிச் செய்தார்கள். 

அவள் பட்டினியால் வாடி போசாக்கிழந்து போனாள். உண்பதற்கு கரப்பான் பூச்சிகளும் அருந்த சிறுநீரும் திணிக்கப்பட்டது. அனைவரின் முன்னாலும் ஆடைகளை அவிழ்க்கவும் அவளே சுயஇன்பம் செய்யவும் பணிக்கப்பட்டாள். அவளின் கண்களிலும் காதுகளிலும் வாயிலும் பெண்ணுறுப்பிலும் சிகரெட்டால் சுடப்பட்டாள். மேலைத்தேய உபகரணங்கள் அவளின் பெண்ணுறுப்பிலும் குதவழியிலும் உட்புகுத்தப்பட்டது.

பதினாராம் நாள் - 1988ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 1ஆம் திகதி
அவளின் உள்ளுறுப்புகள் சேதமடைந்து மூக்கால் உதிரம் வெளியேறும் வரை பலமுறை முகத்தை நிலத்தில் அடித்தார்கள். மூக்கு குருதியால் தோய்ந்திருந்தது. அவளால் வாயால் மட்டுமே சுவாசிக்க முடிந்தது. வயிற்றுப்பகுதியில் உடற்பயிற்சி செய்யும் பளுவை வைத்தார்கள். அவள் நீர் அருந்த முயற்சித்த வேளை வாந்தியெடுத்தாள். தப்பிக்க முயற்சித்த வேளை கால்களிலும் பாதங்களிலும் சிகரெட்டுகளால் சுட்டார்கள்.

இருபதாம் நாள் - 1988ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 10ஆம் திகதி
மூங்கில் பிரம்புகளால் அடிபட்டதால் அவளால் சரியாக நடக்க முடியவில்லை. குதவழியாக பட்டாசுகள் புகுத்தப்பட்டு பற்ற வைக்கப்பட்டிருந்தன. விரல்கள் உடைக்கப்பட்டிருந்தன. பெண்ணுறுப்பில் சிகரெட்டுகள் நுழைக்கப்பட்டிருந்தன. குளிர்காலத்தில் வெளியே படுக்க விரட்டினார்கள். வாட்டிய இறைச்சியை குத்தும் குச்சியை பெண்ணுறுப்பிலும் குதவழியும் நுழைந்து இரத்தக்கசிவை ஏற்படுத்தினார்கள்.

முப்பதாவது நாள்
.சூடான மெழுகை கண்களிலும் முகத்திலும் ஊற்றினார்கள். மார்பிலே தையல் ஊசிகளால் குத்தினார்கள். இடது முலையை குறட்டினால் சேதப்படுத்தினார்கள். அவள் கழிப்பறையை பயன்படுத்த கீழே செல்ல படிக்கட்டுகளில் ஒரு மணிநேரத்துக்கும் அதிகமாக தவழ்ந்து சென்றாள். மூளையின் அளவு மிகவும் சிறியதாகிற்று. காதுகளும் பலத்த சேதமாயிற்று. கத்தரிக்கோலை நுழைத்தமையால் அவள்

 பிறப்புறுப்பிலிருந்து தொடர்ச்சியாக இரத்தக்கசிவு.

நாற்பதாவது நாள் - 1989ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் முதலாம் திகதி
அவள் தனியாகவே அந்த புதுவருடத்தைக் கழித்தாள். "என்னைக் கொன்றிடுங்கள். இதிலிருந்து விடுதலை தாருங்கள்" என அவள் அவர்களைக் கெஞ்சினாள். அவளின் உடல் வலுவிழந்தது.

நாற்பத்து நான்காவது நாள் -1989ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் நான்காம் திகதி
அவளின் உடலை நிலத்தில் கிடத்தி இரும்பால் அடித்தனர். மெழுகுவர்த்தி சுவாலையால் சுட்டனர். இரண்டு மணிநேரத்திற்கும் அதிகமாக அவள் சித்ரவதை செய்யப்பட்டாள். அந்த நாள் அவளின் உடல் சடலமானது. உணர்வுகளும் உணர்ச்சிகளும் எப்போதோ கொல்லப்பட்டிருந்தது. 44 நாள் துன்பங்களில் விபரிக்கப்பட்டவை பத்தில் ஒரு பங்கே.....

1989ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் ஐந்தாம் திகதி அவளின் உடல் கொங்கிறீற்று நிரப்பப்பட்ட கொள்கலனில் இருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.. கடத்திய நான்கு ஆண்நாய்களும் கைதுசெய்யப்பட்டனர். அவர்களின் தகவலின்படி 44 நாட்களில் அவள் 100க்கும் அதிகமான ஆண்களால் 400க்கும் அதிகமான தடவை பாலியல் வன்புணர்வுக்குட்படுத்தப்பட்டுள்ளாள். ஒரே நாளில் பன்னிரெண்டுக்கும் அதிகமான ஆண்களால் வன்புணர்வுக்குட்படுத்தப்பட்டுள்ளாள்.

ஜப்பானையே ஏன் உலக நாடுகளையே உலுக்கிப் போட்டது இந்தச் சம்பவம். விசாரணைகளின் போது கமிசக்கு தவிர ஏனையோரின் அடையாளம் அவர்களின் வயது கருதி மறைக்கப்பட்டது. விசாரணைகளில் அவர்கள் சிறுவர்களாக காட்ட முயற்சிக்கபட்ட போதும் இளைஞர்களாகவே கருதப்பட்டு எட்டு வருடத்துக்கும் குறைவான தண்டனையே வழங்கப்பட்டது. அனைவரும் தமது முப்பது வயதை பூர்த்தி செய்ய முன்னரே விடுதலை பெற்றனர். இத்தகைய குற்றங்களைப் புரிபவர்களை விடுதலை செய்தல் சரியா? மனிதர்கள் என்ற வரையறைக்குள் ஏன் பிராணிகள் என்ற வரையறைக்குள்ளாவது கொண்டுவர முடியுமா? ஏராளமான வினாக்கள்...........அடிக்கடி இத்தகைய சில சம்பவங்களை அறிந்தவள் என்ற வகையில் இதற்கான முற்றுப்புள்ளியை எப்படிவைக்கலாம் என்பது கேள்விக்குறி.

ஒவ்வொரு ஆணும் வளர்க்கப்படும் சூழலும் வளரும் சூழலும் அவனை வரையறுக்கின்றன. ஒரு பெண் யாரிடம் பாதுகாப்பின்மையை உணர்கிறாளோ அங்கே குற்றங்கள் நடைபெற சந்தர்ப்பங்களும் அதிகரிக்கின்றன. கணவனோ காதலனோ சகோதரனோ நண்பனோ தந்தையோ அந்நியனோ ஆசானோ தாத்தாவோ ஏன் பூட்டனோ .......ஒரு ஆண் மீதான அவளின் அச்சம் இத்தகைய கொடூரமான காம வக்கிரம் நிறைந்த சில நாய்களின் நடத்தைகளிலிருந்து உருவாகியது. ஒரு பெண் பாதுகாப்பாக இருப்பதை விட முக்கியமானது உங்களைச் சுற்றியிருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் பாதுகாப்பை உணரச் செய்வது.
"ஆண்மை தவறேல்"

நன்றி - மாதினியின் முக நூலில் இருந்து அவரின் அனுமதியுடன் பகிரப்பட்டது.
...மேலும்

Mar 27, 2017

5 கேள்விகள் 5 பதில்கள்: பாலியல் உரிமை ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் சமம்! - ஷாலினி, உள நலவியல் நிபுணர்


பரபரப்புகளுக்குப் பஞ்சமில்லாத காலம் இது. சமீபத்தில் ‘சுசிலீக்ஸ்’ எனும் பெயரில் ‘ட்விட்ட’ரில் வெளியான சில அந்தரங்கப் புகைப்படங்களும், அதற்குத் திரைத் துறையினரின் எதிர்வினைகளும் சமூகத்தின் பெரும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தின. அதிகரிக்கும் பாலியல் குற்றங்கள் சமூக மதிப்பீடுகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்ற சூழலில், உள நலவியல் நிபுணர் ஷாலினியிடம் பேசினேன்.

ஆயிரம் பிரச்சினைகளுக்கு மத்தியிலும், சுசிலீக்ஸ் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டதே?

ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் உளவியல் பிரச்சினையாகவே இதனை அணுக விரும்புகிறேன். காலங்காலமாக அடுத்தவரின் கலவியல் உறவு சார்ந்த விவகாரங்களுக்கு நிறைய முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது. நாகரிக வளர்ச்சி அடையாத கிராமத்தில், பண்ணையாரின் பாலியல் அக்கிரமங்களை ஊரார் பேசியதைப் போல, நவீன தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி அடைந்த காலத்தில், அந்தரங்கப் புகைப்படங்களை சமூக வலைதளத்தில் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அந்தரங்கப் புகைப்பட வெளியீட்டை நள்ளிரவு வரை காத்திருந்து பார்க்கும் மனநிலை பற்றி?

நம்முடைய நடிகர், நடிகைகள் திரைப்படங்களில் அளவுக்கு மீறிய கலவியல் ஒழுக்கம் நிறைந்தவர்களாக நடிக்கிறார்கள். இதே நடிகர்கள் நிஜ வாழ்வில் எப்படி வாழ்கிறார்கள் என்பது பத்திரிகைகளில் கிசுகிசுவாக வெளியாகிறபோது, அதைப் படிக்கவும், பகிரவும் மக்கள் அதிக நேரத்தைச் செலவிடுகிறார்கள்.

இன்றைய தலைமுறை தகவல் தொழில் நுட்பத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறார்களா?

இல்லை. பல நூற்றாண்டுகளாக வெவ்வேறு வடிவங்களில் பாலியல் உறவை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளும் போக்கு இருக்கிறது. பல நிலைக் கலவியல் முறைகளை முப்பரி மாண வடிவில் கோயில்களில் வடித்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஏராளமான ஓவியங்களையும், கதைகளையும் உலவவிட்டி ருக்கிறார்கள். இன்றைய தலைமுறை செல்போன், கேமரா போன்ற தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் மூலமாகத் தங்களது கலவியலைக் காட்சிப் படுத்துகிறது. காமரூப சிலைகளைக் கண்டுகொள்ளாமல் கடந்து செல்வதைப் போலவே, இதனையும் கடந்து செல்ல வேண்டும்.

இந்தப் போக்கின் காரணமாக நிறைய பெண்கள் தற்கொலை செய்துகொண்டிருக்கிறார்களே... பாலியல் பழிவாங்கல்களும் அதிகமாகி வருகின்றனவே?

காலங்காலமாக ஆண்கள் பாலியல்ரீதியாகவே பெண்களை இழிவுபடுத்தி வருகிறார்கள். தற்போது பெண்களும் தங்களது பழிவாங்கலைப் பாலியலை அடிப்படையாகக்கொண்டே அரங்கேற்றுகிறார்கள். பழிவாங்கலுக்குப் பாலியலைக் கையிலெடுத்தால் தேவையற்ற சிக்கலில் போய் முடியும். பாலியலைக் கொண்டு அவமானப்படுத்தும் போக்கு ஏற்புடையதல்ல. பாலியல் குற்றச்சாட்டை எல்லாம் பெண்கள் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

‘ஐயோ, மானம் போய்விட்டதே’ என்றோ, அவமானப்படுத்தப்பட்டதாகவோ நினைக்கக் கூடாது. அதனை அலட்சியப்படுத்துவதன் மூலமாகப் பெண்ணின் சுதந்திரத்தைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள முடியும். அடிப்படையில், பாலியல் உரிமை ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் சமம் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இங்கு முதலில் மாற வேண்டியது, ‘ஆண் செய்தால் குற்றமில்லை, பெண் செய்தால் குற்றம்’ என்ற போக்குதான்.

தமிழ்ச் சமூகத்தில் கற்புநெறி குறித்த கற்பிதம் ஆழமாக வேரூன்றி இருக்கிறதே?

நமது மத புராணங்களிலும், இலக்கியங்களிலும் கற்புநெறி குறித்து ஏராளமாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். குறிப்பாக, கண்ணகி கதாபாத்திரம் உளவியல் சிக்கலால், தனது மார்பையே அறுத்துக்கொண்டது. இப்படி ஒருவரை ஏன் ஒட்டுமொத்தத் தமிழ்ப் பெண்களுக்கும் உதாரணமாக்க வேண்டும்? எனவேதான் கண்ணகிக்குச் சிலை அமைக்க பெரியார் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார். இந்தச் சிலை சமூகத்தில் தவறான நம்பிக்கையை ஏற்படுத்திவிடும் என்றார். பெரியார் தன் மனைவிக்குக் கொடுத்த சுதந்திரத்தை ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்!

இரா.வினோத்

நன்றி - http://tamil.thehindu.com
...மேலும்

Mar 26, 2017

“முஸ்லிம் தனியாள் சட்டத்தைத் திருத்துவதில் மதத் தலைவர்களை நம்ப இயலாது”

“முஸ்லிம் விவாகம், விவாகரத்துச் சட்டத்தைத் திருத்துவதற்கு மதத்தலைவர்களை நம்பியிருக்க முடியாது. அரசாங்கம் உடனே தலையிட்டு மதத்தின் பெயரால் அநீதியை அனுமதிக்க விளைபவர்களிடமிருந்து, முஸ்லிம் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கு நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டும்” என்று பெண்கள் செயற்பாட்டு வலையமைப்பு (Women Action Network) வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது.
சமீபத்திய நேர்காணல் ஒன்றில், அகில இலங்கை ஜம்இய்யத்துல் உலமா சபையின் (ACJU) தலைவர் ரிஸ்வி முப்தி, “முஸ்லிம் விவாக, விவாகரத்துச் சட்டமானது (MMDA), அதன் தற்போதைய நிலையில் சிறப்பாகவே எழுதப்பட்டுள்ளது, அதில் மாற்றங்கள் தேவை­­யில்லை” எனத் தெரிவித்துள்ளமையானது விசனமேற்படுத்துவதாகவும், ஏமாற்றமளிப்பதாகவும் உள்ளதாக அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டு தெரிவித்திருக்கும் வலையமைப்பு, மதத் தலைவர்கள் சம்பிரதாயங்களை முன்னிறுத்தி அடிப்படை உரிமைகளைத் தடுக்க முயலும் இந்நிலையில், முஸ்லிம் பெண்களும், குழந்தைகளும், தமது உரிமை தொடர்பில் இலங்கையில் இரண்டாந்தரக் குடிமக்கள் இல்லை என்பதை அரசு உறுதிப்படுத்த வேண்டும் எனவும் பெண்கள் செயற்பாட்டு வலையமைப்பு வேண்டுகோள் விடுக்கின்றது.

முழுமையான அறிக்கை கீழே தரப்பட்டுள்ளது,

நீதிபதி சலீம் மர்சூப்பின் தலைமையில் முஸ்லிம் தனியார் சட்டத்தினைச் சீர்திருத்துவதற்காக 2009ஆம் ஆண்டில் அப்போதைய நீதியமைச்சரால் அமைக்கப்பட்ட குழுவில், ரிஸ்வி முப்தியும், ACJU இன் இன்னொரு மூத்த உறுப்பினரும் அங்கத்தவர்களாவர். ACJU ஆனது, இக்குழுவின் அங்கத்தவரென்ற வகையில், கடந்த எட்டு வருடங்களாக, முஸ்லிம் தனியார் சட்டத்தினுள் சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவருவது தொடர்பாக நிகழ்ந்த கலந்துரையாடல்களில் பங்கேற்றுள்ளது. முப்தியின் இக்கூற்றுகளானது, MMDA இனுள் நிலையான சட்டச் சீர்திருத்தங்கள் ஏற்படுத்துவது தொடர்பில் கலந்துரையாடப்பட்டு வருகிறது என்ற தவறான நம்பிக்கையை நோக்கி, குழுவையும், தாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகக் கூறும் முஸ்லிம் சமூகத்தையும் ACJU ஆனது வழிநடத்தியிருக்கலாமென்ற சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகின்றது.

ரிஸ்வி முப்தியின் இக்கூற்றுகள், இது தொடர்பில் குழு மேற்கொண்ட முயற்சிகளுக்குத் தீங்கிழைப்பதாகவுள்ளது. மேலும், இது MMDA இன் காரணமாகக் கடந்த காலத்திலும், தற்போதும் தொடர்ந்து அநீதிக்கு உட்படுத்தப்பட்டுவரும் முஸ்லிம் பெண்கள் மற்றும் சிறுமியருக்கும் பாரிய தீங்கிழைப்பதாகவுள்ளது.

MMDA மற்றும் அதன் செயற்படுத்துகையே, குழந்தைத் திருமணத்தை அனுமதித்தல், வயது வந்த பெண்களைப் பராயமடையாதவர்கள் போல் நடத்துவதன் மூலம் அவர்களது சுயாட்சியை அகற்றுதல், காதிமார் சபை (குவாஸி) நீதிபதி போன்ற அரச ஊதியம் கிடைக்கும் பதவிகளுக்குப் பெண்கள் பணியமர்த்தப்படுவதைக் கட்டுப்படுத்துதல், ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் சமனற்ற விவாகரத்து ஏற்பாடுகளை வரையறுத்தல், நிபந்தனையற்ற பலதார மணத்தை அனுமதித்தல் போன்ற சமவுரிமையை நிராகரிக்கும் பல்வேறு நீதிக்குப் புறம்பான செயல்களுக்கு முஸ்லிம் பெண்களையும், சிறுமிகளையும் உட்படுத்துகிறது என பெண்கள் செயற்பாட்டு வலையமைப்பு (WAN) உறுதியாக நம்புகிறது. ACJU கூறுவது போல் பிரச்சினை வெறுமனே சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் மட்டுமில்லை, மாறாகப் பிரச்சினை சட்டத்திலேயே இருக்கின்றது.

இது தொடர்பான எங்களது அக்கறைகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதற்காக, எமது வலையமைப்பிலுள்ள முஸ்லிம் பெண்கள் அமைப்புகள் மற்றும் குழந்தைத் திருமணத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பியவர்களை உள்ளடக்கிய பாதிக்கப்பட பெண்களுடன் WAN பல தடவைகள் ACJU இனைச் சந்தித்துள்ளது. இவ் ஒவ்வொரு சந்திப்பின்போதும் ACJU உறுப்பினர்கள் தமது அக்கறைகளைப் பகிர்ந்துகொண்டதோடு, MMDA இனைச் சீர்திருத்துவதில் தாம் எவ்வளவு அர்ப்பணிப்பாயுள்ளோம் என்பதையும் வெளிப்படுத்தியிருந்தனர். இச்சமீபத்திய கூற்று, அவர்கள் முன்பு கூறியதற்கு எதிராகவும், MMDA சீர்திருத்தங்களுக்கு ACJU இன் அர்ப்பணிப்பு உண்மையானதா என்ற சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகின்றதாகவும் இருக்கின்றது. பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் பார்வைகள் எதனையும் பிரதிபலிக்காத முப்தியின் கருத்துகளால் நாம் மிகுந்த மனவருத்தமடைந்துள்ளோம்.

இச்சமீபத்திய கூற்று மற்றும் சீர்திருத்தம் தொடர்பில் ACJU இன் செயலற்ற தன்மை என்பன, இனம் மற்றும் மதச் சித்தாந்த அடிப்படையில் பன்முகப்பட்ட முஸ்லிம் சமூகத்தை தாம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக ACJU கூற முடியாது என்பதைத் தெளிவாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. சட்டத் சீர்திருத்தம் மீதான ACJU இன் நெகிழ்ச்சியற்ற, தீவிரப் போக்கு தன்மையானது, அவர்களது கண்ணோட்டங்களின் பிற்போக்குத்தன்மையையே காட்டுகின்றது. தமது சமூகத்தின் நம்பிக்கையை வெல்ல இயலாதவர்கள் சாதகமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு குழுவின் அங்கத்துவத்திலிருந்து தகுதி நீக்கப்பட வேண்டும் என்பதை WAN உறுதியாக நம்புகிறது.

MMDA சீர்திருத்தத்தினை ஆதரிப்பவர்கள் மீதான தாக்குதல்களை, குறிப்பாக MMDA மற்றும் காதிமார் சபை (குவாஸி) அமைப்பினால் தமது அடிப்படை உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டோருக்காகப் போராடும் முஸ்லிம் பெண்கள் மீதான தாக்குதல்களை நியாயப்படுத்த, MMDA மீதான ACJU மற்றும் ஏனைய இஸ்லாமிய மதக் குழுக்களின் நிலைப்பாடானது சமீப காலத்திற் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை WAN சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறது. ACJU இன் நெகிழ்ச்சியற்ற, தீவிரப் போக்கானது, முஸ்லிம் இளைஞர்களை அடிப்படைவாதத்தை நோக்கி இட்டுச் சென்றதுடன், அவர்கள் ‘MMDA ஆனது ஷரியாச் சட்டத்தினைப் பிரதிபலிக்கின்றது, ஆதலால் அதன் மீது சீர்திருத்தங்களை ஏபடுத்த இயலாது/கூடாது’ என நம்பவும் வழிகோல்கிறது.

ACJU இன் சமீபத்திய கூற்றுக்களானது, அவை முஸ்லிம் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் நலன்களைக் கருத்திற் கொள்வதற்கு மாறாக, இலங்கையில் முஸ்லிம் பெண்களின் சம உரிமை மற்றும் நீதிக்கான அணுகுமுறை என்பவற்றுக்குத் தடையாகவுள்ளன என்பதையே காட்டுகிறது. இந்நிலையைக் கருத்திற் கொண்டு, அரசு இதிற் தலையிட்டு, 18 வயதை எல்லாக் குடிமக்களுக்குமான திருமணத்திற்கான குறைந்தபட்ச வயதாக அறிவித்தல், அரச ஊதியம் கிடைக்கும் பதவிகள் பெண்களுக்குக் கிடைக்கும் நிலையினை உறுதிப்படுத்தல் போன்ற பல்வேறு அடிப்படையான சமரசத்திற்கு அப்பாற்பட்ட விடயங்கள் தொடர்பில் சீர்திருத்தம் ஏற்படுத்த வேண்டும் என WAN வேண்டுகோள் விடுக்கின்றது. உறுதியளிக்கப்பட்ட சீர்திருத்தங்களுக்கு அதிக எதிர்பார்ப்புள்ள நிலையில், அரசானது முஸ்லிம் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் உட்பட்ட தனது அத்தனை குடிமக்களுக்கும் தனது பொறுப்பினை ஆற்றவேண்டும். அரசானது ஒரு அரசைப் போற் செயற்பட்டு, மதத்தின் பெயரால் அநீதியை அனுமதிக்க விளைபவர்களிடமிருந்து, முஸ்லிம் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகள் உட்பட்ட எல்லா இலங்கையரது உரிமைகளையும் பாதுகாப்பதற்கு இதுவே சிறந்த தருணமாகும்.

*WAN (பெண்கள் செயற்பாட்டு வலையமைப்பு) ஆனது வடக்கு கிழக்கில் செயற்படும் 8 பெண்கள் அமைப்புகளது கூட்டமைப்பாகும்.

நன்றி - மாற்றம்
...மேலும்

மஹாநாம – யசோதரா: “ட்ரக்கிங்” கலாசாரத்தின் ஆபத்து! - சுகந்தி மணிமாறன்


இந்த வாரம் சிங்களச் செய்திகளில் அதிகம் பேசப்பட்ட விடயங்களில் ஓரணு மஹாநாம பாடசாலை மாணவர்கள் அதிரடியாக யசோதரா பெண்கள் பாடசாலைக்குள் நுழைந்து செய்த அட்டகாசங்கள் பற்றியது.

பொதுவாக பாடசாலைகளுக்கு இடையில் “பிக் மேட்ச்” நடக்கும் காலங்களில் அந்தந்த பாடசாலை மாணவர்கள் திரண்டு ஊர்வலமாக போவது வழக்கமாகி விட்டது. இதனை ட்ரக்கிங் (trucking) என்று அழைக்கிறார்கள். இப்படி ட்ரக்கிங் போகும் வழியல் தாள வாத்தியங்களுடன், தமது அணியின் வெற்றிக்கான கோசத்தை எழுப்பியபடி செல்வார்கள். அதற்கு மேல் எதிரணியை சீண்டுகின்ற கோசங்களையும் கூடவே எழுப்புவார்கள். இந்த அணிகளின் ஆதரவாளர்கள் எதிரணி ஆதரவாளர்களுடன் மோதலை ஏற்படுத்துவதற்கு இப்படியான ட்ரக்கிங்கள் முக்கியமான காரணமாக ஆகியிருக்கிறது. இந்த பிக் மேட்ச் போட்டிகள் நடக்கின்ற காலங்களில் பெற்றோர், ஆசிரியர்கள், பொலிசார் அனைவருமே நெஞ்சில் பதட்டத்துடன் இருப்பார்கள். சண்டைகள் இந்த பிக் மேட்ச்களின் வழமையான ஒரு அங்கமாக ஆகிவிட்டது தான் இதற்கான காரணம்.

அது மட்டுமல்ல பாடசாலை இளம் மாணவர்கள் இதன் போது மதுபாவனை, போதைப்பொருள் பாவனையும் கூட இப்போது அங்கமாகிவிட்டது. ஆக, ஊர்வலம், ஆக்ரோஷம், போதை, சண்டை என்பன எதிர்பார்க்கக்கூடிய வழமையான மரபாக ஆகிஇருக்கிறது.

அதன் அடுத்த கட்ட வடிவம் தான் கடந்த  21 ஆம் திகதி யசோதர பெண்கள் பாடசாலைக்குள் மேற்கொள்ளப்பட்ட அட்டூழியங்கள். 

ஏறத்தாழ 500க்கும் மேற்ப்பட்ட மாணவர்கள் அந்த ஊர்வலத்தில் கலந்து கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று பெருந்தொகையான மாணவர்கள் யசோதரா பெண்கள் பாடசாலை கேட் வழியாக கோஷமெழுப்பியபடி நுழைந்து அருகில் கிடைத்தவற்றை உலுக்கி சிதறடித்த படி ஆக்ரோஷமாக ஓடித் திரிந்தனர். முழுப் பாடசாலையும் பதட்டமும், பரபரப்புடனும் இருந்தது. மாணவிகளுக்கு அங்கிருந்த ஆசிரியைகள் காவல் காத்தபடி இருக்க மேலும் சில பெண் ஆசிரியைகள் இதனைக் கட்டுபடுத்த முயன்றனர். “ஏன் இப்படி செய்கிறீர்கள், வெளியே செல்லுங்கள்” என்று கத்தினர். ஆக்ரோஷமான மாணவர்களின் பலத்துடன் அவர்களால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. ஒரு மாணவன் மட்டும் அகப்பட்டுக்கொள்ள ஏனைய மாணவர்கள் வெளியே ஓட்டமெடுத்தனர்.

இத்தனைக்கும் உள்ளே ஒரு பொலிஸ்காரர் இருந்தார். அவராலும் தனித்து ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. வாயில் கதவை மூடிவிட்டு அகப்பட்ட மாணவரை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தபோது அந்த மாணவனை விடுவிக்கும்படி கோரி வெளியே குழுமியிருந்த மாணவர்கள் வன்முறையில் ஈடுபட்டனர். கற்களைக் கொண்டு உள்ளே உள்ள சொத்துக்களை சேதப்படுத்தினர்.

வாயில் கதவை பலமாக சேர்ந்து தள்ளித் தள்ளி இருந்த போது அங்கிருந்த பொலிஸ்காரர் ஆரம்பத்தில் விடாமல் இருந்தபோதும் அந்த கதவை மீண்டும் திறந்துவிடவே மீண்டும் மாணவர்கள் பலர் உள்ளே புகுந்து பிடிபட்ட மாணவனை மீட்பதற்காக அங்கிருந்தவர்களைத் தாக்கினார்கள்.

இந்த சம்பவம் அனைத்தும் வீடியோவில் பதிவாகியிருக்கிறது. செய்தியிலும் காண்பிக்கப்பட்டது.

தொலைக்காட்சி செய்திக்கு பேட்டியளித்த யசோதரா பள்ளிக்கூடத்தின் காவலர் அந்த மாணவர்கள் குடி போதையில் இருந்ததாகத் தெரிவித்திருந்தார். 

பாடசாலை பருவ காலத்தில் மாணவர்கள் ஒழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொள்வது பாடசாலையில் இருந்து தான். பெற்றோரை விட அதிக பொறுப்பு பாடசாலையையே சார்கிறது. இந்த விடயத்தில் பாடசாலையும், பெற்றோரும் அப்பொறுப்பை மாறி மாறி ஒருவர் மீது மற்றவர் சுமத்திக் கொண்டாலும் கூட பாடசாலைக்கு மிகப் பெரிய பொறுப்பு இருக்கவே செய்கிறது.

ஆனால்  இங்கு பாடசாலை மாணவர்களே, சீருடையுடன், பாடசாலையின் பேரால், இன்னொரு பாடசாலை மீது அட்டூழியம் புரிந்துள்ளனர்.

இங்கு பெண்கள் பாடசாலையை அவர்கள் தெரிவு செய்ததன் ஆணாதிக்கத்தனத்தை நாம் இனங்கண்டுகொள்ளவேண்டும். இளம் மாணவிகள் பற்றிய ஆண் மாணவர்கள் கொண்டிருக்கின்ற மதிப்பீடுகள் பற்றி நாம் கவனித்தாக வேண்டியிருக்கிறது. குறிப்பிட்ட பருவ வயதில் பெண்களை வெறும் பண்டமாகவும், “சரக்காகவும்” மட்டுமே காணும் பண்பு எங்கிருந்து வளர்கிறது என்று இனங்காண வேண்டும். இதில் பாடசாலை சூழலின் பாத்திரம் என்ன என்பதும் பரிசீலனைக்கு உரியது.

நமது பாடசாலைக் கல்வி முறையானது ஒழுக்கத்துடன் சேர்த்து, சுதந்திரம், ஜனநாயகம், சமத்துவம் என்பவற்றையும் ஒரு முறையியலோடு கற்பிக்கும் ஒன்றாக இல்லை. ஏற்கெனவே புரையோடிப்போயுள்ள மோசமான நிறுவனமயப்பட்ட ஆதிக்க சித்தாந்தங்களுக்குள் பொருத்துவதற்கான கல்வி முறையே நீடித்து வருகிறது.

அந்த கல்வி முறை உருவாக்கிய மாணவர்கள் தான் அடுத்தபடியாக உயர்கல்வி கற்கைகளின் போது பகிடிவதை என்கிற அளவுக்கு அவர்கள் வளர்ந்து விடுகிறார்கள். இலங்கையில் சமீப காலமாக பெண்களின் மீது (ஆண்களின் மீதும் தான்) பாலியல் ரீதியில் இந்த பகிடிவதை புதிய வடிவமெடுத்திருப்பதை அண்மைய செய்திகளில் இருந்து கவனித்து வருகிறோம்.

புதிய தலைமுறையினரிடம் இன்று வளர்ந்துவரும் இந்த “ட்ரக்கிங் கலாசாரம்” ஒரு அழுகிய சமூக நோயாகி பரவிவிடக்கூடாது.

நம் முன் இருக்கும் மிகப் பெரிய கடமை கல்வியை ஊட்டுவதை விட, ஒழுக்கத்தை ஊட்டுவதை முன்னுரிமைப் படுத்துவதே.

கல்விக்கும் அறிவுக்கும் உள்ள சம்பந்தம் அரிதே. கல்வியுடயோர் எல்லாம் அறிவாளிகளும் அல்ல. அறிவாளிகள் அனைவரும் கல்வி கற்றோரும் அல்லர். பகுத்தறிவை தரும் கல்வி முறையாலேயே சமூகத்தை வளப்படுத்த முடியும். பலப்படுத்த முடியும்.

நன்றி - தினகரன்
...மேலும்

Mar 21, 2017

ஈழத்தின் முதல் தலைமுறைப் பெண்படைப்பாளி பவானி ஆழ்வாப்பிள்ளை!



ஈழத்தின் மூத்த, முதல் தலைமுறை எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான பவானி ஆழ்வாப்பிள்ளை, அறுபதுகளில் எழுத ஆரம்பித்தவர்.  ஈழத்தில் பெண்ணிய நோக்கிலான கருத்துகளை தனது படைப்புகளினூடாக வெளிப்படுத்திய முதல் பெண் எழுத்தாளர் இவரே என்று ஈழத்துச் சிறுகதை வரலாறு நூலில் செங்கை ஆழியான் குறிப்பிடுகின்றார்.  ஈழத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் இருக்கின்ற அளவெட்டிக்கிராமத்தில் பிறந்த இவர் பேராதனைப் பல்கலைக்கழகத்தின் விஞ்ஞானப் பட்டதாரியும் ஆவார்.  1958/59 ஆம் ஆண்டுக்குரிய இலங்கைப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்ச்சங்கத்தின் இதழாக “இளங்கதிரில்” இவரது அர்ப்பணம் என்கிற சிறுகதை “மதிற்பிற்குரியது, நூற்பரிசு பெற்றது” என்கிற சிறுகுறிப்புடன் வெளியாகியிருக்கின்றது.  அவர் அக்காலப் பகுதியில் பல்கலைக்கழக மாணவியாக இருந்தபோது எழுதிய கதையாக இது இருக்கலாம். 

இவரது கதைகள் இளங்கதிர், கலைச்செல்வி, சுதந்திரன், ஈழநாடு, தேனருவி, வீரகேசரி, மரகதம், சங்கம், திரைக்கலை, திருக்கோணமலை தமிழ் எழுத்தாளர் சங்க ஆண்டு மலர், தினகரன், செந்தாமரை, உன்னைப்பற்றி போன்ற இதழ்களில் வெளியாகியிருக்கின்றன. இவரது சிறுகதைத் தொகுப்பொன்று 1962 இல் வெளியாகியிருக்கின்றபோதும் தற்போது அது கிடைப்பதில்லை என அறியமுடிகின்றது.  ஆயினும் இவரது சிறுகதைகளின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்த செல்வி திருச்சந்திரன் பெண்கள் கல்வி, ஆய்வு நிறுவனத்தின் ஊடாக இவரது சிறுகதைத் தொகுதியை மீள்பதிப்பிக்க முயற்சிகள் எடுத்திருக்கின்றார்.  அந்த முயற்சியின் பலனாக, முன்னர் தொகுப்பில் இடம்பெறாத சில கதைகளும் சேர்க்கப்பட்டு 1994 இல் “கடவுளும் மனிதரும்” என்கிற தொகுப்பு இருபது கதைகளுடன் வெளியானது.  

இந்நூலிற்கான முன்னுரையில் இந்த நூலை வெளியிடுவதற்கான காரணங்கள் பற்றிச் செல்வி திருச்சந்திரன் கூறுகின்ற காரணம் முக்கியமானது.  ஒரு பெண் எழுத்தாளரது கதைகள், அவரது பெண் நிலைவாதக் கருத்துகளைத் தாம் ஆதரிக்கின்றோம் என்பதற்கும் அப்பால் தாம் வெளியிடக் காரணம், சிட்டி சுந்தரராஜனும் சிவபாதசுந்தரமும் எழுதிய ”தமிழில் சிறுகதை வரலாறும் வளர்ச்சியும்”, கா. சிவத்தம்பி எழுதிய தமிழில் சிறுகதை தோற்றமும் வளர்ச்சியும் போன்ற முக்கிய நூல்களில் கூட பவானியின் சிறுகதைகள் பற்றிய எந்தக் குறிப்புகளும் காணப்படவில்லை என்பதையும் பவானிக்குரிய சரியான இடம் வழங்கப்படவேண்டும் என்கிற தனது அவாவினையும் வெளிப்படுத்தி அதுவே இந்நூலைத் தாம் வெளியிடக் காரணமாக அமைந்தது என்று செல்வி திருச்சந்திரன் கூறுகின்றார்.  கலை, இலக்கியங்களின் வரலாறுகளைப் படிக்கின்றபோது இது போன்ற நிறைய விடுபடல்களைக் காணக்கூடியதாக இருக்கின்றது.  அந்த வகையில் “கடவுளும் மனிதரும்” நூலாக மீளவும் வெளிவந்தது மிக முக்கியமான ஒரு நிகழ்வென்றே கூறவேண்டும்.  இந்தத் தொகுப்பில் லச்சுமி, பொரிக்காத முட்டை, அழியாப்புகழ், அன்பின் விலை, வாழ்வது எதற்காக, பிரார்த்தனை, காப்பு, விடிவை நோக்கி, மன்னிப்பாரா, சந்திப்பு, மனிதன், ஜீவநதி, புதிர், நிறைவு, உன்னை உணர, சரியா தப்பா, கனவு, மீண்டும் வந்தது வசந்தம், கானல், ஒரு நினைவு என்கிற கதைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன.  அவற்றில் முக்கியமான சில கதைகள் பற்றி இந்தக் கட்டுரையில் பார்ப்போம்.

தொகுப்பில் இரண்டாவது கதையாக அமைகின்ற பொரிக்காத முட்டை என்கிற கதை பவானியின் கதைகளில் இருக்கின்ற கூர்மையான அவதானங்களுக்குச் சான்றாக அமைகின்ற கதைகளில் ஒன்று.  முதல்முறையாகக் கருவுற்றிருக்கின்ற உஷாவும் அவள் கணவன் சந்திரனுமே இக்கதையில் வருகின்ற கதாபாத்திரங்கள்.  தனது சிறுவயதில் இருந்து உஷா சேகரித்து வைத்திருக்கின்ற சிறு சிறு பொருட்களை அவளும் சந்திரனும் பார்த்து அவளது சிறு பிராய நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுகின்றார்கள்.  அப்போது அவள் சிறுவயதில் இருந்து பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கின்ற கரிக்குருவியின் முட்டையொன்று விழுந்து உடைந்துவிடுகின்றது.  சிறுவயதில் குருவிக் கூட்டில் இருந்து தான் எடுத்து ஒளித்துவைத்திருந்த அந்த முட்டை உடைந்தது அவள் மனதில் அவளது கரு பற்றிய சஞ்சலத்தினை உருவாக்கிவிடுகின்றது.  அந்த சஞ்சலத்தினால் அவள் தொடர்ந்து அலைக்கழிந்து, மனங்கலங்குகின்றாள்.  தனது அக்கா குளவிக்கூடொன்றினைக் கலைத்ததாற்தான் அவளுக்கு குறைப்பிரசவமானது என்று கலங்குகின்றாள்.  சந்திரன் கூறும் எந்த ஆறுதல்களாலும் அவளை ஆற்றுப்படுத்த முடியவில்லை.  குழந்தை பிறக்கும் வரை இந்தப் பதற்றமும் சஞ்சலமும் அவளை ஆட்டுவிக்கின்றது.  இந்தக் கதை முழுவதும் உடைந்தபோன கரிக்குருவியின் முட்டை பற்றிய நினைவுகளே அவளது இந்த நிலைமைக்குக் காரணம் என்று சொல்லப்பட்டாலும், அண்மைய உளவியல் ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் இது கருவுற்றிருக்கும் பெண்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய மன அழுத்தத்துடன் தொடர்பான உளவியல் சிக்கல் என்றும் புரிந்துகொள்ளமுடிகின்றது.  கதை எழுதப்பட்ட அறுபதுகளில் ஈழத்துச் சூழலில் அன்றைய காலப்பகுதியில் இதுபற்றிய அறிவு பொதுத்தரப்பில் இல்லாது இருந்திருக்கலாம் என்றாலும் அந்த உளவியல் சிக்கல்பற்றிய பவானியின் அவதானம் கூர்மையானது. இதனை பவானியின் எழுத்துக்களில் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களிலும் அவதானிக்கலாம்.

கனவு என்கிற கதை உளவியல் பின்னணியுடன் அமைந்த இன்னொரு கதை.  முத்தம்மா என்று கேலியாக அழைக்கப்படும் முத்து திருமண வயதடைந்து திருமணமாகாமல் இருப்பதற்காக ஊராரால் கேலி செய்யப்படுபவன்.  அவனிடம் பட்டம் கட்டக் கற்றுக்கொண்ட சிறுவர்கள் கூட வளர்ந்து திருமணமாகிக் குடும்பமான பின்னரும் முத்து தனியனாகவே இருக்கின்றான்.  “ஆண்மை” என்பது பற்றிய கற்பிதம் அவன் ஆண்மையில்லாதவன் என்று அவனைக் கேலிசெய்கின்றது.   அதே முத்து மீனா என்கிற மாணவி அவளது காதலனுடன் ஊருக்கு மறைவாகப் பேசுவதைக் காணுகின்றான்.  பின்பொருநாள் அவள் தனது காதலனுக்காகக் காத்திருக்கின்றபோது பாலியல்தாக்குதல் செய்கின்றான்.  அதன்பிறகு அவனைத் தேடி ஊரார் செல்கின்றபோது அவன் தூக்குப் போட்டு தற்கொலை செய்துகொள்ளுகின்றான்.  இந்தக் கதை “ஆண்மை” பற்றிய கற்பிதம், பாலுணர்வு, பெண்கள் பற்றிய பொதுப்புத்தி ஆகியவற்றை நுட்பமாகக் காட்சிப்படுத்துகின்றது.  தவிர, சிறுவயதில் தந்தையால் தாயும், முத்துவும் தனித்துவிடப்படுகின்றமையும், இளவயதிலேயே தாயும் இறந்துவிட ஒரு விதத்தில் ஊராரை அண்டியே வாழவேண்டிய நிலை முத்துவுக்கு இருந்தமையும் கூட அவனை இவ்விதமாகக் கட்டமைக்கக் காரணிகளாக இருந்திருக்கக்கூடும்.

வறுமை காரணமாகவும் சீதனம் போன்ற சமூக வழக்கங்களின் தடைகளாலும் இளவயதுப்பெண்கள் இரண்டாம், மூன்றாம் தாரங்களாக வயதானவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கப்படுகின்ற வழக்கம் முன்னாட்களில் அதிகம் இருந்ததை அறிந்திருக்கின்றோம்.  பிரார்த்தனை என்கிற கதையில் ஐந்து பெண்களையும் மூன்று ஆண்களையும் கொண்ட வறிய குடும்பமொன்றில் மூத்த பிள்ளையாகப் பிறந்த சுமதி தனது பதினெட்டாவது வயதில் ஐம்பதுவயது ஆன ஒருவருக்கு மூன்றாம் தாரமாகத் திருமணம் செய்து வைக்கப்படுகின்றாள். சுமதியின் உணர்வுகளையும் மனநிலையையும் இத்திருமணம் பற்றிய எதிர்ப்புகளையும் இந்தக் கதையில் மிகவும் நுட்பமாக பவானி வெளிப்படுத்துகின்றார்.

”எத்தனை கொடிய இரவுகள்! சபாபதி அவளைத் தீண்டிவிட்டால் சுமதியின் சதை கூசும்! முதலில் தன் விதியை ஏற்றுக்கொள்ள முயன்றாள்.  ஆனால் சபாபதி பசிப்பார்வையோடு அவளை அணுகும்போது கரங்களால் அவளை அணைக்கும்போது சுமதிக்குக் கூச்சலிடவேண்டும் போலிருக்கும்…

இதுதான் பத்துவருஷங்களாகச் சுமதி நடத்திவரும் வாழ்க்கை.  இன்று சபாபதி கண்ணை மூடிவிட்டால் சுமதிக்கு அது விமோசனமாகாதா? ஏன் எத்தனை நாள் ஆத்திரத்தில் வெறுப்பில் எண்ணியிருக்கிறாள் இந்தக் கிழம் செத்துத் தொலைக்காதா என்று!  இன்று அப்படியே நடந்துவிடும்போல தோன்றுகையில் மட்டும் ஏன் வேண்டாத தெய்வங்களையெல்லாம் வேண்டுகிறாள்?”

கட்டாயத் திருமணம் செய்துவைக்கப்பட்ட வயதில் முதிய, மனதுக்குப்பிடிக்காத கணவன் சாகக் கிடக்கின்றபோது ஏன் சுமதி திருமணமாகிப் பத்து வருடங்களாகக் கும்பிடாத கடவுள்களையெல்லாம் மீண்டும் கும்பிடுகின்றாள் என்பதைக் கதை முடிவில் சொல்கின்றார், “உள்ளத்தில் அடியில் இருந்து உணர்ச்சி ஒன்றிய வேகத்தோடு புதிய நம்பிக்கையோடு வேண்டுகிறாள், கடவுளே அவர் சாகட்டும்… கடவுளே அவர் சாகட்டும்…”

அன்றைய காலப்பகுதியில் நிலவிய பெண்களுக்கெதிரான சமூக வழக்கங்களுக்கும் அடிமைத்தனத்திற்கும் எதிரானம் மிக வலுவான எதிர்க்குரல்களில் ஒன்றாக இதனைப்பார்க்க முடிகின்றது.  இதுதான் ஐயா பொன்னகரம் என்பதுபோல, அக்கினிப் பிரவேசத்தில் வருகின்ற அம்மாவைப் போல, கடவுளே அவர் சாகட்டும் என்பதும் சமூக இலக்கியங்களைப் பொருத்தவரை ஒரு முக்கிய தருணம்.

இந்தத் தொகுப்பில் இடம்பெற்றுள்ள மன்னிப்பாரா என்கிற கதை அது வெளிவந்த காலத்தில் விமர்சனங்களை ஏற்படுத்தியிருந்ததாகத் தெரிகின்றது.  இக்கதையில் வருகின்ற சுசீலாவினதும் மூர்த்தியினதும் காதலுக்குக் குறுக்காக அவர்களது சமூகப் பின்னணி வருகின்றது.  காதலிக்கின்றபோது நம்பிக்கையை அள்ளிக்கொடுத்த மூர்த்தி அவனது பெற்றோரது கட்டாயத்திற்குச் செவிசாய்ப்பதைத் தன் கடமையென்று கருதிக்கொள்கின்றான்.  சுசீலாவுக்கு வேறொருவனுடன் திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்டு திருமணத்துக்கு முதல்நாள் இரவு சுசீலா மூர்த்தியைத் தேடி வந்து “காதலித்தவனையே கணவனாகக் கொள்வதுதான் கற்பெனில் இந்த என் முடிவு கற்பு நெறிக்குச் சிறிதும் புறம்பானதல்ல என்று கூறி” அவனை உடலுறவுக்கு அழைக்கின்றாள்.  இந்தக் கதையைத் தாம் கதாநாயகியின் முடிவைப் பலர் வரவேற்கமாட்டார்கள் என்று தெரிந்தும் கதை நயம்படச் சொல்லப்பட்ட காரணத்தால் கலைச்செல்வியில் வெளியிட்டதாக கலைச்செல்வியின் ஆசிரியர் சிற்பியின் கூற்றினை ஈழத்துச் சிறுகதை வரலாறு நூலில் செங்கை ஆழியான் மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.  அத்துடன் இக்கதையின் முடிவை எதிர்த்துக் கதையை வேறுவிதமாக கவிஞர் எஸ். எம். சவுந்தரநாயகம் எழுதிய கதையும் அவளுடைய முடிவை ஆதரித்து அவளைப் புரட்சிப் பெண்ணாக்கி செந்தாரகை என்பவர் எழுதிய கதையும் கூட மன்னிப்பாரா என்ற பெயரில் அடுத்த கலைச்செல்வி இதழ்களில் வெளியாகியிருந்தன.

பவானியின் கதைகளை நோக்குகின்றபோது அவர், தான் அவதானித்தவற்றை, சமூக வழக்கங்கள் மனித நேயத்திற்கு நெருக்கடி ஏற்படுத்திய சூழல்கள் பற்றிய தனது எதிர்வினையை, தனது எழுதுக்களினூடாக வெளிப்படுத்தினார். மனிதத்துவம் மீதான அவரது காதலும் சமூகம் தனிமனிதருக்குத் தருகின்ற நெருக்கடி பற்றிய கோபமுமே அவரது எழுத்துகளின் சாரம்.  அந்தவகையில் இலக்கிய வரலாற்றின் அடிப்படையில் மாத்திரமல்லாது தனது எழுத்துகளூடாகவும் அவர் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவரே.  இந்தத் தொகுதியில் இருக்கின்ற அதிர்ச்சி மதிப்பீட்டை ஏற்படுத்தக் கூடிய அன்பின் விலை என்கிற கதை, நிலவியல் அடிப்படையில் செயற்கைத்தனம் வாய்ந்த நிறைவு என்கிற கதை, உன்னை உணர என்கிற அதீத உணர்ச்சிவயமான கதை என்பன எனது வாசிப்பில் மிகச் சாதாரணமான கதைகளே.  ஆயினும் ஒரு தொகுதியாக வாசிக்கவும், ஈழத்து இலக்கிய வரலாறு பற்றிய ஆய்வுகளுக்கும் இந்தக் கதைகள் மாத்திரமல்ல தொகுக்கப்படாத பவானியின் ஏனைய கதைகள் தொகுக்கப்படுவதும் மிக முக்கியமானதே.

பவானி ஆழ்வாப்பிள்ளையின் கடவுளும் மனிதரும் நூலகம் நிறுவனத்தால் (http://www.noolaham.org) ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.  அதனை https://goo.gl/DfEx1Y என்கிற இணைப்பில் இருந்து பெற்றுக்கொள்ளலாம்.

இக்கட்டுரை மார்ச் 2017 தாய்வீடு பத்திரிகையில் வெளியானது

நன்றி -  அருண்மொழிவர்மன் 






...மேலும்

இலங்கையில் முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டம் கோலங்கள் – அலங்கோலங்கள் - பாத்திமா மாஜிதா


இலங்கை அரசின் சிறுபான்மையினர் உரிமை தொடர்பான விவாத அரங்கில் முஸ்லிம் பெண்களின் குரல்கள் ஓங்கி ஒலிக்கத் தொடங்கியுள்ளன. இதன் ஆரம்பக்கட்டமாக முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டத்தில் பெண்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் வகையில் திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் எப்போதும் இல்லாதவாறு இம்முறை மிகவேகமாக சமூகத்தின் அனைத்து மட்டங்களிலிருந்தும் மேலெழுந் துள்ளன.

இஸ்லாத்தின் ஆரம்பகாலப்பகுதியில் பெண்கள் உரிமைகளை வலியுறுத்தி அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுவிப்பதற்கான முன்னெடுப்பு முயற்சிகள் இருந்திருப்பதை வரலாறுகள் கூறுகின்றன. அல் குர்ஆன் - ஸூன்னாவின் ஒளியில் இறைத்தூதர் காலப்பெண்களின் செயற்பாடுகள் இஸ்லாத்தில் பெண்களுக்கு வழங்கப்பட்ட உரிமைகளுக்கும் சுதந்திரங்களுக்கும் சான்று பகர்கின்றன. அரபுப் பழங்குடி அமைப்பிலிருந்து வெகுதொலைவிற்குக் கடந்துவந்துவிட்டபின் சமூக ஒழுங்கைக் கட்டமைக்கும் பொருட்டு நிகழ்ந்த நெறிப்படுத்தல் காலப்போக்கில் ஒருபால் சார்புத் தன்மையோடு வளைக்கப்பட்டுள்ளது. தந்தை வழிச் சமூகக் கலாச்சார மாற்றங்களை நிலைநிறுத்துதல் மூலம் ஆண் மேலாதிக்க வழக்காறுகள் இஸ்லாமியக் கொள்கையினுள் ஊடுருவி ஆண்நோக்கு நிலையை நோக்கி முஸ்லிம் சமூகம் வேகமாக நகர்ந்திருக்கிறது.

தங்களது ஆணாதிக்கச் சிந்தனைகளைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகவும் பெண்களின் சுதந்திரத்தினை அடக்கி வைப்பதற்காகவும் பண்பாட்டு ரீதியான வழக்காறுகளை இஸ்லாமியக் கோட்பாடுகள் என்ற வட்டத்தினுள் திணித்துச் சட்டங்களாகவும் திரித்துக்கொண்டனர். இதன்மூலம் அடிப்படையில் பால் சமத்துவத்தையும் சமூகநீதியையும் உள்ளீடாகக் கொண்ட இஸ்லாமிய ஷரியா, பழைமைவாத முஸ்லிம் களினால் பிழையாக உருத்திரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எனினும் காலப் போக்கில் உலகளாவிய ரீதியான மாற்றங்கள், பெண்ணியம் தொடர்பான சிந்தனைகள், பெண்களின் உரிமை மீறல்கள் பற்றிய விழிப்புணர்வுகள் அனைத்துச் சமூகப் பண்பாடுகளிலும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி வருகின்றன.

இதன் விளைவாக ஆண்களுக்கு உரிமைகளையும் பெண்களுக்குக் கடமைகளையும் மட்டுமே இஸ்லாமாக வலியுறுத்தும் முஸ்லிம் சமூகத்தின் கட்டமைப்பிலும் பெண்களின் கண்கள் திறந்துவிடப்பட்டுள்ளன. திருமணம்,குடும்ப வாழ்க்கை, இஸ்லாமிய வழிபாடுகள் என்று வரையறைக்குள் முடுக்கிவிடப்பட்டிருந்த பெண்கள் தம் உரிமைகள் தொடர்பில் சிந்திக்கத் தொடங்கிவிட்டனர். உணர்வுகளையும் உரிமை மீறல்களையும் இஸ்லாமிய ஷரியாவின் ஆதாரப் பனுவல்களின் அடிப்படையிலேயே உரையாடத் துணிகின்றனர். பல் இன மதங்களைக் கொண்டவொரு கலாச்சாரச் சூழலில் வாழும் சமூகத்தில் இத்தகைய மாற்றம் இடம்பெறுவது யதார்த்தமானதும் தேவை யானதுமாக உள்ளது .

1951ஆம் ஆண்டின் 13ஆம் இலக்க முஸ்லிம் திருமணம் மற்றும் விவாகரத்து தொடர்பான சட்டத்தின் மூலாதாரமாக 1770ஆம் ஆண்டு ஒல்லாந்தர் ஆட்சியின்போது கொண்டுவரப்பட்ட இந்தோனேசியாவின் நடைமுறையிலிருந்த திருமணம் மற்றும் விவாகரத்து சம்பந்தமான சட்டக்கோவை கருதப்படுகிறது. பிந்திய காலப்பகுதியில் இதில் சில திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டு அவ்வப்போது நிலவிய சமூக வழக்காறுகள், கலாச்சார மாதிரிகள் சேர்க்கப்பட்டு 1951ஆம் ஆண்டின் 13ஆம் இலக்க முஸ்லிம் திருமண மற்றும் விவாகரத்துச் சட்டமாக வடிவம் பெற்றது.

இச்சட்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ள முஸ்லிம் பெண்களின் திருமண வயது, திருமணம் தொடர்பில் பெண்கள் நேரடியாக சம்மதம் தெரிவிப்பதற்கான அனுமதியின்மை, ஆண்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள பலதாரத் திருமணம், விவாகரத்து தொடர்பில் கூறப்பட்டுள்ள ஏற்பாடுகள், கைக்கூலி அல்லது சீதனம் வழங்குதல் போன்ற பல சட்ட ஏற்பாடுகள் பெண்களின் திருமணம், விவாகரத்து சம்பந்தமான உரிமைகளை மீறுகின்றன; இச்சட்ட ஏற்பாடுகளிற்கிணங்க பெண்கள் பாரபட்சமான முறையில் நடத்தப்படுவதுடன், சிறுபராயத்திருமணம் சட்டரீதியாக அங்கீகரிப்பட்டதாகிவிட்டது. இச்சட்டத்தின் வழியாக நற்பண்பும் சிறந்த பதவியும் கொண்ட எந்தவோர் ஆண் முஸ்லிமும் காதி நீதிபதியாக நியமிக்கப்படுகின்றார். இவ்வாறு நியமிக்கப்படும் காதி நீதிபதி சட்டம் பற்றிய போதிய அளவு அறிவும் செயற்திறனும், பெண்கள் - சிறுவர்களின் நலன்களில் அக்கறையும் கொண்டவரா என்பன கேள்விக்குறிகளாகும். அனேகமான காதி நீதிபதிகள் வழக்குகளை விசாரணை நடத்தும் முறைமைகள் மனிதநேயமற்றிருக்கின்றன. உதா ரணமாக, விவாகரத்து கோரி நிற்கும் பெண்ணிடம் அவளுக்கும் கணவனுக்குமான தாம்பத்திய உறவுமுறை எவ்வாறு இருந்தது எனப் பகிரங்கமாக அனைவர் முன்னிலையிலும் காதி நீதிபதி கேள்வி எழுப்பும் சந்தர்ப்பங்கள் அதிகம். அத்தகைய தருணங்களில், முறையீடு செய்த

பெண்ணின் அந்தரங்க உரிமை பற்றிய எந்தவோர் அக்கறையினையும் காதிமார் கவனத்தில் எடுப்பதில்லை. மேலும், தீர்ப்பு வழங்கும்போதும் ஆண்களுக்குச் சார்பாகவே பல தீர்ப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. சில காதிமார், கணவனிடமிருந்து லஞ்சம் பெற்றுக்கொண்டும் அவர்களுக்குச் சாதகமான தீர்ப்புகளை வழங்குகின்றனர்.

இந்நிலையில் மனிதஉரிமை, பெண்ணிலைவாதம் என்ற சிந்தனைப் பரப்பில் சர்வதேசச் சட்டங்கள் வளர்ச்சியடைந்து வரும் இந்த நூற்றாண்டில் இலங்கையின் முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டமும் அதன் நடைமுறைகளும் பின்தங்கிய நிலையில் இருப்பதனை உணரமுடிகின்றது.

போர்க்காலச்சூழல், நான்கிற்கும் மேற்பட்ட மணம் புரிதல் என்ற நிலை இவற்றை முறைப்படுத்தும் வகையில் மொழியப்பட்ட நான்கு பெண்கள்வரை மணந்து கொள்ளல், அதோடு நீதமாக நடந்து கொள்ளல் என்ற சொற்பயன்பாடு, குலா உரிமை, தலாக்கிற்கு முன்பு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய நடைமுறைகள், பார்வையைத் தாழ்த்திக்கொள்ளுதல் முதல் கல்வி வரை இருபாலாருக்கும் பொதுவான வசனங்கள், பெண் சொத்துரிமை குறித்த அவசியம் முதலான பல இஸ்லாமிய அடிப்படை விழுமியங்களுக்கு முரணாகவே இன்றைய சட்ட ஏற்பாடுகளில் பெரும்பாலானவை விளங்குகின்றன; இவை தலைமைதாங்கிய ஆண் பிடிக்குள் சிக்கிக் கொண்டுள்ளன. சூழலடிப்படையில் நிகழ்ந்த நிகழ்வுகள் பலநூறு ஆண்டுகள் கடந்துவந்த சூழல் மாறுபாடுகளுக்குப் பின்னும் விடாப்பிடியாக வலியுறுத்தப்படுகின்றன. உதாரணமாக, திருமண வயதெல்லையைப் பொறுத்தவரை இச்சட்ட ஏற்பாடுகளின்படி பெண்ணின் திருமண வயதெல்லை 12 ஆகக் கூறப்பட்டுள்ளதுடன் அதற்குக் குறைந்த வயதிலும் காதி அனுமதித்தால் திருமணம் ஏற்புடையதாகும் எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தெளிவாகவே இஸ்லாத்தின் விழுமியங்கள் மற்றும் அடிப்படை நோக்குகளுக்கு முரண்பட்டதாகும்.

இன்றைய முஸ்லிம் சமூகச் சூழலில் 12 வயதிற்குக் குறைவான அல்லது 12 வயதுடைய சிறுமிகள் திருமணம் செய்யும் நடைமுறை இல்லாவிட்டாலும் 15 - 18 வயதிற்கும் இடைப்பட்ட முஸ்லிம் பெண்களைத் திருமணம் செய்துவைக்கும் நடைமுறைகள் அண்மைக்காலமாக அதிகரித்து வருகின்றன.

சிறுபராயத்திருமணம் என்பது இஸ்லாமியச் சட்ட அறிஞர்கள் மத்தியில் உள்ள பொதுவான கருத்தாகும். பெருமானார், ஆயிஷா நாயகி ஒன்பது வயதாக இருக்கும்போது திருமணம் முடித்தார் என்பதை அடிப்படை ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர். ஆயினும் ஏகோபித்த முடிவன்று. ஏனெனில், ஆயிஷா நாயகி திருமணம் செய்கையில் அவருடைய வயது குறித்து வேறுபட்ட கருத்துகள் ஆய்வுகள் மூலம் அறியப்படுகின்றன. ஆதாரம் குறைந்த கருத்துகளைச் சட்டபூர்வமான கருத்துகளாக இஸ்லாம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அதேவேளை நடைமுறைக்குப் பாதிப்பில்லாத சட்ட அறிஞர்கள் கருத்தே முற்றும் முழுமையான கருத்தாகும். இது அல்குரானிய நடைமுறைகளுக்கும் முரணானது. ஆரம்ப இஸ்லாத்தின் புகழ்பூத்த சட்ட வல்லுநர்களில் சிலர் அக்கால வழக்காறுகளில் இருந்த சிறுபராய திருமணத்தைக் கடுமையாகக் கண்டித்து இருந்தனர்.

இறைவனின் சட்டங்கள் எல்லாக் காலத்திற்கும் பொருத்தமானது என அல்குர்ஆன் கூறுகின்றது. இக்கூற்றானது இஸ்லாமியச் சட்டமுறையைப் புரிந்துகொள்வதற்கான தெளிவான சான்றாகும். ஆனால், இன்றைய சூழலுக்குப் பொருந்தாத ஆதாரம் குறைந்த இஸ்லாமியக் கொள்கைகளைச் சட்டங்களாக நடைமுறைப்படுத்துவதில் சில பழமைவாத இஸ்லாமிய இயக்கங்கள் வெற்றி கண்டுள்ளன; கடிவாளங்களாக ஆணாதிக்க அரசர்களின் கைகளில் அதிகாரங்களைக் குவித்துள்ளன.

இத்தகைய பின்னணியில், இலங்கையில் உருவாகியுள்ள இஸ்லாமிய இயக்கங்களும் ஆண் தலைமைத்துவ அடிப்படையில் தங்களது கொள்கைரீதியான வேறுபட்ட மதப்பிரதிகளைச் சமூகத்தினுள் உள்வாங்கச் செய்வதிலேயே கவனம் செலுத்துகின்றன. நடைமுறையில் முஸ்லிம் சமூகத்தினுள் எழுந்துள்ள பால்நிலை அடிப்படையிலான பிரச்சனைகள், வன்முறைகள் குறித்த கலந்துரையாடலுக்கு அவை தயாராகவில்லை; அல்லது அத்தகையதொரு பிரச்சனையை எதிர்நோக்கும் சந்தர்ப்பம் வருகையில் முஸ்லிம் சமூகத்தினுள் இருக்கும் பலவீனங்களைப் பிற மதத்தவருக்கு வெளிக்காட்டுதல் இஸ்லாத்திற்கு முரணான செயற்பாடாக வியாக்கியானம் செய்து மூடி மறைத்துவிடுகின்றனர். சீர்த்திருத்த நோக்குகள் கொண்ட இஸ்லாமிய இயக்கங்களும் இன்னும் மைய நீரோட்டத்தில் தாக்கம் செலுத்தும் வலிமை கொண்டனவாக இல்லை.

இலங்கை முஸ்லிம்களின் கொள்கை, கோட்பாடுகளைத் தீர்மானிக்கும் உயர்பீடமாக அகில இலங்கை ஜம்மியத்துல் உலமா சபை திகழ்கிறது. இச்சபையின் பெண்கள் நிகாப் விவகாரத்தில், முகம் மறைப்பது பெண்களின் கட்டாயக் கடமை என்பது அண்மைக்காலத் தீர்ப்பாகும்; பெண்களின் ஆடை உரிமைத் தொடர்பில் இஸ்லாமியச் சட்டக்கொள்கைகளை மிகவும் பலவீனமான முறையில் சூழலுக்குப் பொருந்தாத வகையில் வியாக்கியானம் செய்துள்ளதையே சுட்டிக்காட்டுகின்றது. இந்தப் பின்னணியில் முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டச் சீர்த்திருத்தம் தொடர்பில் மீளாய்வு செய்வதற்காகப் பேர் கொண்ட ஆண்கள் நியமிக்கப்பட்டுள்ளதாக ஜம்மியத்துல் உலமா சபை அறிவித்துள்ளது.

இச்சட்டம் திருத்தம் செய்யப்பட வேண்டும் என பெண்நிறுவனங்கள், பெண்ணிலைச் செயற்பாட்டாளர்கள் காலாகாலமாகக் குரல் எழுப்பி வருகின்றபோதிலும் அவ்வப்போது நிலவி வருகின்ற அரசுப் புறக்கணிப்பும் சிறுபான்மையினரின் சட்டத்தில் கை வைத்தால் பல்லினச் சமூகங்களின் ஆதரவு குறைந்துவிடும் என்ற அரசியல் தந்திரங்களும் இச்சட்டத்திருத்தத்திற்குச் சாதகமான சூழலை உருவாக்கவில்லை. குறித்த சட்டத் திருத்தம் தொடர்பில் கடந்த அரசுகளினால் 1984ஆம் ஆண்டு மற்றும் 90ஆம் ஆண்டுக் காலப்பகுதிகளில் பல்வேறு ஆணைக்குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டபோதிலும் எத்தகைய திருத்தங்களும் முன்னெடுக்கப்படவில்லை. 2009ஆம் ஆண்டு நீதியமைச்சராகவிருந்த மிலிந்த மொரகொடவினால் நீதியரசர் சலீம் மர்சூப் தலைமையில் மூன்று முஸ்லிம் பெண்களை உள்ளடக்கியதாக 16பேர்களைக் கொண்ட குழு அமைக்கப்பட்டது. ஆறுமாத காலத்துக்குள் சட்டத் திருத்தங்களுக்கான ஆலோசனைகளை இக்குழு வழங்க வேண்டியிருந்த போதிலும் இன்றுவரை அறிக்கை வெளிவரவில்லை. எவ்வாறிருப்பினும் இம்முறை எப்போதும் இல்லாதவாறு குறித்த சட்டம் தொடர்பில் கரிசனை எடுக்குமாறு அரசாங்கம்மீது பல்வேறு மட்டங்களிலிருந்தும் அழுத்தங்கள் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதேநேரம் இலங்கையின் 1978ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பின் 16வது உறுப்புரையானது பெண்கள், சிறுவர்களுக்கு எதிரான பாகுபாடுகளைக் கொண்ட சட்ட ஏற்பாடாகக் கருதப்படுவதனால் அவ்வுறுப்புரையை நீக்குமாறு போராடி வருகிறார்கள். 16(1வது உறுப்புரை 1978ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பிற்கு முன்னர் காணப்படுகின்ற எழுதப்பட்ட, எழுதப்படாத அனைத்துச் சட்டங்களும் வலிதானதும் செயல்முறைமிக்கது மாகும் என கூறுகின்றது. அதாவது, இவ்வரசியலமைப்பினால் வழங்கப்பட்டுள்ள அடிப்படை உரிமைகள் மேற்

கூறிய முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டம் உட்பட எழுதப்பட்ட, எழுதப்படாத அனைத்துச் சட்டங்களுக்கும் முரணாக இருக்கும் பட்சத்தில் எழுதப்பட்ட, எழுதப்படாத சட்டங்களே வலிதானவை. எனவே, இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள முஸ்லிம் திருமண விவாகரத்துச் சட்டம் உட்பட ஏனைய 1978ஆம் ஆண்டு அரசியலமைப்பிற்கு முந்தியே எழுதப்பட்ட, எழுதப்படாத அனைத்துச் சட்டங்களும் ஒருவரின் அடிப்படை உரிமைகளை மீறும்போது, பாதிக்கப்பட்ட நபர் நீதிமன்றத்தினை அணுகமுடியாத சந்தர்ப்பம் ஏற்படும்.

எனவே, பல்வேறு மட்டங்களிலிருந்தும் எழுப்பப்பட்ட கோரிக்கைகளின் முடிவாக கடந்த ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டம் தொடர்பில் மீளாய்வு செய்வதற்கான உபகுழுவொன்றினை அமைப்பதற்கு அமைச்சரவை தீர்மானித்திருப்பதாக அமைச்சரவைப் பேச்சாளர் அறிவித்தார்.

இவ்வறிவித்தலைத் தொடர்ந்து அனைத்தையும் தீவிர உணர்ச்சியின் உச்சக் கட்டங்களாக மாற்றியமைக்கும் தௌஹீத் அமைப்பும் ஏனைய வஹ்ஹாபிய கருத்தியல் கொண்ட போராளிகளும் வீதியிலிறங்க ஆரம்பித்து விட்டனர். சிறுபான்மை இனங்களின் சட்டத்தில் திருத்தம் ஏற்படுத்த பேரினவாத சக்திகள் முயற்சி, சலுகைகளை அரசாங்கம் பெற்றுக்கொள்வதற்கான சதி போன்ற எண்ணக்கருக்களை வடிவமைத்துத் தங்களது அதிரடிப்படையினரை உஷார் படுத்திவிட்டனர். இன மத வேறுபாடின்றி ஒற்றுமையை வலியுறுத்தும் இஸ்லாமிய அடிப்படைக் கொள்கையை அடியோடு பிடுங்கியெறியும் வகையில் பேரினவாத பௌத்தம் என்ற கோஷத்தினையும் முழங்கினர். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், பெண்களுக்குச் சமத்துவம் வழங்குகிறோம் என்ற கருவூட்டலைத் தங்களது வசதிக்கேற்ப மாற்றியமைத்தனர்; பெண்களிற்கு ஏற்படும் வன்முறைகளை நிறுத்துவதற்காக மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டிய முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டத்தினை, இஸ்லாமியக் கொள்கைக்கு மாற்றமான செயலாக அடையாளப்படுத்திப் பெண்களையும் தமது போராட்டத்தில் இணைத்துக்கொண்டனர்.

ஆனால், பௌத்தப் பேரினவாதம் அமைதி காக்குமோ? தனது கண்களுக்குள் யார் விரலை விடப்போகிறார்கள் என்று அழுவதற்கு எதிர்பார்த்திருந்தபோது பொதுபல சேனா அமைப்பு சிறுபான்மையினரின் கைகள் ஓங்குவதற்குப் பௌத்த நாட்டில் இடமில்லை என்ற ஆதிக்கத்தினூடான நடவடிக்கையில் இறங்கவே சட்ட சீர்திருத்தத்தின் திசை மாற்றியமைக்கப்பட்டுவிட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து சமூக அமைதிக்கு இடையூறு விளைவித்தார்கள் என்ற சட்ட அடிப்படையின் பிரகாரம் இலங்கை தௌஹீத் அமைப்பின் பொதுச்செயலாளரும் பொதுபல சேனாவின் உறுப்பினர் ஒருவரும் கைது செய்யப்பட்டு இரண்டு வாரங்களின் பின்னர் பிணையில் விடுவிக்கப்பட்டனர். பெரும்பான்மைவாத இனஅழிப்புக்கொள்கையில் ஊறிப்போயுள்ள பொதுபல சேனா போன்ற அமைப்புகளின் அண்மைக்கால நடவடிக்கைகள் தேச பக்திகளாக அடையாளப்படுத்தப்படும் காலகட்டத்தில் இத்தகைய சிறியதொரு போராட்டத்தைப் பூதாகரமாக இலங்கை அரசாங்கம் வியாக்கியானம் செய்வது அரசாங்கத்தின் பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது.

இந்த நிலையில் முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டத்தின் மீதான திருத்தங்கள் தொடர்பான கலந்துரையாடல்கள், முன்னெடுப்புக்கள் எந்தத் திசையை நோக்கி நகரப் போகின்றன என்பது கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.

எவ்வாறிருப்பினும் பெண்களைக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைக்க வேண்டும், அவர்களது ஒழுக்க நெறிகளை வரையறை செய்ய வேண்டும் என்று மிம்பரில் ஏறிச் சங்கு முழங்கும் இமாம்கள் தங்களது ஆண் நிலை நோக்கிலிருந்து வெளி வர வேண்டும். தங்களின் மனத்தில் படர்ந்துள்ள ஆணாதிக்கச் சிந்தனைகள் எனும் சாத்தான்களைச் சவுக்கடி மூலம் விரட்ட வேண்டும். பெண்கள் எதிர் நோக்கும் பிரச்சனைகளைப் பால்நிலை அடிப்படையிலான கூற்றுணர்வுடன் ஆராய வேண்டும். ஏனைய நாடுகளின் நடைமுறையிலுள்ள முற்போக்கான முஸ்லிம் தனியார்ச் சட்டங்களை உள்வாங்க வேண்டும்; இல்லையெனில் மாறிவரும் உலகச்சூழலுக்கு முகம் கொடுக்க முடியாதவொரு நிலையை இஸ்லாமியச் சட்டம் எதிர்நோக்கும். அதுவே அதன் வீழ்ச்சிக்கும் ஏதுவாய் அமையும். ஆனால், மாற்றங்களைத் தொடர்ந்தும் தமக்குள் அனுமதிக்கும் உரையாடல் மரபுகொண்ட இஸ்லாமியச் சிந்தனைப் பள்ளியினரும் எதிர்காலத்தில் எழுந்து வரலாம் என்னும் இலேசான நம்பிக்கையும் மிதவாத முஸ்லிம்களிடத்தில் நிலவுகிறது. வெற்றிடத்தை யார் நிரப்பக் கூடும் என்பதே இப்போதைய கேள்வி.

கல்முனை மகளிர் கல்லூரியில் உயர்தரம் கற்று கொழும்பு சட்டபீடத்தில் நான்காண்டுகள் சட்டத்துறையில் பட்டம் பெற்றவர். ஜெனீவா பங்களாதேசம் பூட்டான் இந்தியா ஆகிய நாடுகளில் மகளிர் தொடர்பான சர்வதேச கருத்தரங்குகளில் பங்கேற்றவர் தற்போது இலண்டனில் வாழ்கிறார்.

மின்னஞ்சல்: gmajitha@yahoo.com

நன்றி - காலச்சுவடு
...மேலும்

Mar 20, 2017

“கக்கூஸ்” ஆவணப்படத்தின் அதிர்வு - சுகந்தி மணிமாறன்


வழக்கறிஞரும், செயல்பாட்டாளருமான, விருதுநகர் அருப்புக்கோட்டையைச் சேர்ந்த திவ்யா பாரதி எனும்  தமிழ் நாட்டுப் பெண்.  மலம் அள்ளும் துப்புரவுத் தொழிலாளிகளின் பிரச்சினைகளை முன்வைத்து 'கக்கூஸ்' என்ற பெயரில் 105 நிமிட ஆவணப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். இந்த ஆவணப்படம் (26-.02-.2017) அன்று திரையிடப்பட்டது. 

இது குறித்து திவ்யா கூறுகையில்,
'ஒருமுறை மலம் அள்ளும் துப்புரவுப் பணியாளர்க்ள சிலர் தங்களது பணியின் போது விஷ வாயு தாக்கி இறந்த நிலையில் கதறி அழும் அவர்களது இளம் மனைவிகளைக் காணும் வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. அந்த துயரத்தை அப்படியே போகட்டும் என விட்டு விட்டு என்னால் வேறு வேலையில் கவனம் செலுத்த இயலவில்லை. அவர்களது நீண்ட காலப் பிரச்சினையை இந்த அரசு தீக்க வேண்டும். மக்களின் மனதில் சக மனிதர்களை இப்படி ஒரு கீழான வேலைக்கு உட்படுத்துவதன் பெயரிலான குற்ற உணர்வைத் தட்டி எழுப்ப வேண்டு என்பதே இந்த ஆவணப் படத்தின் நோக்கம் எனத் தெரிவித்திருக்கிறார். 

மலசல கூடம் என்று தமிழில் அழைக்கப்பட்டாலும் சாமான்ய மக்கள் மத்தியில் பேச்சு வழக்கில் கக்கூஸ் என்றே அழைக்கப்படுகிறது. இந்த குறுங்கட்டுரையின் அழுத்தம் கருதி நாமும் அப்படியே அழைப்போம்.

உலகில் இந்தியாவைப் போல கக்கூஸ் பிரச்சினை பெரும் பேசுபொருளாக வேறெந்த நாட்டிலும் இருக்க முடியாது. இந்தியாவில் இது ஒரு அடிப்படைத் தேவை என்கிற புரிதல் இல்லாமலேயே அரசியல் அதிகாரம் தொடர்ந்து வருகிறது.

க‌க்கூஸ் ஒரு ட‌ச்சு மொழிச் சொல். கிராம‌ங்க‌ளில் வீட்டுக்கு வெளியே ச‌ற்று தூர‌த்தில் க‌ழிவ‌றை த‌னியாக‌ க‌ட்ட‌ப்ப‌ட்டிருக்கும். முன்பு ஐரோப்பாவில், நெத‌ர்லாந்திலும் அப்ப‌டித் தான் க‌ட்டி இருந்தார்க‌ள். ப‌ழைய‌ ட‌ச்சு மொழியில் அதை "Kak huis" (ம‌ல‌ வீடு) என்று அழைத்த‌ன‌ர்.

அந்த‌ச் சொல்லின் உச்ச‌ரிப்பு, காக் ஹவ்ஸ் அல்ல‌து காக் ஹூஸ் என்று வ‌ரும். அது ம‌ருவி த‌மிழில் க‌க்கூஸ் ஆன‌து. அது கொச்சையான புரிதலின் காரணமாக இன்று அந்தச் சொல் வழக்கொழிந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் இந்த ஆவணப் படம் பேசுவது அது பற்றியல்ல. இந்த கக்கூசுக்கும் சாதியத்துக்கும் உள்ள உறவையே பச்சையாக அழுத்தம் திருத்தமாக முன்வைக்கிறது. கஷ்டப்பட்டேனும் அந்த உண்மையையும் யதார்த்தத்தையும் “நுகர்ந்தே” ஆக வேண்டும்.

இன்னமும் மனிதமலத்தை கைகளால் அள்ளி கூடையில் வைத்துக் கொண்டு மலம் வடிய வடிய தூக்கிச்சென்று கொட்டும் தொழில் உலகில் இந்தியாவைத் தவிர வேறெங்கும் கிளைகள் கிடையாது. அதுபோல மலக் குழிகளில் இறங்கி அதனைச் சுத்தம் செய்து அடைப்புகளை நீக்கும் தொழிலும் எங்கெங்கும் நீடித்தே வருகிறது. அதற்குள்ளேயே மரணமான தொழிலாளர்கள் பற்றிய பல செய்திகளைக் கூட நாளாந்தம் வெளிவந்த வண்ணமே உள்ளன.

இதன் காரணமாக நோய்வாய்ப்பட்டவர்களும், அவர்களின் குடும்பத்தவர்கலைத் தாக்கிய தொற்றுக்கள் குறித்தும் கூட நிறைய பதிவுகள் உள்ளன. அணுப்பரிசோதனை செய்தும், விண்வெளி ஆய்வுகளில் சமீப காலமாக மும்முரமாக இருக்கும் இந்தியாவால் இன்னமும் கக்கூஸ் சிக்கலையும் தீர்க்க முடியவில்லை, மலமள்ளும் தொழிலைக் கூட இயந்திரமயப்படுத்தவும் முடியவில்லை என்பதை உலக நாடுகள் கவனித்துக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன.

இதில்பரிதாபத்துக்குரிய விடயம் என்னவென்றால் இந்த “கக்கூஸ்” சார்ந்த தொழில்களுக்கு குறிப்பிட்ட தலித் சாதியினரை பயன்படுத்தி வருவது தான். இதனை குறித்த சாதியின் பொறுப்பாகவும் கடமையாகவும் ஆக்கியிருப்பது “அதிசய இந்தியா” (Incredible India)தான்.

இந்த சாதியினரை இத்தொழிலை செய்ய நிர்ப்பந்திக்கும் சாதியத்தை இன்னமும் தகர்க்க முடியாத இந்தியா அது. அந்தப் பணியை செய்ய மறுப்பவர்களின் மீது வன்முறை ரீதியிலான தண்டனையை அளித்து இந்து நாகரித்தை வெளிப்படுத்தும் இந்தியா அது.

இந்த ஆவணப்படம் அத்தகைய இந்தியாவை கூனிக்குறுகி குற்ற உணர்வுக்குத் தள்ளும் முக்கிய பதிவு. கூடவே இத்தொழிலை செய்யும் துப்பரவுப் பணியாளர்களையும், அத்தொழிலை நிர்ப்பந்திக்கும் சாத்திய சமூகத்துக்கும், இவற்றை எப்போதும் வேடிக்கைப் பார்த்தபடி கடந்து செல்லும் மகாஜனங்களுக்கும் விழிப்புணர்வைத் தரும் ஆவணமும் கூட.

இதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் அவலங்கள், ரணங்கள், தீண்டாமை வடுக்கள் அனைத்தையும் துணிச்சலாக வாக்குமூலங்களாக பதிவு செய்திருக்கிறார் திவ்ய பாரதி.

நாம் வாழும் சமூகத்தில் சக மனிதர்களின் துன்பத்தை துடைக்க முடியாவிட்டாலும் பரவாயில்லை அதைத் தூண்டாத சமூகத்தை உருவாக்கினாலே இந்த ஆவணப்படம் வெற்றி பெற்றுள்ளது என்று ஆறுதல் அடையலாம்.

தூய்மைப் பணியாளர்களின் துயர்மிகு வாழ்க்கைக்குப் பின்னால் இருக்கும் வேர்க்காரணம் சாதி தான் என்கிற அடிப்படையில் அந்த வேரைப் பிடுங்குவது தான் அடிப்படை இலக்காக இருக்கின்ற போதும் நடைமுறைப் பிரச்சினைகளை ஒத்தி வைத்து விட்டு இலக்குக்காக போராடிக் கொண்டிருப்பதில் பலனில்லை என்கிறது இந்த ஆவணப்படம்.

மலமும் மலம் சார்ந்த உண்மைக் காட்சிகளும், மலம் அள்ளும் மனிதர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையும் தான் 'கக்கூஸ்'. இதைப் பார்க்கும்போது பார்வையாளர்களாகிய நம்மில் பலருக்கும் வாந்தியெடுக்கும் உணர்வு வரலாம். முகம் சுளிக்கலாம். கண்களை மூடிக்கொள்ளலாம். இத்தனையும் நடக்கலாம்.

ஆனால் உண்மைகள் எப்போதும் இனிப்பவையல்ல, சுகமானவையுமல்ல. “கக்கூஸ்” நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தராது. ஆனால் அதிர்ச்சி மிகுந்த உண்மையைத் தந்திருக்கிறது. அந்த உண்மை அறிதலுக்காக ஒரு முறை நீங்களும் பாருங்களேன்.

நன்றி - தினகரன்

...மேலும்

Mar 18, 2017

“இஸ்லாமிய அன்பர்களே, உண்மையில் இசை பாவச் செயலா?” அ. குமரேசன்


நஹீத் அஃப்ரின் -அஸ்ஸாம் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த 15 வயதுச் சிறுமி. ஒரு தொலைக்காட்சியின் பாட்டுப்போட்டியில் இனிமையாகப் பாடி நேயர்களின் செவிகளையும் மனங்க்ளையும் வென்றவர். இறுதிப்போட்டியில் வெல்ல முடியாமல் போனாலும் நிறையப் பாராட்டுகளை, குறிப்பாகக் குழந்தைகளின் வரவேற்பைப் பெற்றவர்.

வெற்றி வாய்ப்பை இழந்ததை விடப் பெரிய சோகம், 46 முஸ்லிம் குருமார்கள் கூட்டாக வெளியிட்டுள்ள ஒரு துண்டறிக்கை. அல்லா வகுத்த வழியை மீறி இப்படி இசை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பதா என்று அதிலே கேட்கப்பட்டிருக்கிறது.

சிறந்த பாடற்கலைஞராக வளரும் கனவோடு இருந்த அந்தச் சிறுமி தற்போது நொறுங்கிப்போயிருக்கிறார். முதலில் நஹீத்துக்கு எதிராக ஃபட்வா விதிக்கப்பட்டிருபபதாக சமூகவலைத்தளங்களில் தகவல் பரவியது. மாநில முதலமைச்சர் உள்பட பல்வேறு இயக்கங்களைச் சேர்ந்தோரும் அதைக் கண்டித்துளளனர், சிறுமிக்கு ஆதரவு தெரிவித்துள்ளனர்.

“இது ஃபட்வா அல்ல, ஒரு வேண்டுகோள்தான் என்று அந்த மாநிலத்தின் முஸ்லிம் சட்ட வாரியம் விளக்கம் அளித்துள்ளது. ஏற்கெனவே 2015ல் மற்றொரு போட்டியில் நஹீத் வெற்றிபெற்ற நேரத்திலும் மவுலானாக்கள் உள்ளிட்டோர், “இப்படி இசை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பது ஒரு பாவச் செயல்” என்று கூறி திட்டிக் குவித்தார்களாம். அண்மையில்தான் கர்நாடக மாநிலத்தில், சுஹானா என்ற மற்றொரு சிறுமி ஒரு தொலைக்காட்சியின் பாட்டுப் போட்டியில், கிருணன் பற்றிய பாடலைப் பாடி அவையோரின் பாராட்டை அள்ளியதற்காக, மங்களூரு முஸ்லிம்கள் என்று சொல்லிக்கொண்ட ஒரு குழு முகநூலில் அவர் மீது வசை பொழிந்திருந்தது.

காஷ்மீரைச் சேர்ந்த சிறுமி ஜரீனா வாசிம், முற்போக்குக் கருத்துகளைப் படங்களிலும் தொலைக்காட்சி விவாதங்களிலும் கூறிவரும் அமீர்கான் தயாரித்த ‘டங்கல்’ படத்தில் நடித்ததற்காக மிரட்டப்பட்டார்.

அதே காஷ்மீரில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மூன்று பள்ளிச் சிறுமிகள் ஒரு இசைக்குழு அமைத்து மேடையேறிப் பாடத் தொடங்கினார்கள். மிரட்டல்கள் வந்ததும் கலைக்குழுவோடு தங்களது கலைத் தாகத்தையும் கலைத்துவிட்டு காணாமல் போனார்கள்.

சிறுபான்மை மதங்களைச் சார்ந்த மக்களின் உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கிற மதமறுப்பாளர்களில் ஒருவனாகக் கேட்கிறேன்:

இஸ்லாமிய அன்பர்களே, உண்மையில் இசை பாவச் செயலா? அப்படியானால் பல முஸ்லிம் ஆண்கள் சிறந்த பாடகர்களாக, இசையமைப்பாளர்களாக, இசைக்கருவிகளை மீட்டுவோராகப் புகழ்பெற்றிருக்கிறார்களே? ஒருவேளை, இதையெல்லாம் பெண் செய்வதுதான் பாவமா? அல்லா அப்படித்தான் வகுத்திருக்கிறாரா? அவர் வருவாரானால், இது நியாயம்தானா என்று அவரோடு விவாதிக்கத் தயார்.

அ. குமரேசன், பத்திரிகையாளர்; எழுத்தாளர். சமீபத்தில் வெளியான இவருடைய நூல் நந்தனின் பிள்ளைகள் (பறையர் வரலாறு 1950-1956)

நன்றி - https://thetimestamil.com
...மேலும்

Mar 17, 2017

"மாற்றத்திற்காக துணிக!" - மகளிர் தின உரைகள்


சர்­வ­தேச மகளிர் தினத்தை முன்­னிட்டு கொழும்புத் தமிழ்ச்­சங்­கத்தின் 671ஆவது  அறிவோர் ஒன்­று­கூ­டலின் மகளிர் தின நிகழ்­வாக கருத்­தாடல் நிகழ்­வொ­ன்று கடந்த  8ஆம் திகதி மாலை சங்­கத்தின் சங்­க­ரப்­பிள்ளை மண்­ட­பத்தில் இடம்­பெற்­றது. 

தமிழ்ச்­சங்­கத்தின் ஏற்­பாட்டில் இடம்­பெற்ற இந்­நி­கழ்­வுக்கு பொருத்­த­மான பெண் ஆளு­மையே தலைமை வகித்தார். ஆம்!கொழும்பு இரா­ம­நாதன் கல்­லூ­ரியின் அதிபர் திரு­மதி கோதை நகு­ல­ரா­ஜாவின் தலை­மையில்  இடம்­பெற்ற இந்­நி­கழ்வில், நிர்­வாகம்இ சட்டம், ஊடகம், அர­சியல் ஆகிய துறை­களைச் சேர்ந்த இளம் பெண் ஆளு­மைகள் இக்­க­ருத்­தா­டலில் கலந்து கொண்டு தமது கருத்­துக்­களை முன்­வைத்­து நிகழ்­வுக்கு சிறப்பு சேர்த்­தனர். சபை­யி­னரின் கருத்­துக்­களும் இவ்­வாறே அமைந்­தி­ருந்­தன என்­பதும் இங்கு குறிப்­பி­டத்­தக்­கது.

வழ­மை­போல மங்­கல விளக்­கேற்­ற­லுடன் ஆரம்­ப­மான இந்­நி­கழ்வு, சமூ­கத்தில் பெண்­களின் முக்­கி­யத்­துவம் தலை­மைத்­துவம் பற்­றியும் அவர்கள் ஒவ்­வொரு துறை­க­ளிலும் எவ்­வாறு தலை­சி­றந்து விளங்­கு­கி­றார்கள் என்­பது பற்றி நேரான(positive) கருத்துக்களை அதிபர் கோதை நகு­ல­ராஜா தனது தலை­மை­யு­ரையில்  முன்­வைத்தார். 

இவ்­வாண்டின் சர்­வ­தேச மகளிர் தின தொனிப்­பொ­ரு­ளா­னது 'மாற்­றத்­திற்­காக துணிக' என்­ப­தாகும். அத­னையே பிர­தான .தலைப்­பாக கொண்டு உப­பி­ரி­வாக நிர்­வாகம்,  சட்டம்,  ஊடகம், அர­சியல் ஆகிய துறைகள் பற்றி பேசப்­பட்­டது. 

தமிழ்ச்சங்க கவின் கலைக்குழுச்செயலாளர் திரு­மதி. பவானி முகுந்தன் நிர்­வாகம் தொடர்பில் உரை­யாற்­றி­ய­போது, 

ஒரு பெண் வேலைக்குச் செல்­ப­வ­ராயின் அவர் எவ்­வாறு தனது வேலைப் பளு­வுக்கு மத்­தியில் வீட்டு நிர்­வா­கத்தை பொறுப்­பேற்று நடத்திச் செல்­கின்றார். அலு­வ­லக கட­மை­களை ஒரு பெண் தலை­மையை ஏற்று அதன் மூலம் வரும் சிக்­கல்கள், சவால்கள் என்­ப­வற்றை எதிர்த்து நின்று போராடி எவ்­வாறு நிர்­வா­கத்தை முன்­னெ­டுத்துச் செல்­கின்றார் என்­பது பற்றி தனது அனு­பவத்­துடன் கூடி­ய­தான கருத்­துக்­களை முன்­வைத்தார். 

சட்­ட­த்த­ரணி எழில்­மொழி இரா­ஜ­கு­லேந்­திரா உரை­யாற்­று­கையில்,
பல்­வேறு தக­வல்­களை புள்­ள­வி­ப­ரத்­துடன் முன்­வைத்த இவர்,  சட்­டத்­து­றை­யிலே பெண்கள் 18ஆம் நூற்­றாண்டின் இறு­தியில் அல்­லது 19ஆம் நூற்­றாண்டின் ஆரம்­பத்தில் மிகுந்த போராட்­டத்­திற்கு மத்­தி­யிலே நுழைந்­தார்கள். ஆரம்­பத்தில் Person என்ற ஆங்­கில சொல்­லா­னது ஆண்­க­ளையே குறித்­தது. அக்­கா­லத்தில் கன­டாவைச் சேர்ந்த கிளாரா ரெட் மார்டின் என்ற பெண் சட்­டத்­திற்கு நுழைய எத்­த­னித்து சட்­ட­வாக்­கத்தில் Person  என்­பது பெண்­களை குறித்­து­ரைக்­க­வில்லை என தடுக்­கப்­பட்­ட­தனால் அதன் பின்­ன­ரான கனத்த போராட்­டத்தின் வழி­யாக உலகின் முதற் சட்­டத்­த­ர­ணி­யானார். 

இன்று பல்­க­லைக்­க­ழக சட்­ட­பீ­டத்­திலும், சட்­டக்­கல்­லூ­ரி­யிலும் தனியார் கல்வி நிறு­வ­னங்­க­ளிலும் சட்டம் கற்­ப­வர்­களில் 70 –80வீத­மா­ன­வர்கள் பெண்­க­ளாவர் எனினும் அவற்­றி­லி­ருந்து வெளி­யே­றிய பின்னர் சட்­டத்­த­ர­ணி­க­ளாக ஈடு­ப­டு­ப­வர்கள் மிகவும் குறைவு. உல­க­ளா­விய ரீதியில் பார்க்கும் போது கூட 50 வீத­மா­ன பெண்கள்­ சட்­டத்­த­ர­ணி­க­ளாக ஈடு­படும் நாடுகளைக் காண­மு­டி­ய­வில்லை. நீதி­ப­தி­க­ளாகச் செயற்­ப­டு­ப­வர்­க­ளிலும் அவ்­வா­றான நிலை­மையே உள்­ளது. இதற்­கான காரணம் என்­ன­வெனில் நீதி­ப­தி­யாக நிய­மனம் பெறு­வ­தற்கு அதி­க­ள­வான வழக்­கு­களில் தோற்­றிய சிரேஷ்ட வழக்­க­றி­ஞ­ராக இருக்க வேண்டும் என்ற தேவைப்­பா­டொன்று முக்­கி­ய­மா­ன­தாகும். அதனை பெண்கள் பூர்த்தி செய்­ப­வர்­க­ளாக இல்லை என்றே கருத வேண்­டி­யுள்­ளது. அவ்­வா­றா­ன­வர்கள் 5 வீதமே இலங்கை மற்றும் இந்­தி­யாவில் காணப்­ப­டு­கின்­றனர் இலங்­கையின் சட்­டத்­த­ர­ணிகள் சங்கம் 1972ஆம் ஆண்டு ஆரம்­பிக்­கப்­பட்­டது. எனினும் இது­வ­ரையில் எந்த பெண்­களும் தலை­வர்­க­ளாக வர­வில்லை என்­ப­துடன் 30 பேரைக்­கொண்ட நிர்­வாக அங்­கத்­தி­ன­ராக 2 பெண்­களே உள்­ளனர். இதற்­கான காரணம் தேர்­தலில் போட்­டி­யி­டு­வ­தற்கு அவர்கள் முன்­வ­ர­வில்லை என்­பதே.  எனவே பெண்­களின் ஈடு­பா­டின்­மையே இதற்கு கார­ண­மாகும் . இலங்­கையில் இது­வ­ரையில் 45 நீதி­ய­ர­சர்கள் சேவை­யாற்­றி­யுள்­ளார்கள் எனினும் ஒரு­வரே பெண் நீதி­ய­ர­ச­ராக சேவை­யாற்­றி­யுள்ளார். 1801ஆம் ஆண்­டி­லி­ருந்து ஏறத்­தாழ இரண்டு நூற்­றாண்­டு­க­ளுக்கு ஒரு­வரே என்ற விகி­தத்தை கவ­னத்திற் கொள்ள வேண்டும். சர்­வ­தேச நீதி­மன்­றத்தில் கூட 7 வீதத்­திலும் குறை­வா­ன­வர்­களே பெண்­க­ளாவர்.

இந்­நிலை மாற வேண்­டு­மாக இருந்தால் பெண்கள் தம் ஒவ்­வொரு துறை­க­ளிலும் துணிந்து மாற்­றத்தை வேண்டி பய­ணிக்க வேண்டும். இதை இன்றே தொடங்­கு­தலும் வேண்டும்.

ஊட­க­வி­ய­லாளர் செல்வி: ஜீவா சதா­சிவம்  ஊடகம் தொடர்பில் உரை­யாற்­றி­ய­போது,

'மாற்­றத்­திற்காய் துணிவோம்'  என்­பதே இவ்­வ­ரு­டத்தின் தொனிப்­பொருள். அரு­மை­யான தொனிப்­பொருள். ஆனால்இ இந்த மாற்­றத்தை எத்­தனை பேர் விரும்­பு­கின்றனர். இந்த மாற்­றத்தின் மூலம் எத்­தனை பேர் தாம் வெற்­றி­ய­டைய ­வேண்டும் என்ற உத்­வே­கத்­துடன் இருக்­கின்றோம்  என்று ஆராய்ந்தால் மிகக்குறை­வான வீதமே பதி­லாக அமையும். 

பெண்கள் எத்­துறை சார்ந்­த­வ­ர்களாயினும் அவர்­களின் வளர்ச்­சிக்கு காலா­கா­ல­மாக  அச்சு, இலத்­தி­ர­னியல் ஊட­கங்­க­ளே­ த­மது முழு­மை­யான பங்­க­ளிப்­புக்­களை வழங்கி வரு­கின்­றன. 

 தொழில்­நுட்ப வளர்ச்­சியின் பின்னர்  மாற்­றத்தின் வேகம் பல தளங்­க­ளிலும் வியா­பித்­தி­ருப்­பதை அவ­தா­னிக்கக் கூடி­ய­தாக இருக்­கின்­றது. நீண்ட கால வர­லாற்றைக் கொண்ட அச்சு, இலத்­தி­ர­னியல் ஊட­கங்கள் கால மாற்­றத்­திற்­கேற்ப பெண்­களின் வளர்ச்­சிக்காக தமது  தொடர்ச்­சி­யான பங்­க­ளிப்பை வழங்கி வரு­கின்­றன.  

 பெண்­க­ளு­டைய வளர்ச்சி, அவர்­களின் அங்­கீ­காரம், கல்­வியில் மாற்றம்  பெண்­களை சமத்­துவ முறையில் உல­குக்கு அதா­வது சமூ­கத்துக்கு வெளிக்­கொ­ணரல்   தொழில் முறையில் மாற்றம் அதா­வது ஒரு தொழிற்று­றையில் தலை­மை ­தாங்­குதல் தீர்­மானம் எடுத்தல் எவ்­வாறு போன்ற பல­த­ரப்­பட்ட விட­யங்­களை முன்­னின்று பெண்­களை ஊக்­கு­விப்­பதில் ஊடகமே இன்று பிர­தான பங்­க­ளிப்பு செய்து வரு­கின்­றன. 

ஒரு பெண் ஊட­க­வி­ய­லா­ள­ராக  இருக்­க­வேண்­டு­மாயின் ஆர்வம்,  துணிச்சல்  இவ்­இ­ரண்­டையும் தன்­ன­கத்தே ஒருங்­கி­ணைத்து வைத்­தி­ருக்க வேண்டும். ஊட­கத்­திற்கு வெளியில் இருந்து அதனை விமர்­சிப்­பதை விட உள்­ளக செயற்­பா­டு­களில் ஈடு­படும் போது ஊட­க­வியல், ஊட­க­வி­ய­லா­ளர்­களின் தன்­மை­யையும் புரிந்து செயற்­பட முடியும். அதனை நான் எனது இந்த பத்து வருட காலப் பகு­தியில் அனு­ப­வித்­துள்ளேன் போன்ற பல கருத்­துக்­களை தன­து­ரையில் கூறினார்.

சட்­டத்­த­ரணி றொஷானி செந்­தில்­செல்வன் அர­சியல் பற்றி பேசி­ய­போது, 
 1931 ஆம் ஆண்டு இலங்­கையில் சர்­வ­ஜ­ன­வாக்­கு­ரிமை அறி­மு­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட போது ஆண்­க­ளுக்கும் பெண்­க­ளுக்கும் ஒரே காலத்தில் வழங்­கப்­பட்­டது. ஆங்­கி­லே­யரின் கால­னித்­து­வத்தின் கீழ் இருந்த நாடு­களில் முதன்­மு­தலில் பெண்­க­ளுக்கு வாக்­கு­ரிமை வழங்­கப்­பட்ட நாடு என்­பதில் இலங்கை பெரு­மை­கொள்­கின்­றது. அக்­கா­ல­கட்­டத்தில் வளர்ச்­சி­ய­டைந்த நாடுகள் பல­வற்­றில் கூட பெண்­க­ளுக்கு வாக்­கு­ரிமை வழங்­கப்­ப­ட­வில்லை. இலங்கை நாட்டைப் பொறுத்­த­ளவில் அர­சி­யலில் பெண்­களின் பங்கு என்று பார்க்கும் போது உலகின் முதல் பெண்­ பி­ர­தமர் மற்றும் இலங்­கையின் முதல் பெண் ஜனா­தி­பதி என்ற வரை­ய­றைக்குள் நின்­று­விட்டோம். இவ்­வா­றான வர­லாற்று பாதைகள் இருந்­த­போ­திலும் அர­சி­ய­லுக்­கான சந்­தர்ப்­பத்தை பெண்கள் நழு­வ­விட்டுக் கொண்­டி­ருப்­பது தான் கவ­லைக்­கு­ரிய விட­ய­மாகும். தற்­போது இலங்கைப் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் பெண்­ பி­ர­தி­நி­தித்­து­வத்தின் விகி­தா­சா­ர­மா­னது 5.77 சத­வீ­த­மாகக் காணப்­ப­டு­கின்­றது.

அரிசி - இயல்  இணைந்த அர­சி­யலில் பெண்­க­ளுக்கு என்ன பங்கு?; பெண்­களால் அர­சி­யலில் எந்­த­ள­வுக்கு சாதிக்க முடியும்? நீண்ட காலத்­திற்கு அர­சி­யலில் நிலைக்க முடி­யுமா? பல கேள்­விகள் தலை­தூக்­கு­கின்­றன. இலங்­கையில் பெண்கள் அர­சி­யலில் போது­மான பங்­க­ளிப்பை செய்­வ­தற்­கான சூழ்­நிலை இன்­னமும் பல­வீ­ன­மா­கவே காணப்­ப­டு­கின்­றது. கார­ணங்­களை தேட முற்­பட்டால் அர­சியல் கட்­ட­மைப்பு என்­பது இன்­னமும் ஆணா­திக்­கத்தால் சூழப்­பட்ட ஒன்­றாக இருப்­ப­துடன் இலங்கை குடும்ப பின்­ன­ணிகள் இன்றும் பெண்­களை வீட்டை நிர்­வ­கிப்­ப­தற்­கான  ஒரு­வ­ராக மாத்­தி­ரமே அடை­யாளம் கண்­டு­கொள்­கின்­றது.பெண்கள் வீட்டைச் சார்ந்தே சிந்­திக்­கப்­பட வேண்டும் எனவும் மர­புகள் மற்றும் கலா­சா­ரத்தின் பாது­கா­வ­லர்­க­ளாக இருக்க வேண்டும் என எதிர்­பார்க்­கப்­ப­டு­கின்­றார்கள். இங்கு தான் மாற்­றத்­திற்­கான துணிச்­சலின் தொழிற்­பாடு தேவைப்­ப­டுத்­தப்­ப­டு­கின்­றது.

எதிர்­வரும் காலங்­களில் அர­சி­ய­லுக்கு மாபெரும் பலத்தை சேர்க்க வேண்டும். பெண்­ அ­ர­சியல் தலை­மைத்­து­வங்கள் ஏற்­றுக்­கொள்­ளப்­ப­ட­வேண்­டிய கட்­டாய தேவைப்­பாட்­டிற்கு மூன்றாம் உல­க­நா­டுகள் தற்­போது தள்­ளப்­பட்­டுள்­ளன. அர­சி­யலில் வெற்றி என்­பது தன்­னிலை அறிந்து செயற்­ப­டு­வ­தாகும் போன்ற காத்­தி­ர­மான பல கருத்­துக்­களை முன்வைத்தார். 

இறுதியாக தலைவர் தனது கருத்துக் களை இவ்வாறு முன்வைத்தார். பொதுவாக மகளிர் தினம். என்றால் பெண்ணியத்துடன் தொடர்பு பட்டவர்களே தமது கருத்துக்களை முன்வைப்பார்கள். ஆனால், இங்கு வந்திருக் கின்ற நாம் ஐவரும் அவ்வாறானவர்கள் அல்ல.

அத்துடன் உலக நாடுகளில் உள்ள சில பெண் ஆளுமைகள் மற்றும் தனது அனுபவங்களையும் தான் ஒரு பெண்ணாக இருந்து எவ்வாறு பல விடயங்களில்  வெற்றிக்கொண் டார் என்பதையும் இதன்போது தெரிவித்தார். அது மட்டுமல்ல கருத்துரையாற்றிவர்களுக்கு வாழ்த்துக்க ளையும் இதன்போது  கூறி தனது கருத்துக்களை நிறைவு செய்துக்கொண்டார். 

பெண்களுக்காகவே நடத்தப்பட்ட இந்நிகழ் வில்,  சுமார் 35 பெண்கள் மாத்திரமே மண்டபத் தில் கூடியிருந்தனர். இது மாத்திரமே மனம் வருந்ததத்தக்க விடயம். இவ்வாறான நிலையில் ஐ.நா. வின் மாற்றத்திற்காக துணிக... என்ற தொனிப்பொருள் எவ்வாறு சாத்தியப்படும்...?

சங்க கீதத்துடன் விழா இனிதே நிறைவு பெற்றது. 

தொகுப்பு : 
திருமதி. மகேஸ்வரி விஜயானந்தன்
படப்பிடிப்பு ஏ.கே.விஜயபாலன். 
...மேலும்

Mar 16, 2017

பெண்கள் தினம் ஒரு சடங்காக...!? - சுகந்தி மணிமாறன்


இம்முறை சர்வதேச பெண்கள் தினம் வழமைபோல நடந்து முடிந்தது.

இப்படித் தான் கூறியாக வேண்டியிருக்கிறது. ஏனென்றால் நினைவு தினங்கள் என்பது ஒரு வகையில் வழக்கமான வைதீகச் சடங்குகக் போல ஆகிவிட்டன.

தொழிலாளர் தினம், அன்னையர் தினம், தந்தையர் தினம், காதலர் தினம், எய்ட்ஸ் தினம், என்று அனைத்துமே ஒரு வகையில் மரபுச் சடங்குகளாக ஆக்கப்பட்ட கொடுமையை நாம் அனுபவித்து வருகிறோம்.

அந்த வரிசையில் இலங்கையில் பெண்கள் தினத்தின் பாத்திரமும் அப்படியாகிவிட்டது தான் கசப்பான உண்மை.

வழமைபோல ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன, வழமைபோல கூட்டங்கள் நிகழ்ந்தன, வழமைபோல கருத்தரங்குகள் நடத்தப்பட்டன, வழமைபோல பெண் பிரமுகர்கள் ஊடகங்களில் வந்து போனார்கள். ஊடகங்கள் வழமையான கேள்வியை அட்டகாசமாகக் கேட்க; பேட்டி கொடுப்பவர்களும்  வழமையான பதிலை சாகசத் தனமாக கூறி விட்டு களைந்து போனார்கள்.

இப்படி வழமையானவற்றை நடத்தத் தான் இந்த நாளா என்கிற கேள்வி எழுந்து தொலைக்கிறது.

நூறாண்டுகளுக்கு மேலாக பெண்கள் தினம் நினைவு கூரப்பட்டு வருகிறது. இந்த நூறாண்டுகளுக்குள் பெண்கள் பெண்ணிய கருத்தாக்கங்களை பெரும் சிரத்தையோடு வளர்த்தெடுத்து வந்திருக்கிறார்கள். அந்த சித்தாந்தத்துக்கு செயல் வடிவம் கொடுத்து பலவற்றை வென்றெடுத்தும் இருக்கிறார்கள். இன்று பெண்களுக்கு என்னதான் பிரச்சினை என்று கேட்பவர்கள் நகைப்புக்கு உள்ளாகும் அளவுக்கு பெண்களின் பிரச்சினைகள் வெகுஜன தளத்தில் புரிந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளன.

அந்த புரிதலின் ஆழம் எவ்வளவு என்பது கேள்விக்குரியதாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தப் புரிதலின் அளவு வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருக்கிற போதும் பால்நிலைப் பிரச்சினை இன்று புரிந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளன.

அப்படிஎன்றால் இப்போது என்ன தான் பிரச்சினை என்கிறீர்களா. ஆம்! இதிலிருந்து எங்கே என்கிற ஒரு பிரச்சினை இருக்கிறது. இந்த சடங்குத்தனமான நினைவு கூரலிளிருந்து அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி கடந்து செல்வதே இன்றைய தேவையாக ஆகியிருக்கிறது.

பெண்ணியம், பெண் விடுதலை, பெண்களின் பிரச்சினை என்கிற தலைப்பில் உரையாடப்படுகின்ற விடயங்கள் எல்லாம் வெறும் வாய்ப்பாட்டு பெண்ணியமாக குறுகிப் போயிருக்கிறது. பேசியதையே திரும்பப் பேசல் களைப்பில்லாமல் தொடர்கிறது. புதிய தேடல் குறுகி வருகிறது. பேசவேண்டிய பல விடயங்கள் பேசத் துணியாத நிலை தொடர்கிறது.

உதாரணத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டால் பாலியல். பாலுறுப்பு பற்றிய விடயங்கள் கூட பேசத் தயங்குகிற போக்கின் அடித்தளம் வேறென்னவாக இருக்க முடியும். அவை பேசாப் பொருளாக வைத்திருப்பதில் ஆணாதிக்க சமூக அமைப்பு வெற்றி கண்டுள்ளது. பாலியல் தொழில், பாலியல் வன்முறை, பாலுறுப்பு பற்றிய விடயங்கள் உரையாடலுக்கு வரும்போது மிகவும் ஆழமான உரையாடலுக்கு இட்டுச் செல்ல முடியாத நிலையும் தோன்றியிருப்பதற்கு பகிரங்கத் தன்மை இல்லாது போனதன் விளைவு எனலாம்.

அது தவிர அரசியல் அதிகாரம் பற்றிய உரையாடல் போதுமான அளவு வெற்றி பெறவில்லை. பெண்களின் அரசியல் பிரதிநித்துவத்தை அதிகரிப்பதற்காக இயங்கி வருவதாகக் கூறும் இலங்கையில் தேர்ந்த பெண்கள் அமைப்புகளிடம் கூட அது பற்றிய தகவல்கள், தரவுகளைப் பெறமுடியாது இருப்பது வேடிக்கையாக உள்ளது. இதற்காகவே பெருமளவு வெளிநாட்டு உதவிகளைப் பெற்று இயங்கி வரும் அந்த இயக்கங்கள் வெறும் “வாய்ப்பாட்டு வழிமுறையோடு” நின்றுவிடுவதன் விளைவு தான் இது.

இந்த “வாய்ப்பாட்டு மரபு” ரீதியிலான செயற்பாட்டு முறை இலங்கையில் சகல செயற்பாட்டுத் தளங்களிலும் ஊடுருவியே இருக்கிறது. குறிப்பாக அரச சார்பற்ற இயக்கங்களிடம் மோசமாக நிலவி வருகின்றன. போஸ்டர் ஓட்டுவது, துண்டுப் பிரசுங்கள் விநியோகிப்பது, அறிக்கை வெளியிடுவது, கருத்தரங்கு நிகழ்த்துவது போன்றவை ஒரே மாதிரியான சடங்குத் தனத்தையே கொண்டிருக்கிறது என்பதை இன்று காண முடிகிறது. அந்த வகை செயற்பாடுகளின் போது பேசியதையே திரும்பப் பேசலுக்கு அப்பால் புதிய வளர்ச்சியைக் காண முடிவதில்லை.

இதற்கான மாற்று வழிமுறைகளைக் கண்டு பிடிக்காவிட்டால் இந்த போக்கு இப்படியே தங்கிவிட வாய்ப்புள்ளது. இந் நிலையிலிருந்து விடுபட்டு அடுத்த செயற்பாட்டுத் தளத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டிய தேவை சகல மகளிர் அமைப்புகளுக்கும் பொறுப்பாகியுள்ளது.

நாம் யார். நம்மை சுற்றி விதிக்கப்பட்டிருப்பவை எவை? அதை விதித்தது யார்? ஆதரிப்பது எது? அதைப் பேணுவது எது? அது இயல்பானதா? அறிவியல் பூர்வமானதா? இந்த வடிவத்தை உடைக்க உதவும் சித்தாந்தம் எது? அதற்கான வழிமுறை எது? என்பது போன்ற கேள்விகளுக்கு நாம் விடையைத் தேடிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.

நினைவு தினங்கள் வெறும் காலச் சடங்கல்ல என்போம் தோழியரே. அது அடுத்த கட்டத்துக்கு முன்னேற்றிச் செல்லும் ஒரு ஊக்கி என்பதை வலியுறுத்துவோம்.

நன்றி - தினகரன்
...மேலும்

Mar 15, 2017

பேசப்படாத பெண்ணுரிமை! - விஜய் விக்கி


“லேடிஸ் அண்ட் ஜென்டில்வுமென்” ஆவணப்படம் சென்னை சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த படமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மகிழ்ச்சியைக்கூட கொண்டாட நேரமில்லாமல், அடுத்த “லெஸ்பியன் ஆந்த்தம்”க்காக பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த இயக்குனர் மாலினி ஜீவரத்தினத்தை ஒரு மாலை வேளையில் சந்தித்தபோது சற்று அதிசயித்துதான் போனேன்... துறுதுறுப்பும், பரபரப்புமாக காணப்பட்ட அந்த சராசரி இளம்பெண்தான் பல பெண்ணியவாதிகளும்கூட பேசத் தயங்கும், பெண்களின் பாலீர்ப்பு உரிமையைப் பற்றி தொடர்ந்து படைப்புகளை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்.
“லெஸ்பியன் ஆன்த்தம் இந்த மாசம் ரிலீஸ் ஆகுதுண்ணா... மதன் கார்க்கி ரிலீஸ் பண்றார்.. மியூசிக் ஜஸ்டின் பிரபாகர், வரிகள் கவிஞர் குட்டி ரேவதி.. இயக்குனர் பா.ரஞ்சித் அண்ணாதான் ப்ரட்யூஸ் பண்றார்.. ரொம்ப நல்லா வந்திருக்கு, நீங்க பார்க்குறீங்களா?” லாப்டாப்பை திறந்து அந்தப் பாடலை ஒளிபரப்பினார்.

வரிகள் ஒவ்வொன்றுமே லெஸ்பியன் பெண்களின் உணர்வுகளை வலியோடு வெளிப்படுத்தும்விதமாக ஒலிக்க, காட்சிகளில் ஒரு லெஸ்பியன் தம்பதியின் காதலை அழகாக காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார் மாலினி.

என்னால் அந்த ஆச்சர்யத்தை அப்போதுவரையிலும் நம்பவே முடியவில்லை... இதுகாலம் வரையிலும், பெண்களின் சமபால் ஈர்ப்பு பற்றி தமிழில் இலக்கியப் படைப்புகள் கூட அரிதாகவே வெளியாகியிருக்கிற சூழலில், கலைத்துறையில் இவ்வளவும் சாத்தியமா?... பாலிவுட்டில் “பயர்” திரைப்படம்தான் பெண்களின் சமபால் ஈர்ப்பை மையப்படுத்தி வெளியான முதல் இந்தியத் திரைப்படம்... அந்தத் திரைப்படம் வெளியானபிறகு, இயக்குனர் தீபா மேத்தா கடுமையான விமர்சனத்திற்கும், மிரட்டல்களுக்கும் ஆட்பட்டதை நாம் இன்னும் மறந்திருக்கவில்லை. அதன்பிறகு வங்காளம், மலையாளம், இந்தி என்று ஒரு சில லெஸ்பியன் பெண்களின் வாழ்க்கையை ஆதாரமாக வைத்து எடுக்கப்பட்ட படங்கள், இந்தியாவில் தடைசெய்யப்பட்ட நிகழ்வும் நம் கண் முன்னால் நடந்தவைதான்.

இத்தகைய சூழலில் ஆவணப்படம், அதனைத் தொடர்ந்து பாடல்... பெரிய விஷயம்தான்..

“என்னோட கனவு திட்டமே, லெஸ்பியன் பெண்களோட வாழ்க்கையை, வலியை வெளிப்படுத்தும்விதமா ஒரு முழுநீளத் திரைப்படம் எடுக்குறதுதான். ஸ்க்ரிப்ட்லாம் கூட ரெடி.. யாரெல்லாம் நடிக்கணும்னுகூட ஒரு தெளிவான ஐடியா வச்சிருக்கேன்... ஆனா, இப்போ இருக்குற சூழல்ல அப்டி ஒரு படம் எடுத்தா கண்டிப்பா வெளியிடவிடாம தடைதான் ஏற்படுத்துவாங்க.. அப்டி இருக்கும்போது, அந்த ஸ்க்ரிப்ட்டுக்கு தயாரிப்பாளர் கிடைக்குறது குதிரைக்கொம்புதான்..”

ஆர்வமாகப் பேசுகிறார்..

“மாலினி யார்?... லெஸ்பியன் பற்றி இப்டி தொடர்ந்து படைப்புகளை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் நோக்கம் என்ன?” வந்த வேலையை ஒருவழியாக தொடங்கி வைத்தேன்.

“மாலினி யாருன்னா... அவ சராசரி பொண்ணுதான்.. அவ பொண்ணுங்குற ஒரு விஷயம் போதுமே, பெண்களுக்கான பாலீர்ப்பு உரிமையைப்பற்றி பேச.. நான் மீடியாவுல சில காலம் வேலை பார்த்திருக்கேன்.. அப்போ என்னைச் சுற்றி நிறைய லெஸ்பியன் பெண்களைப் பார்த்திருக்கேன், அவங்க சொல்லமுடியாம தவிக்கும் பல விஷயங்களை உணர்ந்திருக்கேன்.. பெண்களுக்கான பல உரிமைகளைப் பற்றி பேசுற பெண்ணியவாதிகள்கூட, அவங்களோட பாலீர்ப்பு உரிமையைப் பற்றி ஏன் வாய் திறக்குறதில்லைன்னு பலமுறை யோசிச்சிருக்கேன்... ஏன் அவங்க பேசலன்னு உக்காந்து யோசிச்சிட்டு இருக்குற நேரத்துல, நாமே ஏன் பேசக்கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணிதான் முதன்முதலா ஆவணப்பட முயற்சில இறங்கினேன்..”

“இப்டி ஒரு விஷயத்தைப்பற்றி நீங்க தொடர்ந்து பேசுறதை உங்க கூட இருக்குறவங்க எப்டி பார்க்குறாங்க?”

விசித்திரமாக சிரிக்கிறார்... “இந்த சமூகத்தோட பிரதிபலிப்புதானே அவங்க.. திடீர்னு லெஸ்பியன் பற்றியல்லாம் நான் பேச ஆரமிச்சதும், ‘ரொம்ப நல்லா பண்றடா கண்ணா!’ன்னு பாராட்டவா செய்வாங்க.. பலர் ஒதுங்கிக்கிட்டாங்க, சிலர் ‘தொடர்ந்து லெஸ்பியன் பத்தியே யோசிக்காத மாலு, உனக்கு அது மட்டும்தான் வரும்னு முத்திரையே குத்திடுவாங்க’ தனிப்பட்ட முறையில்
அட்வைஸ் பண்ணாங்க.. ஆனா, இந்த ஸ்க்ரிப்ட்களுக்காக நான் வேலை செஞ்சப்போ, நான் பார்த்த மனிதர்களும், அவங்க வலிகளும் என்னைய தொடர்ந்து நிறைய செஞ்சிட்டே இருக்கத்தான் சொல்லுது... இதுவரைக்கும் பேசப்படாத பல விஷயங்கள் அந்த பெண்களோட வாழ்க்கைல புதைஞ்சிருக்கு... அதல்லாம் பதிவுசெய்யனும்ல..”

“உங்க படைப்புகளுக்கு எதிர்ப்புகள் ஏதாவது வந்துச்சா?”

“பெரிய அளவுல இன்னும் இல்ல... காரணம், ஆவணப்படத்தை திரைப்பட விழாவுலதான் வெளியிட்டேன்.. இப்போ வெளியாகப் போற லெஸ்பியன் ஆந்தம்தான் மியூசிக் சேனல்கள்ல வெளியாக இருக்கு.. அப்போதான் அதல்லாம் நமக்கு தெரியவரும்... ஆனா, என் நோக்கம் லெஸ்பியன் பெண்களோட உணர்வுகளை காட்சிப்படுத்துறது மட்டும்தான், அதனால நம்ம தமிழ்மக்கள் அதை நல்லவிதமா புரிஞ்சு என்னை வாழ்த்தவே செய்வாங்கன்னு நம்புறேன்..”

“உங்க தேடல் பயணத்தில் நீங்க வியந்த விஷயம்னு எதை சொல்வீங்க?”

“நிறைய இருக்கே.. ஆவணப்படம் உருவாக்க கிட்டத்தட்ட தமிழ்நாடு முழுக்க ஒரு சுத்து வந்துட்டேன்... என்னோட வாழ்க்கைல மேப்ல மட்டுமே பார்த்த பல ஊர்களுக்கு, கோவில்களுக்குப் போனேன்.. பலதரப்பட்ட பெண்களை சந்திச்சேன்.. பாதிக்கும் மேற்பட்ட பெண்களுக்கு, லெஸ்பியன் அப்டிங்குற ஈர்ப்பு இருக்குறதே தெரியல.. அப்டி தனக்கு இருக்குற பாலீர்ப்பை உணர்ந்த பெண்களில்கூட பெரும்பாலானவர்கள் அதை யார்கிட்டயும் வெளிப்படுத்தாமலேயே வாழ்கிறார்கள்.. லெஸ்பியன் சமூகத்துல தற்கொலைகள் ரொம்ப சர்வசாதாரணமா நடக்குது.. அப்டி இறந்த பின்னாடிகூட, இறப்பிற்கான உண்மையான காரணத்தை குடும்பத்தினரே மறைச்சிடுறாங்க..”

“உங்க படைப்புகளின் வழியா என்ன மாற்றம் நிகழும்னு நினைக்குறீங்க?”

“பெருசா சமூகமே மாறிடும்னுலாம் நம்பல.. ஆனா இப்டி ஒரு விஷயம் இருக்குன்னு சமூகம் புரிஞ்சுக்கவாவது ஒரு வாய்ப்பை இந்த படைப்புகள் கொடுக்கும்னு நம்புறேன்.. தொடர்ந்து அப்படி ஒரு புரிதல்களை ஏற்படுத்தவாவது இயங்கிக்கிட்டு இருப்பேன்.. இப்டி பாலீர்ப்பைப் பற்றி ஆவணப்படம் எடுக்கப்போறதா சொன்னப்போ, அதுக்கு தொடர்ந்து ஊக்கமளித்த என்னோட கலைத்துறை நண்பர்கள் இப்போவரைக்கும் அரவணைப்பா இருக்குறாங்க.. தொடர்ந்து என்னோட இரண்டாவது முயற்சிக்கும் தயாரிப்பின் வழியே உதவி செஞ்ச, பா.ரஞ்சித் அண்ணா இல்லைன்னா இது சாத்தியமாகிருக்காது.. அப்டி பலரும் உதவினது மாலினிங்குற ஒரு பொண்ணுக்காக இல்ல... ஒட்டுமொத்த பெண்களின் உரிமைக்காகத்தான்.. அந்தவிதத்துல என்னோட வேலை, அந்த இரண்டு புள்ளிகளை இணைக்குறது மட்டும்தான்.. ஒரு புது விஷயத்தை, கொஞ்சம் அதிக சென்சிட்டிவான விஷயத்தை சொன்னதுமே உற்சாகமாக என்னை தட்டி அனுப்பிய அந்த நல்ல உள்ளங்களுக்கு எப்பவும் நன்றிக்கடன் பட்டவளா இருப்பேன்.. உரிமைங்குறது கொடுக்கிறது இல்லண்ணா, எடுக்குறது.. அதை இந்த மார்ச் மகளிர் மாதத்திலாவது பேசத் தொடங்குவோமே!”

உற்சாகமாக சொல்லி முடிக்கிறார் மாலினி.. அவரை வாழ்த்தி விடைபெற்றபோது, ஒரு நேர்மறை சிந்தனை மனதிற்குள் பளிச்சிட்டதை உணர்ந்தபடியே நகர்ந்து சென்றேன்...

- விஜய் விக்கி

நன்றி - கீற்று
...மேலும்

பெண்ணியம் vimeo சேனல்

பெண் நிலை - வீடியோக்கள்